Archief - Leven na de dood ?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Stichero
Legacy Member
ge kunt voortleven in de gedachten van anderen 
zo wel leuk zijn moesten de mensen binnen duizend jaar nog over mij spreken
en via videobeelden leef ik dan weer
of ik laat me invriezen, en binnen 150 jaar ofzo, krijgen ze meer wakker en ik mag lekker zeveren over de 20ste eeuw
de hersenen van einstein bv zijn ingevroren, misschien kunnen ze ooit die hersenen gebruiken ...
zo wel leuk zijn moesten de mensen binnen duizend jaar nog over mij spreken
en via videobeelden leef ik dan weer
of ik laat me invriezen, en binnen 150 jaar ofzo, krijgen ze meer wakker en ik mag lekker zeveren over de 20ste eeuw
de hersenen van einstein bv zijn ingevroren, misschien kunnen ze ooit die hersenen gebruiken ...
hermanosss32
Legacy Member
Personen die in hun laatste levensfase zijn gekomen, vooral na een periode van (langdurige) ziekte zien vaak overleden vrienden of familieleden. Dezen komen de zieke (stervende) verwelkomen en voorbereiden op zijn overgang. Zij brengen rust, vertrouwen en vrede bij de stervende en begeleiden hem of haar dan later naar de andere wereld.
Dit is een zeer veel voorkomende gebeurtenis bij mensen op hun sterfbed. Waarschijnlijk kent U ook wel een vriend , nonkel of tante die voor hun overlijden vertelden dat hun vroeger overleden broer, vader of vriend bij hen op bezoek geweest was. Dit geeft hen een groot gevoel van vrede en daardoor kunnen ze rustig hun overgang tegemoet zien.
Deze sterfbedvisioenen bewijzen dat degenen die ons voorafgegaan zijn steeds om ons bezorgd blijven en op momenten van nood te hulp komen.
Meestal vinden deze sterfbedvisoenen enkele dagen of weken voor het eigenlijke overgaan plaats.
Naast bekenden, zoals familie en/of vrienden, want het kan meer dan een persoon zijn die op bezoek komt, kunnen er ook onbekende gidsen de stervende bezoeken en hem later mee begeleiden.
Voor de stervende zijn deze bezoeken volstrekt geen inbeelding! Dat zullen ze u ten stelligste bevestigen. Deze sterfbedvisioenen (die dus eigenlijk geen visioenen zijn) vinden plaats bij zowel personen die medicatie nemen als bij hen die er geen nemen.
Bovendien zijn er gevallen bekend van bezoeken door overledenen waar de stervende nog niet wist dat de bezoeker overleden was en dit toch aan de familie en vrienden kon vertellen.Dit bewijst dat het zeker geen inbeelding of droom is.
Eén zo’n geval vond plaats in Groot Brittannië . Sir William Barrett beschrijft in zijn boek “Death Bed Visions” (1926) het verhaal van een stervende dame die aan haar sterfbed haar overleden zus ziet staan. Zij wist niet eens dat haar zuster kort daarvoor overleden was !
Dit is een zeer veel voorkomende gebeurtenis bij mensen op hun sterfbed. Waarschijnlijk kent U ook wel een vriend , nonkel of tante die voor hun overlijden vertelden dat hun vroeger overleden broer, vader of vriend bij hen op bezoek geweest was. Dit geeft hen een groot gevoel van vrede en daardoor kunnen ze rustig hun overgang tegemoet zien.
Deze sterfbedvisioenen bewijzen dat degenen die ons voorafgegaan zijn steeds om ons bezorgd blijven en op momenten van nood te hulp komen.
Meestal vinden deze sterfbedvisoenen enkele dagen of weken voor het eigenlijke overgaan plaats.
Naast bekenden, zoals familie en/of vrienden, want het kan meer dan een persoon zijn die op bezoek komt, kunnen er ook onbekende gidsen de stervende bezoeken en hem later mee begeleiden.
Voor de stervende zijn deze bezoeken volstrekt geen inbeelding! Dat zullen ze u ten stelligste bevestigen. Deze sterfbedvisioenen (die dus eigenlijk geen visioenen zijn) vinden plaats bij zowel personen die medicatie nemen als bij hen die er geen nemen.
Bovendien zijn er gevallen bekend van bezoeken door overledenen waar de stervende nog niet wist dat de bezoeker overleden was en dit toch aan de familie en vrienden kon vertellen.Dit bewijst dat het zeker geen inbeelding of droom is.
