Parnakra zei:
Stel, je staat op een brug over een spoorweg met een bekende naast je. (goede vriend, familielid, your choice) Een eindje verder staat er op de sporen een groepje van een vijftal personen, allemaal onbekenden.
Van de andere kant komt een trein aandaveren en, omdat het groepje druk in gesprek is, zien ze hem niet aankomen. Als jij de persoon die naast je staat van de brug zou duwen, zou de treinbestuurder (na de botsing, natuurlijk) beginnen remmen en zou het groepje van vijf mensen gered zijn.
Duw je of duw je niet?
wtf ...
dit is nog harder van de pot gerukt dan die stelling van genious
waarom?
1. wie staat er op een spoorweg te praten?
2. als ze de trein niet horen moeten ze wel ERG luide stemmen hebben denk ik
3. kan je niet gewoon roepen ipv je vriend naar beneden te smijten..
?
4. zoiets kan je toch nooit op voorhand zeggen, in het gegeven geval handel je waarschijnlijk toch niet zoals je op voorhand gezegd had...
... en ik hou sowieso niet van die "what if" situaties, vind het vrij nutteloos om daarover na te denken, dat doe ik wel eens het zover is. die gevallen zijn toch zo absurd dat ze in feite het nadenken erover niet echt waard zijn.
maar daar gaat het natuurlijk allemaal niet om, en ik snap ook best wel wat je bedoelt, maar die maat van me van de brug smijten zou ik toch nooit doen hoor, dan spring ik zelf wel. lijkt me redelijk onlogisch om je maat van de brug te smijten en niet jezelf
. nu ik zeg niet dat ik sowieso van die brug zou springen, ik sluit het niet uit. ik sluit ook niet uit dat ik dat niet zou doen. zoals ik al zei vind ik het niet waard om daarover na te denken, en voor hetzelfde geld handel je het moment zelf toch anders.
mijn antwoord is dus: ik weet het niet.
bovendien heb je mijn tekstje niet 100% goed gelezen denk ik, ff benadrukken.
Quilombo zei:
tja, that's just me. ik zie het nut er niet van in om me in die mate te laten leiden door emoties, zeker niet als er mensenlevens gemoeid mee zijn.
het gaat hier dus om je eigen organen, die compleet nutteloos zijn na je dood, tenzij je ze doneert. je emoties doen er eigenlijk ook niet meer toe, want je bent toch dood
. in dit geval: rationaliteit > emoties, maar dat hoeft lang niet altijd zo te zijn. ik zou het eerlijk gezegd maar een grijze saaie wereld vinden moest iedereen 100% rationeel denken en alle emoties achterwege laten.
in dit geval gaat het echt om wezenloze emoties, jouw lichaam wordt opengereten, so what? da's iets anders als emotie omdat je een vriend hebt moeten vermoorden he
. dus zoals ik al zei, tot in bepaalde mate laat ik me leiden door rationaliteit, maar niet tot in het oneindige hoor.
en rationeel gezien kunnen die 5 man samen nog altijd minder waard zijn dan jouw vriend. om even door te gaan met de van de pot gerukte stellingen kon dat groepje van vijf even goed bestaan uit Stalin, Hitler, Dutroux, Al Capone en, ach waarom niet, prins Laurent
D).
de mens is een egoïst. rationeel gezien is jouw vriend JOU nog altijd meer waard dan een groepje van vijf dat je toch niet kent. tja ik blijf maar zeveren, maar uit zoiets kom je toch niet uit.
Firion zei:
een nier afstaan bv. kweet ver zeker dat als ge hier poll zou houde over wie zen nier zou afstaan om zen bompa 5-10 jaar langer te doen leve 80-90% ja zou zegge. ma das ni nix ze, kunt perfect functionere me 1 nier, ma das ni alleen fysiek, ma ok mentaal heel zwaar.
ik denk dat de meesten het hier hebben over orgaandonatie
na de dood. in fact, ik ben er zelfs vrij zeker van
Genious zei:
Imo niet van de pot gerukt (wrm wel van de pot gerukt?)
omdat ze nooit jouw leven gaan beëindigen om iemands anders leven te redden, tiens.
Mr. M zei:
als ze dat tegoei hadde gedaan had ik er mss over gedacht, maar nu ga ik er speciaal voor zorgen dat ze mijn organen NIET krijgen (btw ze zijn daar wsl toch ni veel mee
)
doordat de wetgever in jouw ogen de wet
verkeerd heeft opgesteld, moeten anderen, die hoogstwaarschijnlijk niets met die wet te zien hebben, het met hun leven bekopen? mooie kerel ben jij.
