Archief - Poëzie

Als ze je gedicht niet aanvaarden (wat een zeer grote kans is, niet zozeer liggend aan de kwaliteit van je poezie, maar eerder aan de onnoemelijke aantallen inzendingen die vakbladen als deus ex machina te verduren krijgen), de moed niet laten zakken.

Sowieso niet proberen je poezie te laten uitgeven als bvb bundel, voor je enkele jaren gepubliceerd hebt, in bladen als
-de Brakke Hond
-Dietsche Warande & Belfort
-Yang
-Deus Ex Machina
-en er is
enzovoort.

De kans dat dat je lukt is miniem, zeker met sonnetten (niet persoonlijk opvatten). Klassieke gedichten worden zeer snel afgekraakt, al kunnen deze naar mijn mening veel beter zijn dan die semi-neo-poetische brol die je her en der leest. Zoals reeds gezegd, rijm is een middel om zwakheden te verbergen, een mooi ritme en een vlotte toon is makkelijker dan diepe en ontzagwekkende werken.

Wat je moet doen, is een keuze maken uit die hoop gedichten, en de goede dingen uit gemiddelde en mindere gedichten behouden, om ze te gebruiken in andere werken (alliteraties bvb).

Poezie is voor de meeste mensen een uitlaatklep, die dient om jezelf te verlichten, of om bepaalde problemen of zorgen van je af te schrijven.

Je zult er sowieso niet het grote geld mee verdienen. Zelfs de meest succesvolle dichters in België, verkopen zeer weinig.

Probeer ook om hoofdzakelijk in het Nederlands te schrijven, hoe goed je Engels dan ook mag zijn. De schoonheid van onze taal, hoeft zeker niet onder te doen voor de van onze Westerburen.

boe zegt de koe
ze wordt dat nooit moe
dees gedicht is een goe

(rijmschema A-A-A voor de kenners)

reteiP zei:

boe zegt de koe
ze wordt dat nooit moe
dees gedicht is een goe

(rijmschema A-A-A voor de kenners)

Klik om te vergroten...

boe zegt de koe
ze wordt dat nooit moe
dees gedicht is een goe
hoe ze da doe
die koe
ze doet da goe
open en toe
gaat de bek van de koe
wanneer ze zegt moe
waarom ik je dit aandoe?
da is de clue
krijg je een degout?
wil je niet dat ik voortdoe?
dit is geen haiku
ik leef in armoe
en ik ben doodmoe
ik zeg je saloe...

Blikken doos!!!!
blikken doos blikken doos blikken doos
BLIKKEN
doos
BLIKKEN
doos
Blikken?
Doos!
Blikken?
Doos!
Blikken doos
met daarin

...

een roos!

Klik om te vergroten...

DhedRr zei:

Als ze je gedicht niet aanvaarden (wat een zeer grote kans is, niet zozeer liggend aan de kwaliteit van je poezie, maar eerder aan de onnoemelijke aantallen inzendingen die vakbladen als deus ex machina te verduren krijgen), de moed niet laten zakken.

Sowieso niet proberen je poezie te laten uitgeven als bvb bundel, voor je enkele jaren gepubliceerd hebt, in bladen als
-de Brakke Hond
-Dietsche Warande & Belfort
-Yang
-Deus Ex Machina
-en er is
enzovoort.

De kans dat dat je lukt is miniem, zeker met sonnetten (niet persoonlijk opvatten). Klassieke gedichten worden zeer snel afgekraakt, al kunnen deze naar mijn mening veel beter zijn dan die semi-neo-poetische brol die je her en der leest. Zoals reeds gezegd, rijm is een middel om zwakheden te verbergen, een mooi ritme en een vlotte toon is makkelijker dan diepe en ontzagwekkende werken.

Wat je moet doen, is een keuze maken uit die hoop gedichten, en de goede dingen uit gemiddelde en mindere gedichten behouden, om ze te gebruiken in andere werken (alliteraties bvb).

