Werkloosheidsuitkering beperken in tijd of niet?

Werkloosheidsuitkering beperken in tijd of niet?

  • Ja

    Stemmen: 100 64,1%
  • Ja, maar niet voor 50+

    Stemmen: 36 23,1%
  • Nee, behouden zoals nu

    Stemmen: 20 12,8%

  • Totaal aantal stemmers
    156
Met alle respect, maar dan moet je de werkgevers aanpakken op die discriminatie en/of die mensen toeleiden inderdaad naar een andere job, die mogelijks wel minder verdienen. Ik zie in een landschap waarin we allemaal tot ons 67 gaan moeten werken, geen rechtvaardiging om iemand van 52 onbeperkt een werkloosheidsuitkering te gaan geven, maar iemand van 48 niet. Vandaar dat ik zei: een uitzondering voor 64+ tot daartoe, 50 is onze moderne tijd véél te jong.
Natuurlijk moet dat gebeuren, maar het gebeurt niet. Het is een én-én verhaal: Men kan 50+'ers niet verwijten dat ze geen werk vinden en dan maar uitkeringen schrappen als ze maar zelden nog ergens binnengeraken.

Klopt niet: Patrick 58 jaar is een mooi voorbeeld : In de eerste maanden van mijn zoektocht naar nieuw werk was ik naar een jobbeurs op de luchthaven geweest. Dat interesseerde me nog en werkaanbod genoeg, zoveel is zeker.
n = 1

"‘Goede cv’s van 50-plussers belanden vaak meteen op de stapel met nees."
 
`Bij de VDAB zeggen ze dan: ‘Je kan toch het openbaar vervoer nemen.’ Nee, da’s een ramp. Voor een traject van 15 kilometer ben ik dagelijks twee uur onderweg. Mijn vrouw had de test gedaan van Hoeilaart naar Halle, zodat ik bijvoorbeeld haar auto kon gebruiken.'

En de vdab moet die werkonwilligen niet sanctioneren? Iemand die zegt dat hij geen auto wil kopen om 15km af te leggen en aldus liever blijft doppen, dat is blijkbaar OK voor de vdab? Waar zijn al die sancties? Veel theorie maar in de praktijk....
"Zo is een dienstbetrekking niet-passend als de dagelijkse verplaatsing gewoonlijk meer dan 4 uur bedraagt. Is de afstand tussen de verblijfplaats van de werknemer en de plaats van het werk niet langer dan 25 km, dan speelt de duur van de verplaatsing en de afwezigheid geen rol. Deze minimale afstand wordt nu opgetrokken tot 60 km."

Hoef ik niet lang voor te zoeken, gezien dit iets was dat ik bij verhoren voor jaja, sancties, nodig had.
 
Beperken: akkoord. Opnieuw: daar ben ik ook voor.

Schrappen: neen, vind ik niet. Je spaart dan misschien uit op die uitkeringen, dat wel, maar je richt wel op andere vlakken veel schade aan en dat kan en zal ook geld kosten. En er is geen enkele garantie dat die (theoretische) besparingen trouwens gaan doorgestort worden in de lonen van de laagste inkomens. Waarom zouden die bedrijven die daar actief zijn hun lonen verhogen als ze toch weten dat mensen in hun branche terecht gaan komen als ze niet op straat willen belanden? Dat is net een reden om hun lonen en voorwaarden te verlagen, want 'de zwakkeren' komen toch sowieso bij hen terecht.

Idd, beperken in tijd werkloosheid en dan naar een leefloon. Niet schrappen, heb ik nergens gezegd, want dan krijg je meer criminaliteit en toestanden....zoals in de VS.
Los van dat: je hebt het altijd over jobs die leuk moeten zijn. Een job moet niet 'leuk' zijn, wel draaglijk. Een job die en saai is en geen doorgroeimogelijkheden heeft en geen zekerheid biedt en een enorm laag loon geeft en ... tja. Wie gaat daar werken? Daar wringt het schoentje net met die jobs als poetser met dagcontracten etc. Een hoop onzekerheid, een hoop gedoen, vaak een vrij zware job op lichamelijk vlak, en op het einde van de maand zit je misschien net boven het minimumloon of net onder wat je krijgt met een uitkering.
Ja maar wat zit ik hier al heel een tijd te roepen: lage lonen zijn te laag zeker aangezien dat meestal niet al te leuke jobs zijn. En dan beginnen de ridicule tegenargumenten van maaltijdcheques enzo.....
 
