MrKend54l zei:
En uw punt is?
Je quote letterlijk de zin dat hij zijn verantwoordelijkheid niet uit de weg gaat, in het Nederlands ook wel gekend als uw verantwoordelijkheid nemen.
Als Magnette zegt dat het allemaal de fout is van De Wever, geloof je dat dan ook enkel omdat hij het zegt?
Tuurlijk zal Francken niet zeggen dat hij geen verantwoordelijkheid neemt. De vraag is of je kan afleiden dat hij de verantwoordelijkheid neemt uit de fouten die hij toegeeft. En ik zie hem nergens zeggen dat hij fouten toegeeft. Niet op dat moment, niet achteraf.
MrKen54l zei:
Hij zegt letterlijk dat hij geen weet heeft van deze feiten. Maar dat hij ook niet zegt dat ze niet gebeurd zijn. Daarvoor is er effectief onderzoek nodig, en die is er dan ook gekomen. Tot op heden nog altijd zonder resultaat.
Hij kon ook zeggen dat hetgeen beweerd werd foutief was en laster was. Dat had het perfecte voorbeeld geweest van zijn verantwoordelijkheid niet nemen.
Niet noodzakelijk. Het perfecte voorbeeld van zijn verantwoordelijkheid niet nemen is geen fouten erkennen... Dat kan zijn door te zeggen dat het laster/foutief was, maar nog beter door je fouten ook toe te geven.
Gewoon "Ja, het was niet slim om 1 individu lijsten te laten opsturen naar ons die we in de praktijk nauwelijks konden controleren", zou al een verschil maken. Maar afkomen met "ze werden allemaal grondig gescreend" als blijkt dat die screening nauwelijks wat voorstelt, dat is je fout niet erkennen. Een politieke fout, geen juridische fout.
Zaken zoals dit tonen het aan:
“Heb ik een fout gemaakt ? Met die vraag worstel ik. Het lijkt er op dat men mijn vertrouwen geschaad heeft. Maar ik zal me als politicus altijd blijven verzetten tegen vervolging van christenen en andere religieuze minderheden."
bij de vraag of hij een fout heeft gemaakt, antwoord hij daar niet op en gooit hij het direct op een andere boeg. Communicatief slim, inhoudelijk de foutvraag negerend.