Hello Guys & Girls! Lieverds Bookashade, Guazala, Jonas89, Stantem, en vele anderen die ik bij nickname zou kunnen noemen!
Geen gatlekkerij, noch trolling, noch echte comeback zou ik zeggen... Ik kom eens piepen en wat nieuws geven...
Ik zie dat o.a. onzen Bookashade tegenwoordig aan het roer is van het nieuw hoofdstuk! Respect en zalig initiatief! Zalige kerel die ik ooit in het echt ontmoet heb en fier van ben! Keep up the good work! Als ik kan helpen met iets, let me know!
@Jonas89, fijn dat je in tussentijd goed afgevallen bent, het is simpelweg niet gezond éh. Toen we fb friends waren hadden we erover gesproken dacht ik.
Zelf ben ik in feite niet echt afgevallen en blijf tussen de 105 en 110 sukkelen met m'n 1m82 en ben tegenwoordig begonnen met proteïne shakes, ik haat sporten... En tot nu toe heb ik het geluk gehad, ondanks ik obesitas heb, dat het nooit tot een extreem gekomen is.
Ik denk ook niet dat het aan je uiterlijk ligt, maar eerder het Belgiek 'aanbod', 'geschiedenis', 'mentaliteit' en 'cultuur'.
Wat aanbod betreft zijn er in België meer mannen dan vrouwen in de leeftijdscategorie 30-34 (
bron).
Wat mentaliteit betreft, zijn vrouwen hier geëmancipeerd en gaan ze vaker voor een carrière en financiële onafhankelijkheid dan in bv. andere niet-Westerse landen.
Verder is jammer genoeg ook onze slechte geschiedenis qua veiligheid een reden (bv. Dutroux, creeps en andere (religieuze) pedo, of verkrachters, onveiligheid in grote steden), onlangs weer een meisje verkracht in Gent door 2 losers, en dit mede dankzij o.a. (al dan niet illegale) migratiestromen, wat ze dan bv. in vooral noordse landen net (helemaal) niet hebben, in Belarus is dit bv. ondenkbaar, of toch zeer beperkt dankzij een veel een betere 'filter' dan in Zuid- & West-Europa en een effectief werkende rechtsstaat...
Ik begrijp dan ook dat het milde Belgische aanbod aan vrouwen tussenin de fake accounts en bots op Tinder dan ook nauwlettend oplet met wie ze op date gaan, laat staan, communiceren.
Hier in België had ik de afgelopen jaren ook quasi geen 'deftige' matches, en dus m'n ogen maar op het buitenland gericht, om maar af en toe eens wat nog te swipen in België.
Maar tijd vliegt, en voor je het weet is er een kwart van je leven 'weg' aan een 'single' swipend zielig leven. Terwijl je perfect in een relatie kan zijn als je uw ogen opent en verder kijkt dan de horizon. (Wat poëtisch zeg.)
Korte update die intussen wat langer is geworden, zo kennen jullie de 'sappige' details, zonder in verdere extreme details te gaan

:
In december 2019 was ik nl. nog in een relatie van 8 maanden met een super meisje uit Madagascar (Jup, via Tinder), maar ze wou niet echt eens reizen naar Europa, om er samen eens wat rond te reizen met mij (pre-corona idee), ze wou in haar land blijven... Maak dat mee... Een Afrikaanse die nog nooit naar Europa is geweest die er NIET naartoe wil reizen. Ok, haar familie behoort tot de middenklasse in Madagascar, ze ging al naar Japan, China en een ander Aziatisch land die me ontsnapt, maar dan nog...
Ze verwachtte dus dat ik (vaker) in Madagascar zou blijven en er ooit zou wonen (gezien ik er een familiebedrijf heb), en zelf wenst ze horeca zaken uit te bouwen in haar land samen met haar familie...
Dit mocht ik pas na 8 maanden van haar horen... Terwijl ik m'n papieren moest hernieuwen voor m'n visum in de hoofdstad ging ze ook haar eigen Schengen visumaanvraag doen in de ambassade van Frankrijk, maar dat deed ze uiteindelijk nooit

In de zomer van 2019 toen ik er een maandje was hebben we wat rondgereisd in Madagascar, en samen heel wat gezien en beleefd, en heb ik ook kennisgemaakt met haar familie. Dus ja, het was best wel serieus hoor, in tegenstelling tot wat sommige mensen hier zouden kunnen denken...
Maar een paar dagen voor m'n retour naar België eind december 2019 (ik was er ook een maand van midden december tot midden januari 2020), hebben we het vriendelijk uitgemaakt, met alle begrip voor mekaar en onze keuzes. We sturen mekaar tot dag van vandaag soms nog af en toe, en intussen (2 weken later na onze breuk) is ze al een poosje met een blonde Amerikaanse leerkracht Engels met blauwe ogen, die WEL in Madagascar verblijft, en die dan nog eens van verre Belarussische afkomst is

(haar eigen woorden). Achteraf gezien, of ze nu voor of tijdens onze relatie al contact had gehad met die kerel laat ik in het midden, ik heb een flauw vermoeden, maar ze zou sowieso altijd genoeg keur gehad hebben.
Ergens eind januari 2020 toen ik terug in België was heb ik toevallig een match gehad met een knappe fantastische gedreven jongedame, 2 kindjes, een eigen huis en toffe job, maar we waren niet echt compatibel gezien haar onbegrijpelijke paranoia en ik vermoed ook bipolaire stoornis. Het is dus bij een korte relatie van een maandje gebleven, maar we hebben ons toch goed 'geamuseerd', dat wel.
Maar, midden 2019 had ik al plannen gesmeed met een andere ex-9liver (die intussen al enkele jaartjes een zeer goede, laat ons zeggen, beste vriend is (slijmen want hij leest mee éh)) om begin 2020 ons nieuwste Oostblok-tripje te organiseren en tickets te boeken, deze keer naar Wit-Rusland (laten we het Belarus noemen, want ze houden er eigenlijk niet echt van de naam Wit-
'Rusland').
Toen de vlucht geboekt was had ik toen uiteraard een relatie met dat meisje van Madagascar, dus voor mij was er toen totaal geen sprake van ginder te daten. Maar de bevriende ex-9liver had er nl. enkele toffe matches op Tinder, en wou ze graag ontmoeten op een date. Dus voor hem een toeristisch dating tripje, en voor mij vooral toerisme.
Gezien ik dan toch weer single was in februari begon ik ook weer te swipen op Tinder in Belarus, en had ook enkele leuke matches.
Door de covid19 was onze vlucht in eind maart uiteindelijk geannuleerd en zijn we pas in juli kunnen gaan. Na enkele dates met een 5-tal vrouwen was m'n oog toch ferm gevallen op mijn in tussentijd lief, kreeg ze een Belgisch Schengenvisum van 2 jaar, en zijn we na enkele heen en weer reisjes al meer dan een halfjaar samen, en het ziet eruit dat we beiden geen schrik hebben om dit nog vele jaren aan te houden en op te bouwen, want er liggen hier in m'n appartement nog kleren en spullen van haar toen ze hier in november voor 2,5 maanden was. Neen ze is niet weggevlucht, ik ben na haar terugkeer teruggevlogen en ben nog maar van vorige zaterdag terug met nog wat kledij en spullen van haar, en zij zal binnenkort terug naar België vliegen.
Ze werkt in de IT sector als dev en q&a engineer en verdiend in haar land veel meer dan het gemiddelde, en is gelukkig, maar totaal niet geëmancipeerd, en op liefdesvlak ben ik blijkbaar haar 'eerste'.
Voor de haters en ongelovige mensen : ik heb bewijzen van al m'n reizen en ook foto's, dus als je me niet geloofd, boeit niet, maar altijd vrij van ze eens te komen bekijken...