Poezie is voor de meeste mensen een uitlaatklep, die dient om jezelf te verlichten, of om bepaalde problemen of zorgen van je af te schrijven.

Je zult er sowieso niet het grote geld mee verdienen. Zelfs de meest succesvolle dichters in België, verkopen zeer weinig.

Probeer ook om hoofdzakelijk in het Nederlands te schrijven, hoe goed je Engels dan ook mag zijn. De schoonheid van onze taal, hoeft zeker niet onder te doen voor de van onze Westerburen.

Klik om te vergroten...

Ik zou dan ook liever gewoon horen wat ze er daar van vinden, ik weet ook dat mijn werkjes niet opkunnen tegen de grootmeesters, maar proberen kan geen kwaad, ik kan er enkel maar beter uitkomen.
Anders gezegd, momenteel is mijn doel eigelijk vooral ervaring opdoen, af en toe eens van die tijdschriften kopen en vooral bijleren en dan zien we wel hoe het afloopt...
In elk geval aan iedereen al bedankt om te antwoorden.

Iemand zin om hier ook eens zijn mening over te geven?


Ode aan mijn zee

Liefde, passie, verlangen, en verdriet
De roergangers van het schip der emotie
Op een wilde zee met gevaren in’t verschiet
En af en toe een monster met veel commotie

Immer zal ik streven naar een recht parcours,
Maar je kwelt me door hevige vloed
Ik verdrink, maar ik vind het goed
Mijn ziel wil niet zwemmen, gevoel wordt haaienvoer

Ik ben een drenkeling, oh zo alleen
Ik lig op een eiland omgeven door jou
Je wonderlijke aanblik houdt me op de been

Ja zee, het enige dat ik vertrouw,
Is jou gekronkel dat plots verscheen
En je mag gerust weten dat ik van je hou

Zoals reeds gezegd; de ged8e der8er is ni slecht (op een eiland omgeven door jou kunde bv iets mee aanvangen) ma door et zo te rijme kommet amateuristischer over dan hoe et zou kunne zijn, en ge ziet ook dagge u in bochte moe wringen om et te doen rijmen.


De ervaring leert da de meeste dichters beginnen me zuiver rijmkes, en nekeer dasse wa meer vertrouwen hebben daar van afstappe en stoppe me rijmen (wa moeilijk lijkt en wa onwennig is in't begin, ma 't is goe te doen nekeer dagge van da dwangneuroseke om te rijmen afraakt) en ne keer dasse daar volledig mee vertrouwd zijn steken ze der betijd terug wa rijm in.

Rijmen kan iedereen, ma de kunst is om et ni kinderachtig en goekoop te laten overkomen.


Ma het bovenstaande terzijde; ge moogt u gerust bij de betere middeklasse van de amateurdichters rekenen.

Kdenk asge een beetje meer plezier der aan beleeft en ewa vertrouwen in u kunnen krijgt in plaats van dagge zuiver probeert een gedicht te schrijven da goe klinkt/overkomt dagge u dan veel ga verbeteren.

Fighting Hobbit zei:

Ode aan mijn zee

Liefde, passie, verlangen, en verdriet
De roergangers van het schip der emotie
Op een wilde zee met gevaren in’t verschiet
En af en toe een monster met veel commotie

Immer zal ik streven naar een recht parcours,
Maar je kwelt me door hevige vloed
Ik verdrink, maar ik vind het goed
Mijn ziel wil niet zwemmen, gevoel wordt haaienvoer

Ik ben een drenkeling, oh zo alleen
Ik lig op een eiland omgeven door jou
Je wonderlijke aanblik houdt me op de been

Ja zee, het enige dat ik vertrouw,
Is jou gekronkel dat plots verscheen
En je mag gerust weten dat ik van je hou

Klik om te vergroten...

Je drang om het te laten rijmen, en het te laten kloppen met het schema, verderft het.
Dit is duidelijk een gedicht waarin je iets wilt zeggen, en sommige regels zijn pure zever, enkel omdat je zohard vasthoudt aan de sonnet-waarden.

