De herstelbetalingen die op Duitsland zijn gedwongen na WO1 hielpen ook niet. De overgave in 1918 was ook maar een “onderhandeling” in die mate dat Duitsland geen kant uit kon en wat neerkwam op een vernedering tekende.
Japan was de facto al verslagen, maar om weken (maanden) aan vechten op Japanse bodem te vermijden heeft men voor de atoombommen gekozen. Met het argument van “de korte pijn” en minder slachtoffers in totaal dan bij een invasie.
Duitsland kan je zeggen dat ze in feite ook al een aantal jaar de oorlog verloren hadden. Ze waren op geen enkele manier in staat om de grondstoffen te bekomen die ze nodig hadden om voldoende oorlogsmaterieel te produceren (zie de quasi totale instorting van de Luftwaffe).
Wat post-WO2 succesvoller maakte dan WO1 was dat de verslagen landen relatief snel zich weer economisch en zelfs politiek konden integreren.
Men focust altijd maar al te graag op die herstelbetalingen die het Duitsland moeilijk maakten in na het verdrag van Versailles,
maar daarbij moet ook wel vermeld worden dat Duitsland evenzeer een hoge prijs had opgelegd aan Frankrijk na de Frans-Duitse oorlog de eeuw voordien. 't is niet dat dat iets 'uniek' was aan het verdrag van Versailles.
Duitsland had ook gewoon pech dat het herstelbetalingen moest doen in een periode waarin de beurs crashte, en in de V.S. toen tevens een president aan de macht was met weinig kennis van economie en een voorliefde voor handelstarieven (en zo rijmt de geschiedenis weer).

(neemt dat zo serieus als ge wilt he, satire much)