Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

Nieuwe update, geen echte slechte film gezien.

Suzhou He (2000): 8/10
Sin City (2005): 8/10
Fish Tank (2009): 8/10
Princess Mononoke (1997): 8/10
Paranoid Park (2007): 7/10
Y Tu Mama Tambien (2001): 7/10
The Wind Rises (2013): 7/10
Sameblod (2016): 6/10
Last Days (2005): 6/10

Suzhou He is de leukste film, een beetje magisch soms zelfs, en ga ik in de toekomst wel nog vaker bekijken denk ik, maar voorlopig hou ik het bij een 8. Sin City was één van die bekendere films die ik nog nooit gezien had, deels omdat ik niet echt het idee had dat het volledig my cup of tea zou zijn, sinds soortgelijke films te vaak tegenvielen. Boy, was I wrong. Echt een leuke en zeer stijlvolle film! Fish Tank is ook erg goed, maar net iets te veel arthouse naar mijn zin. Zo een film mag wel eens buiten de lijntjes kleuren. Princess Mononoke en The Wind Rises zijn twee goede en opvallend veel op volwassenen gerichte Ghibli's, al is Mononoke iets gewelddadiger natuurlijk dan The Wind Rises dat meer trekken weghad van een Koreeda drama dan van een Ghibli anime. Maar beiden zijn wel goed en leuk, maar mijn voorkeur gaat uit naar Mononoke. Paranoid Park raakte de sfeerschepping erg goed, maar bleef uiteindelijk gewoon te vaag, en ik zou de laatste twintig minuten radicaal aangepast hebben dan de regisseur in kwestie. Y Tu Mama Tambien was een leuke film, met een sterk einde, maar ook niet meer dan dat. Sameblod behandelt een interessant thema, maar kleurt te veel binnen de lijntjes op filmtechnisch vlak, waardoor ik niet hoger dan een 6 uitkom. En Last Days startte wel sterk, maar uiteindelijk primeert het gevoel dat er veel meer uit te vielen viel, en ging het ook nergens naar toe (wat ook de bedoeling was, en niet moest, maar toch zou ik het zelfs met dat doel anders aangepakt hebben).
 
Laatst bewerkt:
Tiens mijn inziens heb je nochtans een redelijk unieke smaak en overlap je met praktisch niemand. ;p

In zekere zin heeft iedereen wel "een unieke" smaak, maar het is wel zo dat de mijne vrij apart is, daarom dat ik wel graag eens zoek naar mensen die het dichtst aanleunen qua smaak. Daarom dat ik het heb over overlappen, in plaats van dezelfde smaak

D0hE2Wj.jpg


Negeer de tekst, want ik weet niet hoe zo een voorstelling noemt, dus gebruikte ik de afbeelding die ik het laatst tegenkwam die dit gebruikt. Maar stel dat jij blauw bent, en ik rood ben, dan denk ik dat ons grijs vlak groter is dan dat van de meeste mensen.

At the end, is er niemand die dezelfde smaak heeft als ik, en omgekeerd ook, en dat geldt voor veel mensen in een bepaalde zin wel, maar bij mij is dat meer uitgesproken en daar is niets mis mee.

The thing is dat ik het gevoel heb dat het grijze vlak met "overlapping" bij jou één van de grootste is van de mensen die ik ken, en ik volg / ken vrij veel gebruikers op het internet die films volgen. Warp en Cikx op Moviemeter hebben dat ook wel. En op RYM heb ik zelfs iemand leren kennen dat zowel qua muziek als qua film sterk overlapt met mij, en dat vind ik straf omdat mijn muzieksmaak eigenlijk veel aparter is dan mijn filmsmaak.
 
THE WASH

erg leuke black hood nigga movie en leuke grappen. lang geleden dat ik nog eens zo'n ghetto movie zag.

met snoop dogg & dr dre; eminem, ludacris..


EDIT: iets anders nu, weet iemand waar ik die film NIXON kan vinden? op netflix niet, de minder legale manier ook niet, zelfs in de bibliotheek hebben ze die niet :( wil die wel es zien.
 
Lady Bird: 7/10

Voor mij komt Lady Bird over als een alledaagse film die in weinig uitblinkt, maar ook niet slecht is. Het is een aardig tussendoortje, maar in dat opzicht zijn alle awards en nominaties en de loftrompet wel fors overdreven. Waar Lady Bird het meest in uitblinkt is hoe het de moeder-dochterrelatie neerzet, dat vond ik zeer goed gedaan. Op quasi elk ander vlak, valt de film wat in clichés
, met outcast vrienden, nieuwe hippere vrienden die dan uiteindelijk toch niet zo wow blijken te zijn als eerst gedacht, afkeer van je thuisomgeving, de wil om een stapje buiten de wereld te zetten en je horizon te verbreden, maar wanneer je daar terechtkomt, blijkt het ook niet dat te zijn wat je ervan verwacht had.
Met andere woorden, de zoektocht in je leven als laatstejaarsstudent of de overstap van puber naar jongvolwassene. Dat is al iets dat al veel meer werd gedaan ondertussen, en uiteindelijk is hetgeen waar deze film dan in uitblinkt, de manier waarop de relatie tussen ouders en dochter worden neergezet.

