Fighting Hobbit
Legacy Member
De laatste weken heb ik me zo'n beetje verdiept in het verhaal en de smaak van lambikbieren. De fruitvarianten kende ik al, maar het echte tarwebier had ik nog nooit gedronken.
De eerste was een Faro, gegist op fles dus zoals de gewoonte is bij lamikbieren als ik me niet vergis, laag alcoholpercentage en als extra ingrediënt kandijsuiker. De zurige smaak geeft een pittig eerste contact met het biertje en smelt dan rustig weg om plaats te maken voor een zoete nasmaak waar de tarwesmaak helemaal in naar boven komt. Lekker biertje, pas wel goed als apperitief vond ik persoonlijk.
De gewone geuze is in grote lijnen hetzelfde als de faro, ietsje minder zoet en de nasmaak kwam spijtig genoeg niet zo erg naar boven. Ik vond de faro beter, maar dit was ook nog wel eens lekker.
Als laatste was er de oude geuze, 7 graden, dus vrij sterk, maar spijtig genoeg kon het me absoluut niet bekoren. Het bier is zeer zuur en daarmee is dan ook alles gezegd.
Natuurlijk hebben deze drie bieren elk het typische aroma dat bij een lambikbier naar boven borrelt en de smaak voldeed meestal aan de verwachtingen die deze geur opwekte.
Mijn favoriete "speciale" bier is een klassieker van formaat, namelijk de Orval. Dit is een zeer lichte trappist van 6 graden, het brouwsel heeft is ambergekleurd en het schuim is lichtjes gelig. De bittere smaak die onbeschrijfelijk goed past bij een stukje abdijkaas streelt zachtjes het puntje van de tong om vervolgens de hele mond in te palmen. De smaak blijft nog even hangen wat zeker een pluspunt is.
De smaak en het aroma van dit bier zijn uniek en je moet er echt wel voor zijn, wat bij mij dus helemaal het geval is. Je drinkt het best in een orvalglas, maar een chimayglas kan eventueel ook een bekoorlijk resultaat geven.
Een ander speciaaltje waar ik niet lang geleden heel erg van genoten heb was Witte trappist van La Trappe, een trappistenbier van 5 en een beetje graden. Het is, zoals de naam al doet vermoeden is het een zeer licht blond bier. Dit bier wordt niet gefilterd, niet gepasteuriseerd en gist na op de fles. Het bier heeft een frisse en opgewekte smaak, wat mij betreft absoluut een aanrader.
Verder drink ik nog zeer graag trappisten, meestal gaat het dan over westmalle, maar de anderen heb ik eigenlijk even graag. Op mijn lijstje van te proeven trappisten staat nog altijd Westvleteren trouwens, ik hoop dat ik die eens ooit ga vastkrijgen...
De eerste was een Faro, gegist op fles dus zoals de gewoonte is bij lamikbieren als ik me niet vergis, laag alcoholpercentage en als extra ingrediënt kandijsuiker. De zurige smaak geeft een pittig eerste contact met het biertje en smelt dan rustig weg om plaats te maken voor een zoete nasmaak waar de tarwesmaak helemaal in naar boven komt. Lekker biertje, pas wel goed als apperitief vond ik persoonlijk.
De gewone geuze is in grote lijnen hetzelfde als de faro, ietsje minder zoet en de nasmaak kwam spijtig genoeg niet zo erg naar boven. Ik vond de faro beter, maar dit was ook nog wel eens lekker.
Als laatste was er de oude geuze, 7 graden, dus vrij sterk, maar spijtig genoeg kon het me absoluut niet bekoren. Het bier is zeer zuur en daarmee is dan ook alles gezegd.
Natuurlijk hebben deze drie bieren elk het typische aroma dat bij een lambikbier naar boven borrelt en de smaak voldeed meestal aan de verwachtingen die deze geur opwekte.
Mijn favoriete "speciale" bier is een klassieker van formaat, namelijk de Orval. Dit is een zeer lichte trappist van 6 graden, het brouwsel heeft is ambergekleurd en het schuim is lichtjes gelig. De bittere smaak die onbeschrijfelijk goed past bij een stukje abdijkaas streelt zachtjes het puntje van de tong om vervolgens de hele mond in te palmen. De smaak blijft nog even hangen wat zeker een pluspunt is.
De smaak en het aroma van dit bier zijn uniek en je moet er echt wel voor zijn, wat bij mij dus helemaal het geval is. Je drinkt het best in een orvalglas, maar een chimayglas kan eventueel ook een bekoorlijk resultaat geven.
Een ander speciaaltje waar ik niet lang geleden heel erg van genoten heb was Witte trappist van La Trappe, een trappistenbier van 5 en een beetje graden. Het is, zoals de naam al doet vermoeden is het een zeer licht blond bier. Dit bier wordt niet gefilterd, niet gepasteuriseerd en gist na op de fles. Het bier heeft een frisse en opgewekte smaak, wat mij betreft absoluut een aanrader.
Verder drink ik nog zeer graag trappisten, meestal gaat het dan over westmalle, maar de anderen heb ik eigenlijk even graag. Op mijn lijstje van te proeven trappisten staat nog altijd Westvleteren trouwens, ik hoop dat ik die eens ooit ga vastkrijgen...
. Donker, kastanjebruin-kleurig biertje met een zeer uitgesproken bittere nasmaak (houdt echter niet lang aan). De echte smaak ervan valt, zoals bij de meeste 'cream ales', moeilijk te beschrijven. Zeer makkelijk te drinken biertje 
waar gaat da naartoe met de wereld 