Interessant topic.
Ik heb ook wat problemen met vrienden te maken. Op dit moment heb ik 1 goede vriend, die ik eigenlijk niet erg veel zie. Met andere woorden ik ben vaak alleen, en ik ben er niet blij mee. Zeker nu in de vakantie zit ik dagenlang alleen thuis, gewoonweg omdat ik niemand heb om mee af te spreken. Soms lukt het om met die ene goede vriend af te spreken, maar meestal zit zijn schema bomvol (zegtie toch). Hij is gewoon mijn uiterste tegenpool. Sociaal staat hij supersterk.
Ik vind het jammer dat het tot dit gekomen is. Ik had het héél graag anders gezien.
Maar ik denk dat ik een deel van de schuld ook in de schoenen van mijn ouders kan schuiven. Ik ben zo geworden door hun opvoeding denkik. Let op, ik ben niet ondankbaar voor alles wat ze voor me doen, maar ik denk dat ze een foutje hebben in hun opvoeding. Vaak als ik ergens naartoe wou mocht ik gewoonweg niet, of kan ik gewoon niet door het gebrek aan zakgeld. Cinema is duur, zelf al gewoon iets gaan drinken kost je al snel handenvol geld. Met mijn 20€ maandelijks zakgeld kom ik met andere woorden gewoonweg NIET toe. Nu al niet, en ik ga amper weg.
Ik mocht pas beginnen uitgaan op mijn 16de. En slechts een aantal keer per jaar. Met andere woorden mijn ouders zijn veel te beschermend wat mijn capaciteit om mijn talenten te ontwikkelen en vrienden te maken sterk beperkt.
Ook ik heb het probleem dat ik een comfortmens ben: dwz dat ik graag in bekende situaties ben waar ik toch min of meer wat controle over heb.
Enkele voorbeelden:
- Extra vroeg opstaan om zeker op tijd te komen, ook al is het totaal overbodig.
-Als mensen vragen of ik ergens naartoe wil gaan waar ik nog nooit geweest ben en hoogstwaarsschijnlijk nieuwe mensen ga ontmoeten zeg ik heel snel neen. Gewoonweg omdat het iets totaal nieuws is.
Als ik uitga (onbekende situatie) ben ik meteen nerveus, sta ik te trillen op mn benen. Dit maakt de sociaalvaardigheid ook al een pak minder.
Ik heb nu ook weinig vrienden gewoonweg omdat ik vroeger geen moeite deed. Ik had niets van hun nodig, zij ook niets van mij.
Ook ben ik vaak wantrouwig. Ik ga niet snel iemand vertrouwen, ik heb vaak het gevoel dat mensen zich schijnheilig voordoen, en dat is allesbehalve bevorderend.
Daardoor zit ik nu in deze cirkel waar ik niet uitgeraak.
Geen vrienden -> geen afspraakjes -> geen nieuwe mensen -> geen vrienden
Ik kan wel niet ontkennen dat ik sociaal de laatste jaren een pak gegroeid ben, maar het is nog steeds niet wat het zou moeten zijn. ik heb vaak moeite met een gesprek gaande te houden, laat staan een gesprek aan te knopen.

lol
Nouja, ik ben wel blij om te lezen dat ik niet de enige ben