Renegadexxripxx
Legacy Member
Ik woon alleen, niet bij mijn ouders. Het voldoet echter niet aan de norm van bewoonbaar te zijn aan hedendaagse norm. Maar is niet slechter als bij mijn grootouders 70 jaar geleden. Evidentie sociaal leven op laag pitje. Geen huurkosten wel in orde houden van het stuk er rond.Polis zei:Moet ge wel kunnen dan, als schoolverlater een job vinden waar ge 1.8k netto per maand hebt.
Lijkt me toch nog altijd heel straf, maar soit.
Gezien dat hoge loon denk ik dat ge arbeider bent?
Gevolg van buitengeshot geweest te zijn omdat ik geen werk vond.
Heb mij dan ook binnen de perken van het betaalbare een woning verschaft. Daarna mij erdoor geworsteld door toen ik goed verdiende als ambetantenaar weinig op te doen. Dat bedrag bleef groeien... Had geen zin om 240k te geven voor iets wat ik inschatte als 160k. Dus door zure appel gebeten en nog 3 j langer gespaard tot ik iets vond dat mijn goesting was en luxueus in vgl met mijn huidige woonst.
Persoonlijk kom ik als single toe met 60m 2 ... Maar ik vond het zonde om 150k te betalen als je voor iets meer paar jaar sparen mijn echte goesting kon krijgen. Was die prijs minder geinflateerd had ik met minder gedaan... En bon het feit dat mijn ouders gescheiden waren in een zware vechtscheiding waar de man de pineut was heeft mij echt niet opgewarmd om als koppel iets te kopen... Of de markt echt af te schuimen om op zoek te gaan...
Nu bon, de basisvoorzieningen zijn niet zo duur en ik ben niet echt veeleisend. Enigste waar ik spijt van heb is dat als ik nooit kinderen heb... Ik voor niets aan het werken ben. Dan weet ik wel plezantere zaken... Om mijn tijd mee te vullen