Rijm en andere dichtvormen zijn prachtig, geven feeling aan een gedicht, maar zonder inhoud zijn ze niets.
Je gedichten doelen hoofdzakelijk op inhoud, en daar schiet dan net soms tekort, oefen erop.

Dit hoor je waarschijnlijk niet graag, maar het komt nogal kinderlijk over, net door dat schema. En dat is zeker niet je bedoeling, je poezie is geen k3 liedje. Let daarop.

DhedRr zei:

Je drang om het te laten rijmen, en het te laten kloppen met het schema, verderft het.
Dit is duidelijk een gedicht waarin je iets wilt zeggen, en sommige regels zijn pure zever, enkel omdat je zohard vasthoudt aan de sonnet-waarden.

Rijm en andere dichtvormen zijn prachtig, geven feeling aan een gedicht, maar zonder inhoud zijn ze niets.
Je gedichten doelen hoofdzakelijk op inhoud, en daar schiet dan net soms tekort, oefen erop.

Dit hoor je waarschijnlijk niet graag, maar het komt nogal kinderlijk over, net door dat schema. En dat is zeker niet je bedoeling, je poezie is geen k3 liedje. Let daarop.

Klik om te vergroten...

Eventjes om een idee te hebben...

Ode aan mijn zee

Liefde, passie, verlangen, en verdriet
De roergangers van het schip der emotie
Op een wilde zee met gevaren in’t verschiet
Maar van gevaren heb ik me geen notie

Immer zal ik streven naar die rechte lijn
Maar je kwelt me door storm en tegenspoed
Ik verdrink, maar eigenlijk vind ik dat goed
Mijn ziel wil niet zwemmen, wil niet langer zijn

Ik ben een drenkeling, oh zo alleen
die ligt op een eiland omgeven door jou
Je wonderlijke aanblik houdt me op de been

Ja zee, het enige dat ik vertrouw,
Is jou gekronkel dat plots verscheen
En je mag gerust weten dat ik van je hou


Komt dit al vlotter over?

Fighting Hobbit zei:

Eventjes om een idee te hebben...

Ode aan mijn zee

Liefde, passie, verlangen, en verdriet
De roergangers van het schip der emotie
Op een wilde zee met gevaren in’t verschiet
Maar van gevaren heb ik me geen notie

Immer zal ik streven naar die rechte lijn
Maar je kwelt me door storm en tegenspoed
Ik verdrink, maar eigenlijk vind ik dat goed
Mijn ziel wil niet zwemmen, wil niet langer zijn

Ik ben een drenkeling, oh zo alleen
die ligt op een eiland omgeven door jou
Je wonderlijke aanblik houdt me op de been

Ja zee, het enige dat ik vertrouw,
Is jou gekronkel dat plots verscheen
En je mag gerust weten dat ik van je hou


Komt dit al vlotter over?

Klik om te vergroten...

ja, alleen dit komt zeer gemaakt over:

Fighting Hobbit zei:

Maar je kwelt me door storm en tegenspoed
Ik verdrink, maar eigenlijk vind ik dat goed

Klik om te vergroten...

Hier zie je dat je je in allerlei bochten wringt, en het resultaat is erbarmelijk. De inhoud van je gedicht is goed, maar dit stukje vind ik zeer oppervlakkig.
Dit is natuurlijk mijn smaak.

Zit nog altijd wa me etzelde probleem.

Ge kunt ook es proberen om ni vast te houden aan een abab of abba schema van 4 regelkes.

Kunt experimenteren me strofen van 5-6 of 'k weet ni hoeveel regels waarin ge et rijmschema (als ge vindt datta nodig is) beter kunt mixen en in plek van ab nog c, d, en kweet ni wa allemaal kunt toevoegen, zonder da alles moe rijmen, kunt dan ook bv gans de strofe ergens laten rijmen behalve de laatste zin voor wa "effect". Die symmetrie is wa et allemaal wa banaliseert, en ge weet in feite al van den 1e regel op wa het zal uitdraaien.

