Heb jij een lief?

[Nemio]

In zekere zin is het positief dat zij ook inziet dat er een probleem is.
Eigenlijk klagen jullie beiden om een gebrek aan aandacht dus teken dat er wel een gemis is aan beide kanten en er een kans is om het terug te herstellen.

Ze komt me wel over als een workaholic idd.
Als iemand die daarin soms ook overdreef kan ik er idd van meespreken dat je gedachten dan soms volledig gedomineerd worden door het werk.

Er even tussenuit gaan kan echt helpen om tot rust te komen en (opnieuw) in te zien wat er echt belangrijk is het leven.
Zijn jullie recent nog op verlof geweest? Da's mss een idee.

Hoe vaak zien jullie mekaar ongeveer gemiddeld eigenlijk?

 

[insane01]

In zekere zin is het positief dat zij ook inziet dat er een probleem is.
Eigenlijk klagen jullie beiden om een gebrek aan aandacht dus teken dat er wel een gemis is aan beide kanten en er een kans is om het terug te herstellen.

Ze komt me wel over als een workaholic idd.
Als iemand die daarin soms ook overdreef kan ik er idd van meespreken dat je gedachten dan soms volledig gedomineerd worden door het werk.

Er even tussenuit gaan kan echt helpen om tot rust te komen en (opnieuw) in te zien wat er echt belangrijk is het leven.
Zijn jullie recent nog op verlof geweest? Da's mss een idee.

Hoe vaak zien jullie mekaar ongeveer gemiddeld eigenlijk?

Ze is idd een workaholic. Ik heb dat veel minder dus ik heb ook nog nooit een partner gehad die zo opging in haar werk.

We gaan volgende week 10 dagen op vakantie samen. Haar project is nu ook afgelopen dus de komende maanden zouden minder druk moeten zijn voor haar. We zien elkaar gemiddeld 3x per week.

Ze stuurde onlangs wel dat ze beseft dat ze niet de gemakkelijkste is om mee samen te zijn en dat door haar werk de balans niet goed zit.


Dus ze beseft het wel. Ik zie ze graag dus hopelijk gaat de vakantie ons goed doen. Om maar aan te tonen hoe hard ze op haar werk leunt... Door al de stress en druk zit ze nu met een maagontsteking. Ze heeft het doktersbriefje geweigerd zodat ze deze week nog gewoon kan werken...

 

[Screw2020]

Zolang er niks fundamenteel wijzigt aan de werksituatie zal zij er in directe zin onder lijden. Zowel mentaal als fysiek.
In indirecte zin zal de relatie er blijven onder lijden omdat de kern van 't probleem niet opgelost wordt.

Zij heeft een luisterend oor nodig, iemand waarbij ze terechtkan en die rol vervul jij maar door de weinige tijd is er geen tijd om dit wederzijds te doen. Aangezien zij opgeslorpt wordt door het werk gaat de aandacht naar jou toe richting een dieptepunt. Op zich iets wat je haar niet kwalijk kan nemen aangezien ik het zie als een logisch gevolg van de situatie.

Je geeft aan dat haar project nu is afgerond maar vroeg of laat is de kans zeker reëel dat soortgelijke situaties/periodes zich zullen opvolgen. Vandaar die nood aan een fundamentele wijziging. Ik ga veronderstellen dat ze wel goed verdient (wat ik toch mag hopen) maar gaat de geboekte winst dan niet naar de kosten die zo'n maagontsteking oplevert? Aka: is er voldoende compensatie t.o.v. de optredende klachten (mentale en fysieke lasten, relatie die eronder lijdt,...).

Ik hoop alvast dat de aankomende vakantie jullie deugd zal doen en ervoor kan zorgen dat er wederzijdse aandacht kan zijn.
Hou er rekening me dat het enkel tijdelijke symptoombestrijding is en dat er dus structurele wijzigingen moeten zijn om een gelijkaardige situatie te voorkomen of toch de symptomen verlichten alsook er beter mee om te kunnen gaan.

 

[insane01]

Zolang er niks fundamenteel wijzigt aan de werksituatie zal zij er in directe zin onder lijden. Zowel mentaal als fysiek.
In indirecte zin zal de relatie er blijven onder lijden omdat de kern van 't probleem niet opgelost wordt.

Zij heeft een luisterend oor nodig, iemand waarbij ze terechtkan en die rol vervul jij maar door de weinige tijd is er geen tijd om dit wederzijds te doen. Aangezien zij opgeslorpt wordt door het werk gaat de aandacht naar jou toe richting een dieptepunt. Op zich iets wat je haar niet kwalijk kan nemen aangezien ik het zie als een logisch gevolg van de situatie.

