Archief - Vrienden maken

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Karre

Legacy Member
1sh@dow1 zei:
Offtopic:

Ik heb zelf geen problemen op het sociale aspect zoals sommige mensen hier, maar ik heb wel een probleem met een fatsoenlijke sport te vinden. Niks kan mij gewoon boeien, en als het mij boeit is het te duur voor een student als mij ( skydiven bv ).

Voetbal etc interesseert me geen zak.. :p

Fitness eens proberen? Ik had hetzelfde probleem als jou dat ik geen sport vond dat me kon blijven boeien en ik ben uiteindelijk beginnen fitnessen en dat hou ik toch wel al enige tijd vol.

boogje

Legacy Member
Dennoman zei:
Ik heb bijvoorbeeld een leuk stel vrienden gemaakt sinds ik hier in Leuven ben begonnen met improvisatietheater.

Laat ik nu toevallig nood hebben aan een hobby. PM me eens met ervaringen, Denno? :) Ik heb trouwens ook geen overschot aan vrienden om on-topic te blijven. ^^ Eigenlijk ligt het wel aan mij: wie geen uitgesproken karakter heeft begin ik na een tijdje te verachten. Zo'n mensen buigen nogal snel en je weet nooit wat je er aan hebt. Ik blijf uiteraard wel vriendelijk tegen mensen, ook al moet ik ze niet, maar ik weet dat ik nooit een mening kan uitwisselen zonder dat dit onthaald zal worden met een stel gefronste wenkbrauwen. Daar heb ik dus niets aan. Altijd maar zeiken over voetbal, elkaar eens goed kloten om de tijd door te brengen, beetje het stoere alfa-mannetje uithangen...Wat een waste of time.

Yunastie

Legacy Member
PinkyNTheBrain zei:
Nope, ge kunt dat leren hoe ge zelf wilt hè. Er zijn genoeg amateur gitaarleraren die je leren spelen volledig op basis van gitaartabs. Er zijn veel mensen die ik ken zo begonnen.

Ik zelf ben op men 15de ook met een instrument begonnen en ik kan tot op vandaag (5j later) nog steeds geen noot muziek lezen :D wel al een aardig stukske spelen ;)

Oh, ik dacht dat je echt eerst een aantal jaren muziekschool moest volgen. Ik zal daarom eens kijken naar plaatsen waar ik gitaarles kan volgen. :)

Fitness eens proberen? Ik had hetzelfde probleem als jou dat ik geen sport vond dat me kon blijven boeien en ik ben uiteindelijk beginnen fitnessen en dat hou ik toch wel al enige tijd vol.

Fitness is de laatste sport waar ik me aan gewaagd heb. Dit keer was de sport zelf geen probleem voor me, maar eerder de kosten. Je moest namelijk een jaarabbo nemen, en die afzetters zijn zo lomp dat, als je ziek wordt/been breekt/ het niet meer wil doen, nog steeds dat hele jaar moet betalen.

Is wel een andere fitnesszaal in de buurt waar het op maandbasis is. Zal dat eens bekijken. Heb hier thuis ook 2 gewichten staan, maar das zo saai thuis ^^

deathsythe

Legacy Member
café'sport' vind ik vrij ideaal voor de mensen die niet weten welke 'sport/hobby' ze willen beoefenen, vb,
ik ben nu zelf ook niet iemand die tegen een willekeurig iemand begint te praten, maar kben beginnen kickeren onder de middag, en op een semester ken je heel dat café bij wijze van spreken...

om maar iets te zeggen.

Tremium

Legacy Member
Nog steeds geen fwiendjeuhs :love:. Nog steeds geen interesse in anderen. :p

MECHcraft

Legacy Member
Ik ben momenteel in behandeling voor een depressie en een sociale Fobie. ( Agorafobie of pleinvrees )

Agorafobie - Wikipedia

Het is echt een nachtmerrie die je leven overhoop gooit , en veel mensen begrijpen het niet :(

Het is gestart een 4tal jaren geleden , na mijn ontslag , ik begon mensen te mijden en mij steeds asocialer te te gedragen.

Ik heb eindelijk de stap gezet om hulp te zoeken 9maand geleden , want ik begon al mijn vrienden te verliezen , wat alleen maar lijde to meer zelfbeklag en piekeren.

Ik heb de ergste graad gelukkig niet , dus ik kom nog buiten maar vermijd drukke plaatsen en persoonlijk contact met mensen.