Idd, beperken in tijd werkloosheid en dan naar een leefloon. Niet schrappen, heb ik nergens gezegd, want dan krijg je meer criminaliteit en toestanden....zoals in de VS.

Ja maar wat zit ik hier al heel een tijd te roepen: lage lonen zijn te laag zeker aangezien dat meestal niet al te leuke jobs zijn. En dan beginnen de ridicule tegenargumenten van maaltijdcheques enzo.....
Hoe verwacht je eigenlijk een serieuze discussie, als je dat al verwacht, als je dat afdoet als riducuul?

Kheb je nog al gezegd in deze thread. Roepen maakt niet plots dat je gelijk hebt.

Ik ben ook voorstander van hogere lonen dmv. Lagere lasten op arbeid. Maar je kunt toch niet zeggen dat maaltijdcheques riducuul zijn? Dat is voor heel wat mensen makkelijk 10% van hun nettoloon.
 
Natuurlijk moet dat gebeuren, maar het gebeurt niet. Het is een én-én verhaal: Men kan 50+'ers niet verwijten dat ze geen werk vinden en dan maar uitkeringen schrappen als ze maar zelden nog ergens binnengeraken.


n = 1

"‘Goede cv’s van 50-plussers belanden vaak meteen op de stapel met nees."
Denk jij dat als die solliciteren om te gaan poetsen of in de horeca niet gaan worden aangenomen? Natuurlijk wel. Lees het artikel: ze solliciteerden voor manager, developer, tja als je alleen gaat solliciteren voor de leuke jobs....Is dat fair voor bijvoorbeeld een Poolse poetsvrouw die wel die job moet doen? En in veel gevallen voor jaren? Terwijl zij (ex-manager),developer,...)een uitkering krijgen en niet moeten gaan poetsen.
 
Laatst bewerkt:
Heel simpel: ik een miserie job en een ander profiteren van een uitkering en weigeren van een miserie job.
Hoe zou jij je voelen?
niet beter dan anders.
Brt zei:
In tijd beperken pas na 18 maanden ofzo. Niet tussen 2 jobs waar je paar weken/maanden werkloos bent. Veel werknemers werken trouwens deeltijds als keuze: netto verschil niet zo enorm wellicht en meer vrije tijd.
Veel vrouwen die met dienstencheques poetsen die willen niet voltijds werken omwille vh beperkte financieel voordeel en meer vrije tijd.
of omdat ze weinig anders kunnen krijgen. Meeste vrouwen die werken met dienstencheques zijn samenwonend, dus hebben ze, bij de normale langdurige tewerkstelling in de praktijk géén recht op een extra uitkering.
Brt zei:
Opnieuw: rechtvaardigheidsgevoel. En daarbij, werken is je bijdrage doen aan de maatschappij. Maar dat is blijkbaar niet belangrijk meer als argument. En in veel gevallen is die periode van niet-tewerkstelling ook weer voor een deel bewust profitariaat (niet moeten werken voor een tijdje), maar goed als dat beperkt is tot een paar maanden is dat nog OK. Bijna de helft vd huidige werklozen is al langer dan 1 jaar werkloos.
Welk rechtvaardigheidsgevoel Hoe rechtvaardig zou het aanvoelen voor mensen met dagcontracten dat ze werkloosheidsuitkeringen kwijt zijn omdat ze geen vast contract krijgen? (ja, dat willen velen wel die met dagcontracten werken)?

En opnieuw: je blijft vergeten dat de mensen die langer dan 1 jaar werkloos zijn, wel degelijk ook aan het werk zijn. Niet zoveel natuurlijk, maar er zijn er frequent die regelmatig werken. Gemiddeld zit je daar aan een tewerkstellingsgraad van 15%. Weinig, maar verre van dat ze niet werken.
 
Even tussendoor, hoewel ik het heel jammer vind hoe de discussie gevoerd wordt, met het vaak grijpen naar extremen, veralgemeningen, goochelen met cijfers, vind ik het wel interessant. Ik leer zelf heel wat bij oa. Door de gedetailleerde info die JPV aanrijkt.

