Uiteindelijk word je voor een zware keuze gesteld over hoe je het aankomende conflict wilt benaderen:
1) Red je het onderdrukte volk dat absoluut geen metafoor vormt voor een (oud) geopolitiek conflict? Probeer je hen te leiden naar het beloofde land dat zogezegd echt bestaat en laat je de andere 2 naties achter om het onder elkaar uit te vechten?
2) Volg je de raad van je dichtste raadman Benedict om je "ware aard" als de echte troon-opvolger kenbaar te maken aan de wereld? Een alliantie sluiten met het tuig van de natie die het grote conflict tot stand bracht zodat je de theologische fanatiekelingen in "niet het midden-oosten" kan weerhouden van alles over te nemen?
3) Steun je de nieuwe koning van jouw natie die (bij gebrek aan ervaring en onmacht) de macht wilt overgeven aan het volk en de aristocraten?
Ik koos optie 1 en mijn mond viel letterlijk open toen mijn naaste raadsman Benedict me in de reden viel. De man die de hele game de meest kalme bro is geweest en meesterlijk tactisch inzicht verschafte op elk moeilijk moment.
Hij verheft voor de eerste keer in uren van dialoog in zijn stem en hij noemt me (subtiel) een naïeve DWAAS! De nieuwste leider van zijn huis die de toekomst van zijn toekomst zou vergooien! Hij opperde "kijk, we sluiten ons eerst aan bij die klojo's in het noorden(negeer het gegeven dat ze de oude koning hebben onthoofd) zodat we die Godin-erende kwibussen uit het Oosten de grond in kunnen boren... Gij zijt dan koning en dan is er mogelijk nog tijd om een onderdrukte demograaf te bevrijden.
Ik weiger af te wijken van mijn keuze en de oude man neemt zijn zwaardstok
in de aanslag om me tot reden te kletsen. Hij faalt en slikt bitter mijn laatste order door om de resterende bevolking van ons huis naar veiligheid te leiden.
Uiteindelijk bereik ik de grens/toegang tot het beloofde land en uiteraard is Ramses, sorry: de leider van niet-midden-oosten voor nog één gevecht zodat mijn in-game vrouw(ook afkomstig van het onderdrukte ras) nog even haar
"let my people go!"-momentje kan hebben.
Er is zogenaamd nog een vierde verborgen einde, maar dat zal ik bewaren voor een volgende playthrough.