Mijn medicatie "Sipralexa" helpt tegen angst en zenuwaanvallen , maar het is nog verre van optimaal.

Mijn behandeling duurt nog 10maand met mogelijke uitstel , en ze hebben mij momenteel "werkonbekwaam" verklaard :sad:

Ik ben 27 en ik heb nog niets bereikt in het leven , ik had liever kanker gehad inplaats van deze ziekte :(

Ik voel mij momenteel als een parasiet die op de Vlamingen hun kosten leeft.

Verschillende malen heb ik werk aangenomen , maar iedere keer buitengezet geweest omdat ik niet in teamverband kan werken of een rare ben :(

En dan denken mensen dat ik een profiteur ben..

Toen ik 20 was had ik een droom om te werken en te sparen tot mijn 30ste voor een huisje , het zal bij een droom blijven , zucht...

Brolpaq

Legacy Member
MECHcraft zei:
Ik ben momenteel in behandeling voor een depressie en een sociale Fobie. ( Agorafobie of pleinvrees )

Agorafobie - Wikipedia

Het is echt een nachtmerrie die je leven overhoop gooit , en veel mensen begrijpen het niet :(

Het is gestart een 4tal jaren geleden , na mijn ontslag , ik begon mensen te mijden en mij steeds asocialer te te gedragen.

Ik heb eindelijk de stap gezet om hulp te zoeken 9maand geleden , want ik begon al mijn vrienden te verliezen , wat alleen maar lijde to meer zelfbeklag en piekeren.

Ik heb de ergste graad gelukkig niet , dus ik kom nog buiten maar vermijd drukke plaatsen en persoonlijk contact met mensen.

Mijn medicatie "Sipralexa" helpt tegen angst en zenuwaanvallen , maar het is nog verre van optimaal.

Mijn behandeling duurt nog 10maand met mogelijke uitstel , en ze hebben mij momenteel "werkonbekwaam" verklaard :sad:

Ik ben 27 en ik heb nog niets bereikt in het leven , ik had liever kanker gehad inplaats van deze ziekte :(

Ik voel mij momenteel als een parasiet die op de Vlamingen hun kosten leeft.

Verschillende malen heb ik werk aangenomen , maar iedere keer buitengezet geweest omdat ik niet in teamverband kan werken of een rare ben :(

En dan denken mensen dat ik een profiteur ben..

Toen ik 20 was had ik een droom om te werken en te sparen tot mijn 30ste voor een huisje , het zal bij een droom blijven , zucht...

Sipralexa heb ik ook een tijdje gepakt, en ik kan u zeggen da fucked u meer op daarna dan ge eerst waart en maakt u mega passief :) Mijn creativiteit was volledig weg, en mijn zin ook.. Ik nam 10MG neem nu 5HTP voor te slapen & soms l-tyrosine, me de juiste medicatie komt ge er wel, alleen ni me die da psychiaters beginnen. ;)

ps: stop me al u medicatie en doe iets aan u leve, dast enige da werkt.. Als ge da blijft doorpakke zij ge binne de kortste keren depressief EN psychotisch, dan moogt ge noggis antipsychotica pakken, ik ken er genoeg, ik ben op tijd gestopt.

GenesisX

Legacy Member
lol, sipralexa. Ben eergisteren gestopt met dat te nemen omdat de bijwerkingen veel te erg waren. Ben nu begonnen met Sertralin fzo, tot nu toe geen last van bijwerkingen. We zullen zien wat het geeft binnen 4 weken. Heb ook een tweetal maand of meer Deanxit genomen, maar da werkte blijkbaar niet (genoeg).

Brolpaq, mss wa meer uitleg fzo? 'k Bedoel, bij de ene kan da misschien hun leven verpesten, maar bij de ander die een erge sociale fobie heeft (like me) kan da misschien helpen om die angsten te onderdrukken over een langere periode (itt Temesta die dat een halfuur doet).

En iets aan u leven doen is nogal logisch :p. 't Is geen kwestie van gewoon die medicatie te nemen en hopen dat het betert. Nee, die medicatie is een ondersteuning om, zoals al gezegd, die angsten te onderdrukken zodat je beter kan functioneren in sociale situaties. De rest moet van jezelf komen. Als je dat niet beseft dan moet je ook niet met die medicatie beginnen.

