In mijn geval vind het woord slachtoffer een groot woord. Mijn 2 kindjes zijn meer slachtoffer vind ik dan, zoals ik zei we waren met 2 en ik heb ook fouten gemaakt waardoor we waarschijnlijk uit elkaar zijn gegroeid, ik heb zo nooit bedrogen laat dat duidelijk zijn. Ik bezie mijn ex ook niet als een slecht persoon maar wel een persoon die slechte keuzes heeft gemaakt. Bijvoorbeeld vind ik het feit dat ze niet wou werken aan een relatie van 11,5 jaar erger dan het feit ze me bedrogen heeft. Zeker als ik dan zie welk leven ze nu heeft het "happy gezinnetje"
Ik ben ook haar 1ste lief geweest dus misschien begon ze ook na te denken hoe het met iemand anders zou zijn...
Ja daarom dat ik het tussen aanhalingstekens zette, je kan het op verschillende manieren interpreteren.
Als er kinderen in de spel zijn vind ik dat altijd zo triest.

11,5 jaar (zomaar) overboord gooien is echt zuur man. Begrijp wel dat het zwaar is om dan achteraf te moeten toekijken hoe het wel anders kan.
Welke fouten men ook heeft gemaakt, vreemdgaan valt niet goed te praten tenzij het er dan criminele feiten gebeuren zoals mishandeling, verkrachting oid maar dat is iets anders uiteraard.
Ik heb zoiets van, gaat het écht niet meer dan is het dikke doei maar op een ander kruipen is echt zo fout gewoon.
Bijvoorbeeld, mijn man is een workaholic en vaak in het buitenland voor zijn zaken en thuis zit die soms uren in zijn kantoor of gewoon op locatie maar dat wist ik van dag één en soms knelt dat ook weleens maar ik ga daarom toch niet met een andere vent krikken? Om dan te zeggen 'ja maar...'
Een vriend/zakenpartner van hem is hetzelfde overkomen. Zijn vriendin had meer dan een jaar loverboy en werd gewoon keihard betrapt toen ze aan die piemel lag te bengelen haha walgelijk hè.
@mrFingers
Soms moet je bepaalde dingen zó ver laten om er "helemáál klaar mee te zijn" zeg maar, ondanks alle red flags die we om welke reden dan ook graag negeren of wat dan ook.