Maar aan de andere kant vind ik het wel spijtig dat door die extremen er niet een meer volwassenen discussie kan zijn met wat meer diepgang over het aanpakken van de vele problemen die er sowieso wel zijn.
 
Denk jij dat als die solliciteren om te gaan poetsen of in de horeca niet gaan worden aangenomen? Natuurlijk wel. Lees het artikel: ze solliciteerden voor manager, developer, tja als je alleen gaat solliciteren voor de leuke jobs....Is dat fair voor bijvoorbeeld een Poolse poetsvrouw die wel die job moet doen? En in veel gevallen voor jaren? Terwijl zij (ex-manager),developer,...)een uitkering krijgen en niet moeten gaan poetsen.
check eens dat onderzoek van Baert. Ook de laaggeschoolden ervaren ongeveer hetzelfde probleem. Dus néé, dat zal niet enkel voor de leuke jobs zijn.
 
niet beter dan anders.
Hypothetisch
Brt wil niet werken, krijgt een uitkering en is tevreden en komt toe ( huis is afbetaald).
JPV heeft een miseriejob (kuisen?,tegen zijn goesting werken met laag loon, niet veel meer dan Brt) en vindt het desondanks niet erg dat Brt een uitkering krijgt (belastinggeld)?

Tja ik denk niet dat er veel zullen zijn die zoals jij daar geen problemen mee hebben.

of omdat ze weinig anders kunnen krijgen. Meeste vrouwen die werken met dienstencheques zijn samenwonend, dus hebben ze, bij de normale langdurige tewerkstelling in de praktijk géén recht op een extra uitkering.
Welk rechtvaardigheidsgevoel Hoe rechtvaardig zou het aanvoelen voor mensen met dagcontracten dat ze werkloosheidsuitkeringen kwijt zijn omdat ze geen vast contract krijgen? (ja, dat willen velen wel die met dagcontracten werken)?
Jamaar die zijn toch niet langdurig werkloos? Die zijn toch niet langer dan 1 jaar aan een stuk werkloos? Die werken toch dikwijls met dagcontracten (trouwens een minderheid want je bent weer aan het goochelen bent met cijfers want dagcontracten is niet de norm). Die doen toch hun best en doen een bijdrage en als zij tussendoor doppen, so what? Het gaat om beperken in tijd van langdurige werkloosheid...
En opnieuw: je blijft vergeten dat de mensen die langer dan 1 jaar werkloos zijn, wel degelijk ook aan het werk zijn. Niet zoveel natuurlijk, maar er zijn er frequent die regelmatig werken. Gemiddeld zit je daar aan een tewerkstellingsgraad van 15%. Weinig, maar verre van dat ze niet werken.
Zal toch beperkt zijn anders val je niet op een minimumuitkering. En wellicht is dat voor velen bewust he dat ze niet zoveel werken: ze krijgen toch een uitkering.
 
PS: zelfs die Patrick van hln: als die 40 jaar heeft gewerkt dan mag die voor mijn part blijven doppen tot zijn pensioen. Daar zou ik eigenlijk geen probleem mee hebben.
Wat is zo het effectief gewerkte aantal volledige jaren van een langdurige werkloze tijdens zijn loopbaan? Zonder burnout of andere gelijkgestelde periodes want dat zijn er wel wat....?
 
Hypothetisch
Brt wil niet werken, krijgt een uitkering en is tevreden en komt toe ( huis is afbetaald).
JPV heeft een miseriejob (kuisen?,tegen zijn goesting werken met laag loon, niet veel meer dan Brt) en vindt het desondanks niet erg dat Brt een uitkering krijgt (belastinggeld)?

Tja ik denk niet dat er veel zullen zijn die zoals jij daar geen problemen mee hebben.
Maar dat is nu toch ook zo? En wie daar ZO jaloers op is, staat het volledig vrij om in identiek hetzelfde systeem te stappen!
Maar waarschijnlijk kunnen die mensen beter rekenen dan die pipo en vinden ze duizenden euro's per jaar verschil wèl de moeite.
Jamaar die zijn toch niet langdurig werkloos? Die zijn toch niet langer dan 1 jaar aan een stuk werkloos?
Volgens de cijfers wel, zoek maar eens op hoe dat precies zit als je nu en dan dag- of weekinterims doet.