Er wordt zeer goed geacteerd, hoewel men toch voor iemand jonger dan Ronan mocht gaan voor deze rol, niet dat ze het slecht doet, maar ik heb liever dat een (rebellerende) puber ook wordt neergezet door een puber. Verder is Beanie Feldstein toch echt wel een typecast als het slimme en voorbeeldige BFF-meisje aan het worden. Maar de moeder die in The Big Bang Theory ook de moeder van Sheldon speelt, speelt wel een heel goede rol hier. Verder vervalt de film toch in de alom aanwezige coming-of-age cliches, en het clichè waar ik het meest aanstoot aanneem, is dat volwassenen nog steeds denken dat de jeugd nog altijd alom naar 60's en 70's rock luistert. Oké, het is dan wel 2001, 2002 of 2003 hier (Er wordt naar 9/11 en de Irakoorlog gerefereerd), maar letterlijk iedere teen film of coming-of-age film gaat dieper in op de muzieksmaak van jongeren, en steeds is het wel weer 60's of 70's rock. Misschien wordt het eens hoognodig tijd dat een film over jongeren ook door jongeren wordt gemaakt, want op een bepaald moment begint dit toch wel echt tegen te steken. Er zijn uitzonderingen, maar het is quasi een clichè waar elke film keer op keer in valt, in een genre waar dat dat echt wel geen klein detail meer is. Er zijn uitzonderingen, maar ze zijn zeldzaam (American Honey, Der Nachtmahr, Respire, La vie d'Adèle zijn er vier waar ik op kom, al kan ik het ook niet bij elke film met zekerheid meer zeggen).
 
Heb de soundtrack van deze film op cd liggen.
Keep their head ringin
Bad intentions
Forgot about dre
.... Heerlijke throwback.


Ik moet dringend Friday nog es opleggen.
En Boyz n the hood.
En don't be a menace.
Maken ze toch niet meer he
 
Gisteren nog eens The Salvation gezien, voor het eerst sinds de cinema.
Enerzijds vind ik het nog steeds een goede film met eenvoudig maar goed verhaal over corruptie, verraad, onrecht en wraak. Goed geacteerd en binnen een genre dat mij nauw aan het hart ligt.
Maar langs de andere kant zijn mij een heleboel zaken opgevallen die ik destijds in de cinema niet had opgemerkt. De film heeft echt een heel onaangename digitale look, met veel meer 3D animatie en ondermaatse post-productie dan zou mogen voor een film als deze. Het is niets nieuw voor film om getekende landschappen in de achtergrond te hebben, en dat was hier best mooi gedaan. Maar de grading was way off met Mikkelsens skin tones all over the place, de day-for-night was soms lachwekkend en als kers op de taart waren de vlammen tijdens de showdown op het einde bijna volledig digitaal, zelfs de brandende objecten in de voorgrond. Niet alle films hebben het budget van een Fincher film, dat begrijp ik ook wel, maar dit had toch wel perfect in-camera kunnen gedaan worden, methinks.
 
Toch niet hetzelfde als toen met Snoop, Dre, Eminem, Xzibit, ...
Misschien niet in jouw leefwereld neen. Kijk alleen al naar hoe groot Cardi B, Megan Thee Stallion, Drake, J. Cole, Kendrick,... zijn en wat hun impact is als ze iets uitbrengen. De samenhang tussen pop en hiphop is nog nooit zo groot geweest. Nog meer dan begin jaren 2000.
 
Ik ben geen hiphopkenner nog liefhebber maar Kendrick past toch niet in dit rijtje ?

Als je het sportpaleis vult pas je weldegelijk in dat rijtje.

Wat niet wegneemt dat ik Kendrick zelf ontelbaar keer beter vind dan Drake of J. Cole.

Toch niet hetzelfde als toen met Snoop, Dre, Eminem, Xzibit, ...

Ongeacht de discussie over welke periode al dan niet beter is, hiphop is alomtegenwoordig en niet weg te slaan uit de maintstream.
Als je vroeger op de radio hiphop wou horen moest je wachten tot die twee uurtjes op zondagavond, nu zit dat gewoon klokje rond in de programmatie.
 
we dwalen af, maar hip hop in mijn tijd was toch totaal anders dan nu...

cypress hill, eminem, D12, dr dre , snoop dogg, nate dogg , aaliyah, EVE, bone thugs n harmony, ll cool J, tupac, ice cube, xzibit, busta rhymes...
 
BIG toen? Nah. Zelfs nu niet, al zouden er waarschijnlijk wel genoeg Franse Duitse en NL fans het opvullen. 2Pac on the other hand? Had het Sportpaleis toen al te klein voor geweest.

En volledig akkoord met Kid_C. Hip Hop regeert nu al bijna meer dan 20jaar als populairste genre? In dat opzicht is het de pop van nu zoals Rock en Roll ooit was in de jaren 50. Waar Rock en Roll uiteindelijk hard wist op te splitsen en erkenning in subgenres is dat bij Hip Hop telkens een beetje samengesmeten gebleven terwijl er toch ook enorm veel subgenres zijn.
 
Terug
Bovenaan