Khebbet ni nageteld ma kheb ook den indruk da al uw regelkes min of meer evenveel lettergrepen lang zijn, of 't zal toch ni veel schelen. Is typisch voor "beginnende rijmgedichten", en draagt ook veel bij aan de goekopen/gemakkelijke indruk.



Ma nog nekeer, al bij al valt da nog goe mee zne asge ziet wa voor bucht er allemaal circuleert.

Ge moet is lukraak op internet naar ne site zoeken waar mense gedichte kunnen binnesturen en es zien wa voor mismaakte scheppingen er daar op te leze vallen, en ge ga zien da er veel slechter als u zijn, ma da veel van die slechte ook veel gelijklopende kenmerken hebben me u omdasse ook vasthouden aan et standaard gedacht van wa een gedicht moe zijn; een abab rijmschema van 4 regelkes per strofe en e stuk of 5-6 strofekes per gedicht.

Moet tegelijk zien dagge ni te nijg doorslaat naar den andere kant ook en overal begint in't midde van uw zinnen naar ne nieuwe regel te springen enz, iets wagge ook veel ziet bij mensen die denken dasse dermee dan beter dichters zijn terwijl da et structureel niets verandert aan hun manier van schrijven.

Kzegget, beste dagge in feite kunt doen bij dichten is der ni bij nadenken, want van de moment dagge begint (on)bewust te rijmen enz beginnet gemaakt en geforceerd te worden tenzij dagge veel chance hebt of al redelijk goe begint te worden.


't is maar een gedacht é, ge doeter mee wagge wilt

Ik moet voor school toch nog een gedicht zoeken dat verband houdt met een boek, het moet gaan over hypocrisie en eerlijkheid. Ik zal straks eens proberen van iets in elkaar te steken met een ander rijmschema om jullie allemaal gelukkig te maken.
In elk geval iedereen bedankt voor de commentaar

Nuja, met dat rijmen, dat heeft vooral te maken met de literaire stijl waar ik mij het beste in thuisvoel. Ik ben overwegend een impressionist en impressionistische gedichten waren beestal sonnetten met een eerder ouderwets rijmschema. Ik heb ook een paar expressionistische probeersels, qua klankenspel dan toch, maar dat ik niet direct mijn ding.

we moeten morgen gedichtje inleveren van nederlands. er waren geen enkele regels, maar het moest goed zijn . is dit schoolwaardig?


Alles ging goed,
de zon scheen,
en opeens...
BOEM
een klik,
in je hoofd.
geen oog meer voor de schijnende zon,
geen oog meer voor al het goede
in die één milliseconde,
die éne klik.
Je begint wat sneller te ademen,
je voelt je hart telkens harder en harder kloppen
Je kijkt rond, alsof de dood achter je staat.
Je probeert zo te leven, dag na dag.
Men noemt het angst.
Angst is slechts een woord
Het gevoel, dat krijgt men nooit verwoord.

boogje zei:

we moeten morgen gedichtje inleveren van nederlands. er waren geen enkele regels, maar het moest goed zijn . is dit schoolwaardig?


Alles ging goed,
de zon scheen,
en opeens...
BOEM
een klik,
in je hoofd.
geen oog meer voor de schijnende zon,
geen oog meer voor al het goede
in die één milliseconde,
die éne klik.
Je begint wat sneller te ademen,
je voelt je hart telkens harder en harder kloppen
Je kijkt rond, alsof de dood achter je staat.
Je probeert zo te leven, dag na dag.
Men noemt het angst.
Angst is slechts een woord
Het gevoel, dat krijgt men nooit verwoord.

Klik om te vergroten...

Ik vond het anders weel heel goed verwoord , mooi gedicht.

Fighting Hobbit zei:

Ik vond het anders weel heel goed verwoord , mooi gedicht.

