Archief - Wel of geen kinderen krijgen, de voor- en nadelen

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Anoniem04

Legacy Member
Ik zou het mij niet kunnen inbeelden om nu al vader te worden. :crazy:

1 van mijn worst case scenarios.

Bananarama

Legacy Member
Lang geleden dat ik hier nog eens ben geweest! Kwam deze thread tegen in de zoekresultaten van google en was hem al helemaal vergeten :D Toch even melden dat ik nu (bijna) een jaar later nog steeds absoluut geen kinderen wil en dat het lief en ik morgen zelfs eens gaan horen achter een vasectomie. (Ben de pil meer dan beu door alle bijwerkingen en spiraaltjes zijn een no-go, hysterectomie jammer genoeg ook nog de komende jaren). Ben benieuwd!

lantaarnpaal

Legacy Member
Bananarama zei:
Lang geleden dat ik hier nog eens ben geweest! Kwam deze thread tegen in de zoekresultaten van google en was hem al helemaal vergeten :D Toch even melden dat ik nu (bijna) een jaar later nog steeds absoluut geen kinderen wil en dat het lief en ik morgen zelfs eens gaan horen achter een vasectomie. (Ben de pil meer dan beu door alle bijwerkingen en spiraaltjes zijn een no-go, hysterectomie jammer genoeg ook nog de komende jaren). Ben benieuwd!

waart gij niet single geworden? :unsure:

Bestaat er trouwens geen soort vasectomie voor vrouwen (tubes dichtdoen ofzo?), waarom dat niet?

Bananarama

Legacy Member
Life goes on he :) En ja, dat bestaat. Maar geef mij de contactgegevens maar van de dokter die dat bij een 23-jarige wil doen... Bovendien is dat veel invasiever dan een vasectomie voor een man, en aangezien hij ook geen kinderen wil...

lantaarnpaal

Legacy Member
Bananarama zei:
Life goes on he :) En ja, dat bestaat. Maar geef mij de contactgegevens maar van de dokter die dat bij een 23-jarige wil doen... Bovendien is dat veel invansiever dan een vasectomie voor een man, en aangezien hij ook geen kinderen wil...

ah ok, knippen dan maar :woohoo:

Ik zal dat ook doen binnen 3 jaar ofzo :unsure:

glashelder

Legacy Member
Bananarama zei:
Lang geleden dat ik hier nog eens ben geweest! Kwam deze thread tegen in de zoekresultaten van google en was hem al helemaal vergeten :D Toch even melden dat ik nu (bijna) een jaar later nog steeds absoluut geen kinderen wil en dat het lief en ik morgen zelfs eens gaan horen achter een vasectomie. (Ben de pil meer dan beu door alle bijwerkingen en spiraaltjes zijn een no-go, hysterectomie jammer genoeg ook nog de komende jaren). Ben benieuwd!

Bananenraam! :woohoo: Succes morgen.

WarBlade

Legacy Member
Bananarama zei:

Hopelijk krijg je nooit kinderen Bananarama, het zouden arme sukkelaartjes worden...

Meer mensen zouden jou inzicht hieromtrent moeten hebben om eerlijk te zijn, er worden al maar te vaak kinderen geboren waarvan de ouders hen niet verdienen...

Niets zo erg dan kinderlijk leed...

lantaarnpaal

Legacy Member
WarBlade zei:
Hopelijk krijg je nooit kinderen Bananarama, het zouden arme sukkelaartjes worden...

Meer mensen zouden jou inzicht hieromtrent moeten hebben om eerlijk te zijn, er worden al maar te vaak kinderen geboren waarvan de ouders hen niet verdienen...

Niets zo erg dan kinderlijk leed...

ket doe is gewoon

WarBlade

Legacy Member
lantaarnpaal zei:
ket doe is gewoon

U antwoord altijd als een 15-jarige kwajongen?

Mijn post is niet negatief bedoeld, ik hemel Bananarama nog op voor het inzicht dat ze heeft dat vele anderen missen...

Go go vasectomie Bananarama! :)

Bananarama

Legacy Member
WarBlade zei:
Hopelijk krijg je nooit kinderen Bananarama, het zouden arme sukkelaartjes worden...

Meer mensen zouden jou inzicht hieromtrent moeten hebben om eerlijk te zijn, er worden al maar te vaak kinderen geboren waarvan de ouders hen niet verdienen...

Niets zo erg dan kinderlijk leed...

Mijn kinderen zouden prinsen/prinsessen zijn, maar ik kies er gewoon voor om ze niet te hebben. Gek he :p

Put_met_keren

Legacy Member
Bananarama zei:
Life goes on he :) En ja, dat bestaat. Maar geef mij de contactgegevens maar van de dokter die dat bij een 23-jarige wil doen... Bovendien is dat veel invansiever dan een vasectomie voor een man, en aangezien hij ook geen kinderen wil...

Mijn gynaecologe wou dat ook niet doen. Ik heb haar dat de vorige keer eens gevraagd uit curiositeit.

mazonemayu

Legacy Member
als ik me niet vergis, weigeren ze dat gewoonlijk (zowel bij mannen als vrouwen) als ge onder de 30 (kan me ook een paar jaar vergissen, tis al zo lang geleden) zijt, tenzij het moet voor uw gezondheid).
iets met "nog niet rijp genoeg om die beslissing te nemen" wat ik perfect begrijp want nen 25 jarige weet meestal nog niet helemaal wat hij/zij wil met zijn/haar leven.

ik heb dat laten doen toen ik 30 was & zelfs aan mij hebben ze 7 keer gevraagd of ik wel zeker was en er eerst ni nog even wou over nadenken. t is tenslotte wel permanent ;) (en ja ze kunnen dat bij mannen terug aan elkaar zetten, maar de kans dat het terug werkt is miniem door zowel fysieke, als chemische redenen)

on the other hand, vroeger wou ik ook geen kinderen; 5 jaar met iemand samengewoond die quasi alle dagen smeekte om een kind terwijl ik dat [bleek achteraf] gewoon met HAAR niet wilde. tot ik vlak na haar die ene persoon ben tegengekomen en niet getwijfeld heb of me er zelfs geen vragen heb bij gesteld...dat heeft me geleerd dat de meeste mensen onbewust ws wel een kind willen, er zijn gewoon veel mensen die de juiste persoon (die uw voortplantingschemie in gang zet, NIET uw sexdrive) dikwijls gewoon niet tegenkomen > ook veel te veel mensen op de wereld, dus de kans dat ge Mr/Mrs Right tegenkomt...

Mr/Mrs Right betekent dus niet dat dat uw ideale levenspartner is hé, gewoon de ideale persoon om u mee voort te planten. 2 lichamen die mekaar tegenkomen en op zo n manier tot elkaar zijn aangetrokken omdat het ene lichaam in het andere good breeding stock (=genetisch sterk nageslacht) herkent.er zijn natuurlijk ook van die mensen die maar kinderen maken om kinderen te maken omdat het moet van een of andere god of omdat ze niet nee kunnen zeggen tegen hun partner of schrik heeft dat hij/zij het daarvoor gaat aftrappen; in zo n geval vind ik u voortplanten dan weer ridicuul.

ik vind het zeker een meerwaarde voor uw leven, het is ook iets wat kinderlozen nooit zullen kunnen snappen omdat ze er zowieso niet vr (kunnen) openstaan.
ok, dat kost handenvoltijd, energie & geld; maar ge krijgt er onvoorwaardelijke liefde & vriendschap (cliché, maar waar) voor terug en dat is iets wat mensen zonder kinderen nooit zullen kennen want "onvoorwaardelijk" tussen partners & vrienden bestaat gewoon niet.

anyway, my 2 cents

Bananarama

Legacy Member
mazonemayu zei:
als ik me niet vergis, weigeren ze dat gewoonlijk (zowel bij mannen als vrouwen) als ge onder de 30 (kan me ook een paar jaar vergissen, tis al zo lang geleden) zijt, tenzij het moet voor uw gezondheid).
iets met "nog niet rijp genoeg om die beslissing te nemen" wat ik perfect begrijp want nen 25 jarige weet meestal nog niet helemaal wat hij/zij wil met zijn/haar leven.

Ja, daar vrezen we voor... We hopen dat het feit dat we daar als koppel zitten, misschien een verschil gaat maken. Dat + het feit dat we 100% open staan voor adoptie (er zelfs de voorkeur voor hebben), MOEST het toch zo zijn dat we plots een onweerstaanbare drang zouden voelen om een kleine groot te brengen.


mazonemayu zei:
...dat heeft me geleerd dat de meeste mensen onbewust ws wel een kind willen
Denk ik ook, het zit nu eenmaal in onze dierlijke natuur. Maar wat ons van dieren onderscheidt is het feit dat wij er rationeel over kunnen nadenken. Natuurlijk vraag ik mij soms wel eens af hoe een kind van mij en mijn lief er zou uitzien en zou ik het leuk vinden om dat eens in het echt te zien, maar dat neemt niet weg dat adoptie voor mij nog steeds ethisch "juister" voelt.

