Archief - DISCUSSION: Manga / Kunst :-)

V!$u4L zei:

Er zijn kunstenaars die op een academie hebben gestudeerd en dan echt alle kneepjes van het vak grondig kennen, door talent en opleiding. Ze tekenen en schilderen dan onwaarschijnlijk anatomisch correct, technisch feilloos etc.
Maar dan moeten ze een eigen visie ontwikkelen en vaak zullen ze dan afstappen van het 'academische', het klassieke 'been there, done that'.
Zie maar naar grootmeesters als Picasso, Kandinsky... die meer en meer hun rug toekeerde van het figuratieve, en verder het abstracte en mathemathische gingen opzoeken. Die mannen waren technisch zeer hoog van niveau in figuratief opzicht, maar ze hebben pas de geschiedenis veranderd toen ze ervan afstapten.
En de trend is, sinds de grote vader Duchamp, dat het conceptueel denken wordt afgestast en dat het hoofdgebeuren is.
Het is niet zo dat ze zo maar een paar lijntjes zetten, er zit een gigantisch studie en concept achter.
Dat concept is voor de meeste mensen moeilijk te achterhalen, juist omdat het te abstract en te intellectueel is. En met wat geluk is er iemand op een tentoonstelling die het allemaal uitlegt.

Maar ook ik begrijp de frustatie van dresse... het is veel mooier om iets tastbaar en begrijpbaar te zien, dat ook enorm esthetisch is. Een 'realistische' illustratie of een acryl van een bekende comic superhero is leuker om aan te zien, en gemakkelijker om van te genieten dan een action painting bijvoorbeeld.
Maar de esthetiek is terrein van de kunstfilosofie, wat te groot is om op een forum te posten. Het boek 'Denken over kunst' van Braembussche is een goede inleiding als dit je verder interesseert.

Een hedendaagse kunstenaar lijkt te knoeien, maar dat is niet altijd zo . En dan kom ik op mijn mening van amateur-kunstenaars. Ik vind dat die te veel around fucken, ik haat dat pretentieus gedoe. Van dat "ik denk dat ik weet wat ik doe, zolang anderen maar niet weten wat ik doe." Ik vind, je moet tenminste wat kunstgeschiedenis, wat culturele bagage en heel wat academische vorming krijgen, eer je jezelf kunstenaar mag noemen tegenwoordig. Want ik ook sta enorm kritisch en ongelovig tegenover moderne kunst.

Klik om te vergroten...

je zegt het zelf, picasso is pas bekend geworden toen hij afstapte van dat "academische been there done that".
wat tegenwoordig de klok slaat is hedendaagse kunst en het wordt tijd dat daarvan wordt afgestapt, dan pas kun je bekend worden als je je distantieert en onderscheidt van de meerderheid en tegenwoordig heb ik de indruk dat de meerderheid van kunst neigt naar het figuratieve en abstracte.

natuurlijk is het ongelooflijk moeilijk om origineel te zijn maar daarom juist worden diegene die eindelijk erin slagen verandering te brengen zo bekend.
ik kan me zelfs niet inbeelden hoe moeilijk het moet geweest zijn om ten tijde van picasso zulke werken aan de man te brengen maar hij heeft het toch gedaan.

ikzelf zou het niet weten waar te beginnen om nu nog iets nieuws te brengen (moest ik het weten ik zou het zeker niet zeggen ) maar ik vind dat mensen die iets nieuws naar voor brengen zeker moeten worden geapprecieerd (mss zelfs meer), en dat men moet stoppen met het zoveelste abstracte kunstwerkje de hemel in te prijzen.

Ofschoon zijn bekende uitspraak zegt:

"Ik heb vier jaar gezwoegd om te leren schilderen als Raphael, maar het heeft me een leven gekost om te leren schilderen als een kind"

.

DeBuGGeR zei:

...wat tegenwoordig de klok slaat is hedendaagse kunst en het wordt tijd dat daarvan wordt afgestapt, dan pas kun je bekend worden als je je distantieert en onderscheidt van de meerderheid en tegenwoordig heb ik de indruk dat de meerderheid van kunst neigt naar het figuratieve en abstracte.

