Wat ik mij nu afvraag (en dit is misschien het verkeerde topic), al die single vrouwen (of mannen) moeten nu toch ook snakken naar sociaal contact? Ik zou mij als single nu zeker op tinder en consoorten zwieren en dan online dates of wandelingen en consoorten proberen te organiseren. Is het even plezant als iets gaan drinken? Neen. Is het plezanter als thuis alleen uw kas op te fretten? Ik denk het wel.
Ik ben zelf single maar woon nog thuis dus er is altijd wel iet of wat van beweging. Echt grondige communicatie is er niet maar 't is sowieso wel anders dan single te wezen en alleen op uw kot zitten. Dan kan ik er wel inkomen dat de muren op jou afkomen. Je wordt gewoon gek als je het nagenoeg enkel te doen hebt van jouw eigen gedachten.
't Ding is dat ik vóór corona eigenlijk geen sociaal leven had. Dat wou ik in 2020 veranderen maar nèt dat is hetgeen wat onmogelijk was. Zonder deftige skills was het niet meteen doenbaar. Dus ik acht, wat jij zegt, enkel mogelijk voor mensen die reeds voordien het merendeel inzake hun sociale leven op orde hadden. En liefst nog alleen wonen.
Dus enerzijds is m'n "incapabele" ik een serieuze spelbreker en anderzijds speelt het feit dat ik nog thuis woon ook een grote rol. Ik wil immers niemand besmetten, laat staan dat ik ervoor zorg dat nog anderen besmet worden. De anderen hebben zelf meer contacten dan ik maar bon, da's het gevolg van de persoonlijke situatie.
Wat ik nu zeg bedoel ik zeker niet slecht, het is immers een visie uit onwetendheid/gebrek aan inzicht.
Het is bedoeld om perspectief te bieden maar die intentie is geen garantie dat het zo ervaren zal worden.
't Idee is dat de meerderheid van de mensen, en dat hoor je hier ook in de klachten, toch al een (aanzienlijk) sociaal leven hadden vóór de crisis. Dus dan denk ik dat dat relatief eenvoudig (naargelang de maatregelen) terug moet op te pikken zijn. Ok, café's kunnen gesloten zijn (door faillissement bijv.) maar de mensen, jouw vrienden, contactpersonen blijven wel. Daar ga ik toch van uit, dat, als je voorheen vrienden was met iemand, dat je dat ook zal zijn in de toekomst eens de maatregelen afzwakken.
Ik kan me alleszins moeilijk inbeelden dat die zaken, connecties, permanent zouden wegvallen. Het ligt nu even, weliswaar helaas voor onbepaalde tijd, stil. Dus het is toch uitkijken naar het moment waarop het hele gebeuren terug opgestart kan worden?
Al snap ik wel dat het abstracte aan het gegeven het wel een stuk lastiger kan maken. 't Heeft ook weinig zin om te zeggen dat het over 3 maand, een half jaar, een jaar (of eender welke periode) terug kan gebeuren maar het kan wel.
En net om die tijdspanne te verkorten moet iedereen zich aan de regels houden. Ik ben ook van mening dat het advies zoveel als mogelijk gerespecteerd moet worden... Donkergrijze zone maar het lijkt me onzinnig om risicovol gedrag te vertonen.
Hoe meer men zich aan de maatregelen houdt en hoe minder risicovol gedrag gesteld wordt (ook al is het theoretisch gezien toegestaan), hoe sneller de draad van het leven vooraf terug kan opgepikt worden.
Dat is toch wat iedereen wil? Of net niet in mijn situatie, ik wou net mijn leven "compleet" omzwaaien. Maar dan moeten de maatregelen wel afgelopen zijn.
TLDR: er heeft niemand baat bij om de maatregelen niet te volgen, noch om risicovol gedrag te stellen.
@Sylverscythe ik heb jouw bericht gebruikt om nog iets verder te gaan, de conclusie gaat verder dan het antwoord op jouw bericht. Als het veilig kan en bijgevolg geen risicovol gedrag is, dan kan ik het enkel aanmoedigen. Al was het maar om de mentale problemen zoveel als mogelijk te beperken.