Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

Cries & Whispers (1972)

Ook deze tweede Bergman slaat niet echt aan bij mij. Absoluut prima drama en heb er niets objectief op aan te merken maar ben kennelijk niet echt in de mood hiervoor. Ook wennen aan zo weinig muzikale score en andere zaken die veel andere films toegankelijker maken. Ivm pakweg Portrait of A Lady on Fire (om recent bekeken drama te noemen) voelde deze film veel abstracter en stijver (?) aan. Maar dat zal alles te maken hebben met het feit dat de helft mijn petje te boven gaat. Moeilijk om de vinger precies op de wonde te leggen.

6,5/10


Denk dat ik deze regisseur even links laat liggen.Terug wat Lynch kijken binnenkort. Nog zitten tobben over Blue Velvet die regelmatig in mijn hoofd blijft spoken en eigenlijk is die toch ook erg sterk.
 
Laatst bewerkt:
Denk dat ik deze regisseur even links laat liggen.Terug wat Lynch kijken binnenkort. Nog zitten tobben over Blue Velvet die regelmatig in mijn hoofd blijft spoken en eigenlijk is die toch ook erg sterk.
Blue Velvet is heel sterk ja, wat heb e al gezien van Lynch?
 
Cries & Whispers (1972)

Ook deze tweede Bergman slaat niet echt aan bij mij.

Wat jammer, welke was je eerste Bergman experience? Ik vind Cries and Whispers een goede film, maar is lang geen top tier Bergman voor mij.

Ivm pakweg Portrait of A Lady on Fire (om recent bekeken drama te noemen)
Terug wat Lynch kijken binnenkort.
Grappig dat je net deze namen dropt in je post, want beiden zijn ontzettend hard beïnvloed door Bergman. Portrait bevat minder abstracte elementen en Lynch uiteraard veel meer, maar als je kijkt naar bvb Persona dan kan je wel heel duidelijk zien hoe en waar ze refereren naar Bergman.

Ik vind hem een meester in het vak, maar ik kan wel begrijpen als dit niet your cup of tea is.
 
Army of the dead

Man wat slecht. Het idee is best leuk, maar de acteerprestaties en het camerawerk zijn zo bedroevend dat zelfs de plot holes niet het meest idiote zijn aan deze film. Kan iemand eens leren aan Snyder hoe je zoom en focus gebruikt? En dankzij dit onding heb ik 10 minuten met mijn neus op mijn TV staan kijken en zoeken, in paniek dat er een pixel ofzo mankeerde in mijn TV. Hoe kan zoiets eigenlijk? 4/10

Hotel Artemis

Idem eigenlijk, leuk idee maar overtuigt niet helemaal. Ook wat moeite met de plaatsing van Foster hierin, het paste en pakte moeilijk voor mij. 6/10
 
Wat jammer, welke was je eerste Bergman experience? Ik vind Cries and Whispers een goede film, maar is lang geen top tier Bergman voor mij.



Grappig dat je net deze namen dropt in je post, want beiden zijn ontzettend hard beïnvloed door Bergman. Portrait bevat minder abstracte elementen en Lynch uiteraard veel meer, maar als je kijkt naar bvb Persona dan kan je wel heel duidelijk zien hoe en waar ze refereren naar Bergman.

Ik vind hem een meester in het vak, maar ik kan wel begrijpen als dit niet your cup of tea is.

Wist idd dat Lynch sterk beïnvloed was door Bergman en zag wel gelijkenissen met Portrait, hence de vermelding. Ik zie zeker wel waar de waardering vandaan komt, maar voor mij wellicht allemaal nog een beetje pril om volledig te appreciëren.

De eerste zag ik enkele weken terug: The Seventh Seal. Enkele pagina's terug wat over geschreven. Vond ik iets beter omdat die mij thematisch wel dichter bij mijn interesses aanleunde. Denk dat ik het in die film wat moeilijk had met het acteerwerk in sommige scenes die bijna leken op slapstick en dat was niet zo m'n ding. Neem de scene waar de acteur de vrouw van de smid achterna gaat bijvoorbeeld. Ik ben zo'n acteerwerk ook gewoon helemaal niet gewoon. Ook zo'n film die ik later ongetwijfeld nog meer zal waarderen.

Blue Velvet is heel sterk ja, wat heb e al gezien van Lynch?

Mulholland Drive, Blue Velvet en The Elephant Man. Dus nog niet zoveel. Was onder de indruk van alle drie. Mulholland Dr komt wel in m'n top 25 voor denk ik. The Elephant Man wil ik eerst herbekijken want dat is jaren geleden. Lost Highway en Inland Empire daarna eerst. Heb ook Twin Peaks de serie gezien dus wel benieuwd naar de films.
 
Misschien herbekijk ik hem wel eens, maar ik vond Train to Busan niet meer doen dan boven de middelmaat stijgen. En voor zombiefilms ligt die lat erg laag, jammer genoeg.