...natuurlijk is het ongelooflijk moeilijk om origineel te zijn maar daarom juist worden diegene die eindelijk erin slagen verandering te brengen zo bekend.

Klik om te vergroten...

I agree.

Xavez zei:

Ofschoon zijn bekende uitspraak zegt:

"Ik heb vier jaar gezwoegd om te leren schilderen als Raphael, maar het heeft me een leven gekost om te leren schilderen als een kind".

Klik om te vergroten...

... tis niet zo simpel, maar ja. Mss wel te schilderen als een kind, maar te denken als een geschift genie.

denk dat er nog altijd meer realistische als abstracte werken gemaakt worden, maar het medium is gewoon veranderd (zie cgtalk)... en ik zie ze nog geen prints van schilderijen omhoog hangen in tentoonstellinge

Picasso had dan nog geluk
Een schilder als Delacroix werd in zn tijd beschouwd als verkrachter vd schilderkunst.

Er is toch wel te veel verschillende hedendaagse kunst om te zeggen dat er een eenheid is en we daar vanaf moeten stappen.

Slachtoffer kunst, kunst om te shockeren, bevreemdende kunst, emotieloze portretten van echte mensen met een verhaal op hun gezicht, het dagdaagelijkse gewone en nog een hele hoop andere kunst hebben we nu wel genoeg gezien.

Een kunstenaar als Jan De Cock is dan toch met heel wat anders bezig.

dresse zei:

denk dat er nog altijd meer realistische als abstracte werken gemaakt worden, maar het medium is gewoon veranderd (zie cgtalk)... en ik zie ze nog geen prints van schilderijen omhoog hangen in tentoonstellinge

Klik om te vergroten...

I dunnow, zo een goede 7 jaar geleden (toen dat feitelijk pas aan het opkomen was) heb ik toch al wat CG Art zien ophangen op een tentoonstelling waar ik ooit was... Of bedoelde je dat niet? =).

dresse dat is waar, maar voor welke werken wordt veel geld neergelegd en wordt bestempeld als kunst?

ik denk niet die van cgtalk alhoewel die per defenitie allemaal kunstenaars zijn

ja strawberry ik weet het er zijn veel verschillende vormen van kunst idd, maar ik heb zo het gevoel dat de abtracte kunst het meest aanzien heeft tegenwoordig daarmee mijn lichtjes overdreven statement

nja cgtalk enzo... ik vind het maar normaal dat ze geen prente van chicks with guns omhooghangen he, het is maar een heel kleine minderheid die er meer denkwerk in steekt

maar chicks with guns is goed genoeg voor mij

Kunst... Wat is kunst? Misschien wel de grootste vraag die er bestaat naast to be or not to be.

DeBuGGeR zei:

tegenwoordig de klok slaat is hedendaagse kunst

Klik om te vergroten...

Nogal wiedes... Wat tegenwoordig gemaakt wordt is hedendaagse kunst. Alles wat over 100 jaar gemaakt zal worden is ook hedendaagse kunst... Maar je bedoelt uiteraard de kunst die in de 2e helft van de 20ste eeuw en de eerste helft van de 21e eeuw gemaakt wordt natuurlijk...

DeBuGGeR zei:

ik vind dat mensen die iets nieuws naar voor brengen zeker moeten worden geapprecieerd

Klik om te vergroten...

Niemand die ooit met iets nieuws begon werd geapprecieerd. Kijk naar Van Gogh, de arme ziel. Hij is er nooit rijk van geworden, maar nu blijkt toch wel dat een aantal van zijn schilderijen in de top 10 van duurste schilderijen ooit staan. Go figure.

