Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?
Agony
Well-known member
GTA Vice city heeft zijn inspiratie inderdaad gehaald bij Scarface, Carlito's way etc
Jorre101
Active member
De Zatoichi reeks staat hier klaar maar zal niet voor meteen zijn
Moonbaby
Crew Member
Ken Rosenberg in GTA: Vice City en San Andreas
Bongobong
Active member
The Exorcist III, een direct vervolg op de eerste. Vond het toch een geslaagde, beangstigende film, dus ben wat verbaasd van de matige ratings. Ik heb wel een zwak voor films die zich afspelen op één goed uitgewerkte locatie; en dat is bij The Exorcist III grotendeels het geval. Toch niet op mijn gemak gaan slapen die gisterenavond.
Vandaag heb ik Predator: Badlands gezien. En mja, is wel oké. Ik heb alle Predator films tussen deze en de eerste niet gezien dus ik mis waarschijnlijk een hoop lore.
Vandaag heb ik Predator: Badlands gezien. En mja, is wel oké. Ik heb alle Predator films tussen deze en de eerste niet gezien dus ik mis waarschijnlijk een hoop lore.
Maar een predator die plots team spirit ontwikkelt vind ik toch maar niets. Laat dat maar aan Pixar over ofzo.
Mr.Anderson
Well-known member
Ik heb altijd een zwak gehad voor de Fast And The Furious films. 1, 2 en 3 vond ik goed. 4 reikhalzend naar uitgekeken maar viel ferm tegen (omwille van de goedkope CGI races in de tunnels), 5 was er dan weer recht op, maar was op het randje van té over the top gaan. 6 kon ik ook pruimen. En bij 7 was het helemaal om zeep, de fysica en logica werd volledig overboord gegooid dat het op geen kloten meer trok. En vanaf dan nooit meer naar de cinema geweest en de laatste films in de reeks eens in willekeurige volgorde meegepikt op de loopband.
Gestart met nr. 9 in de reeks, de enige die ik nog eens moest bekijken. Die laatste films hebben meer weg van heel het Marvel Universe en zijn duidelijk gericht op kinderen. Alhoewel ik als 6 jarige bepaalde scenes nooit ging nagespeeld hebben met mijn matchboxkes omdat ze gewoonweg niet meer geloofwaardig zijn, zelfs op superhelden niveau.
Ik heb de indruk dat Vin Diesel daar voor veel tussenzit. Het zou mij niet verwonderen moest hij effectief denken de Xander Cage van de wereld te zijn.
Gestart met nr. 9 in de reeks, de enige die ik nog eens moest bekijken. Die laatste films hebben meer weg van heel het Marvel Universe en zijn duidelijk gericht op kinderen. Alhoewel ik als 6 jarige bepaalde scenes nooit ging nagespeeld hebben met mijn matchboxkes omdat ze gewoonweg niet meer geloofwaardig zijn, zelfs op superhelden niveau.
Ik heb de indruk dat Vin Diesel daar voor veel tussenzit. Het zou mij niet verwonderen moest hij effectief denken de Xander Cage van de wereld te zijn.
Dr. Sheldon Cooper
Well-known member
Ik vond ze eigenlijk allemaal wel genietbaar maar 9 was zo’n giga turd van een film. Echt awful.
Gisteren rewatch van Project Hail Mary, ik zag dat die op Prime stond en sinds mijn cinemabezoek ook het boek gelezen ondertussen. Tja, blijft echt een topfilm. Maar het boek is toch nog beter, zoals vaak met verfilmingen. Amaze amaze amaze
Laatst bewerkt:
PBR Streetgang
Well-known member
Het Zomerfilmcollege 2026 is achter de rug. Voor het eerst in jaren weer wat meegedaan, al kon ik geen verlof nemen om tijdens de week ook overdag alles mee te volgen. Sommige avondfilms wel kunnen meekijken. Gelukkig zaterdag nog alle films en lezingen kunnen bijwonen.
Aventurera - 7.5/10 (Alberto Gout, 1950)
Heerlijke extravagante Mexicaanse cinema, en een uitstekend voorbeeld van het 'cabaretera' subgenre. Een mix van melodrama, film noir en musical dat vooral focust op het harde leven achter de schermen van dansers en performers in het nachtleven van de Mexicaanse steden in de jaren '40 en '50. Hoewel de dansnummers wat betere choreografie verdienden, was dit toch wel echt genieten, eentje voor de Hitchcock fans.
