Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

Ferris Bueller's Day Off (1986): 6/10

Een oude klassieker die eigenlijk hier niet zo bekend is, vind ik. Pas recent van deze film gehoord, maar gezien ik een high school, teen of coming-of-age film wel kan smaken, deze toch maar eens opgelegd. Ik zie wel waar het de klassieke status vandaan haalt, en bepaalde zaken zijn goed gevonden, maar verder is het eigenlijk totaal niet mijn humor. De humor doet mij nog het meest denken aan Home Alone. En serieus nemen, moet je dit zeker niet doen. Leuk om eens gezien te hebben, maar verder zeker niet één van mijn favorieten. Voelt ook heel Amerikaans aan en misschien perfect voor het Reagantijdperk, maar minder relevant voor nu en hier. Ik kan er nog nipt een zes aan kwijt.
 
Ferris Bueller's Day Off (1986): 6/10

Een oude klassieker die eigenlijk hier niet zo bekend is, vind ik. Pas recent van deze film gehoord, maar gezien ik een high school, teen of coming-of-age film wel kan smaken, deze toch maar eens opgelegd. Ik zie wel waar het de klassieke status vandaan haalt, en bepaalde zaken zijn goed gevonden, maar verder is het eigenlijk totaal niet mijn humor. De humor doet mij nog het meest denken aan Home Alone. En serieus nemen, moet je dit zeker niet doen. Leuk om eens gezien te hebben, maar verder zeker niet één van mijn favorieten. Voelt ook heel Amerikaans aan en misschien perfect voor het Reagantijdperk, maar minder relevant voor nu en hier. Ik kan er nog nipt een zes aan kwijt.
Had ook wel wat moeite met die film. Al tijdje geleden dat ik die gezien heb maar weet wel dat ik er meer van had verwacht.
 
Had ook wel wat moeite met die film. Al tijdje geleden dat ik die gezien heb maar weet wel dat ik er meer van had verwacht.
Het is een beetje te light-hearted naar mijn smaak. Soms wel flauw/onnozel. Het zou perfect een sequel kunnen zijn van Home Alone, als dat kind van Home Alone plots 17 jaar is. Zou me zelfs niet verbazen dat de makers van Home Alone zelfs flink naar deze film heeft gekeken. De directeur van Ferris Bueller is een beetje vergelijkbaar met dat slapstickduo in Home Alone. Slapstick ligt me verder totaal niet. Over het algemeen kijk ik ook weinig of geen feel-good films. Dat ligt me gewoon niet echt. Voor een zelfde reden kan ik pure kerstfilms of pure musicals ook niet zo goed af, met de nodige uitzonderingen.

Ik heb over het algemeen wel wat moeite met komedie ook verder. Ik vind het heel moeilijk om binnen dat genre mijn ding te vinden. Ik denk dat Heathers, Ex Drummer en The Big Lebowski mijn favoriete komedies zijn. Mean Girls, Sideways, In Bruges, What We Do In The Shadows, My Sassy Girl, Palm Springs, Wild Tales en Shaun of the Dead zijn andere voorbeelden. Clueless heeft zeer goede humor in de dialogen ook. En veel komedies kijken lekker weg, maar vind ik geen toplijstmateriaal (type Superbad/Booksmart). Sommige sitcoms hebben ook heel grappige momenten, dus dat ligt mij ook wel als de setting me ligt. Maar te vaak hebben die dan een romantisch zijplotje dat vervelend/irri wordt, en er is meer dat me stoort daaraan. Veel komedies vind ik ook gewoon behoorlijk silly of braafjes of in herhaling vallen (met humor over seks/geaardheid enzo).

Over komedie gesproken, als je een droge film wilt zien (duurt niet lang), dan moet je dit kijken. Duurt niet lang (short), maar pas op voor spoilers. Is op YT makkelijk te vinden.

 
Laatst bewerkt:
Ferris moet je op een welbepaalde leeftijd voor het eerst zien. Het is ook dan geen cinematografisch meesterwerk, maar een eerste keer zien na pak 16 jaar oud is een weggegooide film.
Ik kijk gewoon niet meer naar komedies. Kan er niet tegen.
 