Je geeft aan dat haar project nu is afgerond maar vroeg of laat is de kans zeker reëel dat soortgelijke situaties/periodes zich zullen opvolgen. Vandaar die nood aan een fundamentele wijziging. Ik ga veronderstellen dat ze wel goed verdient (wat ik toch mag hopen) maar gaat de geboekte winst dan niet naar de kosten die zo'n maagontsteking oplevert? Aka: is er voldoende compensatie t.o.v. de optredende klachten (mentale en fysieke lasten, relatie die eronder lijdt,...).

Ik hoop alvast dat de aankomende vakantie jullie deugd zal doen en ervoor kan zorgen dat er wederzijdse aandacht kan zijn.
Hou er rekening me dat het enkel tijdelijke symptoombestrijding is en dat er dus structurele wijzigingen moeten zijn om een gelijkaardige situatie te voorkomen of toch de symptomen verlichten alsook er beter mee om te kunnen gaan.

Zo hoog is haar loon niet... Rond de 1900 euro zoiets. Ze werkt in de media en is vaak op de baan. Ze beseft zelf dat haar werk te veel van haar tijd opslorpt en haar ouders en omgeving weten dat ook. Haar woning is al enige tijd niet deftig gepoetst omdat ze daar de tijd niet voor heeft. Ze heeft zelfs amper tijd om savonds iets te eten als ik er niet ben. Ik kook geregeld voor haar maar het is al gebeurd dat als ze stuurt dat ze vertrekt op haar werk, en ik de maaltijd in de oven zet, ze pas een uur later aankomt omdat ze toch nog terug naar binnen is gelopen op haar werk.

Echter ken ik haar vrienden ondertussen ook die allemaal dezelfde job doen en allemaal al jaren een relatie hebben. Dus zij kunnen het wel laten werken.

Ideaal zou zijn als ze alles een beetje kan loslaten. Zelfs als we op de zetel naar een serie aan het kijken zijn merk ik op dat ze constant op haar gsm zit om in groepjes van het werk te sturen.

Als we ooit zouden samen wonen zal ik misschien kunnen genieten van de momenten alleen maar nu zien we mekaar paar avonden in de week en dan zou het fijn zijn om volledig van elkaar te kunnen genieten. Ik zeg haar vaak dat ik haar steun maar ik zeg ook even vaak dat een burn out op deze manier achter de hoek staat de wachten. Ik heb het zelf meegemaakt en wil haar daarvoor behoeden.

Ze zegt dat ze enorm haar best doet om de weinige tijd die ze heeft in mij te steken. Echter ben ik ook geen 16 meer... Ik ben op een leeftijd gekomen dat ik iets stabiel wil opbouwen.

 

[Nemio]

Idd oppassen voor burnout.
"The candle that burns twice as bright, burns half as long."

Het zou goed zijn om te begrijpen waarom ze zoveel met haar werk bezig is en dat belangrijk vindt.
Is het ambitie om hogerop te klimmen, FOMO, trots op het afgeleverde werk, te perfectionistisch, te weinig (steun van) collega's, etc.

Die messaging app van werk gewoon van phone gooien, dat heeft bij een vriend geholpen om pas dag daarna terug mails / berichten te checken.

 

[insane01]

Idd oppassen voor burnout.
"The candle that burns twice as bright, burns half as long."

Het zou goed zijn om te begrijpen waarom ze zoveel met haar werk bezig is en dat belangrijk vindt.
Is het ambitie om hogerop te klimmen, FOMO, trots op het afgeleverde werk, te perfectionistisch, te weinig (steun van) collega's, etc.

Die messaging app van werk gewoon van phone gooien, dat heeft bij een vriend geholpen om pas dag daarna terug mails / berichten te checken.

Ik vermoed een combinatie van alles. Alleen doorgroeien zit er niet echt in. Ergens FOMO, niet willen falen, perfectionistisch zijn, het werk doen van mensen onder haar omdat ze het zelf beter doet,...

En die gesprekken over het werk gaan ook via WhatsApp... De schrik zit er ook in wanneer ik ga beginnen met die eisen te stellen dat ze mij verder weg duwt en resoluut voor haar werk kiest..

 

[Green Mamba]

De schrik zit er ook in wanneer ik ga beginnen met die eisen te stellen dat ze mij verder weg duwt en resoluut voor haar werk kiest..

Dan weet je tenminste wel waar je plek is.