The Daytrippers - 8/10 (Greg Mottola, 1996)

Een perfect voorbeeld van wat misschien de beste periode was voor de Amerikaanse indiefilm. Een gezin gaat op een roadtrip naar New York op zoek naar de mogelijk ontrouwe echtgenoot van een van de twee dochters. Mooi gefilmd, sterke dialoog, grappige personages en goede acteurs. Ik kende Greg Mottola vooral van zijn all-out comedies en zijn iets meer interessant werk als mederegisseur van Eastbound & Down, maar wist niet dat hij ook een bijdrage had geleverd in die rijpe indie-scene.

Le notti bianche - 7.5/10 (Luchino Visconti, 1957)

Heel mooie film over man meets woman en hun nachtelijke wandelingen door de straten van een ongenoemde Italiaanse stad na de ravage van de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal was wat te langgerokken en te melodramatisch en een interessant subplot had er zeker bij gemogen, maar dat stoorde mij niet zolang de scenografie en mise-en-scene zo sterk was. En dan nog met de fantastische Marcello Matroianni in de hoofdrol kon er niet veel misgaan.
 
Memento (rewatch): opwaardering van 2/10 naar 7,5/10 (al had ik het op een neutrale 5 gezet op IMDb en op 4 op MM al).

Eindelijk de broodnodige herziening. Ik wist zelfs niet zeker of ik deze film had uitgekeken. Maar mijn recensie uit 2017 en bepaalde passages suggereren duidelijk van wel. Ik heb last van een mementoprobleem bij Memento zelf.

Ik blijf het een vrij moeilijke film vinden om te volgen, al ging het wel een stuk beter dan vier jaar geleden en wordt het wel duidelijk op het einde. Nolan slaagt er toch wel in om wat sfeer te creeren. De vertelstructuur is een meerwaarde en maakt deze film uniek. Ik heb wel het idee dat ik tegenover vier jaar geleden beter dit soort films kan volgen en begrijpen mits wat meer inspanning en er iets meer van kan genieten. Toen gaf ik 1.0*, nu geef ik 3.5*, misschien dat ik het nog wel opwaardeer naar 4.0*.

Desondanks kan ik me grappig genoeg nog wel in de kritiekpuntjes vinden. Alleen stoort het me minder dan toen. Echt geloofwaardig is het niet echt, en zoals altijd met dit soort films zijn er plotgaten. Geen idee hoe hij zich steeds herinnert dat hij een geheugenprobleem heeft (ergens opgeschreven?) en waar alles geschreven staat en hoe alles verloopt.
Teddy is behoorlijk naief ook, en iedereen maakt misbruik van Lenny. Hij is als het ware een soort huurmoordenaar die het gewoon zelf niet beseft. Enige wat ik niet begrijp is waarom Natalie Teddy doodwilt? Lijkt me dat zij wraak wilt omdat hij haar vriend en drugsdealer doodde. Ook lijkt iedereen John G. te noemen in deze film.
Maar op zich heb ik er wel van genoten.

Zo valt iedere Nolan wel, al ontbreekt de echte topper. Maar waar ik ooit een merendeel slecht vond, is de enige waar het nog niet viel Inception (Insomnia is vergeetachtig en Tenet nog niet gezien).
 
Mank (2020)

aangename filmervaring met sterke cast, maar niet het meesterwerk waar ik op hoopte na de aankondiging van deze film en na het zien van de eerste beelden en trailers.
Mijn verwachtingen lagen wss wat te hoog dus en mijn kennis van deze periode in de (film)geschiedenis is net iets te klein om alles goed te begrijpen, vrees ik. Wat wel een leuk extra'tje was voor me, waren de scènes in Hearst Castle, wat ik zelf zo'n tien jaar geleden heb bezocht op rondreis in West USA. Onvoorstelbaar decadent bouwwerk, dat kasteel

Denk trouwens ook dat deze beter tot zijn recht had gekomen in een filmzaal ipv vanuit mijn luie zetel

7/10
 
Laatst bewerkt:
Misschien herbekijk ik hem wel eens, maar ik vond Train to Busan niet meer doen dan boven de middelmaat stijgen. En voor zombiefilms ligt die lat erg laag, jammer genoeg.

Misschien inderdaad door mijn relatief lage verwachtingen dat ik hem hoger inschat. :D Ik vond het geheel toch blijvend boeiend, ok geacteerd, geen al te idiote karakters, enkele memorable scenes, ... Zeker geen topper maar toch mooi 8/10 voor mij.
 
Omdat al die punten (Manson, de ranch, de Tate moord,...) toch wel heel erg bekend zijn. En ik verwacht van de meeste posters (incl. u) niet de "total obliviousness" zoals ik hem in uwe spoiler las.
Ah zo. :)

Wel, gezien ik niets afwist van de Tate murders kende ik uiteraard de ranch en alle andere elementen niet. Ook mijn vrouw kende dat niet.
Mijn dichte collega's kenden zelfs Charles Manson niet.

Ik kan u wel vertellen dat het niet comfortabel is. Zo onder een steen leven.
 
Ik ben die in de cinema gaan zien met vijf andere twintigers en na de film was ik de enige die het verhaal en het einde kon plaatsen de rest had geen idee wat heel de ranch & co had te betekenen
laat staan dat ze verrast waren dat Tate het overleefde en de Manson crew niet
:p .

En dat waren nu toch geen wereldvreemde mensen maar ik was ook wel wat verbaasd.
 
Terug
Bovenaan