Archief - Vrienden maken

ik ben nu ook ni direct de meest sociale mens(eerder het type Stille Genieter ) en heb ook geen "echte" vrienden.

daarom had ik mij dus voorgenomen om tijdens het eerste jaar aan de unief bij een studentenclub te gaan, en ik moet zeggen het heeft uiteindelijk toch wel geholpen, allez ik heb nu ni direct 75 vrienden gevonden, maar via allerlei activiteiten en zatte toogpraat ken ik nu toch veel mensen uit verschillende jaren en richtingen. :d

anyway ik kan het bijna zelf ni geloven maar ik kijk uit naar het begin van het academiejaar!

lol wrom denkte da dees forum bestaat.

Grapke grapke, want ik zit hier ook hehe

Ik zit hier ook

ik nie

ah toch

JoeCatshoe zei:

Het sociaal contact dat jij bedoeld is uitgaan tot een stuk in de nacht en jezelf te pletter zuipen. (het opgelegd door de maatschappij gedeelte)

Ik denk dat hij met sociaal contact eerder de nood aan een goede vriend of vriendin bedoeld of een goede vriendenkring. Dit is niet iets wat opgelegd is door de maatschappij, maar iets wat een reële behoefte kan zijn (is zelfs bij de meeste mensen). Wat ik volledig kan begrijpen. Als je dit niet hebt kan dit idd uitdraaien op een depressie.
Ik heb zelf ook geen écht goede vriend waar ik eens een babbel kan doen over een gevoelig onderwerp ofzo. Als je dan eens wat meemaakt kropt alles zich op en ik kan er van meespreken dat dat niet goed is. Ik heb wel vrienden waar ik mij mee kan amuseren, maar de behoefte voor een 'boezemvriend' is toch redelijk groot.(Ik vermoed dat het iets gelijkaardigs is bij GenesisX)

Klik om te vergroten...

Ik gaf misschien enkel uitgaan/festivals als voorbeeld maar ik bedoel ook wel het gehele gebeuren als je vrienden hebt.

Zoals ik al zei, ik had in mijn middelbaarjaren misschien één goede vriend, wat dan uitdraaide tot een ruzie. Voor de rest wat "schoolcollega's" waar je iets tegen kon zeggen, maar nooit na school of in de vakantie iets mee deed. Als je het zo zou zien zou ik ook wel in het rijtje kunnen passen. Misschien het enige verschil is dat ik me niet opsloot maar meestal in de klas, tijdens de lessen een kletskous was.. dus kon ik me de illusie opscheppen dat ik met anderen in contact kwam. Achja, ondanks de vrij magere tijden in het middelbaar is het toch goed uitgedraaid op unief, maar die tijd komt nu ook op zijn einde... enige wat daar nog overblijft is mijn vriendin waar ik nu toch 4 jaar mee samen ben.

Blijf geloven in jezelf, hoe moeilijk het soms ook lijkt. Er zijn heus wel goede mensen in uw omgeving die de beste bedoelingen hebben. Mijn jaren in het middelbaar hebben er dan ook tot geleid dat ik op unief tegen buitenstaanders, (noem ze nerds, losers, of elk ander belachelijke term) altijd vriendelijk ben geweest en daar goede vrienden heb gemaakt die ik kan vertrouwen. Het is ook een kwestie van omgaan met de juiste mensen

GenesisX zei:

't Is onmogelijk om te beseffen en te begrijpen wat een persoon met een sociale fobie allemaal meemaakt.

Die medicatie helpt ten eerste om die angsten te onderdrukken, want die angsten zijn erg, geloof mij.

Klik om te vergroten...

Ik weet waarover je spreekt , en mijn verloren vrienden die begrepen het totaal niet , zij zagen mij veranderen in een asociaal mens , precies of ze dachten dat ik hen opeens niet meer moest..

Ik heb nauwelijks controle over die sociale fobie , er zijn dagen dat het goed gaat en dagen dat ik beter binnen blijf.

Meestal leef ik snachts , dan is er er rust en voel ik mij veilig thuis , afgezonderd van de harde realiteit.

Ik kom nog buiten , dat wel , maar dan meestal alleen om boodschappen te doen , en dan voel ik mij er nog altijd ongemakkelijk bij , je hebt het gevoel dat iedereen naar je zit te kijken , die gedachte alleen wekt de zenuwen op.

En dan de schrik om een paniekaanval te krijgen , door er aan te denken kan het ene opwekken.

In de supermarkt , ergens op gesprek gaan , of in een drukke winkelstraat lopen voelt zeer ongemakkelijk aan.

Geloof het of niet , het is infeite schandalig maar iedere keer voordat ik buitenkom drink ik een halve liter bier , om mij meer op men gemak te voelen , en het helpt enorm.

Ik drink er ook ene wanneer ik weet dat er ene van mijn weinige vrienden op bezoek komt , ze komen op vaste dagen en uren , zoals Vrijdag en Zaterdag avond.

