Als het over kinderen gaat die ni voor hun eigen basisrechten kunnen opkomen, dan komen volwassenen inderdaad op de 2de plaats.
Van volwassenen mag wel worden verwacht dat ze hun situatie ietwa kunnen relativeren en dat ze hun leven voor een groot deel zelf kunnen sturen. Kinderen darentegen worden in het leven 'gegooid' en hebben er zelf niks aan te beslissen. Daarom moeten de basisrechten van een kind zo hard mogelijk verdedigd worden.
Kinderen in tehuizen zitten al met de jammerlijke situatie dat ze geen echte moeder en vader hebben of toch geen die goed voor hen zorgen. Veel van hen zullen het zichzelf hun hele leven nog afvragen waarom zij nooit geen normaal gezin hebben gehad.
Als de mogelijkheid er is op adoptie vin ik dan dat we die kinderen de meeste kans moeten geven op een normaal gezin, met een moeder en vader dus.
Maar nee, nu moeten we een aantal van die kinderen van het tehuis in een andere abnormale situatie steken zodat ze nog iets extra hebben waarover ze de rest van hun leven vragen over kunnen stellen en zich voor moeten verantwoorden. Want zijt maar zeker dat da het geval zal zijn: ze ZULLEN er op aangesproken worden en jammer genoeg soms ook op afgerekend worden.
Zelf ben ik kind van een boerengezin. Niks mis mee, ik ben er nu zelfs fier op. Maar als ik terugdenk aan de pesterijen die dat soms gaf tijdens mijn jeugd en hoe ik me daar toen bij voelde, dan hou ik mijn hart al vast voor wat kinderen die in een homogezin moeten opgroeien te horen gaan krijgen. En trust me, hun 'ouders' zullen dikwijls mogen zeggen van 'trekt u da ni aan', op momenten dat er voor de zoveelste keer weer een stel 'vriendjes' hen mee confronteren zullen ze weer voor de zoveelste keer door de hel gaan...
Dan mogen er hier nen hoop pseudo intelectuelen zijn die met studies en andere 'bewijzen' afkomen, ik weet wat ik als kind meegemaakt heb met die pesterijen en ik raad het geen enkel kind aan. U jarenlang bijna dagelijks de vraag moeten stellen waarom ge't verdiend hebt, ja zelfs zelfmoordgedachten hebben als kleine van een jaar of 8 nadat ge voor de zoveelste keer weer maar eens 'aangepakt' zijt geweest.
Wilt ge da allemaal laten gebeuren voor 'het gelijke recht op kinderen' van volwassen koppels die in geen enkel geval van nature kinderen zouden kunnen krijgen? Sorry mor da vin ik egoïstisch...
BTW dat heterokoppels homokoppels zullen moeten laten voorgaan bij een adoptie zal zowieso voorvallen. Er bestaan nu al wachtlijsten. Stel u maar eens de gevoelens voor van die mensen.
Ze zijn jarenlang samen en in de waan geweest dat ze kinderen kunnen krijgen. Als ze er dan aan willen beginnen blijkt dat door een of ander mankementje van de natuur ze er geen kunne krijgen, vaak na jaren proberen. Da zal al nen hele schok zijn. En als ze dan eentje willen adopteren dan zal soms blijken dat ze een koppel zullen moeten laten voorgaan dat eigenlijk van nature nooit in staat zou zijn om kinderen te maken, zonder dat daar zelfs een mankementje voor nodig is. Gewoon omdat die wa langer op de lijst staan.
Waarom mogen holebi's niet trouwen? Omdat alleen hetero's mogen trouwen!