Dat is inderdaad een probleem, niet alleen bij De Wever. Zie bijvoorbeeld volgende opinie van Orhan Agirdag.
https://www.standaard.be/cnt/dmf20200605_04983080
Waar dan onder andere uit volgt dat racisme slechts in één richting mogelijk is.
Op zich een goede analyse die ik kan volgen, en een in theorie nuttige academische distinctie tussen racisme en etnische discriminatie. Maar ze strookt niet met het "ordinary language" begrip van racisme. En leidt dus tot enorm veel onbegrip in discussies en beperkt het maatschappelijk draagvlak. Voeg daar dan nog eens het losjes gedefinieerde "institutioneel racisme" aan toe en je loopt dus onvermijdelijk vast in semantiek met daarbovenop de emotionele beladenheid van het woord "racisme".
Bijkomend probleem is dat die "geïnstitutionaliseerde ongelijkheid" zoals jij het noemt, zo'n breed paraplu begrip is dat ik het eigenlijk nog weinig functioneel vind. Er zijn veel ongelijke uitkomsten op allerlei vlakken, en dat is (ook zonder dat label) een van de voornaamste motivaties achter socio-economisch wetenschappelijk onderzoek (en -soms, uiteindelijk- politieke actie). Maar ik vind het niet erg interssant of nuttig om op dat algemeen fenomeen te blijven hameren, zonder het over specifieke mechanismes te hebben. En dat merk je ook bij de huidige protesten, ze zijn te vaag, te algemeen om veel te bereiken. Leopold 2 uitgommen en praktijktesten invoeren, dat zijn dan twee nogal willekeurge concrete zaken die er aan opgehangen worden. Goed hoor, ben er voorstander van, maar is dat nu het grote antwoord op institutioneel racisme of ongelijkheid?