Anarchist12911
Legacy Member
Als de ene sex bepaalde universele verlangens heeft tov de andere sex.
Hoe kan dit dan niet gereflecteerd zijn in hun sociale verhoudingen?
De discussie is inderdaad nutteloos zoals je zei in je eerste reply, want het valt nu eenmaal niet te ontkennen dat er vandaag de dag (en in de rest van de geschiedenis) er altijd een bepaalde (misschien voorgedefiniëerde) verhouding tussen de positie van man en vrouw is geweest.
Misschien is het te complex om een rechtstreekse lijn van de biologische eigenschappen van de man en vrouw door te trekken naar een bepalende sociale orde. Ergens zal er doch echter wel een reeks van inputs moeten zijn die de universele verlangens van een man ofwel adequaat bevredigd bevindt of niet. Het valt ook te begrijpen dat er voor elke man een andere soort van kader rond dit proces bestaat en dat, zoals een frequentiefilter bij sommige mannen andere kleuren door hun "filter" geraken dan bij anderen, en sommigen dus andere inputs nodig hebben om het uiteindelijke zelfde interne effect te krijgen.
Stel dat er bij mannen een universele drang is naar een zekere mate van dominantie tov de vrouw. Bij sommige mannen zal door een psychologisch of sociologisch kader deze drang enkel bevredigd worden als hij meer geld binnen brengt in het gezin, bij anderen als hij kan bepalen wat er elke avond te eten valt, bij anderen als ze de kinderen van of naar school mogen brengen, etc. Je hebt dus een reeks van verschillende 'frequenties' die nadat ze door de filter komen, allen dezelfde frequentie geven zodanig dat de bevrediging van die bepaalde drang voldaan is.
Het probleem is echter dat de range van al de frequenties die omgevormd kunnen worden tot de juiste benodigde frequentie beperkt is. Je zal bijvoorbeeld niemand vinden die zijn drang naar enige dominantie tov de vrouw zal kunnen bevredigen door (- op dit punt moest ik even diep nadenken omdat het spectrum van mogelijkheden toch wel zeer groot is -) zijn ledematen te laten oppeuzelen door een wild dier.
Er zullen dus wel degelijk beperkingen zijn op die manieren waarop de man die 1 bepaalde drang kan bevredigen. Er zullen dus ook beperkingen zijn op de manieren waarop een man een vrouw kan gebruiken om aan al zijn sociale drangen te voldoen. Er zullen dus ook beperkingen zijn waarop het merendeel van de mannen zich tevreden zullen voelen in hun sociale positie tov de vrouw. De enigste vraag is dan nog maar, wat zijn die beperkingen?
Het is gewoon onweerlegbaar dat mannen andere universele verlangens hebben dan vrouwen. En hierdoor zullen ze zich ook anders willen rangschikken in een sociale orde.
Hoe kan dit dan niet gereflecteerd zijn in hun sociale verhoudingen?
De discussie is inderdaad nutteloos zoals je zei in je eerste reply, want het valt nu eenmaal niet te ontkennen dat er vandaag de dag (en in de rest van de geschiedenis) er altijd een bepaalde (misschien voorgedefiniëerde) verhouding tussen de positie van man en vrouw is geweest.
Misschien is het te complex om een rechtstreekse lijn van de biologische eigenschappen van de man en vrouw door te trekken naar een bepalende sociale orde. Ergens zal er doch echter wel een reeks van inputs moeten zijn die de universele verlangens van een man ofwel adequaat bevredigd bevindt of niet. Het valt ook te begrijpen dat er voor elke man een andere soort van kader rond dit proces bestaat en dat, zoals een frequentiefilter bij sommige mannen andere kleuren door hun "filter" geraken dan bij anderen, en sommigen dus andere inputs nodig hebben om het uiteindelijke zelfde interne effect te krijgen.
Stel dat er bij mannen een universele drang is naar een zekere mate van dominantie tov de vrouw. Bij sommige mannen zal door een psychologisch of sociologisch kader deze drang enkel bevredigd worden als hij meer geld binnen brengt in het gezin, bij anderen als hij kan bepalen wat er elke avond te eten valt, bij anderen als ze de kinderen van of naar school mogen brengen, etc. Je hebt dus een reeks van verschillende 'frequenties' die nadat ze door de filter komen, allen dezelfde frequentie geven zodanig dat de bevrediging van die bepaalde drang voldaan is.
Het probleem is echter dat de range van al de frequenties die omgevormd kunnen worden tot de juiste benodigde frequentie beperkt is. Je zal bijvoorbeeld niemand vinden die zijn drang naar enige dominantie tov de vrouw zal kunnen bevredigen door (- op dit punt moest ik even diep nadenken omdat het spectrum van mogelijkheden toch wel zeer groot is -) zijn ledematen te laten oppeuzelen door een wild dier.
Er zullen dus wel degelijk beperkingen zijn op die manieren waarop de man die 1 bepaalde drang kan bevredigen. Er zullen dus ook beperkingen zijn op de manieren waarop een man een vrouw kan gebruiken om aan al zijn sociale drangen te voldoen. Er zullen dus ook beperkingen zijn waarop het merendeel van de mannen zich tevreden zullen voelen in hun sociale positie tov de vrouw. De enigste vraag is dan nog maar, wat zijn die beperkingen?
Het is gewoon onweerlegbaar dat mannen andere universele verlangens hebben dan vrouwen. En hierdoor zullen ze zich ook anders willen rangschikken in een sociale orde.
ad:
sorry, maar dit vond ik best grappig. Wat is er revolutionair aan "ben je vrouw, verdien je minder omdat ..." ??