Eén zo’n geval vond plaats in Groot Brittannië . Sir William Barrett beschrijft in zijn boek “Death Bed Visions” (1926) het verhaal van een stervende dame die aan haar sterfbed haar overleden zus ziet staan. Zij wist niet eens dat haar zuster kort daarvoor overleden was !
hermanosss32
Legacy Member
Personen die in hun laatste levensfase zijn gekomen, vooral na een periode van (langdurige) ziekte zien vaak overleden vrienden of familieleden. Dezen komen de zieke (stervende) verwelkomen en voorbereiden op zijn overgang. Zij brengen rust, vertrouwen en vrede bij de stervende en begeleiden hem of haar dan later naar de andere wereld.
Dit is een zeer veel voorkomende gebeurtenis bij mensen op hun sterfbed. Waarschijnlijk kent U ook wel een vriend , nonkel of tante die voor hun overlijden vertelden dat hun vroeger overleden broer, vader of vriend bij hen op bezoek geweest was. Dit geeft hen een groot gevoel van vrede en daardoor kunnen ze rustig hun overgang tegemoet zien.
Deze sterfbedvisioenen bewijzen dat degenen die ons voorafgegaan zijn steeds om ons bezorgd blijven en op momenten van nood te hulp komen.
Meestal vinden deze sterfbedvisoenen enkele dagen of weken voor het eigenlijke overgaan plaats.
Naast bekenden, zoals familie en/of vrienden, want het kan meer dan een persoon zijn die op bezoek komt, kunnen er ook onbekende gidsen de stervende bezoeken en hem later mee begeleiden.
Voor de stervende zijn deze bezoeken volstrekt geen inbeelding! Dat zullen ze u ten stelligste bevestigen. Deze sterfbedvisioenen (die dus eigenlijk geen visioenen zijn) vinden plaats bij zowel personen die medicatie nemen als bij hen die er geen nemen.
Bovendien zijn er gevallen bekend van bezoeken door overledenen waar de stervende nog niet wist dat de bezoeker overleden was en dit toch aan de familie en vrienden kon vertellen.Dit bewijst dat het zeker geen inbeelding of droom is.
Eén zo’n geval vond plaats in Groot Brittannië . Sir William Barrett beschrijft in zijn boek “Death Bed Visions” (1926) het verhaal van een stervende dame die aan haar sterfbed haar overleden zus ziet staan. Zij wist niet eens dat haar zuster kort daarvoor overleden was !
verklaar dit eens??
Dit is een zeer veel voorkomende gebeurtenis bij mensen op hun sterfbed. Waarschijnlijk kent U ook wel een vriend , nonkel of tante die voor hun overlijden vertelden dat hun vroeger overleden broer, vader of vriend bij hen op bezoek geweest was. Dit geeft hen een groot gevoel van vrede en daardoor kunnen ze rustig hun overgang tegemoet zien.
Deze sterfbedvisioenen bewijzen dat degenen die ons voorafgegaan zijn steeds om ons bezorgd blijven en op momenten van nood te hulp komen.
Meestal vinden deze sterfbedvisoenen enkele dagen of weken voor het eigenlijke overgaan plaats.
Naast bekenden, zoals familie en/of vrienden, want het kan meer dan een persoon zijn die op bezoek komt, kunnen er ook onbekende gidsen de stervende bezoeken en hem later mee begeleiden.
Voor de stervende zijn deze bezoeken volstrekt geen inbeelding! Dat zullen ze u ten stelligste bevestigen. Deze sterfbedvisioenen (die dus eigenlijk geen visioenen zijn) vinden plaats bij zowel personen die medicatie nemen als bij hen die er geen nemen.
Bovendien zijn er gevallen bekend van bezoeken door overledenen waar de stervende nog niet wist dat de bezoeker overleden was en dit toch aan de familie en vrienden kon vertellen.Dit bewijst dat het zeker geen inbeelding of droom is.
Eén zo’n geval vond plaats in Groot Brittannië . Sir William Barrett beschrijft in zijn boek “Death Bed Visions” (1926) het verhaal van een stervende dame die aan haar sterfbed haar overleden zus ziet staan. Zij wist niet eens dat haar zuster kort daarvoor overleden was !
verklaar dit eens??
Riveragrumes
Legacy Member
Ik heb ooit eens een droom gehad over leven na de dood, maar niet in de traditionele zin (wolke etc.), was echt een vreemde plek... Maar desalniettemin vond ik dat de meest rustgevende droom ooit :')
Achja, ik hoop, maar vrees dat er niet is. Maarja, elke (wetenschappelijke) uitspraak is vatbaar voor falsifiëring
Achja, ik hoop, maar vrees dat er niet is. Maarja, elke (wetenschappelijke) uitspraak is vatbaar voor falsifiëring
hermanosss32
Legacy Member
lees dit maar eens door, denk dat je achter loopt.
