Troj
Legacy Member
Het stoort mij vooral dat je gebruik maakt van wat overkomt als lekenpsychologie. De eeuwige "vrouwen van Venus"-toestand. Het is in de wetenschap wel aangetoond dat mannen en vrouwen, hoewel in sociale rollen geduwd door socialisatie, niet op een genetische wijze voorbestemd zijn om bepaalde zaken in de maatschappij van vandaag wel of niet te doen.
Uit een paper die ik zelf nog geschreven heb, lange tijd geleden
Socialisatie is het proces waarbij een individu de normen en waarden van de maatschappij en bijhorende sociale rollen gaat internaliseren. Dit is een belangrijk proces dat het individu in staat stelt lid te worden van een samenleving. In de media gaat men mannen vooral afbeelden als personages met een hoge status en een hoge mate van dominantie en onafhankelijkheid. Bij vrouwen wordt meestal hun rol als drijvende kracht in het huishouden in de verf gezet of situeren ze zich in zachtere beroepssectoren zoals de zorg. Bovendien worden vrouwen zeer vaak als lustobject geportretteerd (Gupta & Jain, 1998).
Waarmee ik dus wil zeggen: de psychologie houdt zich bezig met de internalisatie van die sociale rollen. Als je je gaat afvragen of men ze daarom niet mag wijzigen ofzo, dan ben je niet met psychologie maar met filosofie of sociologie bezig. Er is weinig tot geen psychologische evidentie dat het overnemen van mannelijke rollen door vrouwen negatief zou zijn voor man of vrouw (letterlijk op die manier).
Wat natuurlijk wel een probleem is zijn randfenomenen: vrouwen die onder extra druk staan omdat ze zich in die rollen meer moeten profileren, mannen die zich als minderwaardig beschouwen omdat ze de maatschappelijke rol van de krachtige man niet aan het waarmaken zijn als huisvader: rolverwarring ed.
Belangrijk daarbij is: als de man hier anders over zou denken of als de maatschappij toleranter zou staan tegenover huismannen, dan zou die man daar ook geen negatieve gevoelens bij hebben. En dan heb je dus geen evidentie voor een genetisch bepaalde negatieve psychologische gevolgen in zo'n gevallen.
Uit een paper die ik zelf nog geschreven heb, lange tijd geleden
Socialisatie is het proces waarbij een individu de normen en waarden van de maatschappij en bijhorende sociale rollen gaat internaliseren. Dit is een belangrijk proces dat het individu in staat stelt lid te worden van een samenleving. In de media gaat men mannen vooral afbeelden als personages met een hoge status en een hoge mate van dominantie en onafhankelijkheid. Bij vrouwen wordt meestal hun rol als drijvende kracht in het huishouden in de verf gezet of situeren ze zich in zachtere beroepssectoren zoals de zorg. Bovendien worden vrouwen zeer vaak als lustobject geportretteerd (Gupta & Jain, 1998).
Waarmee ik dus wil zeggen: de psychologie houdt zich bezig met de internalisatie van die sociale rollen. Als je je gaat afvragen of men ze daarom niet mag wijzigen ofzo, dan ben je niet met psychologie maar met filosofie of sociologie bezig. Er is weinig tot geen psychologische evidentie dat het overnemen van mannelijke rollen door vrouwen negatief zou zijn voor man of vrouw (letterlijk op die manier).
Wat natuurlijk wel een probleem is zijn randfenomenen: vrouwen die onder extra druk staan omdat ze zich in die rollen meer moeten profileren, mannen die zich als minderwaardig beschouwen omdat ze de maatschappelijke rol van de krachtige man niet aan het waarmaken zijn als huisvader: rolverwarring ed.
Belangrijk daarbij is: als de man hier anders over zou denken of als de maatschappij toleranter zou staan tegenover huismannen, dan zou die man daar ook geen negatieve gevoelens bij hebben. En dan heb je dus geen evidentie voor een genetisch bepaalde negatieve psychologische gevolgen in zo'n gevallen.