En verder... Kunst is een zeer moeilijk begrip en het is inderdaad zo dat je wat kennis van zaken moet hebben om 't een en 't ander te begrijpen. Maar is dit geen normaal gegeven? Ik ga ook niet zonder kennis een debat voeren over de splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde of dergelijk.
Nu, een totale kunstleek zal niks begrijpen van elke kunstvorm, het ligt dus niet alleen aan de hedendaagse kunst. Iemand die geen kennis van zaken heeft, sluit zichzelf eigenlijk uit bij het debat in feite. Dat wil niet zeggen dat kunst enkel voor een klein select clubje is, voor de insiders zeg maar. En dan denk ik aan figuren als Jan Fabre, Jan Hoet en andere kwieten die hier al vermeld zijn. Kunst die enkel door de insiders geapprecieerd en begrepen wordt, is voor mij geen kunst. Kunst wordt dan gemaakt door en voor kunstenaars. Wat voor zin heeft dat? Het heeft inderdaad veel weg van vriendjespolitiek en mouwfrotterij. Het gaat zo ver dat het begrip "kunst" een elitair karakter meekrijgt, waarmee sommigen zich niet kunnen verzoenen, o.a. ik.

Ik merk tegenwoordig dat nog veel mensen met het romantische idee in hun hoofd zitten dat kunst "kunde" is, hoe goed kan iemand iets weergeven, hoe realistisch, hoe correct is de anatomie, hoe zijn de verhoudingen... Dat is allemaal mooi als je het kunt, maar dat maakt het kunstwerk niet. Duchamp heeft daar komaf mee gemaakt een goeie halve eeuw geleden, door te zeggen dat een pissijn ook voor kunst kan doorgaan. Bijvoorbeeld: de schilder-tekenaars die aan Centre Pompidou voor een bedrag je portret op papier zetten. Zijn dat kunstenaars? In mijn ogen niet: ik zie er voornamelijk "bandwerk" in. Ze hebben een dodelijk realisme. Ik beweer niet dat ik een portret zo gedetailleerd en realistisch kan tekenen, maar het Amerikaanse realisme stoort mij mateloos: het doodt elke emotie binnen de tekening. Wat overblijft is een kille weergave van de persoon tegenover hem. Dan kon je maar beter een foto nemen... Hier kun je misschien ook de betere cgartists onder klasseren: ze zijn technisch goed (als in: ze kunnen tekenen, ze kunnen iets weergeven), we zeggen waw, wat kan die fantastisch tekenen, maar daarna is niks meer. Waarmee ik -nogmaals- niet wil zeggen dat dit ondermaats is, dat dit minderwaardig is, maar de 'kunde' maakt de kunst niet. Dan vind ik dat karikaturisten nog beter aansluiten bij kunst: ze maken een momentopname en interpretatie van iemand ipv het louter fotografisch weergeven. Hoewel ook onder de karikaturisten bandwerkers zitten, uiteraard. En dat ik de stijl (esthetisch gezien) niet mooi vind.

Kunst kun je ook niet verwarren met "esthetica", wat al veel te vaak gebeurd is en wat nog steeds gebeurt. Het gevolg is dat iedereen een mening heeft over kunst: iedereen weet wel wat hij mooi en lelijk vindt. Maar kunst is niet zo subjectief vind ik. Kunst is in feite een tak als wetenschappen, politiek en religie: het vergt enige kennis.

Verder over het "2 lijnen op een doek zetten"... Ik vind deze kunst op zich niet slecht, ik sta open voor veel en ben ruimdenkend.
Een aantal jaar geleden was ik in Londen in het Tate Modern... Daar was ik in de Rothko ruimte. Nu hing daar zijn reeks Red on Maroon (1959) die oorspronkelijk in opdracht van een restaurant gemaakt zijn. In die periode was ik zelf ook niet vaak onder de indruk van hedendaagse en abstracte kunstwerken en was heel wantrouwig, maar toen gebeurde het! Ik was onder de indruk van deze werken. Het raakte me. Het sleurde me mee... Ongelooflijk, want dit had ik nog nooit meegemaakt. (De link brengt je naar de pagina van Tate Modern met afbeeldingen van de werken van 2 bij 2 cm. Eerlijk gezegd, dit doet het geen eer aan. En nog eerlijker gezegd: ik heb nooit begrepen waarom mensen posters kopen van kunstwerken, want die posters doen het echte kunstwerk absoluut geen eer aan. Die Rothko schilderijen moet je zien om te geloven! De werken zijn meters groot en lang en zo'n zielige poster kan dat in geen enkele omstandigheid evenaren.)

Kortom, wat je moet onthouden:
kunst =/= kunde
kunst =/= esthetica


Ik denk dat het tijd is dat kunst weer eens een omwenteling meemaakt. Ik kan alleen proberen mijn steentje bijdragen...

De herleving van de schilderkunst heeft anders ook veel aanzien
borremans, tuymans. Net als Jan de Cock met zijn sculpturen in spaanderplaat.

Je ziet wel eens cgi op tentoonstellingen al vind ik dat vaak het minder interessante werk. Wel enkel video animaties, vaak conceptueel, in cgi uitgevoerd dan.

In het museum draait het om de kunst. Op de kunstbeurs draait het om geld.

@ erinyes
Iedereen die met kunst bezig is, is een soort insider.
De een heel extreem de ander maar net een insider te noemen.
Waar trek je dan de grens? Wanneer jij het niet meer kan volgen?
(ik ben ook geen Jan Fabre liefhebber btw
Leo Copers dan weer wel)

Voor de rest ga ik met alles akkoord wat je zegt en zeker dat je zegt dat kunst niet zo subjectief is. thank god. Kunst kan heel objectief bestudeerd worden. Als iedereen zegt ja maar dat is dan jouw mening zo geraak je ook nergens.

ja maar dat is jouw mening ^^

Ben er wel tevreden over, hij komt uit de carrefour

kmoet zegge het is hier heel hardt afgedwaald tegenover men manga vragen en de topic tittel is ook wel lollig 2 totaal complementaire ''dingen'' bij elkaar manga heeft totaal niks mee kunst te maken mrja tis wel ne leuke overgang

Erinyes zei:

Kortom, wat je moet onthouden:
kunst =/= kunde
kunst =/= esthetica

Klik om te vergroten...

Eens te meer is Erinyes mij te snel af om te verwoorden wat ik wou zeggen (en ze doet het door de band ook nog eens veel beter).
Ik denk ook dat veel mensen bij het woord "kunst" meteen denken aan zaken die eerder kunnen omschreven worden als "kunde", dan wel "esthetisch".

Voor de rest heb ik eigenlijk geen erg afgelijnde mening over wat "kunst" nu juist is... Ik heb de neiging alles wat een interpretatieve weergave is van iemands werkelijkheid kunst te noemen. Maar ver geraak je waarschijnlijk niet met zo'n omschrijving.
Misschien is een uitgesproken mening over "kunst" niet echt te verwachten van iemand als ik, die er nooit echt meer over geleerd heeft dan een paar tiental uur Kunstgeschiedenis in de eerste bachelor Fotografie aan St. Lukas Brussel (gedoceerd door Kint)? Ik denk dat kunst zo'n complex gegeven is dat je, zoals hier al gezegd is, absoluut kennis van zaken moet hebben en/of er dagelijks mee bezig zijn / in zitten om het "recht" (tussen grote aanhalingstekens) te hebben er een uitgesproken mening over te hebben.

Daarom dat ik mij ook een beetje stoor aan mensen die een mening hebben zoals die van dresse. Versta mij niet verkeerd, ik herken mijzelf daar vollédig in. Zeker tot een paar jaar geleden had ik echt exact dezelfde mening. Nu heb ik eerder het idee dat het toch bijna niet kàn dat al die kunstliefhebbers die ook dat soort van ontoegankelijke, minimalistische en/of abstracte werken kan appreciëren allemaal van die arty-farty wannabes zijn die zich gewoon proberen te onderscheiden door bij wijze van spreken te doen alsof zij bij het fictieve selecte groepje behoren dat het kunstwerk "wél begrijpt".
Nee, het moet wel zo zijn dat er een groot aantal mensen oprecht van dit soort werken kan genieten en er echt evenveel voldoening uit halen als ik uit andere soort kunst.

Daarom ga ik nu veel minder uitgesproken reageren als ik zo'n wit schilderij van 5 meter lang zie met niet meer dan links een rood bolletje en aan de rechterkant een blauw lijntje, zoals ik er gezien heb in het Prado in Madrid.
Aan die omschrijving zal wel duidelijk af te lezen dat het nog steeds niet mijn soort kunst is, maar ik ga niet meer zeggen dat ik het complete bullshit vind.
(Als ik toevallig in een museum verzeild geraak met mensen waarvan ik wéét dat ze dat soort kunst evenmin vatten als ikzelf, maar daar toch al fronsend met hun kin in hun handen naar zitten te staren, ondertussen klanken als "hmmm" en "interessant" mompelend, wil dat daarom niet zeggen dat ik geen zin krijg één van de scherper gevormde beeldhouwwerken die zich dan toevallig in dezelfde tentoonstellingsruimte bevinden onzacht in aanraking te laten komen met een ietwat weker deel van het lichaam van die betreffende persoon, natuurlijk.)


Verder wou ik toch ook nog eens kwijt dat ik hier met veel plezier de commentaren van mensen als Strawberry, Visual, Erinyes en anderen lees. Zij hebben duidelijk kennis van zaken en houden er dan nog een mooie genuanceerde mening op na, op de koop toe.
De discussie wordt ook op een bijzonder, euhm, "civiele" manier gehouden, wat ik echt prachtig vind.

Erinyes zei:

Niemand die ooit met iets nieuws begon werd geapprecieerd. Kijk naar Van Gogh, de arme ziel. Hij is er nooit rijk van geworden, maar nu blijkt toch wel dat een aantal van zijn schilderijen in de top 10 van duurste schilderijen ooit staan. Go figure.

En verder... Kunst is een zeer moeilijk begrip en het is inderdaad zo dat je wat kennis van zaken moet hebben om 't een en 't ander te begrijpen. Maar is dit geen normaal gegeven? Ik ga ook niet zonder kennis een debat voeren over de splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde of dergelijk.
Nu, een totale kunstleek zal niks begrijpen van elke kunstvorm, het ligt dus niet alleen aan de hedendaagse kunst. Iemand die geen kennis van zaken heeft, sluit zichzelf eigenlijk uit bij het debat in feite. Dat wil niet zeggen dat kunst enkel voor een klein select clubje is, voor de insiders zeg maar. En dan denk ik aan figuren als Jan Fabre, Jan Hoet en andere kwieten die hier al vermeld zijn. Kunst die enkel door de insiders geapprecieerd en begrepen wordt, is voor mij geen kunst. Kunst wordt dan gemaakt door en voor kunstenaars. Wat voor zin heeft dat? Het heeft inderdaad veel weg van vriendjespolitiek en mouwfrotterij. Het gaat zo ver dat het begrip "kunst" een elitair karakter meekrijgt, waarmee sommigen zich niet kunnen verzoenen, o.a. ik.

Ik merk tegenwoordig dat nog veel mensen met het romantische idee in hun hoofd zitten dat kunst "kunde" is, hoe goed kan iemand iets weergeven, hoe realistisch, hoe correct is de anatomie, hoe zijn de verhoudingen... Dat is allemaal mooi als je het kunt, maar dat maakt het kunstwerk niet. Duchamp heeft daar komaf mee gemaakt een goeie halve eeuw geleden, door te zeggen dat een pissijn ook voor kunst kan doorgaan. Bijvoorbeeld: de schilder-tekenaars die aan Centre Pompidou voor een bedrag je portret op papier zetten. Zijn dat kunstenaars? In mijn ogen niet: ik zie er voornamelijk "bandwerk" in. Ze hebben een dodelijk realisme. Ik beweer niet dat ik een portret zo gedetailleerd en realistisch kan tekenen, maar het Amerikaanse realisme stoort mij mateloos: het doodt elke emotie binnen de tekening. Wat overblijft is een kille weergave van de persoon tegenover hem. Dan kon je maar beter een foto nemen... Hier kun je misschien ook de betere cgartists onder klasseren: ze zijn technisch goed (als in: ze kunnen tekenen, ze kunnen iets weergeven), we zeggen waw, wat kan die fantastisch tekenen, maar daarna is niks meer. Waarmee ik -nogmaals- niet wil zeggen dat dit ondermaats is, dat dit minderwaardig is, maar de 'kunde' maakt de kunst niet. Dan vind ik dat karikaturisten nog beter aansluiten bij kunst: ze maken een momentopname en interpretatie van iemand ipv het louter fotografisch weergeven. Hoewel ook onder de karikaturisten bandwerkers zitten, uiteraard. En dat ik de stijl (esthetisch gezien) niet mooi vind.