Het Astraal Lichaam
Het Astraal Lichaam:
Het astraal lichaam is een fijnstoffelijk of onstoffelijk ‘afgietsel’ of ‘dubbel’ van het fysieke lichaam. Dit zowel bij mens als dier. Het is vaak doorschijnend , maar kan ook andere vormen aannemen zoals een meer schimmige vorm, een licht, een lichtgevende vorm,
Maar het kan zich ook manifesteren als een perfect dubbel van het fysieke lichaam zodat er geen verschil te merken is.
In dit astraal lichaam zetelt het bewustzijn van de mens. Dit bewustzijn blijft steeds verbonden met het astraal lichaam. Het astrale lichaam is op deze aarde en tijdens dit leven verbonden met het huidige fysieke lichaam. Ons bewustzijn is daarom ook verbonden met dit fysieke lichaam omdat het astrale lichaam nu huist in het fysieke lichaam.
Ons bewustzijn is dus geen product van een chemisch proces binnen het fysieke lichaam zoals sommige wetenschappers nog beweren. Integendeel: het bestaat en functioneert perfect los van dit fysieke lichaam. Zie verder: Uittredingen en Bijna Dood Ervaringen (BDE).
Bij een nieuwe incarnatie neemt het astrale lichaam de vorm aan van het nieuwe fysieke lichaam.
Het Astraal Lichaam
Het Astraal Lichaam:
Het astraal lichaam is een fijnstoffelijk of onstoffelijk ‘afgietsel’ of ‘dubbel’ van het fysieke lichaam. Dit zowel bij mens als dier. Het is vaak doorschijnend , maar kan ook andere vormen aannemen zoals een meer schimmige vorm, een licht, een lichtgevende vorm,
Maar het kan zich ook manifesteren als een perfect dubbel van het fysieke lichaam zodat er geen verschil te merken is.
In dit astraal lichaam zetelt het bewustzijn van de mens. Dit bewustzijn blijft steeds verbonden met het astraal lichaam. Het astrale lichaam is op deze aarde en tijdens dit leven verbonden met het huidige fysieke lichaam. Ons bewustzijn is daarom ook verbonden met dit fysieke lichaam omdat het astrale lichaam nu huist in het fysieke lichaam.
Ons bewustzijn is dus geen product van een chemisch proces binnen het fysieke lichaam zoals sommige wetenschappers nog beweren. Integendeel: het bestaat en functioneert perfect los van dit fysieke lichaam. Zie verder: Uittredingen en Bijna Dood Ervaringen (BDE).
Bij een nieuwe incarnatie neemt het astrale lichaam de vorm aan van het nieuwe fysieke lichaam.
Cin
Legacy Member
hermanosss32 zei:
Geen enkel bewijs wat dan ook.
De website steunt op een combinatie van getuigenissen van 'wanna-believers' en hun eigen veronderstellingen. Dromen of deja vu's zijn GEEN bewijzen voor reïncarnatie.
De wetenschap steunt vooralsnog de hypotheses waarbij een verminderde bloedcirculatie in de hersenen en dus het zuurstof tekort deze ervaringen verklaren. Overigens worden dezelfde "bijna dood ervaringen" ook door piloten onderhevig aan hoge G-krachten, of testpersonen na de toediening van verschillende drugs, ervaren.
De literatuur:
Near-death myth alive and kicking › Dr Karl's Great Moments In Science (ABC Science)
DMT: The Spirit Molecule: A Doctor's Revolutionary Research Into the Biology of Near-Death and Mystical Experiences -- HIRSHFELD-FLORES 159 (8): 1448 -- Am J Psychiatry
Lycaeum > Leda > Using Ketamine to Induce the Near-Death Experience
NEJM -- Visualizing Out-of-Body Experience in the Brain
hermanosss32
Legacy Member
ik denk dat er wel leven na de dood is. veel mensen denken dat er ook niets is, en dat het geloof er is om de mens rustig te houden en ze niet bang hoeven te zijn wat er hierna is. mensen weten nog heel veel niet. we gebruiken maar 10 procent van onze hersenen en de rest is voor ons te ingewikkeld. en zullen we niet begrijpen. ik heb een stukje gelezen, is best interesant. wat vinden jullie hier van.....
Bij vele klassieke wetenschappers geldt nog steeds het axioma: brain first,mind second.In het Nederlands min of meer ‘hersenen eerst dan het bewustzijn’. M.a.w. : voor hen is het bewustzijn (mind) het gevolg,of het product van de hersenen (brain).