The Thin Red Line - 9/10 (Terrence Malick, 1997)
De derde kijkbeurt voor mij, maar de eerste op het grote scherm en dan nog eens een mooie 35mm print. Fenomenale film over de impact die oorlog heeft op mens en natuur. De film is minder bezig met plot en personage, maar is vooral poëtisch en filosofisch en op die manier de complete tegenpool van het andere WOII-epos uit hetzelfde jaar, Spielbergs Saving Private Ryan, die in vergelijking met The Thin Red Line gewoonweg recruteringspropaganda is.
Floating Clouds - 6.5/10 (Mikio Naruse, 1955)
Vanuit een historisch post-WOII perspectief wellicht dik de moeite om te zien, maar ik had veel moeite om interesse op te brengen in het drama dat we hier voorgeschoteld kregen. Intussen al de vierde Naruse voor mij en ik kan me eigenlijk weinig tot niets herinneren van de drie die ik al had gezien. Zonder de virtuoze mise-en-scene en montagetechniek van een Ozu of de long take esthetiek van Mizoguchi schiet er hier eigenlijk weinig over behalve het ietwat houterige melodrama.
The Nightingale's Prayer - 7.5/10 (Henry Barakat, 1957)
Hoewel er voor mij gerust een kwartier uit de film geknipt mocht worden, vond ik dit nog steeds een boeiende film. Een moeder en haar dochters worden door de zonden van de pater familias uit hun dorp in de bergen gejaagd en trekken naar een grotere stad om daar werk te vinden, met alle gevolgen van dien. Kijken naar films als deze voelt als op vakantie gaan, al zal het Egypte dat hier weergegeven wordt niet gemakkelijk meer te vinden zijn.
In the City of Sylvia - 8.5/10 (José Luis Guerín, 2007)
Zeer boeiende film over een jongeman die naar Strasbourg gaat om op zoek te gaan naar een vrouw die hij daar ooit gekend heeft. De film focust op handelingen, gezichten en geluiden die meestal naar de achtergrond worden geschoven, omdat we vanuit zijn perspectief naar de wereld kijken, het perspectief van iemand die maniakaal op zoek is naar iemand, naar een herinnering. Voor de kijker wordt deze jacht ook snel ongemakkelijk omdat aan het gevoel van bekeken en achtergevolgd worden niet te ontstappen valt.
Bird People - 8.5/10 (Pascale Ferran, 2014)
In een hotel vlakbij de luchthaven in Parijs volgen we twee personages die uit hun huidige leven willen ontsnappen en echte vrijheid voelen. Dit wordt op twee zeer uiteenlopende manieren weergegeven, en jammer genoeg kan ik moeilijk uitweiden zonder enkele zeer aangename verrassingen weg te geven. Ik heb in ieder geval enorm genoten van deze film en ben zeer blij dat deze film vertoond werd in het bijzijn van de regisseur, want er volgde een interessante Q&A na de vertoning.
Aventurera - 7.5/10 (Alberto Gout, 1950)
Heerlijke extravagante Mexicaanse cinema, en een uitstekend voorbeeld van het 'cabaretera' subgenre. Een mix van melodrama, film noir en musical dat vooral focust op het harde leven achter de schermen van dansers en performers in het nachtleven van de Mexicaanse steden in de jaren '40 en '50. Hoewel de dansnummers wat betere choreografie verdienden, was dit toch wel echt genieten, eentje voor de Hitchcock fans.
The Thin Red Line - 9/10 (Terrence Malick, 1997)
De derde kijkbeurt voor mij, maar de eerste op het grote scherm en dan nog eens een mooie 35mm print. Fenomenale film over de impact die oorlog heeft op mens en natuur. De film is minder bezig met plot en personage, maar is vooral poëtisch en filosofisch en op die manier de complete tegenpool van het andere WOII-epos uit hetzelfde jaar, Spielbergs Saving Private Ryan, die in vergelijking met The Thin Red Line gewoonweg recruteringspropaganda is.