 

[insane01]

Dan weet je tenminste wel waar je plek is.

Ook waar..

 

[JanusDR]

Ik vermoed een combinatie van alles. Alleen doorgroeien zit er niet echt in.

Amper tijd om te eten, er buiten de uren mee bezig op whatsapp, kan niet doorgroeien, 1900 per maand, niet geïnteresseerd in jouw leven?

Zeker dat die whatsapp gesprekken altijd werkgerelateerd zijn...?

 

[insane01]

Amper tijd om te eten, er buiten de uren mee bezig op whatsapp, kan niet doorgroeien, 1900 per maand, niet geïnteresseerd in jouw leven?

Zeker dat die whatsapp gesprekken altijd werkgerelateerd zijn...?

Ja 100 procent. Er zijn geen tekenen dat ze iets te verbergen heeft. Haar gsm staat altijd open. De helft van de tijd lig ik achter haar en kan ik zien wat ze typt... Niet dat ik ze controleer.. Ik heb nog nooit in haar gsm gezeten.. Maar ze is absoluut het type niet om te liegen en bedriegen... Je kan niemand 100 procent vertrouwen maar bedriegen doet ze kort... Weet ik zeker.

Ze is gwn het type dat niet wil falen... Dat alles goed wil doen en zo perfectionistisch is dat het ongezond wordt.

 

[Green Mamba]

Ze is gwn het type dat niet wil falen... Dat alles goed wil doen en zo perfectionistisch is dat het ongezond wordt.

De vraag blijft natuurlijk of je daar een relatie verder mee wilt zetten. Het hangt er natuurlijk ook sterk vanaf wat jouw visie van een relatie is.

 

[Nemio]

Whatsapp voor werk gerelateerde zaken komt bij mij toch ook wel vreemd en niet echt professioneel over.
Ik zou dan eerder aan Microsoft Teams denken.
Zijn dat dan gesprekken met collega's, haar manager en/of klanten?
Mensen die haar lastig vallen of eerder omgekeerd zij die achter vanalles zit?

Verwacht haar manager dit bv of komt dit volledig van haar zelf uit?

Enkele zaken die mij geholpen hebben (of helpen als ik terug even herval) :
- Geen messaging / mails na de werkuren. Dat kan wachten tot de dag erna.
- Een manager die me zelf aanmaande om te minderen en me weg stuurt als ik nog te laat bezig ben met een herinnering dat het "maar werk" is en ik moet focussen op de belangrijke dingen in het leven
- Het besef dat hoe meer je overuren doet in een week en gedaan krijgt hoe meer dat de nieuwe standaard wordt die normaal is en je dan alleen maar bij krijgt
- verlof om het hoofd eens volledig leeg te maken van alle werk gerelateerde zaken

 

[Voidski]

Whatsapp voor werk gerelateerde zaken komt bij mij toch ook wel vreemd en niet echt professioneel over.

Ik zit voor mijn huidige job in 3 whatsapp groepen die dag en nacht afgaan. Gelukkig op mijn werkgsm en ik ben iemand die het goed van zich af kan zetten, maar ik kan me wel inbeelden als je workaholic bent en heel de tijd de drang voelt om te antwoorden dat je daar dus continu zit te texten.

 

[Screw2020]

Ik vermoed een combinatie van alles. Alleen doorgroeien zit er niet echt in. Ergens FOMO, niet willen falen, perfectionistisch zijn, het werk doen van mensen onder haar omdat ze het zelf beter doet,...

En die gesprekken over het werk gaan ook via WhatsApp... De schrik zit er ook in wanneer ik ga beginnen met die eisen te stellen dat ze mij verder weg duwt en resoluut voor haar werk kiest..

Mocht ze nu beginnen met het laatste los te laten (het werk van anderen doen). Het is HUN werk dus laat het ook HUN werk zijn, ook al is het niet zo goed als dat van haar.

Eigenlijk is ze niet goed in wat ze doet aka een slechte manager. Je bent verantwoordelijk dat diegene onder jou hun job doen, niet voor de jobinhoud zelf. Mogelijks zou ik het er ook moeilijk mee hebben als ik weet dat mijn output van betere kwaliteit zou zijn maar je kan niet alles doen. Je kan niet managen en ook nog eens 'alles' zelf willen doen. Die collega's onder haar zijn er net om die reden dus ze moet wel afstand nemen van hun takenpakket en meer focussen op haar eigen takenpakket.

