Avondland zei:
Ik twijfel er niet aan dat er faciliteiten en initiatieven zijn om die democratische controle uit te voeren, maar opnieuw zit je met een minderheid die zich daarmee bezig houdt en die, eerlijk is eerlijk, geen controle heeft over supranationale organisaties. Nog een ander probleem betreft vooral Europa: een wijdverspreide apathie voor Europese zaken. Om de zoveel jaar stemt men wel eens voor Europese lijsten, maar dat is het ook.
De apathie tegenover complexe zaken bij de bevolking is geen geldige reden om het democratische systeem failliet te verklaren. In se doet het er zelfs weinig toe of de bevolking er voor kiest actief of apathisch te zijn, het draait vooral om het
recht actief of apathisch te mogen zijn.
Daar wordt het succes van democratie opgemeten.
Overigens is die apathie nogal sterk regio- en tijdsgebonden. In Duitsland is men bvb allesbehalve apathisch tegenover het huidige Europese gebeuren. In Nederland idem dito. Ik denk dat de bevolking zich maar kan/wil bezighouden met x aantal complexe zaken, en in België hebben we geen gebrek aan andere complexe zaken.
Een mooi voorbeeld van een werkbare participatieve basisdemocratie waren de werkgroepen rond de Scheldekaaien in Antwerpen. Daar waren vele bewonersgroepen voor samengekomen om adviezen en voorstellen in te dienen, die dan werden opgenomen in het masterplan.
Ik denk dat het vooral nodig is om een
civil society te stimuleren, als gedecentraliseerd tegengewicht voor centrale staatsstructuren die al te belerend kunnen zijn. Echter, men dient ook te vermijden dat figuren in de civil society teveel politieke macht krijgen zonder ooit democratisch verkozen te zijn. Dat kun je nu bvb hebben met vakbonden of bepaalde drukkingsgroepen.
Maar deze voorbeelden even terzijde, moeten we ook iets onder de ogen durven zien: de VS heeft in vergelijking met Iran een transparant democratisch systeem met de nodige controle-organen, maar de politiek is even smerig als die van de Pasdaran.
Ik zie niet in wat een smerig buitenlands beleid met het falen van democratie te maken heeft. Als de Amerikaanse burgers een pacifistische overheid willen zullen ze wel een pacifistische president verkiezen (hebben ze in het verleden ook al gedaan). Als de Amerikaanse burgers een machtsprojecterende overheid willen zullen ze wel types zoals nu verkiezen. M.a.w. de democratie werkt.
Dat ook democratie tot sterke uitwasem kan leiden vind ik eerlijk gezegd normaal, want dat is nu eenmaal de menselijke factor. Belangrijk onderscheid is echter dat dit in een democratie de verantwoordelijkheid van de burgers is, en dat de burgers voor een andere aanpak kunnen kiezen als ze dit nodig vinden.