Ferris moet je op een welbepaalde leeftijd voor het eerst zien. Het is ook dan geen cinematografisch meesterwerk, maar een eerste keer zien na pak 16 jaar oud is een weggegooide film.
Ik kijk gewoon niet meer naar komedies. Kan er niet tegen.
Ben ik niet mee akkoord, dit had ik zeker niets gevonden op die leeftijd ook. Ik zou zelfs durven zeggen dat ik wellicht op die leeftijd nog minder fan zou zijn van die film. Daar ben ik vrij zeker van. Ook omdat ik het te oud ging gevonden hebben.

Mijn smaak is niet zo veranderd tegenover toen, maar ik kijk wel meer en kan meer aan dan toen (wat logisch is) en in meer onderwerpen of personen kan je je inleven.

Ik ben nog steeds fan van animatie of van high school/teen/coming of age films. Sterker nog, ik ben het zelfs meer dan toen. Zeker animes.

Wat kan ik minder af dan vroeger? Soaps is duidelijk nummer 1 in dat antwoord. Nat Geo/Disc channel docu's is 2 (maar de kwaliteit is ook stukken lager dan 10 jaar geleden) en 3. rampenfilms (omdat ik me te veel stoor aan Amerikaanse bias, voorspelbaarheid en vooral wat niet kan in het echt, en dat is zo goed als alles).

Nooit fan geweest van de komedies die ik nu ook niet goed vind. Daar is weinig verandering in. Daar was ik als kind al niet zo een fan van. Of het moet dan De Kampioenen zijn dat ik nu minder vind dan toen. Maar anders? Actie misschien ook (net) iets minder dan vroeger, maar als kind keek ik zelden naar actiefilms. Op zich is daar weinig verandering in.
 
Laatst bewerkt:
Ben ik niet mee akkoord, dit had ik zeker niets gevonden op die leeftijd ook. Ik zou zelfs durven zeggen dat ik wellicht op die leeftijd nog minder fan zou zijn van die film. Daar ben ik vrij zeker van. Ook omdat ik het te oud ging gevonden hebben.

Mijn smaak is niet zo veranderd tegenover toen, maar ik kijk wel meer en kan meer aan dan toen (wat logisch is) en in meer onderwerpen of personen kan je je inleven.

Ik ben nog steeds fan van animatie of van high school/teen/coming of age films. Sterker nog, ik ben het zelfs meer dan toen. Zeker animes.

Wat kan ik minder af dan vroeger? Soaps is duidelijk nummer 1 in dat antwoord. Nat Geo/Disc channel docu's is 2 (maar de kwaliteit is ook stukken lager dan 10 jaar geleden) en 3. rampenfilms (omdat ik me te veel stoor aan Amerikaanse bias, voorspelbaarheid en vooral wat niet kan in het echt, en dat is zo goed als alles).

Nooit fan geweest van de komedies die ik nu ook niet goed vind. Daar is weinig verandering in. Daar was ik als kind al niet zo een fan van. Of het moet dan De Kampioenen zijn dat ik nu minder vind dan toen. Maar anders? Actie misschien ook (net) iets minder dan vroeger, maar als kind keek ik zelden naar actiefilms. Op zich is daar weinig verandering in.
Het blijft natuurlijk een kwestie van persoonlijke smaak ook en sommige dingen zullen nooit je ding zijn. Ik ben gewoon geen grote filmkijker meer, als het op 10 minuten mijn aandacht niet kan houden is het njet. Dat is volledig een tekortkoming aan mijn kant. Nochtans kon ik vroeger drie keer op 1 dag een cinema doen en vond ik het super. Maar sinds mijn vader gestorven is, is mijn tolerantie voor happy end of komedie echt 0,0 geworden.
 