Ik zit btw al bijna 8 jaar met het probleem en nu zit ik eigenlijk helemaal in zak en as. Nu manifesteert het zich meer dan ooit en veel dingen lukken ook niet meer (verplichte afspraken op school, etc). Buitenkomen is een hel en mij onder leeftijdsgenoten begeven nòg erger (eigenlijk onmogelijk).

Nuja, 't zal wel beteren over tijd zeker? :p

Solid Q

Legacy Member
Ik ben hier nu wat aan het lezen en ik ben verbaasd waarom sommigen hier pillen zitten te slikken, allemaal uit sociale stress of druk. Het kan toch nooit goed zijn als je pillen moet gaan slikken om vrienden te maken of uw sociaal contact te verbeteren.

Goeie tip voor de mensen die nood hebben aan sociaal contact: sport, hobby en zeker en vast de jeugdbeweging!

GenesisX

Legacy Member
Solid Q zei:
Ik ben hier nu wat aan het lezen en ik ben verbaasd waarom sommigen hier pillen zitten te slikken, allemaal uit sociale stress of druk. Het kan toch nooit goed zijn als je pillen moet gaan slikken om vrienden te maken of uw sociaal contact te verbeteren.

Goeie tip voor de mensen die nood hebben aan sociaal contact: sport, hobby en zeker en vast de jeugdbeweging!
Na 8 jaar in angst leven en te horen krijgen dat het enkel met therapie niet lukt gaat een mens wel al eens op zoek naar een alternatief hoor. 't Is onmogelijk om te beseffen en te begrijpen wat een persoon met een sociale fobie allemaal meemaakt.

Die medicatie helpt ten eerste om die angsten te onderdrukken, want die angsten zijn erg, geloof mij. Daarna wordt het makkelijker om je in sociale situaties te begeven (e.g. sport, jeugdbeweging, ...). Als je een erge sociale fobie hebt en je hebt geen medicatie om je bij te staan dan is het praktisch onmogelijk om dat te doen. Medicatie is nooit goed, 't is onnatuurlijk, maar als dat de enige oplossing is dan wil ik het gerust wel eens proberen. Dat in combinatie met talloze pogingen vanuit de persoon zelf en jaren therapie kan ervoor zorgen dat de fobie deels weggaat, nooit helemaal zelfs.

Ik heb bv nood aan sociaal contact, maar da's niet te doen door die angsten. Moest ik gewoon wat verlegen zijn zou uw tip wel werken, maar niet in dit geval. En da's misschien met de beste bedoelingen, 'k snap da wel, maar 't is nie zo simpel.

Troj

Legacy Member
MECHcraft zei:
Ik ben momenteel in behandeling voor een depressie en een sociale Fobie. ( Agorafobie of pleinvrees )

Agorafobie - Wikipedia

Het is echt een nachtmerrie die je leven overhoop gooit , en veel mensen begrijpen het niet :(

Het is gestart een 4tal jaren geleden , na mijn ontslag , ik begon mensen te mijden en mij steeds asocialer te te gedragen.

Ik heb eindelijk de stap gezet om hulp te zoeken 9maand geleden , want ik begon al mijn vrienden te verliezen , wat alleen maar lijde to meer zelfbeklag en piekeren.

Ik heb de ergste graad gelukkig niet , dus ik kom nog buiten maar vermijd drukke plaatsen en persoonlijk contact met mensen.

Mijn medicatie "Sipralexa" helpt tegen angst en zenuwaanvallen , maar het is nog verre van optimaal.

Mijn behandeling duurt nog 10maand met mogelijke uitstel , en ze hebben mij momenteel "werkonbekwaam" verklaard :sad:.

Wat bedoel je precies met "hulp gezocht"? Naar de huisarts gaan en medicatie slikken is vooral een tijdelijke oplossing, maar zal geen blijvende verbetering bieden. Sociale fobie, agorafobie, paniekstoornis (wat trouwens allemaal verschillende beelden zijn) zijn problematieken die perfect kunnen aangepakt worden met gedragstherapie.

Brolpaq zei:
Sipralexa heb ik ook een tijdje gepakt, en ik kan u zeggen da fucked u meer op daarna dan ge eerst waart en maakt u mega passief :) Mijn creativiteit was volledig weg, en mijn zin ook.. Ik nam 10MG neem nu 5HTP voor te slapen & soms l-tyrosine, me de juiste medicatie komt ge er wel, alleen ni me die da psychiaters beginnen. ;)

ps: stop me al u medicatie en doe iets aan u leve, dast enige da werkt.. Als ge da blijft doorpakke zij ge binne de kortste keren depressief EN psychotisch, dan moogt ge noggis antipsychotica pakken, ik ken er genoeg, ik ben op tijd gestopt.

