Ik zit nu in mijn 1e Master Geneeskunde en kan je het volgende meedelen:
Geneeskunde is VEEL vanbuiten leren... de eerste 3 jaar (bachelor) die je quasi niets anders... pas in de Master heb je inzicht nodig bij wat je studeert (omdat je dan pas casussen voorgeschoteld krijgt...). Het is anders dan bijvoorbeeld burgerlijk ingenieur waar je met inzicht al een heel eind komt... Studeer je niet voldoende in geneeskunde, dan slaag je niet.. punt.
Dus als je er niet tegenop ziet om veel te leren en geneeskunde je interesseert, zou ik zowiezo mijn kans wagen. Ikzelf heb wel ASO gedaan, dus het ingangsexamen vond ik zelf niet zo moeiljk en ik was er van de eerste keer door... Persoonlijk zijn vele zaken die ze vragen op dat ingangsexamen vrij irrelevant (arts-patient-gesprekken als je nog aan de opleiding moet beginnen, begrijpend lezen, ....), maar ze moeten ergens een schifitng maken. Dankzij dat ingangsexamen kent geneeskunde echter wel een hoog slaagpercentage... ALS je slaagt, heb je een vrij grote kans dat je de studies zal afmaken....... als je er genoeg voor werkt en je er voldoende voor inzet...
DUS wat ik wil zeggen: wil je ervoor gaan, doe het dan gewoon... je hebt niets te verliezen (behalve ene kleine 50 euro ofzo...). Slaag je, zoveel te beter... slaag je niet, jammer en je kan altijd opnieuw proberen, of een andere richting uitgaan (eventueel biomedische en dan het volgende jaar opnieuw geneeskunde proberen...)
Wil je je slaagkansen voor het ingangsexamen vergroten, dan raad ik zeker extra lessen aan voor wiskunde, fysica, biologie en chemie... (er zijn daar speciale diensten voor...) Deze zijn niet goedkoop, maar ik denk dat dit bij een TSO-opleidng zeker geen overbodige luxe is (no offence... maar ik denk dat in jullie richting niet alle essentie wordt gegeven die je nodig hebt om te kunnen slagen voor dat examen...).
Andere vragen stel gerust
SUCCES