Eigenlijk zijn er twee vragen:
"Wil ze het altijd perfect hebben op (heel) korte termijn?"
of
"Wil ze de perfectie nastreven maar de imperfectie accepteren (werk van diegene onder haar) EN het langer uithouden?"

Als het die laatste vraag is, dan zal het wel nog gezond zijn. Als het die eerste vraag is, nja, dan ben je een vliegtuig zonder controle dat vliegt tot de brandstof op is en daarna gewoon naar beneden knalt.
Uithouden maar acceptatie van de imperfectie vs mogelijks (heel) lange recuperatietijd waarbij quasi niks nog lukt.

Eigenlijk is het min of meer een selffulfilling prophecy. Angst om te falen en daardoor eigenlijk falen.

Al vrees ik dat er eerst een punt zal moeten komen van 't vliegtuig om dit in te zien.

 

[Sylverscythe]

Persoonlijk vind ik Teams een draak van een app, en al helemaal op de smartphone. Dus als het toch maar over tekstberichten gaat zie ik het probleem niet met Whatsapp eerlijk gezegd.

@insane01, klinkt een beetje als een vriendin van mij. Heeft ook een al bij al vrij rustige bureaujob in de media, maar is een perfectionist en durft geen nee zeggen. Zo ging ze er al medisch bijna onderdoor tijdens haar thesis, en ook op haar werk was ze al snel het manusje van alles, die ook gewoon door iedereen werd ingeschakeld. Doordat ze zelf ook geen grenzen stelde werd haar 9-5 dan ook nogal snel een job die op vlak van werklast meer op een kaderfunctie leek.

De laatste jaren heeft ze dat denk ik wel ingezien, en door eerst een relatie en dan een kind te krijgen denk ik dat de prioriteiten wat "genornaliseerd" zijn.

Nu goed, geen idee of zo iemand er voor gaat openstaan dat iemand haar vertelt dat ze haar job misschien wat te belangrijk inschat, maar als vriendengroep lieten wij haar af en toe wel eens weten dat het kerkhof vol onmisbare mensen ligt.

 

[insane01]

Persoonlijk vind ik Teams een draak van een app, en al helemaal op de smartphone. Dus als het toch maar over tekstberichten gaat zie ik het probleem niet met Whatsapp eerlijk gezegd.

@insane01, klinkt een beetje als een vriendin van mij. Heeft ook een al bij al vrij rustige bureaujob in de media, maar is een perfectionist en durft geen nee zeggen. Zo ging ze er al medisch bijna onderdoor tijdens haar thesis, en ook op haar werk was ze al snel het manusje van alles, die ook gewoon door iedereen werd ingeschakeld. Doordat ze zelf ook geen grenzen stelde werd haar 9-5 dan ook nogal snel een job die op vlak van werklast meer op een kaderfunctie leek.

De laatste jaren heeft ze dat denk ik wel ingezien, en door eerst een relatie en dan een kind te krijgen denk ik dat de prioriteiten wat "genornaliseerd" zijn.

Nu goed, geen idee of zo iemand er voor gaat openstaan dat iemand haar vertelt dat ze haar job misschien wat te belangrijk inschat, maar als vriendengroep lieten wij haar af en toe wel eens weten dat het kerkhof vol onmisbare mensen ligt.

Ja ik heb een hele goede band met haar ouders en tante. Die mensen dragen mij van in het begin al op handen. Nu snap ik waarom nee alle gekheid aside... Volgende keer dat ik hen zie ga ik het wel eens subtiel aanbrengen dat het erger aan het worden is.

Het lastige is je kan moeilijk kwaad zijn op uw partner omdat ze van haar job haar passie maakt. Maar dat maakt de grens tussen gezond en ongezond gewoon immens klein. Moest het nu nog een vrouw met een rot karakter zijn dan zou het mij niet kunnen schelen.. Maar ze is echt wel het type om moeite voor te doen.

@Screw2020 ik vrees dat het voorlopig optie 1 is.
Ik geef ze wel wat krediet omdat het haar eerste project is dat ze als "bazin" moest leiden en het gaat om een project dat prime time in de ether gaat.. Dus er kwam veel op haar af dat ze voor de eerste keer meemaakt. Ik ben een paar jaar ouder dan haar dus heb mezelf ook al eens in dingen verloren... Maar als je ouder wordt laat je dat snel los. Hopelijk maakt zij die stap ook.