Het blijft natuurlijk een kwestie van persoonlijke smaak ook en sommige dingen zullen nooit je ding zijn. Ik ben gewoon geen grote filmkijker meer, als het op 10 minuten mijn aandacht niet kan houden is het njet. Dat is volledig een tekortkoming aan mijn kant. Nochtans kon ik vroeger drie keer op 1 dag een cinema doen en vond ik het super. Maar sinds mijn vader gestorven is, is mijn tolerantie voor happy end of komedie echt 0,0 geworden.
Ik ben ook niet de grootste komediekijker, en ik heb ook moeite met mijn aandacht bij een film te houden met momenten. Maar filmkijken leert ironisch genoeg me daar wel mee om te gaan. Maar soms is het wel een strijd tussen OCD-thoughts (de completionist/perfectionist in mij) en ADD-thoughts (het afdwalende in mij). De balans daarin vinden is soms moeilijk, maar het lukt me wel over het algemeen beter dan vroeger. Ik denk wel dat aandachtspanne te maken heeft met 2 grote zaken: de spirit of our times en onze gemoedstoestand in het algemeen.

Spirit of our time zie je heel duidelijk. Er is heel veel afleiding, er is heel veel te doen. Dat was vroeger niet zo. Vroeger had je geen keus. Het was dit of niets. 1 tv zender, geen streaming services en ook opkomst van gamen (tal v. games die ook grootser en grootser worden (open wereld, RPG, MMORPG), geen webshops, geen internet (wou je een boek lezen, dan moest je naar de lokale bib). Een web van never-ending content in allerlei aspecten met keuzestress (nieuw fenomeen). Ook qua carrièremogelijkheden veel meer keuzestress. Op school ook. En tegenover vroeger is veel (mainstream) multimedia geevolueerd naar content gericht op low attention span, waar wij ons dan ook op gaan aanpassen. Sociale media tegenover 10 jaar geleden is ook veel vlugger, veel kortere filmpjes of snaps, waar je vroeger nog de tijd van de internetfora had (en erna facebook en nu tiktok/snapchat). Er is veel sneller ook verzadigheid, maar misschien heeft dat ook te maken met het ouder worden, idk. Maar in feite kun je spreken van een entertainmentrevolutie (of digitale) volgend op postindustriele revolutie.

2e is gemoedstoestand. Als je je niet goed in je vel voelt, dan heb je minder zin in veel, is je aandachtspanne ook een stuk lager en je tolerantie voor veel ook lager. Vergelijk het met de tijd die vooruitgaat, terwijl je zelf in stilstand staat.

Aan de andere kant heb ik ook heel weinig aan happy end of komedie. Daarvoor kijk ik geen film. Maar ter opvulling doe ik het wel eens. Maar in feite is dat niet mijn type film, dat betekent niet dat er geen zulke films bestaan die ik goed vind. Dat is wel degelijk het geval, maar ik neig eerder naar andere type films. Idem dito bij muziek.
 
Laatst bewerkt:
Green book

Zeer goede film imo.
Ik had geen zin om ne film te kijken omdat ik de liefde wou bedrijven mee mijn madam, maar zij dacht daar anders over, dus dan maar ne film beginnen kijken en deze heeft mij niet teleurgesteld. Deze film verdiend nen oscar.

derna ook nog gekregen wa ik wou :woohoo:
 
Eindelijk Once Upon a Time in Hollywood gezien. Geweldige film. Kabbelt een beetje vreemd voort maar je voelt een soort spanning voortdurend in de lucht hangen. Het laatste uurke heeft duidelijk een andere versnelling. En Cliff Booth is een geweldig personage :)
 
Speed. Nostalgie ten top met van die heerlijke '90s clichés. Alleen al die openingsscènes: hoe Jack en Harry (en bij uitbreiding de hele LAPD) daar aan die wolkenkrabber aan komen. Dat ademt gewoon die jaren 90 sfeer. En dan vergeef je je de fouten die die film heeft een pak makkelijker.
Het plot rammelt wat en de laatste act in de metro is er een beetje teveel aan. Maar het eerste anderhalf uur is top imo.
 
Omdat ge moet stoppen met naar de imdb top 250 te kijken.
Daar heb je zeker gelijk in. Ik heb een paar maand geleden mijn IMDb account verwijderd, hecht meer waarde aan letterboxd. Ik vind het gebruiksvriendelijker, meer gen-Z friendly, meer LGBTQ-friendly, betere verdeling van man en vrouw, en veel meer internationaal gericht. De filteropties zijn verder ook heel tof en vooral handig. En de vele lijsten zijn ook erg tof, zitten heel wat goede dingen tussen. Je kan ook meer interactie met andere gebruikers hebben op lboxd, en heb wel enkele vrienden van vroeger die dat ook hebben, alsook de kennissen die ik over allerlei filmsites heb opgebouwd. Mijn netwerk van allerlei sites heen is meestal daarop te vinden. En de smaak van de gemiddelde gebruiker op lboxd komt ook beter overeen met die van mij, waar IMDb te veel een bias heeft naar mannenfilms. En ik had geen zin om mijn ratings bij te houden op IMDb die al met momenten afweken met die op lboxd.