In het weekend met bezoek , als ik er een paar achterover sla dan functioneer ik perfect normaal , dan word ik ineens de mens van vroeger en veel socialer , klinkt stom maar zo is het.

Momenteel met mijn uitkering kom ik nauwelijks rond , het is echt vechten en besparen , ik kan momenteel niet werken maar heb mij wel ingeschreven voor een opleiding die binnen 2 maand start , hopelijk lukt het deze keer.

Als ik zonder uitkering zou vallen en in de schulden zou raken dan rest er mij maar 1 ding...

Deze ziekte is verschrikelijk , ik wens het niemand toe.

Brolpaq zei:

Khad ergens geleze da citalopram(+-sipralexa) 3000 keer meer activiteit had op serotonine dan op dopamine, 3000 fucking keer. LOL daar zit ge dan me ne kop vol 'love' stofkes. Als ge da depressie behandele noemt, ik noem da eerder u hersenen verneuke ma kom. but you'r the doc ma pff /care eigg iedereen zijn goesting

Klik om te vergroten...

Citalopram is een SSRI, en werkt dus in op de serotoninehuishouding. Ik weet niet precies wat je dan bedoelt met die vergelijking met dopamine?

Ik ben trouwens niet "de doc" .

Soit, het gebruik van antidepressiva bij depressie en angst zou m.i. beperkt moeten blijven tot de zwaardere gevallen, die inderdaad niet zonder medicatie in staat zijn aan therapie deel te nemen. Dat is trouwens niet mijn mening, maar ook de mening van veel psychologen en psychiaters. Het feit dat SSRI's duchtig worden voorgeschreven, komt enerzijds door de pillendrang van veel patiënten waarvoor veel huisartsen al zwichten, maar vooral door de brede werkzaamheid. Zo is citalopram een goed middel tegen vroegtijdig klaarkomen.

Het probleem wat angstproblematiek betreft, is dat medicatie niet alleen een vals gevoel van veiligheid creëert, maar ook de kans op een "relapse" of terugval vergroot in tegenstelling tot therapie.

Wat die behandeling betreft - er wordt geschat dat het percentage van de bevolking dat in zijn leven te maken krijgt met een angststoornis in brede zin, van alle gradaties, ongeveer 10-15% is. Een fractie daarvan zoekt hulp. Dat is heel spijtig voor die mensen, als je weet dat de werkzaamheid van m.n. gedragstherapie zo hoog is.

Ik pleit trouwens zeker niet voor een massale therapievlucht van mensen, maar zij die in hun dagelijks leven echt gehinderd worden (en dat is meteen het belangrijkste criterium), zouden toch de stap moeten durven zetten.

Energised zei:

YouTube - INSANE IN THE MEMBRAIN

Klik om te vergroten...

Ik hoop dat dit een smaakeloze grap is.

Lach maar totdat je het zelf meemaakt.

Het is een ziekte maar ik ben nog altijd goed bij mijn verstand.

Ik wou dat ik een gezonde kerel was maar sommige mensen hebben nu eenmaal pech..

gewoon niet nadenken, je denkt teveel na, dan komt alles vanzelf... gewoon doen waar je zin in hebt, natuurlijk wel de regels blijven volgen enzo...

Je moet in een bende gaan, die mensen hebben zat vrienden.

korny zei:

gewoon niet nadenken, je denkt teveel na, dan komt alles vanzelf... gewoon doen waar je zin in hebt, natuurlijk wel de regels blijven volgen enzo...

Klik om te vergroten...

Dat is het hem net. Het is gewoon moeilijk/onmogelijk als je een fobie hebt.
Een van mijn nichten heeft een vogelfobie, je zou denken wat is er nu mis met lieve roodborstjes? Maar toch heeft die persoon er enorm vele schrik van. Tja het is moeilijk te begrijpen, maar een sociale fobie is net zo erg.

it was a joke ^^

mja suckt als ge ni met mensen durft te gn spreken of schrik hebt van anderen ofzo..

vroeger hadk da ook van "oeh wie weet wa ze denken vn me"

nu hebk iets vn "if u dont like me? blow me !"

"Sociaal zijn" en "goed zijn met mensen" zijn dan ook twee totaal verschillende dingen. Ik ben een goed prater en ik kan een heel gezelschap naar mijn hand zetten als ik dat wil, maar ik ben totaal niet sociaal imo, ik doe niks liever dan me af en toe totaal afzonderen van de buitenwereld.

Heb het volledige topic doorgelezen en wel veel mensen met herkenbare situaties opgemerkt. Ik ben ook niet goed in een groep met allemaal vreemde mensen hoewel dat volledig afhangt van hoe die personen zijn. Zo maakt het voor mij een groot verschil als daar iemand tussen zit die wel gemakkelijk praat en het gesprek op gang houdt. Als de groep niet te groot is zal ik me ook wel laten horen, zo heb ik dit jaar verschillende keren in groepen van 4 moeten samenwerken en dat vond ik best aangenaam.

Waar ik wel wat last van heb is grote groepen mensen (drukke winkelstraten, drukte bij een beenhouwer, ...) dan voel ik me echt totaal niet op mijn gemak. Daarom dat ik ook bijna nooit uitga ed. Als ik dan wegga is het meestal drinken, drinken en jah, dan begint ge vanzelf te zeveren, maar dat is ook niet de oplossing. Ge kunt u moeilijk zat drinken als ge naar 't stad of naar de les (grote aula) moet.

Echt heel veel vrienden en kennissen heb ik niet maar dat heb ik echt totaal niet nodig want ik heb er nooit zin om al die contacten te onderhouden. Mijn echte vrienden weten ook dat ik niet zo graag wegga maar ze zitten wel constant te zagen, dus het is niet zo dat ze me als mindere gaan bekijken. Ik heb dan andere goede eigenschappen volgens hun (ben te vertrouwen, luisterend oor, kunde altijd op rekenen) maar ik vind het wel ambetant van mezelf dat ik zoveel weiger om mee te gaan (hoewel dat ook met veel andere dingen te maken heeft; thuissituatie, school, ...).

Ik heb van mijn 15 tot 18 wel een vriendin gehad en toen nooit de behoefte gehad om weg te gaan, misschien daar mede de oorzaak. Dit jaar dan naar unief (oude maten die ge niet meer dagelijks ziet), vriendin die me liet zitten en niet op kot (wat ervoor zorgt dat ge toch veel dingen ontloopt en daardoor ook het sociaal contact, bv; de sportavonden ofzo).

Dat ik niet zo heel sociaal ben stoort me niet echt (heb er niet echt behoefte aan) maar die angst op drukkere plaatsen vind ik wel ambetant.

Voor angstoornissen(paniekstoornis met of zonder agorafobie, enkelvoudige fobie, sociale angststoornis, algemene angst stoornis en acute stress stoornis met angst) zijn pillen zelden werkzaam en zorgen ze voor ergere angst en groter herval bij stopzetting. De enige juiste behandeling is cognitieve gedragstherapie.
Neen, dat verzin ik niet
bron= psychiatrie: deel 2 walter vandereycken

Wete wat voor probleem ik heb é?
Alsk in groep ben - kan ik niet socialer zijn.
Als we met twee zijn - gaat da moeilijker voor mij... Kweet zelf eigelijk niet waarom.

ik ken jou niet, en het is moeilijk daarover iets te zeggen. Je leert bij het ouder worden en dingen doen (met 2 zijn)hoe je dat doet (niet dat er een algemene manier is, je wordt er beter in)
Sociale vaardigheden zijn dingen die je moet leren, dat heb je niet bij je geboorte. Door te doen, fouten te maken en voor sommige (mensen met een gediagnoseerde sociale fobie oa) echt training te volgen bolt dat veel beter.

Energised zei:

it was a joke ^^

mja suckt als ge ni met mensen durft te gn spreken of schrik hebt van anderen ofzo..

vroeger hadk da ook van "oeh wie weet wa ze denken vn me"

nu hebk iets vn "if u dont like me? blow me !"

Klik om te vergroten...

En, doen er dat veel?


OT: ik mag mezelf vrij sociaal noemen, in groepen neem ik ook vaak het woord en trek gesprekken vaak op gang.
Echte vrienden?
Daar heb ik er misschien maar 2 van. Voor de rest ga ik vaak met andere koppels met mijn vriendin naar de film, maar ook dat is beperkt.


Wat de laatste tijd zo een hype is zijn die verplichte after-work drinks op het werk. Bah!
Als de mensen mij aanstaan zal ik er buiten de uren wel iets mee gaan doen.

Maar dat onnozel 'wij zijn een team'-gedoe, hangt mij echt de strot uit.

Meh van mij lukt da ook niet vlot, je gaat dan keer weg met andere kennissen (met bedoeling nieuwe vriendenkringen te hebben) maar uiteindelijk is het niet leuk. Ze hebben een andere humor enzo Ik ben niet zo sociaal, ik kan genieten van eenzaam & alleen te zijn. Alleen dat 2 weken alleen zijn te veel van het goede is en ik dus ook wel wat socialer leven wil hebben. Goed kunnen praten valt wel mee alleen als de humor zo echt stom is, dan lukt me dat niet. Ik kan niet geforceerd lachen, na paar pintjes kan ik wel goed praten zeggen ze mja

Ik heb ook altijd het gevoel dat men iets verwacht van je omdat iedereen zo sociaal is/goed kan praten en dat je dat dus ook moet zijn. In het algemeen ben ik ook niet graag in grote groepen onbekenden, ik heb liever groepjes van 4 mensen ofzo dan kan ik wel gesprek beginnen of het gesprek in gang houden maar als je zo met 6+ begint te zijn dan klap ik toe. Ik haat dus ook druktes enzo, ik ben liever in een omgeving die rustig is.

Meeste van die dingen vallen wel weg na een aantal pinten