De bijwerkingen van SSRI's zijn wel aanzienlijk, vooral bij het opnieuw gebruiken na een tijd gestopt te zijn, maar nemen normaal sowieso af na 4 weken. Overigens, elk lichaam reageert specifiek anders op die stoffen. Een evolutie naar een psychotische toestand is echter uitzonderlijk, dus ik weet niet goed van waar je die link vandaan haalt.

Solid Q

Legacy Member
GenesisX zei:
Na 8 jaar in angst leven en te horen krijgen dat het enkel met therapie niet lukt gaat een mens wel al eens op zoek naar een alternatief hoor. 't Is onmogelijk om te beseffen en te begrijpen wat een persoon met een sociale fobie allemaal meemaakt.

Die medicatie helpt ten eerste om die angsten te onderdrukken, want die angsten zijn erg, geloof mij. Daarna wordt het makkelijker om je in sociale situaties te begeven (e.g. sport, jeugdbeweging, ...). Als je een erge sociale fobie hebt en je hebt geen medicatie om je bij te staan dan is het praktisch onmogelijk om dat te doen. Medicatie is nooit goed, 't is onnatuurlijk, maar als dat de enige oplossing is dan wil ik het gerust wel eens proberen. Dat in combinatie met talloze pogingen vanuit de persoon zelf en jaren therapie kan ervoor zorgen dat de fobie deels weggaat, nooit helemaal zelfs.

Ik heb bv nood aan sociaal contact, maar da's niet te doen door die angsten. Moest ik gewoon wat verlegen zijn zou uw tip wel werken, maar niet in dit geval. En da's misschien met de beste bedoelingen, 'k snap da wel, maar 't is nie zo simpel.

Ik kan me inderdaad niet inleven in uw situatie. Ik heb enkele al tegengekomen of horen praten over depressies en dergelijke. In zekere mate interesseert dit me wel, waarom mensen zich zo kunnen voelen, alles tegenzit en dergelijke en SOMS zichzelf blaasjes wijsmaken waarom iets slecht zou zijn.

Niet dat ik je wil tegenspreken maar waarom die nood aan sociaal contact? Is dit gewoon iets wat wordt opgelegd in de maatschappij? Ik ben enig kind en heb lange tijd in mijn jeugdjaren (12 - 18) weinig sociaal contact gehad. Ja een babbeltje op school enzo, maar echt uitgaan, met kameraden naar festivals, ... nooit. Achja, als enig kind leer je daar wel mee omgaan en ik moet zeggen, ik heb zelfs nood aan tijd voor mezelf. Ik heb nu al lange tijd een vriendin en ze weet dat ik eventjes alleen moet zijn om te kunnen doen wat ik graag wil doen.. Ik denk dat er ook velen hier op dit forum zijn die net willen wegvluchten van héél dat sociale gebeuren... zolang dat het geen facebook proporties krijgt (1000 friends vb) is het al goed :)

Succes met je situatie zou ik zeggen, gelukkig bestaat er nog het internet om je sociale contacten wat te oefenen :)

Brolpaq

Legacy Member
Troj zei:
Wat bedoel je precies met "hulp gezocht"? Naar de huisarts gaan en medicatie slikken is vooral een tijdelijke oplossing, maar zal geen blijvende verbetering bieden. Sociale fobie, agorafobie, paniekstoornis (wat trouwens allemaal verschillende beelden zijn) zijn problematieken die perfect kunnen aangepakt worden met gedragstherapie.



De bijwerkingen van SSRI's zijn wel aanzienlijk, vooral bij het opnieuw gebruiken na een tijd gestopt te zijn, maar nemen normaal sowieso af na 4 weken. Overigens, elk lichaam reageert specifiek anders op die stoffen. Een evolutie naar een psychotische toestand is echter uitzonderlijk, dus ik weet niet goed van waar je die link vandaan haalt.

