paradijsappel zei:
Ik denk niet dat het triviaal is om een duidelijk onderscheid te maken, maar het staat je vrij om te proberen natuurlijk. Niets is een milieuprobleem als je het op een voldoende kleine schaal bekijkt. Bij het risico moet je al rekening houden met de gevolgen indien het milieuprobleem zich voordoet, dus enkel naar risico kijken gaat ons niet veel vertellen.
Dat is dat ook het hele punt van een risico analyse. Kans op risico x ernst impact. Alleen op basis daarvan kan je rationele beleidsbeslissingen nemen die los staan van de dogmatische angst voor kernrampen die er bij veel groene organisaties heerst.
Als je alle doden rekent die er op 80 jaar tijd door toedoen van radioactieve straling gevallen zijn (en bij de kernramp van fukishima was dat zelfs 0) en je plaatst die tegenover de vele cardiovasculaire en pneumologische aandoeningen door blootstelling aan fijn stof afkomstig van gascentrales is er een duidelijke winnaar. Dat is dan ook een groot punt van voorstanders van kernenergie.
Loser zei:
Ja, oké. Dan is de CO2 ook geen klimaatprobleem, hè. We moeten gewoon iets uitvinden wat die CO2 allemaal uit de lucht haalt en omzet in O2, aan een snelheid die groter is dan dat we het erin pompen. Dus het is geen klimaatprobleem, maar een technologieprobleem. En dan verwijt je mij soms van aan semantiek te doen
Dat is gewoon flauwekul.
En uiteraard heb je schier-oneindig veel opslagcapaciteit nodig, want je moet het -zoals het er nu voor staat- 4 miljard jaar bijhouden. Hoeveel vaatjes heb je aan dit tempo over 4 miljard jaar? En aan een hoger tempo, als we alles gaan overzetten op kernenergie? Het kan wel het meest compacte zijn, maar de rest hoef je niet 4 miljard jaar op te slaan.
Je vergelijk loopt in de eerste zin al mis.
CO uitstoot in de lucht is wel een vorm van milieuverontreiniging omdat je een onmiddelijke emissie van een polluent in de atmosfeer hebt waarvoor je de komende decennia geen CCS technologie hebt om:
1. het te capteren
2. het op te slaan
Voor kernafval bestaat die technologie wel al. Er is hierdoor geen blootstelling aan radioactieve straling en dus ook geen milieuvervuiling.
En zelfs al zou men ooit met CCS (wat basically het opkuisen van milieuvervuiling is en niet het VOORKOMEN ervan zoals bij kernafval) even ver staan als bij kernafval, ga je bijkomend op dezelfde 'storage' problemen stoten als bij kernafval:
Waar ga je die tonnen gecapteerde CO dumpen?
Je gaat dat even goed ergens ondergronds moeten opslaan waar het risico's vormt voor de ondergrond en het zeewater moest het ooit toch vrijkomt.
Afkomen hoeveel vaatjes kernafval we over 4 miljard jaar zullen hebben is zo irrelevant als maar zijn kan omdat we het hier louter hebben over een uitfasering over de komende 50 jaar.
Binnen 4 miljard jaar bestaat de mensheid waarschijnlijk niet eens meer en is de radioactiviteit van die isotopen al lang verdwenen. En die CO die dan ook nog eens minder compact is, ga je dan even goed ergens '4 miljard jaar moeten opslaan'.
.