Of ik graag een dagje naar Parijs wil afzakken om enkele uurtjes met Blood of the Dawnwalker aan de slag te gaan? Uiteraard! Zo'n uitnodiging om de debuuttitel van Rebel Wolves te ontdekken kon ik natuurlijk niet links laten liggen. Deze studio werd namelijk opgericht door Konrad Tomaszkiewicz, de regisseur van The Witcher 3 en het team bevat nog enkele andere veteranen van CD Projekt Red. Dit brengt natuurlijk enige verwachtingen met zich mee. Op Gamescom kreeg ik vorig jaar al een uitgebreide blik op de game geworpen, maar deze keer zou ik er zelf aan de slag mee kunnen gaan. Dus pakte ik snel mijn koffer - of in dit geval mijn rugzak met laptop, notitieboekje en een flesje Spa Fruit - en sprong ik de trein op.
Na een korte presentatie door enkele teamleden van Rebel Wolves mochten we plaatsnemen achter de computer en was het tijd om in de wereld van Blood of the Dawnwalker
te duiken. De opening cinematic van de game schetst meteen de toon en laat ons kennismaken met het hoofdpersonage Coen en de vampier Brencis die besluit dat het tijd is om de macht te grijpen omdat de mensen er een rommeltje van maken volgens hem. We skippen wat vooruit in de tijd voor de proloog en we zien hoe de vallei Vale Sangora onder controle is van Brencis en zijn vazallen, wat een fragiele vrede en een zekere voorspoed met zich meebrengt, maar hij heerst met een ijzeren hand en verwacht dat de inwoners elke zondag een bloedoffer brengen, iets waar niet iedereen mee opgezet is.
Op deze manier lijken de makers een interessante draai te geven aan de urgentie in het verhaal en de keuzevrijheid je zal krijgen als speler. In de proloog leek ik alvast wel tijd genoeg te hebben om enkele zijmissies te verkennen en ook wat tijd te 'verliezen' bij Anca, de vrouw bij wie je het medicijn gaat halen. Neen, niet in die zin ... ze besloot dat het tijd was om ons Latijn wat op te frissen tijdens een onweer. Uiteindelijk was het zelf nog wat zoeken naar een zijmissie om dat laatste segment op te vullen voordat de bloedmis kon beginnen. Later in het spel zal de tijdsdruk waarschijnlijk meer voelbaar zijn, want je hoofdmissie is om je familie binnen de dertig dagen te redden uit de handen van Brencis. Hij heeft hen namelijk ontvoerd na een mislukte opstand in een zilvermijn en wil hen gebruiken voor een bijzonder ritueel. Tijdens de slachtpartij bij die opstand, wordt Coen ook veranderd in een vampier en in de nasleep probeer je de mijn te verlaten en je familie te vinden. De enige andere levende ziel in het dorp is echter Anca en zij helpt je op pad bij de start van je zoektocht.
Dit was een van de meer substantiële zijmissies die ik mocht spelen, maar natuurlijk zijn er nog heel wat andere dingen te ontdekken in deze wereld. Te beginnen met een soort van Assassin's Creed-achtige uitkijkposten die je kan gebruiken om interessante locaties te ontdekken op de map. Zelf vond ik onder andere een vervallen huis waar er een minibaas op me wachtte, een zijactiviteit waarbij je een soort van lichtje volgde dat me naar een enorme beer bracht die niets liever deed dan me verscheuren, een soort van uitdaging die ik helaas niet kon ondernemen wegens een bug, en een aantal sabotageopdrachten om de invloed van Ambrus, de vampier die over dit gebied regeert, te verminderen. Deze opdrachten zijn belangrijk als je het jezelf iets makkelijker wil maken als je achter de vampiers gaat, maar ze verhogen ook je beruchtheid, waardoor Brencis zich genoodzaakt zal voelen om bepaalde maatregelen te nemen.
Ondanks de paar zijactiviteiten die ik vond, naast nog een klein gehucht met enkele inwoners en een paar kleine confrontaties waarbij je een tweetal burgers moet bevrijden, voelde dit deel van de map initieel toch wat leeg aan. Maar dit kan natuurlijk liggen aan het feit dat de beginregio vooral moerassig gebied is. Het spel zal waarschijnlijk wel wat levendiger aanvoelen eens je in de grote stad Svartrau, de hoofdstad van Vale Sangora, aankomt.
