Archief - Wel of geen kinderen krijgen, de voor- en nadelen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Potenza
Legacy Member
Waarom wel?
Waarom niet, omdat ik daar niet het nut van inzie en niet blind ben voor de emotionele problemen die tal van adoptiekinderen op latere leeftijd hebben met het zoeken van hun identiteit.
Zoals ik al zei, kan je je beter echt inzetten om de kern van het probleem aan te pakken, dan voor één kind in dat weeshuis een oplossing te vinden.
Maar adopteer wat mij betreft gerust, en als je geen kinderen wil geen probleem. Maar probeer die keuzes niet te rationaliseren. Een mens is een emotioneel wezen, het krijgen van kinderen is geen afwegen van voor of nadelen, maar een bewuste emotionele keuze.
Waarom niet, omdat ik daar niet het nut van inzie en niet blind ben voor de emotionele problemen die tal van adoptiekinderen op latere leeftijd hebben met het zoeken van hun identiteit.
Zoals ik al zei, kan je je beter echt inzetten om de kern van het probleem aan te pakken, dan voor één kind in dat weeshuis een oplossing te vinden.
Maar adopteer wat mij betreft gerust, en als je geen kinderen wil geen probleem. Maar probeer die keuzes niet te rationaliseren. Een mens is een emotioneel wezen, het krijgen van kinderen is geen afwegen van voor of nadelen, maar een bewuste emotionele keuze.
Croky
Legacy Member
Bananarama zei:
De redenen doen er eigenlijk niet toe. Feit is dat héél veel mensen die zich onvruchtbaar willen laten maken er even hard van overtuigd zijn dan jijzelf. Die worden dan met een kluitje in het riet gestuurd wegens 'te jong', en 10 jaar later lopen ze rond met een heel erg gewenst kind aan de hand. Ik denk trouwens dat bijna iedereen van rond de 30 zo iemand kent. Ik ken alvast iemand die ZO rotsvast overtuigd was van die "nihil, 0,0, nada" kans dat hij al sinds zijn 20e ieder jaar naar de specialist om te zeggen dat hij echt heel erg zeker was geen kinderen te willen. Het mocht nooit niet. Ondertussen is hij 32 en staat hij er wél voor open.
De statistieken spreken je in ieder geval heel erg tegen. Bij rationeel denken lijkt het me dat je toch rekening houdt met die statistieken.
Bananarama
Legacy Member
Potenza zei:
Jouw kinderen kunnen evenzeer emotionele problemen hebben later en hun identiteit moeilijk vinden, hoe goed je ze ook mag bemoederen. En nee, jammer genoeg gaat er voor veel mensen geen rationele overweging vooraf aan kinderen te krijgen. Ik verwijt het hen ook niet, zolang er geen onschuldige kinderen gekwetst raken en ze mij niet vies bekijken omdat ik zeg dat ik hun redenering niet begrijp en er zelf geen wil.
lantaarnpaal
Legacy Member
Potenza zei:
Kinderen genoeg op de aarde, het is niet omdat enkelingen geen kind willen dat de wereld ineens ineen gaat storten he.
In zekere zin is dit argument gewoon egoïstisch omdat je eigenlijk kinderen gebruikt als uw geldbron wanneer je op pensioen zal zijn
Sommige mensen hebben dat gevoel echt nooit. Onze hond voel ik niks voor bijvoorbeeld, ik heb daar geen band mee en daar zal nooit iets van komen. Hetzelfde met een kind, ik wil dat gewoon niet en ik zou een slechte vader zijn. Moet ik nu een kind maken omdat het mijn plicht is jegens de maatschappij?
redelijk relevante pic in dit topic:
Croky
Legacy Member
Bananarama zei:
Voor mij zijn er verschillende argumenten contra adoptie:
- de ellenlange procedure en het feit dat die emotioneel heel hard weegt.