Moderne wetenschappers echter als Nobelprijswinnaar Sir John Eccles (neurofysioloog), Dr.Wilder Penfield (Amerikaans neurochirurg), Dr. William James (USA), Dr. Tom Slick (USA), David Bohm (fysicus,universiteit London) en anderen kwamen tot een tegengestelde conclusie. Volgens hen worden de hersens gebruikt als instrument en blijft het bewustzijn functioneren ook als de hersenen niet functioneren of dood zijn.
Het onderzoek van Dr. Raymond Moody bevestigt dit volkomen. Tientallen personen die een bijna dood ervaring hebben gehad en klinisch dood waren geweest konden perfect vertellen wat er bijvoorbeeld in de operatiekamer (of in de kamers ernaast) gebeurd was. Meer nog: ze konden soms woordelijk herhalen wat dokters, medisch personeel, familie enz gedurende die periode hadden gezegd. En dit terwijl zij klinisch dood waren en hun hersenen geen enkele activiteit vertoonde. Deze ervaringen worden overigens door tientallen artsen overal ter wereld bevestigd.
Bij vele klassieke wetenschappers geldt nog steeds het axioma: brain first,mind second.In het Nederlands min of meer ‘hersenen eerst dan het bewustzijn’. M.a.w. : voor hen is het bewustzijn (mind) het gevolg,of het product van de hersenen (brain).
Moderne wetenschappers echter als Nobelprijswinnaar Sir John Eccles (neurofysioloog), Dr.Wilder Penfield (Amerikaans neurochirurg), Dr. William James (USA), Dr. Tom Slick (USA), David Bohm (fysicus,universiteit London) en anderen kwamen tot een tegengestelde conclusie. Volgens hen worden de hersens gebruikt als instrument en blijft het bewustzijn functioneren ook als de hersenen niet functioneren of dood zijn.
Het onderzoek van Dr. Raymond Moody bevestigt dit volkomen. Tientallen personen die een bijna dood ervaring hebben gehad en klinisch dood waren geweest konden perfect vertellen wat er bijvoorbeeld in de operatiekamer (of in de kamers ernaast) gebeurd was. Meer nog: ze konden soms woordelijk herhalen wat dokters, medisch personeel, familie enz gedurende die periode hadden gezegd. En dit terwijl zij klinisch dood waren en hun hersenen geen enkele activiteit vertoonde. Deze ervaringen worden overigens door tientallen artsen overal ter wereld bevestigd.
hermanosss32
Legacy Member
Bij vele klassieke wetenschappers geldt nog steeds het axioma: brain first,mind second.In het Nederlands min of meer ‘hersenen eerst dan het bewustzijn’. M.a.w. : voor hen is het bewustzijn (mind) het gevolg,of het product van de hersenen (brain).
Moderne wetenschappers echter als Nobelprijswinnaar Sir John Eccles (neurofysioloog), Dr.Wilder Penfield (Amerikaans neurochirurg), Dr. William James (USA), Dr. Tom Slick (USA), David Bohm (fysicus,universiteit London) en anderen kwamen tot een tegengestelde conclusie. Volgens hen worden de hersens gebruikt als instrument en blijft het bewustzijn functioneren ook als de hersenen niet functioneren of dood zijn.
Het onderzoek van Dr. Raymond Moody bevestigt dit volkomen. Tientallen personen die een bijna dood ervaring hebben gehad en klinisch dood waren geweest konden perfect vertellen wat er bijvoorbeeld in de operatiekamer (of in de kamers ernaast) gebeurd was. Meer nog: ze konden soms woordelijk herhalen wat dokters, medisch personeel, familie enz gedurende die periode hadden gezegd. En dit terwijl zij klinisch dood waren en hun hersenen geen enkele activiteit vertoonde. Deze ervaringen worden overigens door tientallen artsen overal ter wereld bevestigd.
ik denk dus, dat er wel leven na de dood is. het houdt nooit op.
Moderne wetenschappers echter als Nobelprijswinnaar Sir John Eccles (neurofysioloog), Dr.Wilder Penfield (Amerikaans neurochirurg), Dr. William James (USA), Dr. Tom Slick (USA), David Bohm (fysicus,universiteit London) en anderen kwamen tot een tegengestelde conclusie. Volgens hen worden de hersens gebruikt als instrument en blijft het bewustzijn functioneren ook als de hersenen niet functioneren of dood zijn.
Het onderzoek van Dr. Raymond Moody bevestigt dit volkomen. Tientallen personen die een bijna dood ervaring hebben gehad en klinisch dood waren geweest konden perfect vertellen wat er bijvoorbeeld in de operatiekamer (of in de kamers ernaast) gebeurd was. Meer nog: ze konden soms woordelijk herhalen wat dokters, medisch personeel, familie enz gedurende die periode hadden gezegd. En dit terwijl zij klinisch dood waren en hun hersenen geen enkele activiteit vertoonde. Deze ervaringen worden overigens door tientallen artsen overal ter wereld bevestigd.
ik denk dus, dat er wel leven na de dood is. het houdt nooit op.
hermanosss32
Legacy Member
Bij vele klassieke wetenschappers geldt nog steeds het axioma: brain first,mind second.In het Nederlands min of meer ‘hersenen eerst dan het bewustzijn’. M.a.w. : voor hen is het bewustzijn (mind) het gevolg,of het product van de hersenen (brain).VDCNathan zei:De gestorvene zal geen nooit meer pijn moeten lijden,
nooit meer honger moeten hebben
nooit meer de ellende van deze wereld moeten zien,
nooit meer...
nooit meer niets.
___________________________
Hij heeft toch geen bewustzijn meer, want die zit in de hersenen,
en die zijn dood,
daarom kan er ook geen leven na de dood zijn.
Daarvoor is er een geest nodig die zou 'overgaan'
Maar dat was vroeger gewoon een verklaring om
voor een bewegende lichaam,
en dat wij kunen denken etc...
Everything's in the mind,
in onze hersenen
Daarom kan er volgens mij geen leven na de dood zijn,
en daarom is dood ook een verlossing
Want stel je voor dat wij onsterfelijk zouden zijn
Wij blijven leven met pijn
Dood is er als een verlossing.
Als een mens moet sterven,
is het omdat die teveel pijn heeft...
stel je voor,
je bent ellendig ziek,
de pijn blijft maar duren,
normaal was je allang gestorven eraan,
maar je bent onsterfelijk.
--> dood = een verlossing
Hiermee wil'k wel niet zeggen dat iedereen moet zelfmoord plegen ofzo ze
dood is voor op het eind van het leven,
want daarna krijg je geen kans meer om de deugden van het leven ter (her)ervaren
Moderne wetenschappers echter als Nobelprijswinnaar Sir John Eccles (neurofysioloog), Dr.Wilder Penfield (Amerikaans neurochirurg), Dr. William James (USA), Dr. Tom Slick (USA), David Bohm (fysicus,universiteit London) en anderen kwamen tot een tegengestelde conclusie. Volgens hen worden de hersens gebruikt als instrument en blijft het bewustzijn functioneren ook als de hersenen niet functioneren of dood zijn.
Het onderzoek van Dr. Raymond Moody bevestigt dit volkomen. Tientallen personen die een bijna dood ervaring hebben gehad en klinisch dood waren geweest konden perfect vertellen wat er bijvoorbeeld in de operatiekamer (of in de kamers ernaast) gebeurd was. Meer nog: ze konden soms woordelijk herhalen wat dokters, medisch personeel, familie enz gedurende die periode hadden gezegd. En dit terwijl zij klinisch dood waren en hun hersenen geen enkele activiteit vertoonde. Deze ervaringen worden overigens door tientallen artsen overal ter wereld bevestigd.
hermanosss32
Legacy Member
Bij vele klassieke wetenschappers geldt nog steeds het axioma: brain first,mind second.In het Nederlands min of meer ‘hersenen eerst dan het bewustzijn’. M.a.w. : voor hen is het bewustzijn (mind) het gevolg,of het product van de hersenen (brain).GMotha zei:
Moderne wetenschappers echter als Nobelprijswinnaar Sir John Eccles (neurofysioloog), Dr.Wilder Penfield (Amerikaans neurochirurg), Dr. William James (USA), Dr. Tom Slick (USA), David Bohm (fysicus,universiteit London) en anderen kwamen tot een tegengestelde conclusie. Volgens hen worden de hersens gebruikt als instrument en blijft het bewustzijn functioneren ook als de hersenen niet functioneren of dood zijn.
Het onderzoek van Dr. Raymond Moody bevestigt dit volkomen. Tientallen personen die een bijna dood ervaring hebben gehad en klinisch dood waren geweest konden perfect vertellen wat er bijvoorbeeld in de operatiekamer (of in de kamers ernaast) gebeurd was. Meer nog: ze konden soms woordelijk herhalen wat dokters, medisch personeel, familie enz gedurende die periode hadden gezegd. En dit terwijl zij klinisch dood waren en hun hersenen geen enkele activiteit vertoonde. Deze ervaringen worden overigens door tientallen artsen overal ter wereld bevestigd.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.