Klik om te vergroten...

thx *printing*

Now I'm old and feeble,
And my pilot light is out,
What used to be my sex appeal
Is now my water spout.

'Twas a time, when of its own accord
From my trousers it would spring,
But now I have a part time job
To find the blasted thing.

I used to be embarrased
To make that thing behave,
For every single morning
It would stand and watch me shave.

But as old age approaches
It sure gives me the blues,
To see it hang its withered head
And watch me tie my shoes.

Dichten
Dichten is niet rijmen.
Maar spelen met woorden.
Het is als een boodschap.
Aan iemand onbereikbaar.
Dicht is de gebarentaal.
Voor de onmondige.
Het is de stille wens.
Bij een vallende ster.
Alsof je praat met god.
Over zijn mooiste engelen.
Je pen is het kloppende hart.
En de inkt is de weg naar succes.
Dit is wat dichten is.
In al zijn schoonheid.

Waarom vraag je
Waarom vraag je
te sluiten wat geopend is,
te verwijderen wat bewaard is,
te vergeten wat gebeurd is,
te koesteren wat vergeten is,
te doen wat niet gedaan is,
te vragen wat geweten is,
te zwijgen wat gezegd is,
Waarom vraag je me ..
Weg te kijken van mijn hart ?

Liefdesgewoel
Gevoelens in mijn hart
Gedachten in mijn hoofd
Gevoelens die me stellen
Voor gedachten die me kwellen
Ik voel wat ik denk
en denk wat ik voel
toch vind ik geen duidelijkheid
in dit liefdesgewoel

nja ik ben ook maar een amateurtje, ik schrijf enkel als ik in the mood ben en zo soms ben ik al eens in the mood aangezien ik een gevoelsmens ben ..

Ik ben een ware poëet, een van mijn ongeëvenaarde werken is dan ook:

Boris de geile Rus

Staand op een wei van gifgroen gras
Omringd door oude merries en een SUV
Speelt Boris het paard op zijn contrabas
Een ode aan het pasgeboren veulen Sofie

Oh Sofia, dromen konden je niet beschrijven
Als een bloem bloeit je ongerepte leven
Tot ik je op zesjarige leeftijd zal inlijven
En je als mijn bruid naar kinderen zal streven

Ik zal je duizendmaal bespringen en bestijgen
De wei zal daveren en trillen onder mijn genot
Je zal willen kreunen maar moeten zwijgen
Ik ben een man en als ik wil maak ik je kapot

Boris was vervuld van pure liefde
Voortdurend dacht hij aan zijn prinses
Geen week ging voorbij of hij griefde
Oh Sofietje, wanneer word je eindelijk zes?



Schitterend, nietwaar?

Ik heb overlaatst ook iets gemaakt over dichten zelf, zal het ook eventjes posten...


Poetry

Writing is just a joke, a fictive expression
An effort of taking a picture of our mind
However paper and letters leave emotion behind
And still, in many remains a part of devotion

The way we succeed in creating our paper world
Will forever remain a riddle to my soul
For I am only writing abstract things I stole
from a dictionary until the last and single word

Still I am told my work has its own emotion
And for this I have a simple cause to give
For this writing comes straight from the heart

I also should thank my muse and inspiration
She made me begin all this and gave it a reason to live
And thank her for my life, for every poem gives it a new start


De twee terzinnen vind ik persoonlijk iets minder geslaagd, maar kom.

Hoelang werk jij eigenlijk gemiddeld aan een gedicht?

Want een echt goed gedicht schrijf je niet zomaar even, maar herschrijf je keer op keer en pas je elke keer terug aan... het is eigenlijk nooit echt af imo

Ik kreeg ook positieve commentaren ivm mijn gedichten op school + omgeving... maar ik lees ook wel genoeg poëzie van andere mensen die echt veel talent hebben ervoor om te weten dat mijn gedichten niet zo denderend zijn...

Je moet proberen minder woorden te gebruiken om meer te zeggen...

just my 2 cents