Kunst kun je ook niet verwarren met "esthetica", wat al veel te vaak gebeurd is en wat nog steeds gebeurt. Het gevolg is dat iedereen een mening heeft over kunst: iedereen weet wel wat hij mooi en lelijk vindt. Maar kunst is niet zo subjectief vind ik. Kunst is in feite een tak als wetenschappen, politiek en religie: het vergt enige kennis.

Verder over het "2 lijnen op een doek zetten"... Ik vind deze kunst op zich niet slecht, ik sta open voor veel en ben ruimdenkend.
Een aantal jaar geleden was ik in Londen in het Tate Modern... Daar was ik in de Rothko ruimte. Nu hing daar zijn reeks Red on Maroon (1959) die oorspronkelijk in opdracht van een restaurant gemaakt zijn. In die periode was ik zelf ook niet vaak onder de indruk van hedendaagse en abstracte kunstwerken en was heel wantrouwig, maar toen gebeurde het! Ik was onder de indruk van deze werken. Het raakte me. Het sleurde me mee... Ongelooflijk, want dit had ik nog nooit meegemaakt. (De link brengt je naar de pagina van Tate Modern met afbeeldingen van de werken van 2 bij 2 cm. Eerlijk gezegd, dit doet het geen eer aan. En nog eerlijker gezegd: ik heb nooit begrepen waarom mensen posters kopen van kunstwerken, want die posters doen het echte kunstwerk absoluut geen eer aan. Die Rothko schilderijen moet je zien om te geloven! De werken zijn meters groot en lang en zo'n zielige poster kan dat in geen enkele omstandigheid evenaren.)

Kortom, wat je moet onthouden:
kunst =/= kunde
kunst =/= esthetica


Ik denk dat het tijd is dat kunst weer eens een omwenteling meemaakt. Ik kan alleen proberen mijn steentje bijdragen...

Klik om te vergroten...

Welja, ik kan ook nog altijd een onderscheid maken tussen kunstenaar en artiest. Iemand die portretten maakt voor wat geld is een artiest, hij beschikt over kennis en techniek om iets moois op papier weer te geven, maar daar zit geen diepgang in. Voor mij is een kunstenaar dan net een stap hoger dan een artiest. Een kunstenaar is een artiest die zijn kunde en techniek gebruikt om zijn gevoelens weer te geven. Dit kan misschien een fout beeld of gewoonweg een foute defintie zijn van wat een kunstenaar nu in feite is, maar ik hou me vast aan de gedachte dat kunst een samengang is van vorm en inhoud.

Vorm zonder inhoud is gemaakt door een artiest. Inhoud zonder vorm is gemaakt door iemand die het goed kan uitleggen. Beide zijn in mijn ogen geen kunstenaars, ze zijn alleen goed in wat ze kunnen.

Doch ben ik geneigd om een artiest rapper als kunstenaar te beschouwen, gewoon uit respect voor wat hij kan. Iemand die op volle snelheid tegen iemand anders loopt (die ook op volle snelheid aan het lopen was), of die gewoon in een museum staat zodat bezoekers alles met haar lichaam kunnen doen wat ze willen (ja er lag ook een pistool met 3 kogels bij).. Zoiets kunst noemen is een aanduiding waar ik persoonlijk kop noch staart kan aanbinden. Zelfs de kunstenaar weet het vaak niet ("Ik doe het omdat het me uitdagend lijkt.")., hoe kan je dan als buitenstaander naar zoiets kijken als kunst? Hoe kan ik daar nu respect voor hebben? Dan kan ik evengoed Jackass kunst noemen, maar wacht, dat is het niet, want Jackass staat niet in een museum.

