Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

The Last Duel - Ridley Scott (2021)
Goede performances van Damon en Driver maar Jodie Comer steelt de show hier wel, indrukwekkende vertoning.
Tis een degelijke film, ik ben wel fan van Ridley Scott zijn "historische" films. De 3 parts manier van vertellen werkt wel om de moeilijkheid van het onderwerp en de subjectiviteit waarmee mensen dezelfde situaties herinneren te tonen, maar het maakt de film ook wat te lang en geeft soms wat teveel herhaling. De film had ook wel wat meer kleur mogen krijgen, die grijze filter erover stak me het strot echt uit, als je dat vergelijkt met de schilderijen die we hebben van die tijd waar de mensen allerhande kleuren kleren droegen etc... Beetje jammer. 7/10.

Free Guy - Shawn Levy (2021)
Doet niets wereldschokkends maar wat het doet, doet de film goed.
 
Suspiria (Luca Guadagnino, 2018) - 6.5 á 7/10
Ik heb het origineel lang geleden gezien en die bleef toen lichtjes onder de verwachtingen door de klassieke status. Deze remake vond ik redelijk frustrerend omdat de elementen aanwezig waren om een écht goede film te maken, maar het geheel stelde wat teleur. Er zaten erg goeie stukken in zoals die eerste dansscène, creepy sfeer zat goed en ik vond de cinematografie ook vaak de moeite, het gebruik van vrij onderkoelde, wat fletse kleuren droeg bij aan de atmosfeer en contrasteerde mooi met de felle kleuren waar het origineel bekend voor is. Maar de film was veel te lang en had problemen met het tempo, bij momenten kwam het me allemaal een beetje pretentieus over en ik was ook niet altijd helemaal mee met de nieuwe thema’s die er in verwerkt werden.
Er was nogal veel aandacht voor de politieke strubbelingen die zich eind de jaren 70 afspeelden maar daar ben ik maar vaag bekend mee en ook de referenties naar het holocaustverleden waren me niet altijd helemaal duidelijk? Refereert dit naar het misbruik van de macht door de leraressen van de dansschool?

The Matrix (The Wachowskis, 1999) - 8.5/10
The Matrix Reloaded (The Wachowskis, 2003) - 6.5/10
The Matrix Revolutions (The Wachowskis, 2003)- 4/10

Ter voorbereiding op de nieuwste deze nog eens herbekeken, deel 2 en 3 was misschien al 10 jaar geleden. Eerste deel is een terechte actie/SF klassieker, het tweede deel is nog steeds een onderhoudende actiefilm (die absurde snelwegscène alleen al!). Derde deel vond ik nog steeds niet goed, een saaie grijze opeenvolging van CGI flauwekul.

The Adventures of Robin Hood (Michael Curtiz, 1938) - 7.5/10
Redelijk verouderd en grote delen voelen nogal campy aan, maar toch nog steeds een zwierige, charmante avonturenfilm die aangenaam blijft om te bekijken.

Leviathan (Andrej Zvjagintsev, 2014) - 8/10
Tweede film van Zvjagintsev die ik gezien heb, vond deze nog wat beter dan The Return. De thematiek en politieke ondertoon en kritiek op het moderne Rusland is behoorlijk in your face maar voor mij is dat in dit geval passend en Zvjagintsev brengt het allemaal erg efficiënt.
 
Laatst bewerkt:
Brazen (Netflix): 1/10

Lang geleden dat ik nog zo’n slechte film heb gezien. 0,0 spanning, compleet onrealistisch, cheesy, al lang duidelijk wie het gedaan had,…

Heb m’n vriendin haar filmkieskaart voor een maand moeten afpakken.
 
Ik heb hem ook een week geleden gezien, maar ik ben nog altijd aan het kauwen over wat ik ervan moet voelen.
Is hij toegankelijker dan de andere PTAs? Sure
Is hij wat kleiner en persoonlijker en emotionele? Sure
Is hij menselijker? In a way yes, maar ik blijf er dezelfde clunky "Ik weet eigenlijk niet hoe mensen inter-ageren in zien

...