- de hoge kosten die ermee verbonden zijn nog voor je het kind ooit in je handen hebt
- de corruptie in de buitenlandse adoptiewereld die maakt dat je misschien wel een kind hebt wiens ouders eigenlijk hun kind liever hadden gehouden
Bananarama
Legacy Member
Croky zei:
Laat maar eens zien dan, die statistieken.
Tik trouwens eens op Google in "ik heb spijt van" en kijk dan eens naar het eerste resultaat. Staat daar "sterilisatie" of "vasectomie"? Nee, het is...
Zou je nu zelf ook niet liever hebben dat "sterilisatie" of "vasectomie" er in de plaats van zouden staan?
Ties08
Legacy Member
Bananarama zei:
Die gyneacoloog zit niets met jou persoonlijk in hoor. Die wil gewoon geen rechtzaak aan zijn been en schadevergoeding moeten betalen indien een eerder onvruchtbaar gemaakte persoon nu ineens aan zijn deur komt klagen. Dan kun je hem of haar "verantwoordelijk" stellen en een schadevergoeding eisen.
Dat is de enige reden waarom ze het volgens mij niet zomaar doen.
En waarom is er een verschil tussen geen kinderen willen en je onvruchtbaar laten maken en wel kinderen nemen? Beiden zijn inderdaad onomkeerbaar, maar het verschil zit hem erin dat je - als je onvruchtbaar bent - wel eens van mening zou kunnen veranderen en indien je die onvruchtbaarheid dan zou kunnen omkeren, dan zou je leven helemaal kunnen veranderen.
Tegen als je kinderen hebt, en je wil ze bvb binnen 10 jaar niet meer, tja dan mag je willen zoveel je wil maar je zit er toch mee opgescheept. Dan kan je meningsverandering toch je leven niet meer veranderen.
Maar als je dus ivm het "niet willen van kinderen" ineens van mening verandert binnen 10 jaar, dan kan je leven wél nog veranderen. Tenzij... je je dus onvruchtbaar hebt laten maken. Dan zouden sommigen het gevoel kunnen krijgen dat hun iets "ontnomen" is geworden.
Want de verantwoordelijkheid om kinderen te krijgen ligt bij jezelf (en je partner), maar de eindverantwoordelijkheid om je onvruchtbaar te maken, ligt bij de persoon die die operatie uitvoert.
Snap je?
Dat is volgens mij het cruciale verschil.
Ties08
Legacy Member
Ik wil trouwens nog aan deze discussie toevoegen dat ik één van die personen was die 100% zeker was nooooooooooooooooooooiiiiiiiiiiiiit een kind te willen. Maar omdat ik met een partner samen ben die dat wél heel graag wil, en omdat ik me gewoon geen leven zonder hem kan voorstellen of gewoon echt niemand anders wil, ben ik me suf gaan piekeren over wat te doen, want ik wil zijn droom gewoon niet verpesten.
Tuurlijk kun je zeggen: hij is toch vrij om te gaan en te staan waar hij wil, als hij echt kinderen wil, kan hij toch naar een ander op zoek gaan. Maar zo simpel ligt het niet als je zielsveel van mekaar houdt.
Ik heb hem zo vaak proberen te overtuigen over de "nadelen" van kinderen, over de voordelen van geen kinderen te hebben, etc. Maar zijn mening bleef hetzelfde en hij blijf van die fonkelende ogen hebben telkens hij een kind zag.
Dus ben ik mezelf dan gaan open stellen voor kinderen. Omdat ik dat wil voor hem én omdat ik gewoon niet simpelweg een kind wil nemen om hem te plezieren. Ik wil het zelf ook willen.
Ondertussen ben ik al erg van mening veranderd, mede ook door echt in contact te komen met kinderen. Ik ben er nu nog niet klaar voor, maar ik denk wel dat - eens ik met mijn leven (en job vooral) de juiste richting uit ben vertrokken - ik er dan wel klaar voor zal zijn.
Ik ben ook heel eerlijk geweest tegen mezelf, en buiten de hele wereldproblematiek van overbevolking etc, is mijn initiële "anti-kinderwens" ook te wijten aan mijn eigen jeugd en de manier waarop ik behandeld ben geweest.
De angst om dit mijn eigen kind aan te doen.
En dit terwijl ik niet persé zo'n ouder hoef te zijn of te worden. Mijn vriend heeft bvb een heel erg leuke en onbezorgde jeugd gehad met topouders, en bovendien bén ik nu al helemaal niet zoals mijn ouders + ik weet dat mijn vriend me zou helpen in dat hele "proces". Die wetenschap en dat aan mezelf durven toegeven, hebben er ook voor gezorgd dat ik niet uit angst mezelf nog meer afsloot voor (eigen) kinderen.
Tuurlijk kun je zeggen: hij is toch vrij om te gaan en te staan waar hij wil, als hij echt kinderen wil, kan hij toch naar een ander op zoek gaan. Maar zo simpel ligt het niet als je zielsveel van mekaar houdt.
Ik heb hem zo vaak proberen te overtuigen over de "nadelen" van kinderen, over de voordelen van geen kinderen te hebben, etc. Maar zijn mening bleef hetzelfde en hij blijf van die fonkelende ogen hebben telkens hij een kind zag.
Dus ben ik mezelf dan gaan open stellen voor kinderen. Omdat ik dat wil voor hem én omdat ik gewoon niet simpelweg een kind wil nemen om hem te plezieren. Ik wil het zelf ook willen.
Ondertussen ben ik al erg van mening veranderd, mede ook door echt in contact te komen met kinderen. Ik ben er nu nog niet klaar voor, maar ik denk wel dat - eens ik met mijn leven (en job vooral) de juiste richting uit ben vertrokken - ik er dan wel klaar voor zal zijn.
Ik ben ook heel eerlijk geweest tegen mezelf, en buiten de hele wereldproblematiek van overbevolking etc, is mijn initiële "anti-kinderwens" ook te wijten aan mijn eigen jeugd en de manier waarop ik behandeld ben geweest.
De angst om dit mijn eigen kind aan te doen.
En dit terwijl ik niet persé zo'n ouder hoef te zijn of te worden. Mijn vriend heeft bvb een heel erg leuke en onbezorgde jeugd gehad met topouders, en bovendien bén ik nu al helemaal niet zoals mijn ouders + ik weet dat mijn vriend me zou helpen in dat hele "proces". Die wetenschap en dat aan mezelf durven toegeven, hebben er ook voor gezorgd dat ik niet uit angst mezelf nog meer afsloot voor (eigen) kinderen.
Potenza
Legacy Member
lantaarnpaal zei:Kinderen genoeg op de aarde, het is niet omdat enkelingen geen kind willen dat de wereld ineens ineen gaat storten he.
In zekere zin is dit argument gewoon egoïstisch omdat je eigenlijk kinderen gebruikt als uw geldbron wanneer je op pensioen zal zijn
Sommige mensen hebben dat gevoel echt nooit. Onze hond voel ik niks voor bijvoorbeeld, ik heb daar geen band mee en daar zal nooit iets van komen. Hetzelfde met een kind, ik wil dat gewoon niet en ik zou een slechte vader zijn. Moet ik nu een kind maken omdat het mijn plicht is jegens de maatschappij?
redelijk relevante pic in dit topic:
Tuurlijk niet, zeg ik in een ander post toch ook. Je moet vooral je eigen keuze maken, maar niet rationeel emotionele keuzes van anderen gaan analyseren.
BTW niet mijn pensioen alleen, ook dat van u
Bananarama
Legacy Member
Ties08 zei:
Dat denk ik ook, maar ik vind het gek dat er dan geen soort document bestaat dat je kunt ondertekenen en waarin staat dat je 100% bij je volle verstand bent, de dokter enkel jouw wil uitvoert en dat er gesprekken aan vooraf zijn gegaan etc. Zal het straks eens vragen, als ik er aan denk.