Khad ergens geleze da citalopram(+-sipralexa) 3000 keer meer activiteit had op serotonine dan op dopamine, 3000 fucking keer. LOL daar zit ge dan me ne kop vol 'love' stofkes. Als ge da depressie behandele noemt, ik noem da eerder u hersenen verneuke ma kom. but you'r the doc ma pff /care eigg iedereen zijn goesting

Joeshoe

Legacy Member
Solid Q zei:
Niet dat ik je wil tegenspreken maar waarom die nood aan sociaal contact? Is dit gewoon iets wat wordt opgelegd in de maatschappij?
Het sociaal contact dat jij bedoeld is uitgaan tot een stuk in de nacht en jezelf te pletter zuipen. (het opgelegd door de maatschappij gedeelte)

Ik denk dat hij met sociaal contact eerder de nood aan een goede vriend of vriendin bedoeld of een goede vriendenkring. Dit is niet iets wat opgelegd is door de maatschappij, maar iets wat een reële behoefte kan zijn (is zelfs bij de meeste mensen). Wat ik volledig kan begrijpen. Als je dit niet hebt kan dit idd uitdraaien op een depressie.
Ik heb zelf ook geen écht goede vriend waar ik eens een babbel kan doen over een gevoelig onderwerp ofzo. Als je dan eens wat meemaakt kropt alles zich op en ik kan er van meespreken dat dat niet goed is. Ik heb wel vrienden waar ik mij mee kan amuseren, maar de behoefte voor een 'boezemvriend' is toch redelijk groot.(Ik vermoed dat het iets gelijkaardigs is bij GenesisX)

GenesisX

Legacy Member
Solid Q zei:
Ik kan me inderdaad niet inleven in uw situatie. Ik heb enkele al tegengekomen of horen praten over depressies en dergelijke. In zekere mate interesseert dit me wel, waarom mensen zich zo kunnen voelen, alles tegenzit en dergelijke en SOMS zichzelf blaasjes wijsmaken waarom iets slecht zou zijn.

Niet dat ik je wil tegenspreken maar waarom die nood aan sociaal contact? Is dit gewoon iets wat wordt opgelegd in de maatschappij? Ik ben enig kind en heb lange tijd in mijn jeugdjaren (12 - 18) weinig sociaal contact gehad. Ja een babbeltje op school enzo, maar echt uitgaan, met kameraden naar festivals, ... nooit. Achja, als enig kind leer je daar wel mee omgaan en ik moet zeggen, ik heb zelfs nood aan tijd voor mezelf. Ik heb nu al lange tijd een vriendin en ze weet dat ik eventjes alleen moet zijn om te kunnen doen wat ik graag wil doen.. Ik denk dat er ook velen hier op dit forum zijn die net willen wegvluchten van héél dat sociale gebeuren... zolang dat het geen facebook proporties krijgt (1000 friends vb) is het al goed :)

Succes met je situatie zou ik zeggen, gelukkig bestaat er nog het internet om je sociale contacten wat te oefenen :)
't Interesseert mij ook wel. Ik weet ook dat het allemaal niet hoeft, dat er geen nood aan is en dat het allemaal maar stom is om mij zo te gedragen, maar 't is niet alsof ik er onderuit kan. Die constante angst is er en gaat niet weg. 'k Mag denken wat ik wil.

En internet =/= real life :p Hier kan ik gerust alles vertellen, soms zelfs teveel. Gewoon omdat ik de personen waartegen ik babbel niet zie (of omdat ik gewoon tegen niemand babbel, maar gewoon iets zeg in het wilde weg). Zelfde met chatten.

JoeCatshoe zei:
Ik vermoed dat het iets gelijkaardigs is bij GenesisX
Idd, je verwoordt het goed :p. De nood is er natuurlijk. 't Zou mijn leven alvast dragelijker maken... Want ik heb dus GEEN vrienden. Op geen enkel vlak. Beeld je dus eens in dat je NOOIT met iemand kan praten. Nooit... Op den duur begint da serieus door te wegen hoor :p

[SMURF]Lolsmurf;12065573 zei:
lol sommigen hier hebben het tog wel diep te pakke , wow
Aan één kant is het ook geen keuze hé. Door situaties, etc in uw leven komt dat uiteindelijk zo ver. Als ge daar voor open staat kunt ge dat al proberen te begrijpen.

Bijvoorbeeld overgewicht; dat kun je van ver zien afkomen en eventueel op tijd iets aan laten doen. Een sociale fobie ontwikkelt zich ook over zovele jaren, maar is niet zo goed herkenbaar. Daarom dat het zo erg wordt bij sommigen (waaronder ikzelf). Op een bepaald punt moet je dan ook bij jezelf zeggen dat het zo niet meer verder kan. Maar je merkt het niet zo gauw imo.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan