Ik vraag me af of er mensen zijn die zich afvragen : Waarom ben ik ik?
Ik bedoel ..
De dood = niets. Dat geloof ik. En ik heb daar geen problemen mee. Maar waarom besef ik dat ik er ben? Waarom ben ik niet iemand anders? Als ik iemand anders was, dan was ik er niet en had ik geen besef.
Elke persoon beleeft zijn bewustzijn 'persoonlijk'. Maar waarom ben jij het juist die dit ervaart? En niet een ander? Voor hetzelfde geld had je nog nooit bestaan. Dan was je er nu niet en dan wist je nu ook niet dat jij er bent.
Als jij er nog niet zou zijn, dan moet je nog geboren worden. Maar wie zegt dat jij 'ooit' geboren wordt en niet iemand anders? In theorie kan het bijvoorbeeld zijn, dat jij nooit geboren wordt, waardoor jij de wereld nooit beleeft. Waarom beleef jij de wereld nu dan wél? Dit had even goed iemand anders kunnen zijn en is PUUR toeval. Of niet?
Voor iemand die nog nooit geboren is, bestaat de huidige (mensen)wereld niet en is er 'niets' en bestaat de kans dat er ook nooit iets zal zijn. En dan is deze ganse wereld de reinste onzin die er bestaat.
Je kunt dit positief opvatten. Ipv bang te zijn voor de dood kun je tegen jezelf zeggen: Wees blij dat je éénmaal leeft. De kans was/is groter dan jij nooit had geleefd en dat jij altijd dood zou zijn. Was blij voor die ene beleving.

Prent u gewoon in : het had erger kunnen zijn.