Ties08 zei:
Ik zou eerder denken "oef, gelukkig heb ik het mijzelf jaren geleden al verhinderd en hoef ik nu helemaal geen moeilijke beslissing te nemen of ik het al dan niet op de valreep toch nog ga doen" Zou voor mij gewoon een gedane zaak zijn en ik zou mijzelf dankbaar zijn (al kan ik mij inbeelden dat dat niet voor iedereen zo zou zijn). Misschien spijtig op het moment zelf, maar toch. Ik zou niet plots vergeten zijn waarom ik 10 jaar daarvoor die beslissing had gemaakt.
Ties08 zei:
In die redenering is hij ook de mede-initiële verantwoordelijke voor eventuele abortussen...
Dieterg
Legacy Member
Bananarama zei:
Sorry maar corruptie is er wel degelijk ze. Het is niet zo evident om de juiste mensen bij de hand te nemen. Een kennis wou ook een kind adopteren. Al het voorbereidend werk was klaar, 2 jaar heeft het geduurd tegen alles geregeld was. Vervolgens zouden ze vertrekken en op de luchthaven kregen ze telefoon dat het niet meer door zou gaan.
Een hele emotionele toestand, een maand later terug telefoon om verder te regelen maar het is uiteindelijk nooit doorgegaan. Hij is er uiteindelijk ook omwille van deze redenen mee gestopt, corruptie en te emotioneel.. Hij en zij stellen zich nu nog steeds de vraag, wat is er met dat kind gebeurd..
Bananarama
Legacy Member
Ties08 zei:
http://www.dailymail.co.uk/femail/article-2303588/The-mother-says-having-children-biggest-regret-life.html
Lezen, echt doen!
mazonemayu
Legacy Member
DBK zei:
helaas werkt het niet zo...
ze kunnen dat terug "aaneenzetten", maar:
1) dat buisje is zo smal dat in 1 op 2 van de gevallen de binnenkant na de ingreep met zoveel littekenweefsel is bekleed dat er geen doorstroming (of zo goed als niets) meer is.
2) als je zaadproductie een paar jaar van uw lichaam te zijn afgesloten (vasectomie) er opeens terug aanhangt, gebeurt het vaak dat uw eigen antistoffen het handeltje afbreken, de moment dat het in uw prostaat terechtkomt.
waarom? ondertussen is het een lichaamsvreemde stof geworden, die gewoon als elke andere indringer word aangevallen en vernietigd.
dus dada sperma > er rest u enkel nog onvruchtbaar prostaatvocht.
Bananarama
Legacy Member
Potenza zei:BTW niet mijn pensioen alleen, ook dat van u
Zou niet zo zijn als de oudere generaties en de politici het niet zo verkl**t hadden. Normaal zouden wij moeten werken voor ons eigen pensioen (of was het nu dat van onze kinderen..), maar intussen zijn de zaken zo gekeerd dat wij idd betalen voor dat van onze ouders.
Potenza
Legacy Member
Bananarama zei:
En zo zijn er waarschijnlijk heel wat voorbeelden, en tegenvoorbeelden. Tot zover zijn er nog altijd meer mensen met een kinderwens op deze planeet dan zonder kinderwens. Genetisch gezien willen wij ons voortplanten.
Nogmaals ieders vrije keuze, maar waarom wil je zo perse een punt maken dat geen kinderen of adoptie beter is?
Elk individu maakt zijn eigen keuze, en die keuze is wat voor hem op dat moment het beste lijkt.
Ik begrijp die gynaecoloog echt wel. Op jonge leeftijd zo'n drastische keuze is niet evident. Ik zou toch ook serieus twijfelen om die operatie zonder vragen uit te voeren. Net zoals een boel andere operaties trouwens, het gaat daar niet over dit specifieke geval.
Bananarama
Legacy Member
Ties08 zei:
Maar is dat echt een reden om ze als kind in een derdewereldland dan maar te laten wegrotten? Ik zou het net leuk vinden om dan samen met hen op zoek te gaan (zodra ze volwassen zijn weliswaar). Bovendien vinden ze hier ook vaak maar moeilijk hun identiteit hoor, dat is een syndroom van alle culturen en alle tijden.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.