Vroeger had ik ooit zo een voornemen van de hele IMDb top 250 te zien maar eigenlijk ben ik daar al een tijd van afgestapt. De goede films die "goed" die ik ooit eens moet zien, zal ik ooit wel eens zien. Maar verder hecht ik nauwelijks nog waarde daaraan.

Deels ook omdat ja de meeste "zware films" me ook niet liggen, en ik vaker geen zin heb dan wel zin in een zware film. Maar bvb. iets als Stalker, Solyaris, Seven Samurai, Come and See, Persona, Amadeus komt zeker ooit aan de beurt. Dat moet je wel ooit eens gezien hebben. Maar met zijn tijd (al is het voor die films iets "dringender" dan andere).
 
Laatst bewerkt:
Gisteren Jupiter Ascending eens meegepikt op Netflix.
Als ik kijk op Letterboxd, IMDB, e.d. precies niet echt een publiekslieveling, maar ik vond die best te pruimen voor wat sci fi vertier :unsure:
Durf zelfs zeggen dat ik me meer heb mee geamuseerd dan de nieuwe Spiderman in de cinema :p
 
Vorige week ook Speed her
Speed. Nostalgie ten top met van die heerlijke '90s clichés. Alleen al die openingsscènes: hoe Jack en Harry (en bij uitbreiding de hele LAPD) daar aan die wolkenkrabber aan komen. Dat ademt gewoon die jaren 90 sfeer. En dan vergeef je je de fouten die die film heeft een pak makkelijker.
Het plot rammelt wat en de laatste act in de metro is er een beetje teveel aan. Maar het eerste anderhalf uur is top imo.
Aww yes. Vorige week ook nog eens herbekeken en is inderdaad een geweldige actiefilm. Als je terugdenkt aan de klassieke actiefilms uit de jaren '90, wordt vaker gegrepen naar de Bruckheimer producties als Bad Boys, Con Air en The Rock, maar Speed hoort daar voor mij ook tussen te staan.
 
Gisteren Jupiter Ascending eens meegepikt op Netflix.
Als ik kijk op Letterboxd, IMDB, e.d. precies niet echt een publiekslieveling, maar ik vond die best te pruimen voor wat sci fi vertier :unsure:
Durf zelfs zeggen dat ik me meer heb mee geamuseerd dan de nieuwe Spiderman in de cinema :p
Eddie Redmayne FTW 🥳


:laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:
Enigste reden dat die film bekijkbaar is.
 
Ik vond Heat eigenlijk ook overrated maar misschien waren mijn verwachtingen gewoon te hoog.
Misschien moet ik die nog eens een rewatch geven.
Dat zou ik aanraden. Ik weet niet welke setup je hebt, maar ik vond hem ook niet goed toen ik die voor het eerst zag. Toegegeven, dat was op video en bekeken op een kleine CRT tv. Dus ik neem het past Peebs niet kwalijk dat hij er niets aan vond. Vele jaren later en met meer appreciatie voor film herbekeken op bluray, grote tv en lekker luid... Toen besefte ik pas wat een meesterwerk dit is. Volmaakte structuur (de symmetrie van het verhaal is echt merkwaardig goed, met de ontmoeting tussen beide hoofdrolspelers perfect in het midden van di epos geplaatst), aangename pacing, elk subplot is belangrijk voor de personageontwikkeling en wordt ook waardig uitgewerkt, de soundtrack is zeer goed en past ook mooi bij de prachtige beelden.

1. Heat
2. The Last of the Mohicans
3. The Insider
4. Manhunter
5. Thief
6. Collateral
7. Blackhat
8. Ali
9. Public Enemies
10. Miami Vice
11. L.A. Takedown
12. The Keep
 
Terug
Bovenaan