Vind ik hem goed? Daar ben ik dus nog op aan het kauwen. Er zit wat in dat ik beter vind dan de meeste PTAs, maar een volledige home run is het ook niet voor mij.
 
Nostalgia de la luz - Ja, zeker en vast erg sterke momenten. Wanneer we de derde groep krijgen die zoekt in/naar het verleden dan krijg je momenten waarop je haren rechtop gaan staan. Eerder waren al astrologen en archeologen aan bod gekomen die evengoed voornamelijk/uitsluitend bezig zijn met een zoektocht in het verleden. Het licht van de sterren behoort daar immers ook toe, tot het verleden. Dit alles met als achtergrond één der droogste plekken in de wereld, waar dierlijk of zelfs plantaardig leven moeilijk zo niet onmogelijk is, een gigantische woestijn in Chili die men vanuit de ruimte kan waarnemen als bruine vlek en gecombineerd met een verteller/regisseur die de woelige periodes in Chili zelf heeft meegemaakt. Verre van slecht.

Booksmart - Beetje een vrouwelijke versie van het hilarische Superbad. Met een een soundtrack gericht op het (voornamelijk?) jonge publiek. Een paar meer dan degelijke leads en een zeer vlot cameragebruik en montage. Paar heel originele vondsten ook
ik vond het animatiestukje na het onvrijwillig drugs pakken hilarisch
. Op komisch vlak en op vlak van regie met andere woorden prima in orde. Vond de lessen die erin verweven waren iets minder nodig en anders toch echt wel te "in your face" in een film als deze, maar toch, leuke comedy.
 
Ouija: Origin of Evil - Mike Flanagan (2016)
Tjah, is gewoonweg niet zo goed eigenlijk. Weinig extra over te vertellen.
Flanagan kwam precies pas echt op dreef vanaf Haunting of Hill House, want er is voor mij een groot verschil tussen wat hij voor 2018 heeft gemaakt en alles daarna. Hij komt toch nog steeds het best tot zijn recht als hij series kan schrijven en maken.
 
The Power of the Dog

Eerste helft was pover, daarna krijgt het wel wat meer om het lijf.

Al heb ik een grondige hekel aan films die met de titel van de film als laatste zin afsluiten om zo wat extra artificiële diepgang te forceren. Zo cliché.
 
Leviathan (Andrej Zvjagintsev, 2014) - 8/10
Tweede film van Zvjagintsev die ik gezien heb, vond deze nog wat beter dan The Return. De thematiek en politieke ondertoon en kritiek op het moderne Rusland is behoorlijk in your face maar voor mij is dat in dit geval passend en Zvjagintsev brengt het allemaal erg efficiënt.
Voor mij de enige echt goede film die Zvyagintsev gemaakt heeft. Pompeus als altijd, met een overdaad aan symboliek, maar deze keer heeft wij tenminste een deftig verhaal te vertellen. The Return zelf was een veelbelovend debuut, maar de blauwe filter over heel die film vond ik enorm storend en de rol van hun vader in die film behoorlijk vaag.

Hij heeft een uitstekend oog voor compositie en landschap, dat wel. The Banishment was een streling voor het oog, maar inhoudelijk een beetje lachwekkend hoe hard hij probeert zijn thematiek duidelijk te maken aan de kijker, dan is Christopher Nolan nog subtiel in vergelijking hiermee.

Elena en Loveless zou ik gewoon overslaan, die zijn alletwee echt oersaai en ergerlijk.
 
Red Notice

Ik had een heel luchtige komedie verwacht waarbij je niet moet nadenken. En dat kreeg ik ook. Kijkt lekker weg en is ontspannend na een lange werkdag.
 
The Power of the Dog

Eerste helft was pover, daarna krijgt het wel wat meer om het lijf.

Al heb ik een grondige hekel aan films die met de titel van de film als laatste zin afsluiten om zo wat extra artificiële diepgang te forceren. Zo cliché.
Ik vond de film ook moeilijk kijken in het begin, heb zelfs paar keer getwijfeld om hem af te zetten. Blij dat ik het niet gedaan heb want hij ontpopt zich echt tot een prachtig stukje cinema waarvan ik dikke spijt heb dat ik die niet in de cinema ben gaan zien.
 
Ik vond de film ook moeilijk kijken in het begin, heb zelfs paar keer getwijfeld om hem af te zetten. Blij dat ik het niet gedaan heb want hij ontpopt zich echt tot een prachtig stukje cinema waarvan ik dikke spijt heb dat ik die niet in de cinema ben gaan zien.
Ik las onlangs in je vragenvuur topic dat je vroeger vertikte om een film af te zetten. Ik zit nog steeds met die gedachten. Of ik een film nu goed of slecht vind, ik kijk die altijd uit. Altijd het gevoel dat ik iets kan missen en er anders niet deftig over kan oordelen of zeggen dat ik hem gezien heb. Waarom ben je daar precies van afgestapt? En wanneer maak je de keuze om te zeggen, nu zet ik het echt af?
 
Ik vond de film ook moeilijk kijken in het begin, heb zelfs paar keer getwijfeld om hem af te zetten. Blij dat ik het niet gedaan heb want hij ontpopt zich echt tot een prachtig stukje cinema waarvan ik dikke spijt heb dat ik die niet in de cinema ben gaan zien.
De muziek was voor mij het beste aan de hele film. De synergie tussen Jesse Plemons en Kirsten Dunst kwam veel beter uit de verf in s2 van Fargo, en ik zal vrees ik nooit een Cumberbitch worden :s

Enerzijds kon ik de understatedness en subtiliteit van de dialogen wel smaken, maar anderzijds stoorde ik me wel aan hoe suggestief veel dingen in beeld werden gebracht. Te gretig gebruik gemaakt van foreshadowing en clichématige symboliek.

Ik klink streng nu. Ik vond het zeker een degelijke film, maar hij loste de verwachtingen bij mij niet in.
 
Ik las onlangs in je vragenvuur topic dat je vroeger vertikte om een film af te zetten. Ik zit nog steeds met die gedachten. Of ik een film nu goed of slecht vind, ik kijk die altijd uit. Altijd het gevoel dat ik iets kan missen en er anders niet deftig over kan oordelen of zeggen dat ik hem gezien heb. Waarom ben je daar precies van afgestapt? En wanneer maak je de keuze om te zeggen, nu zet ik het echt af?
Wij hebben dat jaren volgehouden. Films moesten uitgekeken worden, en series moesten we 1 seizoen volhouden en dan pas beslissen of we naar seizoen 2 gaan of niet.
Ik denk dat we dat principe voorgoed buitengezwierd hebben tijdens You, die ongelofelijke kutreeks. Sindsdien hebben we eigenlijk veel minder het gevoel dat de tijd zitten te verspillen. De meeste dingen kijken we nog wel uit, want je moet dingen wel een eerlijke kans geven natuurlijk. We houden van slow-burns en 'growers' (giggity), dus geduld moeten we sowieso opbrengen.
Maargoed, daardoor hebben wij sindsdien o.a. niet uitgekeken, terwijl we dat vroeger wel hadden gedaan: The Matrix Reloaded, The Holiday, It Chapter Two, Fear Street Part 1: 1994, The 100, Marsman,...

Edit: sorry, was totaal niet aan mij gericht, maar had hier toch iets over te vertellen :p
 
Laatst bewerkt:
De muziek was voor mij het beste aan de hele film. De synergie tussen Jesse Plemons en Kirsten Dunst kwam veel beter uit de verf in s2 van Fargo, en ik zal vrees ik nooit een Cumberbitch worden :S

Enerzijds kon ik de understatedness en subtiliteit van de dialogen wel smaken, maar anderzijds stoorde ik me wel aan hoe suggestief veel dingen in beeld werden gebracht. Te gretig gebruik gemaakt van foreshadowing en clichématige symboliek.

Ik klink streng nu. Ik vond het zeker een degelijke film, maar hij loste de verwachtingen bij mij niet in.
Ik vond de film vooral achteraf goed. Tijdens het kijken had ik constant het gevoel dat het halve scènes en dialogen waren, en dat ik zelf dan maar moest aanvullen wat er naar mijn aanvoelen ontbrak. Zeer vreemde ervaring.
 
Terug
Bovenaan