De combat wordt in de game ook op een interessante manier aangepakt, waarbij vechten overdag als mens of 's avonds als vampier vrij anders is en het systeem ook gebruik maakt van directionele aanvallen en verdediging. Hierbij kan je er wel voor kiezen om indicatoren te hebben of zelfs gewoon aan te vallen, maar dit zal iets zwakker zijn dan wanneer je het systeem optimaal benut. Het gevechtssysteem vereist zodoende wel enige gewenning en misschien voelde het hierdoor ook nog wat stroef aan. Over het algemeen waren er hier en daar wel nog wat ruwe kantjes merkbaar, zoals animaties er wat minder verfijnd uitzien of bugs die af en toe opduiken. Maar gelukkig heeft Rebel Wolves nog enkele maandjes de tijd om deze ruwe diamant verder te polijsten voor de release op 3 september.
Na een korte presentatie door enkele teamleden van Rebel Wolves mochten we plaatsnemen achter de computer en was het tijd om in de wereld van Blood of the Dawnwalker
Bevrijd van de ketenen
Ons avontuur gaat van start op de dag van zo'n bloedmis waarbij de inwoners van het dorp 's avonds samenkomen in de kerk. De game laat je hierbij meteen kennismaken met een van de belangrijkste elementen voor de gameplay, het tijdsysteem. Elke dag is namelijk opgedeeld in twee keer acht segmenten, voor dag en nacht, en een groot aantal keuzes en acties zullen zo'n tijdsegmenten kosten. Op deze manier wilden de makers tijd als een soort van resource gebruiken, zonder te restrictief te zijn, want vrij verkennen en rondlopen zal je geen tijd kosten. In de proloog moet Coen bijvoorbeeld op zoek gaan naar medicijnen voor zijn moeder, en je wil dit in orde brengen voordat de bloedmis begint. Maar eens je begint rond te lopen in het dorp, zal je natuurlijk ook andere missies of activiteiten tegenkomen. Zo is er bijvoorbeeld een oud vrouwtje dat hulp vraagt om een gestolen vlag terug te vinden. Deze vlag moest ze maken voor Brencis om op te hangen in de kerk, en ze vreest de repercussies als ze de vlag niet zal hangen 's avonds. Haar helpen kost natuurlijk tijd en zo kom je voor een prangende kwestie te staan.Op deze manier lijken de makers een interessante draai te geven aan de urgentie in het verhaal en de keuzevrijheid je zal krijgen als speler. In de proloog leek ik alvast wel tijd genoeg te hebben om enkele zijmissies te verkennen en ook wat tijd te 'verliezen' bij Anca, de vrouw bij wie je het medicijn gaat halen. Neen, niet in die zin ... ze besloot dat het tijd was om ons Latijn wat op te frissen tijdens een onweer. Uiteindelijk was het zelf nog wat zoeken naar een zijmissie om dat laatste segment op te vullen voordat de bloedmis kon beginnen. Later in het spel zal de tijdsdruk waarschijnlijk meer voelbaar zijn, want je hoofdmissie is om je familie binnen de dertig dagen te redden uit de handen van Brencis. Hij heeft hen namelijk ontvoerd na een mislukte opstand in een zilvermijn en wil hen gebruiken voor een bijzonder ritueel. Tijdens de slachtpartij bij die opstand, wordt Coen ook veranderd in een vampier en in de nasleep probeer je de mijn te verlaten en je familie te vinden. De enige andere levende ziel in het dorp is echter Anca en zij helpt je op pad bij de start van je zoektocht.
Welk pad kies jij?
Het verhaal verder ontdekken zat er echter niet in deze keer, maar we kregen wel wat tijd om al een deel van de open wereld te ontdekken. Eens Coen zich uit zijn dorp begeeft, staat er ons een grote speeltuin te wachten waarin je jezelf helemaal kan laten gaan met je vampierkrachten, of misschien probeer je net je menselijkheid te behouden. Keuze zal alvast een centrale rol spelen in dit spel. Dit werd meteen ook duidelijk tijdens een van de zijmissies in het spel, waarbij je info probeert te vergaren van een dorpsgenoot die werd gevangen genomen. Hoe je deze missie aanpakt zal bijvoorbeeld verschillen van het tijdstip waarop je deze aanvat. Overdag kon ik bijvoorbeeld gewoon binnenwandelen als mens en moest ik een van de cipiers wel een kleine dienst bewijzen, terwijl de persoon naast mij 's nachts probeerde binnen te dringen wanneer Coen zijn vampierenaard bovenkomt, en dit ontaarde al snel in een gevecht op leven en dood.Dit was een van de meer substantiële zijmissies die ik mocht spelen, maar natuurlijk zijn er nog heel wat andere dingen te ontdekken in deze wereld. Te beginnen met een soort van Assassin's Creed-achtige uitkijkposten die je kan gebruiken om interessante locaties te ontdekken op de map. Zelf vond ik onder andere een vervallen huis waar er een minibaas op me wachtte, een zijactiviteit waarbij je een soort van lichtje volgde dat me naar een enorme beer bracht die niets liever deed dan me verscheuren, een soort van uitdaging die ik helaas niet kon ondernemen wegens een bug, en een aantal sabotageopdrachten om de invloed van Ambrus, de vampier die over dit gebied regeert, te verminderen. Deze opdrachten zijn belangrijk als je het jezelf iets makkelijker wil maken als je achter de vampiers gaat, maar ze verhogen ook je beruchtheid, waardoor Brencis zich genoodzaakt zal voelen om bepaalde maatregelen te nemen.