Laatst was ik in het SMAK waar er toen een videoprojectie (opgenomen met een handycam) aan het spelen was van een man die op straat loopt en plots tikt er iemand op z'n schouder en zegt. "Hi John!". Die kerel draait zich om en zegt: "I'm not John."... Dit en nog een vijftal fragmenten in die trend werden in een eindeloze herhaling gezet. Nergens ging een bordje met uitleg, enkel van wie het was en hoe het noemde. Waarom noemen ze dit kunst? Voor mij is het een simpel antwoord: omdat het in een museum staat.

Dus ik denk dat een mens mag nog zoveel definities mag hebben van kunst, ze doen er niet toe. Staat het in een museum of in een galerij, dan is het kunst, niet meer niet minder.

Omni^ zei:

kmoet zegge het is hier heel hardt afgedwaald tegenover men manga vragen en de topic tittel is ook wel lollig 2 totaal complementaire ''dingen'' bij elkaar manga heeft totaal niks mee kunst te maken mrja tis wel ne leuke overgang

Klik om te vergroten...

zal'k ze opsplitsen?

kwas de manga discussie toch beu

Floyd zei:

Eens te meer is Erinyes mij te snel af om te verwoorden wat ik wou zeggen

Klik om te vergroten...

Ik ben dan ook een snelle

Wanneer heb je kennis van zaken? Moeilijke vraag. Tegenwoordig meten ze kennis aan de hand van examens. Maar dat is nogal een moeilijk gegeven in de kunst. Ik zou zeker geen lijn trekken tot waar ik de kennis heb, want ik vind persoonlijk dat ik nog altijd veel kan bijleren over kunst. Ik ken niet alle hedendaagse kunstenaars. Ik ben er eerlijk gezegd niet zo in thuis. Ik ben meer thuis in de oude meesters, laten we zeggen... Nu waar trek je dan de grens? Ik geloof dat je een basiskennis moet hebben van het verloop van de kunstgeschiedenis, niet louter in feiten en data, maar wel in het "waarom" en "welke omstandigheden zorgden voor een omwenteling in de kunst op dat moment". Dan kun je er niet de moderniteit niet onderuit in feite. Als je dat weet en begrijpt, ben je al een stap verder. Daarnaast is het ook nog belangrijk om iets te weten over de kunstfilosofie. Zoals eerder beschreven is Denken over kunst van Van den Braembussche een goeie inleiding in de kunstfilosofie, geacht dat je al een basiskennis (gewone) filosofie hebt. Er wordt in heldere taal geschreven, en dat vind ik wel belangrijk bij dit soort van moeilijke zaken

Het onderscheid tussen kunstenaar en artiest lijkt me zeer rechtvaardig. Ik had er nog nooit zo over nagedacht.

Het romantische gegeven dat je als kunstenaar je eigen emotie moet overbrengen in je kunstwerk is volgens mij toch wel al wat achterhaald. Je kunt misschien beter spreken over boodschap ipv emotie.

Ik studeer nu al 2 jaar in Gent, en ik heb eerlijk gezegd nog nooit naar 't SMAK geweest en wel om de reden dat er zoveel (althans voor mij) dubieuze kunst staat. Toen ik in Tate Modern was, stond er een tijdelijke tentoonstelling van Beuys. Er stond veel dat ik al eens gezien had in een boekje hier en daar, maar ook veel nieuwe dingen. Ook zijn video met zijn wolven heb ik gezien. Ik werd er langs gegidst en bij elk werk was een bijhorende uitleg nodig. Dan heb je inderdaad wel zo'n 'aha' gevoel, "dus dat bedoelde de kunstenaar". Maar verder kon het me niet bekoren. Ik heb iets tegen dat 'aha' gevoel ook. Waarom moet eerst het concept uitgelegd worden voor je het begrijpt? Dat is fout in mijn ogen. De boodschap zou direct moeten overkomen, zonder al die uitleg. Ja het gebeurt dat je de boodschap dan verkeerd interpreteert, zoals in een gewoon communicatieproces, maar is dat dan geen leuk gegeven?

Ja kunst moet tegenwoordig in een museum staan om als kunst aanzien te worden, precies. Een museum is volgens mij niks meer dan een moderne uitloper van de verzamelwoede die heerste in de 16e - 17e eeuw. Men wilde een zo 'wetenschappelijk' mogelijke verzameling van alle soorten dieren en planten en ook kunst kon er niet onder uit: kunst werd verzameld en in kamers bijeen gebracht en werd later ook gebruikt om elkaar wat af te troeven. Het is ook in die tijd dat de rariteitenkabinetten ontstaan met weerwolven, dwergen, reuzen, cyclopen, eenhoorns en neushoorns (die uiteraard verwant waren met de eenhoorns...).

Een aantal jaar terug hoorde ik in het nieuws een bericht dat in 't SMAK (geloof ik) een kunstwerk bij het afval was gezet. Hoe kwam dat? Omdat het kunstwerk bestond uit vuilzakken... En de poetsvrouwen zetten het dus maar bij het afval.

Ik pleit voor de afschaffing van het museum: als alles kunst kan zijn, waarom heb je dan een museum nodig? Om te ondersteunen dat die vuilzakken kunst zijn, omdat ze buiten het museum geen kunst meer zijn? Het is vreemd dat je een museum nodig hebt om een etiket 'kunst' op je werk te plakken. Kunst moet meer in het dagelijkse leven komen.

Maar ja, dat denk ik en wie ben ik...?


En over manga: ik heb ook die reeks gezien over Neon Genesis Evangelion (ik heb nog de intro theme in mn iTunes ). Het is een moeilijke reeks inderdaad... Maar ik dacht dat het in deze thread oorspronkelijk over de tekenstijl ging. En in dat opzicht moet ik mij ook aansluiten bij wat anderen al gezegd hebben: een makkelijk aan te leren stijl, waar veel beginners mee starten en omdat zoveel mensen diezelfde stijl hanteren wordt het nogal eenheidsworst... Jammer.
(Maar ik denk ook soms dat dit gebeurt binnen de school Sint-Lucas in Gent... Iedereen (qua vorm) dezelfde stijl, met als gevolg: eenheidsworst)

Floyd zei:

gedoceerd door Kint?

Klik om te vergroten...

jup

Ik kan mij in Erineyes haar vorige post volledig vinden trouwens. Ik wou enkel nog toevoegen dat designers zowiezo voor een publiek werken terwijl kunstenaars evengoed voor niemand, iedereen of gewoon zichzelf aan het werk kunnen zijn.

DieselPower™ zei:

jup

Klik om te vergroten...

Dat vraagteken hoorde niet bij "gedoceerd door Kint" maar bij "Misschien is een uitgesproken mening over "kunst" niet echt te verwachten van iemand als ik". Ik hou er nogal ingewikkelde zinsconstructies op na af en toe, ik weet het.

Erinyes, de bemerking die ik me maakte bij wat je zei over die vuilniszakken en kunst en musea:
Ik weet niet wat die kunstena(a)r(es) juist wou bereiken door vuilniszakken in een museum te zetten, maar ik kan mij wel voorstellen wat de meerwaarde is.
Ik weet het dus niet, maar stel dat hij of zij wou aantonen dat alles kunst is, zelfs wat gewone vuilniszakken. Dan kan je inderdaad zeggen dat elke vuilniszak die je op straat tegenkomt kunst is, en ik neem aan dat die kunstena(a)r(es) het dan wel met je eens zal zijn. Maar is zijn/haar MANIER om dit idee te communiceren dan niet net door het tentoon te stellen in een museum?
Als dit allemaal waar is vind ik het wel perfect begrijpelijk.

Floyd zei:

Maar is zijn/haar MANIER om dit idee te communiceren dan niet net door het tentoon te stellen in een museum?

Klik om te vergroten...

Ja dat kan natuurlijk, ik weet niet precies wat de kunstenaar er mee bedoeld heeft.

Ik weet wel dat Duchamp in het verleden dit statement al maakte: hij nam een pissijn, dat hij niet eens zelf maakte, zette er een naam op die niet eens de zijne was en zette het in een museum. Dat was dan kunst, en het is blijkbaar nog steeds kunst, maar in feite doet het niet meer dan de kunst in vraag stellen.

Als die kunstenaar met zijn vuilzakken datzelfde statement wou maken, komt hij natuurlijk grandioos te laat en is hij niet erg origineel...