 

[Deleted member 3056]

@insane01

Spoiler

Mijn man was/is ook een workaholic (zelfstandige) maar dat wist ik al van toen ik hem leerde kennen en dus er achteraf over lopen zeiken had geen zin uiteraard en ook al ben/was ik niet het clingy type dat elke seconde een update nodig heeft van wat die aan het uitvreten was, soms had ik het er wel moelijk mee hoor maar aangezien hij er altijd was als ik hem nodig had was het verder wel oké zo. Naast mijn werk en hobby's en al de rest was het wel goed zo.

Echter een paar jaar geleden werd hij getroffen door een ziekte, wel gelukkig niet de agressiefste vorm maar wel reden genoeg om een versnelling terug te schakelen maar meneer had de boodschap kennelijk nog steeds niet begrepen ondanks onze vele ruzies, tot ik hem voor de keuze zette.

Of hij deed het rustiger aan of ik was pleitos want ik had echt geen zin om als jonge weduwe verder te gaan en toen kwam Covid eigenlijk als een geluk bij een ongeluk. 2 maanden na zijn operatie en dat alles samen was wel een keerpunt geweest. Hij werkt nog steeds veel maar anders, op een andere manier. Nu is hij soort van 70% workaholic ipv de 95 van ervoor. Het is wel pittig om getrouwd te zijn met iemand die reeds getrouwd is met zijn werk hoor want volgens was/ben ik een soort van sidechick ofzo.

Dus moraal van het verhaal, je moet even voor jezelf uitmaken waar jij jezelf binnen 5 jaar ziet in deze relatie. Als ze pas begonnen is en nog moet groeien in haar rol als leidinggevende dan kun je haar bijstaan daarin maar als je zoiets hebt van naaah heb ik geen zin in dan moet je daar ook gewoon eerlijk over durven zijn. Maar het is alleszins niet eenvoudig dus veel succes!

 

[insane01]

@insane01

Spoiler

Mijn man was/is ook een workaholic (zelfstandige) maar dat wist ik al van toen ik hem leerde kennen en dus er achteraf over lopen zeiken had geen zin uiteraard en ook al ben/was ik niet het clingy type dat elke seconde een update nodig heeft van wat die aan het uitvreten was, soms had ik het er wel moelijk mee hoor maar aangezien hij er altijd was als ik hem nodig had was het verder wel oké zo. Naast mijn werk en hobby's en al de rest was het wel goed zo.

Echter een paar jaar geleden werd hij getroffen door een ziekte, wel gelukkig niet de agressiefste vorm maar wel reden genoeg om een versnelling terug te schakelen maar meneer had de boodschap kennelijk nog steeds niet begrepen ondanks onze vele ruzies, tot ik hem voor de keuze zette.

Of hij deed het rustiger aan of ik was pleitos want ik had echt geen zin om als jonge weduwe verder te gaan en toen kwam Covid eigenlijk als een geluk bij een ongeluk. 2 maanden na zijn operatie en dat alles samen was wel een keerpunt geweest. Hij werkt nog steeds veel maar anders, op een andere manier. Nu is hij soort van 70% workaholic ipv de 95 van ervoor. Het is wel pittig om getrouwd te zijn met iemand die reeds getrouwd is met zijn werk hoor want volgens was/ben ik een soort van sidechick ofzo.

Dus moraal van het verhaal, je moet even voor jezelf uitmaken waar jij jezelf binnen 5 jaar ziet in deze relatie. Als ze pas begonnen is en nog moet groeien in haar rol als leidinggevende dan kun je haar bijstaan daarin maar als je zoiets hebt van naaah heb ik geen zin in dan moet je daar ook gewoon eerlijk over durven zijn. Maar het is alleszins niet eenvoudig dus veel succes!

Bedankt voor je reactie. Ik ben voor de rest gelukkig dus we zien wel hoe het verder loopt.

 

[Marsu]

Het kan aan mij liggen maar ik irriteer mij een beetje aan die algemene topics die een paar pagina's vol gezeverd worden met inside jokes, hou dat dan voor één of ander zwamtopic.

Het is beter dan tenenkrullend geforceerd e-flirting. Alle verbetering moeten we toejuichen.

 

[insane01]

Even een update over mijn verhaal met de vriendin die zoveel werkt.
We hebben eens goed gepraat met elkaar en we hebben onze gedachten eens kunnen zeggen. Zij begrijpt mij volledig en ik snap nu ook meer wat er allemaal dagdagelijks op haar bord komt te liggen. Het zal nog wel eens voorvallen dat het werk de bovenhand neemt maar we beseffen beiden nu wel dat opkroppen contraproductief werkt.

Dus alles zit terug op het goede pad. De gigantische ruiker bloemen die ik bij had zullen er ook wel iets mee te maken hebben.