Maar "Je hoeft echt geen label te plakken op iemand", zegt hij...
Met al die benamingen plaatsen ze de mensen toch gewoon meer in hokjes. En heel vaak lijkt het mij dat ze dat gewoon zelf willen om zeker niet als het doorsnee plebs te moeten doorgaan, want hoe saai en allesbehalve speciaal is dat zeg.
En dan diene Kurt Rogiers: "Jij bent het eerste non-binair persoon die ik ontmoet, ik ben enorme fan van Sam Smith en Demi Lovato, die ook non-binair zijn...". Serieus?

Dus als morgen pakweg Hans Teeuwen van zichzelf vindt dat die een non-binaire, genderqueere, gender non-conforme, bi- en panseksueel is die zich eigenlijk ook aangetrokken voelt tot koelkasten (een nieuwtje mss, frigoseksueel, waarom ook niet) en ik denk "hé, zo voel ik me ook", dan ben ik, eindelijk, uniek? Zal ik dat dan ook te pas en te onpas aan iedereen kenbaar maken, om me speciaal te voelen en maken tov de rest van de wereld? Zit ik dan eindelijk in het juiste hokje?
Eerlijk, ik zou ook heel hard twijfelen of mijn kind bij die op de juiste plaats zit. Enfin, heel hard, ik weet denk ik het antwoord al.