Die werken toch dikwijls met dagcontracten (trouwens een minderheid want je bent weer aan het goochelen bent met cijfers want dagcontracten is niet de norm). Die doen toch hun best en doen een bijdrage en als zij tussendoor doppen, so what? Het gaat om beperken in tijd van langdurige werkloosheid...
Waar die mensen dus ook onder kunnen vallen.
Zal toch beperkt zijn anders val je niet op een minimumuitkering. En wellicht is dat voor velen bewust he dat ze niet zoveel werken: ze krijgen toch een uitkering.
Of ze willen meer flexibiliteit om een bepaalde reden? Vb opvang van kleine kinderen. Is dat eerlijk tegenover de mensen met een vast contract? Nee. Maar het staat iedereen hier vrij hetzelfde systeem te gebruiken. Feit dat miljoenen ervoor kiezen dat niet te doen, wil toch wel zeggen dat jij zaken over het hoofd ziet, niet?

 
Hypothetisch
Brt wil niet werken, krijgt een uitkering en is tevreden en komt toe ( huis is afbetaald).
JPV heeft een miseriejob (kuisen?,tegen zijn goesting werken met laag loon, niet veel meer dan Brt) en vindt het desondanks niet erg dat Brt een uitkering krijgt (belastinggeld)?
ik kan het erg vinden, maar ik ga me niet beter voelen doordat hij zijn uitkering kwijt is.
Zal toch beperkt zijn anders val je niet op een minimumuitkering. En wellicht is dat voor velen bewust he dat ze niet zoveel werken: ze krijgen toch een uitkering.
Ik geef de cijfers: 15%. En zelfs als je nét iets minder dan 6 maand per jaar werkt, zal je op een minimumuitkering vallen én langdurig werkloos zijn/blijven

Brt zei:
Jamaar die zijn toch niet langdurig werkloos? Die zijn toch niet langer dan 1 jaar aan een stuk werkloos? Die werken toch dikwijls met dagcontracten (trouwens een minderheid want je bent weer aan het goochelen bent met cijfers want dagcontracten is niet de norm). Die doen toch hun best en doen een bijdrage en als zij tussendoor doppen, so what? Het gaat om beperken in tijd van langdurige werkloosheid...

Dit bewijst mijn punt dat je je niet wil inlezen en er véél te weinig van kent.

Zoals reeds herhaaldelijk gezegd: mensen die regelmatig werken met korte contracten, worden voor de statistieken én voor de berekening van hun uitkering als langdurig werkloze beschouwd. Ook al zijn die 1 jaar "volledig" werkloos, wil dat niet zeggen dat ze dan niet gewerkt hebben gedurende dat jaar.

tabel.jpg


Het aantal dagcontracten is trouwens géén minderheid. Het is een meerderheid. Logisch ook, want als je iemand véél tewerkstelt via dagcontracten (wat gebeurt), heb je nu eenmaal meer contracten.

Stel nu dat iemand met dagcontracten gemiddeld de helft van het jaar aan het werk is (wat relatief veel zou zijn). Dan gaat het al over 58.480 mensen in 2019 (voltijds = ongeveer 220 werkdagen). In de praktijk zal het over véél meer gaan waarbij een aantal echt vast in dienst gaan (quasi alle dagen werken) en er veel meer sporadisch werken (bvb in het weekend, horeca, ..., al dan niet gecombineerd met een andere job).

Ik goochel overigens niet met cijfers. Ik kom af met cijfers én duiding.
 
Vraagje aan @JPV: vind jij eigenlijk dat er geen enkel probleem is met onze arbeidsmarkt, namelijk met ons relatief laag percentage van arbeidsparticipatie en hoog percentage van (langdurige) werklozen (vooral in Franstalig België)?
De cijfers die je aanhaalt hebben wellicht de grootste meerwaarde van alle andere posters, maar als ik zo tussen de lijnen door lees heb ik toch de indruk dat je de huidige Belgische situatie (a.k.a. het eeuwigdurend PS-sprookje) allemaal heel goed en duurzaam vindt.

Ik vind het abrupt stoppen van de werkloosheidsuitkering waarschijnlijk ook geen heel goed idee (degressieve verlaging in de tijd is wrs beter), maar als expert na expert zegt dat de belastingdruk op arbeid veel te hoog is en dat werklozen hier te weinig 'geactiveerd' worden (lees: stilletjes gedwongen worden om zich bij te scholen of een 'second-best' job aan te nemen als ze al geruime tijd niks hebben gevonden dat compleet hun dada is), dat zegt eigenlijk al genoeg.
 
Luxepositie. Maar ik heb wel ervaring met monotone jobs met slechte randvoorwaarden (fabriek, orderpicker,...)en nog nooit 1 euro uitkering ontvangen. Heb een academisch diploma behaald in combinatie met fabriekswerk toen ik al een late twintiger was. Als ik dan zie hoeveel er momenteel studeren met een leefloon dan denk ik soms: wat voor een idioot ben ik geweest door studeren te combineren met shitty jobs.
Ik heb al vaak hetzelfde gedacht. Bijna al m'n weekends opgeofferd om te gaan werken zodat ik kon studeren. Ik zorg wel dat mn kinderen een uitkering krijgen.
 
Hoe verwacht je eigenlijk een serieuze discussie, als je dat al verwacht, als je dat afdoet als riducuul?

Kheb je nog al gezegd in deze thread. Roepen maakt niet plots dat je gelijk hebt.

Ik ben ook voorstander van hogere lonen dmv. Lagere lasten op arbeid. Maar je kunt toch niet zeggen dat maaltijdcheques riducuul zijn? Dat is voor heel wat mensen makkelijk 10% van hun nettoloon.
6,91 x 22=152 euro, dat is hopelijk voor niemand die fulltime werkt 10% van zijn nettoloon.
 
Vraagje aan @JPV: vind jij eigenlijk dat er geen enkel probleem is met onze arbeidsmarkt, namelijk met ons relatief laag percentage van arbeidsparticipatie en hoog percentage van (langdurige) werklozen (vooral in Franstalig België)?
De cijfers die je aanhaalt hebben wellicht de grootste meerwaarde van alle andere posters, maar als ik zo tussen de lijnen door lees heb ik toch de indruk dat je de huidige Belgische situatie (a.k.a. het eeuwigdurend PS-sprookje) allemaal heel goed en duurzaam vindt.

Ik vind het abrupt stoppen van de werkloosheidsuitkering waarschijnlijk ook geen heel goed idee (degressieve verlaging in de tijd is wrs beter), maar als expert na expert zegt dat de belastingdruk op arbeid veel te hoog is en dat werklozen hier te weinig 'geactiveerd' worden (lees: stilletjes gedwongen worden om zich bij te scholen of een 'second-best' job aan te nemen als ze al geruime tijd niks hebben gevonden dat compleet hun dada is), dat zegt eigenlijk al genoeg.
Het is niet omdat ik van leer ga tegen de simplistische voorstelling die iemand zoals brt hier doet, dat ik ergens zeg dat er géén probleem is met langdurige werkloosheid en activering in België.

Er zijn gewoon véél verschillende zaken en naargelang de regio veel andere accenten die gelegd moet worden.

Eerst en vooral is het probleem van de activiteitsgraad niet te reduceren tot werkloosheidsprobleem. Een mooie eenvoudige analyse kan je hier vinden: https://multimedia.tijd.be/arbeidsmarkt/ . Wie bezig is over activering van werklozen, zal slechts een beperkt resultaat behalen.

Ik wil hier nu niet in ellenlange details erop ingaan (is voor een andere topic), maar vooral het activeren van zieken én het langer actief houden van mensen is hier belangrijk. Enerzijds dus kijken hoe je zieken deels aan het werk kan krijgen, anderzijds kijken hoe je mensen die vroeger op pensioen gaan, aan het werk kan houden. De simplistische redenering is dan: "zieken beter controleren" en "vervroegd pensioen afschaffen". Terwijl het in feite zou moeten gaan hoe je de vaste grens van 66% flexibeler maakt en mensen activeert die deels ziek zijn, deels werkgeschikt zijn (zowel motivering van werkgevers als werknemers). Het gaat ook over ervoor zorgen dat mensen nuttig werk op oudere leeftijd kunnen doen. Kunnen, want het gaat ook over een mentaliteitsverandering bij werkgevers, de leeftijdsdiscriminatie speelt hier zeker. Én cru gezegd, we zijn te rijk geworden (in vermogen) en hoeven vaak niet te werken tot de wettelijke pensioenleeftijd (genoeg mensen die voor de pensioenleeftijd al uitbollen).