Ik wil niet leven met het besef dat een onschuldig kind bv met al mijn slechtere lichaams- en karaktertrekken door het leven moet gaan, gewoon omdat ik ooit eens een drang voelde om te weten hoe het eruit zou zien. En ik wil ook niet moeten weten dat ik een kleine op de wereld heb gezet die wel eens de volgende Dutroux zou kunnen zijn (want die heeft uiteindelijk ook een moeder), of die een buitengewone aanleg heeft om constant in depressies te vallen, of... Dat zijn dingen waar je met adoptie allemaal niet mee moet zitten (uiteraard kun je dat kind ook nog altijd slecht beïnvloeden, maar je weet dat jou in principe geen schuld treft over dingen zoals ik net omschreef, zolang je het een goede opvoeding hebt gegeven).


mazonemayu zei:
Mr/Mrs Right betekent dus niet dat dat uw ideale levenspartner is hé, gewoon de ideale persoon om u mee voort te planten. 2 lichamen die mekaar tegenkomen en op zo n manier tot elkaar zijn aangetrokken omdat het ene lichaam in het andere good breeding stock (=genetisch sterk nageslacht) herkent.

Leuk voor die kinderen later, ouders hebben die iemand anders dan elkaar eigenlijk liever (zouden) zien... Maar jammer genoeg zit het inderdaad wel vaak zo in elkaar. Ik kom zo vaak zo veel mensen tegen die wel kinderen willen/wilden maken, maar die elkaar officieel trouw beloven dan weer een stap te ver vinden/vonden gaan. Ik vind dat dus echt het summum van egoïsme, zowel tegenover elkaar als partner als tegenover de kinderen die eruit voortkomen.

mazonemayu zei:
ik vind het zeker een meerwaarde voor uw leven, het is ook iets wat kinderlozen nooit zullen kunnen snappen omdat ze er zowieso niet vr (kunnen) openstaan.

Ik kan het mij best inbeelden, maar ik zie niet in waarom die meerwaarde er niet evenzeer kan zijn met geadopteerde kinderen. IK zou zelfs durven zeggen dat dat een grotere meerwaarde zou zijn. Een grotere en mooiere goede daad kan ik mij bijna niet inbeelden.

mazonemayu zei:
ok, dat kost handenvoltijd, energie & geld; maar ge krijgt er onvoorwaardelijke liefde & vriendschap (cliché, maar waar) voor terug en dat is iets wat mensen zonder kinderen nooit zullen kennen want "onvoorwaardelijk" tussen partners & vrienden bestaat gewoon niet.

Toen mijn oma op haar sterfbed lag, is mijn opa geen moment van haar zijde geweken en hebben we zijn hand van het hare moeten losrukken toen ze al ettelijke uren overleden was. Een aantal van de kinderen waren intussen op vakantie in Frankrijk. Er zijn echt zo veel uitzonderingen op wat je hierboven zegt...

sandervdw

Legacy Member
mazonemayu zei:
als ik me niet vergis, weigeren ze dat gewoonlijk (zowel bij mannen als vrouwen) als ge onder de 30 (kan me ook een paar jaar vergissen, tis al zo lang geleden) zijt, tenzij het moet voor uw gezondheid).
iets met "nog niet rijp genoeg om die beslissing te nemen" wat ik perfect begrijp want nen 25 jarige weet meestal nog niet helemaal wat hij/zij wil met zijn/haar leven.

Persoonlijk vind ik dit zever. Je bent volwassen vanaf dat je 18 bent, er wordt geacht dat je op die moment zelf beslissingen moet kunnen nemen. Waarom zou een 30-jarige beter weten wat hij wil dan een 25-jarige? (kijk naar alle 60-jarigen die nu nog papa worden...)

Scifo

Legacy Member
Hoe kan je voor adoptie kiezen als je de mogelijkheid hebt om een kind van eigen vlees en bloed op de wereld te zetten. (uitgez dat er een grote kans is op complicaties)

Vroeger zeiden me kinderen ook weinig, toch wil ik ooit ne kleine hebben. Gewoon om al deel uit te maken hoe hij zal opgroeien. Ik hoop erges dat het een jongetje is, en een voetballerke wordt. :p

Een eigen kind kan zijn eigen interesses hebben maar toch denk ik dat bepaalde interesses/karaktertrekken ook genetisch worden doorgegeven en daardoor zal die band altijd sterker zijn.

mazonemayu

Legacy Member
Bananarama zei:
Ik kan het mij best inbeelden, maar ik zie niet in waarom die meerwaarde er niet evenzeer kan zijn met geadopteerde kinderen. IK zou zelfs durven zeggen dat dat een grotere meerwaarde zou zijn. Een grotere en mooiere goede daad kan ik mij bijna niet inbeelden.

even goed voor mij hoor, dat gaat ge mij niet horen zeggen; in dat geval is er evengoed iets in uw leven aanwezig wat daartoe bijdraagt, hoewel de band nooit zo hecht zal zijn als met uw eigen bloed (als uitleg zie antwoord op volgende quote)


Bananarama zei:
Toen mijn oma op haar sterfbed lag, is mijn opa geen moment van haar zijde geweken en hebben we zijn hand van het hare moeten losrukken toen ze al ettelijke uren overleden was. Een aantal van de kinderen waren intussen op vakantie in Frankrijk. Er zijn echt zo veel uitzonderingen op wat je hierboven zegt...

zeer mooi, maar onvergelijkbaar. we hebben het hier over een "gewoonte" van 50 jaar (ik trek niet in twijfel dat er uiteraard ook liefde meespeelde ;)).

maar...

en dit is grof maar realistisch (en dan bedoel ik uiteraard vanuit primitief ouderinstinct):

stel dat er bij uw opa iemand zou zijn binnengekomen en hem voor de volgende keuze zou stellen (geen idee hoeveel kinderen hij had, mannelijk of vrouwelijk maakt niet uit):

ik ga hier iemand doodschieten, jij mag kiezen; uw vrouw of uw kind, maar een van de 2 gaat er zowieso aan...
op zo n moment zie je toch uw vrouw plots iets minder graag hoor ;)

k heb de discussie hier thuis ook al gevoerd & mijn vriendin (en ik ook) zou zowieso kiezen voor het kind (partners kan je bij manier van spreken toch bij de bosjes oprapen, als je dan per c een rug nodig hebt om tegen te slapen ;)).

ik weet ook dat ik alles voor mijn kind zou doen & afgeven, al moet ik ervoor sterven. ik kan eerlijk waar niet zeggen of ik dat ook zou kunnen voor een adoptiekind...
er is meer aan kinderen hebben dan ze alleen maar hebben, er is ook de band die je er al onbewust mee smeedt als dat nog in de buik zit; ook op de moment dat het geboren word doet dat iets heel raars met uw geest & emoties, dat "linkt" u daar precies aan vast. moeilijk om uit te leggen allemaal hoor, maar das écht zo. en dat kan je toch nooit hebben met een adoptiekind, graag zien zowieso, en een band hebben ook...maar das toch anders...minder diep zou ik zelfs zeggen.

mazonemayu

Legacy Member
sandervdw zei:
Persoonlijk vind ik dit zever. Je bent volwassen vanaf dat je 18 bent, er wordt geacht dat je op die moment zelf beslissingen moet kunnen nemen. Waarom zou een 30-jarige beter weten wat hij wil dan een 25-jarige? (kijk naar alle 60-jarigen die nu nog papa worden...)

sorry dude, no offense en niet denigrerend bedoeld, maar 18 jarigen zijn emotioneel nog snotneuzen; en das iets wat je zelf pas merkt als je da 30 voorbij bent. ik werk heel de dag met jongeren & spendeer er ook minstens de helft van mn vrije tijd mee en er zijn toch veel dingen waarover ik met hen niet kan praten hoor. aangezien ge volgens u dan als ge 18 bent wel een nuchter oordeel kunt vellen over zoiets drastisch, moet ge in principe over al de rest ook gewoon kunnen meepraten...not. en dan heb ik heb niet over kennis, maar gewoon over de bril waardoor een 18 jarige het leven ziet tov mijn bril (die minder & minder in aangedampt naarmate men ouder word ;) )

Scifo

Legacy Member
Zelfs de 23-jarige leeftijd van Banarama is nog te snotneusachtig om over zoiets belangrijks te beslissen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan