Hier is het even pittig geweest, mijn vriendin wil graag nog een baby van ons 2, maar ik wil het laten zoals het is. Ik heb zelf al 2 jonge kinderen van 1 en 3 jaar oud en zij heeft 3 kinderen van 10, 13 en 14. Hoewel haar kinderen dus al wel wat ouder zijn en dus veel minder aandacht vragen en zelfs ook meehelpen met de verzorging enzo van de jonsten is het toch heavy als ze alle 5 hier zijn. Hoewel we hier en daar wel eens iets lieten vallen over een kind van ons samen is het mij hoe langer hoe duidelijker geworden dat de situatie zoals ze nu is voor mij gewoon perfect is. Die wek met kinderen en dan een week onder ons 2 doet mij echt deugd en geeft veel mogelijkheden en vrijheid om ons eigen ding te doen. Ik zie het dus absoluut niet zitten om daar weer verandering in te brengen door nog een kind op de wereld te zetten. Ik heb dat dan ook met haar besproken en ben ook al naar de dokter geweest voor een afspraak voor sterilisatie.
Bij haar was het echter andersom, zij was wél al beginnen uitkijken naar een kind van ons 2, en ze had en heeft het dus nog moeilijk met de realiteit dat dat er niet komt. Het gaat zo wat op en neer, de ene moment lijkt ze er wat door te zijn maar de dag erna is het toch weer miserie. Ik laat het zo maar begaan want ik wil er ook niet telkens opnieuw over beginnen om weeral alles te herhalen en ze weer op de feiten te drukken.
Bij haar was het echter andersom, zij was wél al beginnen uitkijken naar een kind van ons 2, en ze had en heeft het dus nog moeilijk met de realiteit dat dat er niet komt. Het gaat zo wat op en neer, de ene moment lijkt ze er wat door te zijn maar de dag erna is het toch weer miserie. Ik laat het zo maar begaan want ik wil er ook niet telkens opnieuw over beginnen om weeral alles te herhalen en ze weer op de feiten te drukken.




) optie is voor het zingen de kerk uit of zoals Hollywood het al eerder aanhaalde, bespreek het want die struisvogelpraktijken gaan het em in dit geval niet worden, vrees ik.