Enkele cijfers nog:
Er waren in 2020 469.416 periodes van arbeidsongeschiktheid (kan over meer dan 1 geval per persoon gaan, maar altijd >2 weken) en 442.127 invaliden (1 persoon telkens).
In 2010 waren er 399.075 periodes van arbeidsongeschiktheid (idem) en 257.935 invaliden.
Het aantal gepensioneerden die op pensioen gaan op de pensioenleeftijd van 65 jaar stijgt niet, het daalt integendeel (https://www.sfpd.fgov.be/nl/over-ons/_jaarverslag-2021/pensioenstatistieken#leeftijd)
Neem je het aantal werklozen, dan zijn we in 2010 van 686.192 werklozen naar (dec 2022) 280.847 gegaan.


Nu, dat wil niet zeggen dat werkloosheid geen opportuniteiten heeft. Maar daar moet je héél gericht werken met gerichte maatregel per regio. Soms wil dat zeggen dat je mss zelfs de inspanningen moet afbouwen (besparen) omdat je bvb in Oost-Vlaanderen met een werkloosheid van <3% zit (wat de normale gezonde systeemwerkloosheid zou zijn volgens economen) omdat je anders de economie kapot maakt (heeft te maken met té sterk stijgende lonen door krapte op de arbeidsmarkt). Bij andere regio's zal dat dan imho vooral de VDAB/ACTIRIS/FOREM sterk uitbreiden zijn op de scandinavische manier waar bij wijze van spreken iedereen die enkele maanden werkloos is elke ochtend van 8-12 naar de lokale VDAB moet gaan om ofwel te solliciteren ofwel een goeie opleiding te volgen ofwel een trajectbegeleiding en coaching krijgt. Geen bezigheidstherapie dus (niet met 50 in 1 klas achter een computerscherm doen alsof je solliciteert), maar actieve, kwalitatieve ondersteuning tot mensen het bij wijze van spreken beu zijn en gaan werken. Zorgt er ook voor dat mensen kinderopvang hebben en direct inzetbaar zijn. En ja, hier niet aanwezig zijn of je traject verstoren betekent sancties.

Ik was voorstander van dit te combineren met het vroeger DISPO-systeem voor werklozen van pakweg > 6 maand tot 1 jaar (was ongeveer een 4-maandelijkse controle door de RVA bovenop de begeleiding door de VDAB).

Vrijstellingen kunnen voor mensen op oudere leeftijd (kost van opleiding > de baten) of lichtgehandicapten (wiens arbeidskansen beperkt zijn), maar dan wel met écht kijken wat die mensen nog kunnen waarbij ze ook ingezet worden volgens hun capaciteiten (al is dat maar 8 uur per week in een school leesouder zijn, dan is dat al iets).
 
Je kan werkloosheid ook anders gaan bekijken. Als je werkloos bent en je wil een volwaardige uitkering (met alle voordelen) zoals die er nu zijn, dan heb je in ruil voor dat privilege een “job” uit te oefenen: 38h/week werk zoeken (of opleiding volgen).

Wil je dat niet doen, dan val je maar terug op een minimum inkomen dat te vergelijken valt met een leefloon van x€/dag.
 
"Ik word woedend van de situatie", zegt PVDA-voorzitter Raoul Hedebouw. "Ik kan niet begrijpen dat arbeid niet beter betaald wordt in België." Volgens hem moet steun niet omlaag. "Door minder te geven, duw je mensen nog meer in de miserie. Daardoor zullen ze nog minder tijd hebben om werk te zoeken."

"Belgen moeten dus echt wel meer verdienen. Daarnaast moeten de belastingen op de laagste lonen omlaag en moeten we het minimumloon verhogen van 11 euro naar 14 euro per uur. En belast de multinationals. Daar kun je het geld van halen."

Zucht.
 
Terug
Bovenaan