Eens Coen zich uit zijn dorp begeeft, staat er ons een grote speeltuin te wachten.
Ondanks de paar zijactiviteiten die ik vond, naast nog een klein gehucht met enkele inwoners en een paar kleine confrontaties waarbij je een tweetal burgers moet bevrijden, voelde dit deel van de map initieel toch wat leeg aan. Maar dit kan natuurlijk liggen aan het feit dat de beginregio vooral moerassig gebied is. Het spel zal waarschijnlijk wel wat levendiger aanvoelen eens je in de grote stad Svartrau, de hoofdstad van Vale Sangora, aankomt.
Een avontuur om je tanden in te zetten
Deze preview van ongeveer vier uur wist mij alvast helemaal mee te nemen in de fascinerende wereld van Blood of the Dawnwalker. De makers lijken enorm veel aandacht te schenken aan het verhaal en de keuzes die je als speler zal kunnen maken. Alle ingrediënten van een goede RPG zullen alvast aanwezig zijn, maar het tijdsysteem en de duale aard van Coen lijken alvast een interessante opzet en beloven je keuzes impactvoller te maken. Zo zal toegeven aan je vampirische aard voordelen met zich meebrengen, zo speelde ik bijvoorbeeld een wolfvorm vrij waarmee je je 's nachts sneller zal kunnen verplaatsen, maar er zullen uiteraard ook consequenties verbonden zijn aan het verliezen van je menselijkheid. En als je als vampier je honger de overhand laat nemen, dan kan het bijvoorbeeld ook zijn dat je midden in een gesprek NPC's zal aanvallen. Je zal dus niet volledig aan je aard kunnen ontkomen. Hoe dit alles zich zal uitspelen in het verhaal maakt mij alvast zeer benieuwd.De combat wordt in de game ook op een interessante manier aangepakt, waarbij vechten overdag als mens of 's avonds als vampier vrij anders is en het systeem ook gebruik maakt van directionele aanvallen en verdediging. Hierbij kan je er wel voor kiezen om indicatoren te hebben of zelfs gewoon aan te vallen, maar dit zal iets zwakker zijn dan wanneer je het systeem optimaal benut. Het gevechtssysteem vereist zodoende wel enige gewenning en misschien voelde het hierdoor ook nog wat stroef aan. Over het algemeen waren er hier en daar wel nog wat ruwe kantjes merkbaar, zoals animaties er wat minder verfijnd uitzien of bugs die af en toe opduiken. Maar gelukkig heeft Rebel Wolves nog enkele maandjes de tijd om deze ruwe diamant verder te polijsten voor de release op 3 september.
Conclusie
Met Blood of the Dawnwalker belooft Rebel Wolves ons een duister en fascinerend verhaal gedrenkt in bloed en wraak voor te schotelen. De game lijkt een originele twist te geven aan het vampierengenre, waarbij de nadruk ligt op keuzevrijheid voor de speler en een aantal interessante mechanismes zoals het tijdsgebonden aspect, de duale aard van het hoofdpersonage en het opvallende gevechtssysteem. Het voorproefje dat ik kreeg van dit alles smaakte alvast naar meer, ondanks enkele kleine ruwe kantjes. Maar het DNA van deze ex-veteranen van CD Projekt Red is alvast duidelijk voelbaar en het ziet er alvast naar uit dat ze hun ambities waar zullen kunnen maken met deze opvallende titel.
Over
Beschikbaar vanaf
3 september 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Adventure
- RPG
Ontwikkelaar
- Rebel Wolves
Uitgever
- Bandai Namco Entertainment
Website
Forumlink
Partnerlink
Laatst bewerkt:
