Ik ben het met heel veel in je post eens, hè. Maar stop dan ook tegelijk wel met mensen die nog wel achter de regels staan, en het belang daarvan blijven benadrukken, weg te schuiven als dat "ze de periode goed doorkomen" of "het niet zo erg vinden". Want dat is evenzeer bullshit.
Nee, ik ben geen single. Ja, ik ben het ook kotsbeu. Nee, dit is geen fijne periode. Nee, ik vind niet dat dat betekent dat ze de regels moeten lossen.
Dat is hetgene waar ik mij aan optrekt. Iedereen heeft het shit.
Het is moeilijk niet in een strijd terecht te komen om ter shitiest en andere begrijpen mij niet. Dat is moeilijk, omdat ge erin zit voor ge het beseft.
Nochtans is dat de beste mindset die ge kunt hebben. Je bent wie je bent is allemaal goed en wel, maar als ge u zelfs niet probeert te focussen op positieve zaken, gaat ge u inderdaad niet beter voelen. Als ge vanalles zit te extrapoleren en overdrijven in uw hoofd, zal dat ook niet gaan. Hij zegt bijvoorbeeld dat hij al tien maanden binnen zit en alleen zijn ouders ziet. Dan vraag ik mij af, waarom? Er zijn de voorbije tien maanden minstens vijf maanden geweest waar ge gewoon een pak meer volk mocht/kon zien, waar bepaalde zaken relatief normaal waren, waar ge terug kon sporten (ook indoor), waar ge terrasjes kon doen, dagtrips doen, etc... Dan vraag ik mij oprecht af waarom hij al tien maanden aan een stuk binnen zit?
Ja en depressieve die moete maar gewoon moeite doen om vrolijk te worden?
Want daar komt uw argument nu op neer (imo, beetje kort door bocht van mij om punt te maken).
Het is niet zo simpel als gewon zeggen als je al geen moeite doet ga je nooit beter worden. Da tis het punt, ook al weet je van hey ik zit in een neerwaartse spiraal en mag mij daar misschien niet op focussen, dat wilt niet zeggen dat het gewoon weg lukt!
Dan verschieten mensen dat er nog stigma's en schaamte zijn rond mentaal welzijn. Dit is wat het ermee voor zorgt dat ze blijven
sorry, dan had ik het verkeerd geinterpreteerd.
En ik verwijt niemand iets. Nogmaals, ik probeer het juist te begrijpen. Maar ik mag toch nog wel mijn `redenering` weergeven in een discussie?
Neen, ik weet dat het niet gemakkelijk is om anders te gaan denken. Het is geen knopje dat je kan omdraaien. Maar ik mag toch ook wel reageren als iemand reageert met een extreme stelling door het in een ander licht te proberen plaatsen?
En ja, ik denk dat Anne Frank en personen in concentratiekampen zich concentreerden op de dingen die ze nog wel hadden of waar ze naar uitkeken, anders hou je dat niet vol.
En ja, ik vind dat de regering veel meer werk moet maken van mentaal welzijn. Dat was al in de non-covid periode en dat geldt nu nog meer.
Maar je plaatst het in ander licht door het te minimaliseren.
Hoe kan je nu niet gelukkig zijn als je kan gaan wandelen of dit nog te doen?
Want moet Anna Frank wel niet gedaan hebben.
Bij mijn grootouders en ouders was er niks te doen en die waren gelukkig.
Dat is los of je goede bedoelingen had of niet. Daar kan ik geen uitspraak over doen. Gewoon over hoe de post overkomt.
Het gaat gewoon in context van mentaal welzijn dat uw post en die van Puni ook, afbreuk doen aan de situatie door te minimaliseren. Het lijkt erop neer te komen dat je zegt: Stop er gewoon mee, dan is het opgelost.