Floating Clouds - 6.5/10 (Mikio Naruse, 1955)
Vanuit een historisch post-WOII perspectief wellicht dik de moeite om te zien, maar ik had veel moeite om interesse op te brengen in het drama dat we hier voorgeschoteld kregen. Intussen al de vierde Naruse voor mij en ik kan me eigenlijk weinig tot niets herinneren van de drie die ik al had gezien. Zonder de virtuoze mise-en-scene en montagetechniek van een Ozu of de long take esthetiek van Mizoguchi schiet er hier eigenlijk weinig over behalve het ietwat houterige melodrama.
The Nightingale's Prayer - 7.5/10 (Henry Barakat, 1957)
Hoewel er voor mij gerust een kwartier uit de film geknipt mocht worden, vond ik dit nog steeds een boeiende film. Een moeder en haar dochters worden door de zonden van de pater familias uit hun dorp in de bergen gejaagd en trekken naar een grotere stad om daar werk te vinden, met alle gevolgen van dien. Kijken naar films als deze voelt als op vakantie gaan, al zal het Egypte dat hier weergegeven wordt niet gemakkelijk meer te vinden zijn.
In the City of Sylvia - 8.5/10 (José Luis Guerín, 2007)
Zeer boeiende film over een jongeman die naar Strasbourg gaat om op zoek te gaan naar een vrouw die hij daar ooit gekend heeft. De film focust op handelingen, gezichten en geluiden die meestal naar de achtergrond worden geschoven, omdat we vanuit zijn perspectief naar de wereld kijken, het perspectief van iemand die maniakaal op zoek is naar iemand, naar een herinnering. Voor de kijker wordt deze jacht ook snel ongemakkelijk omdat aan het gevoel van bekeken en achtergevolgd worden niet te ontstappen valt.
Bird People - 8.5/10 (Pascale Ferran, 2014)
In een hotel vlakbij de luchthaven in Parijs volgen we twee personages die uit hun huidige leven willen ontsnappen en echte vrijheid voelen. Dit wordt op twee zeer uiteenlopende manieren weergegeven, en jammer genoeg kan ik moeilijk uitweiden zonder enkele zeer aangename verrassingen weg te geven. Ik heb in ieder geval enorm genoten van deze film en ben zeer blij dat deze film vertoond werd in het bijzijn van de regisseur, want er volgde een interessante Q&A na de vertoning.
PBR Streetgang
Well-known member
Een franchise van ups & downs, maar als ik erop terugblik waarschijnlijk meer hits dan missers. Ik heb deel 9 per ongeluk overgeslagen, maar deel 10 vond ik een misbaksel van jewelste. De Hobbs en Shaw spinoff vond ik nog wel de moeite.
Bernie.be
Well-known member
Gisteren ook eens gezien en vond ‘m zeker niet slecht. Ik kan wel niet vergelijken met het boek.
En wat Furious betreft: ik ben afgehaakt na de 6.
Damasta007
Member
Black Phone 2 bekeken: 6/10
Vond de originele middelmatig maar niet slecht, maar de weg die ze verhaalgewijs uitgegaan zijn met deze deed het echt niet voor mij.
Wel dikke kudos voor het eerste half uur waarbij ze in bepaalde scenes een giga coole x-files filter gebruiken en het verhaal serieus mysterieus, donker en gory is. Na 30 min meende ik dat het een dikke 8+/10 ging worden om vervolgens hard in de afgrond te rijden. Finale verknalde het dan helemaal
Vond de originele middelmatig maar niet slecht, maar de weg die ze verhaalgewijs uitgegaan zijn met deze deed het echt niet voor mij.
je zit als filmmaker met een probleem als je je vilain afmaakt in de originele film en je plots nog een sequel wil maken om wat te cashen op het succes. Ze gaan hier dan plots de paranormale kant op, wat volgens mij in de originele totaal het geval niet was?
Wel dikke kudos voor het eerste half uur waarbij ze in bepaalde scenes een giga coole x-files filter gebruiken en het verhaal serieus mysterieus, donker en gory is. Na 30 min meende ik dat het een dikke 8+/10 ging worden om vervolgens hard in de afgrond te rijden. Finale verknalde het dan helemaal
eindgevecht waarbij je de vilain op schaatsen op een bevroren meer zet was ronduit lachwekkend.
Lefman
Active member
Backrooms (2026) :
Wat heb ik genoten van dat eerste uur. Ben niet voor horror en zat heel de tijd op mijn ongemak, maar die decors... dat was nu toch wel absolute kunst. Wat moet het fantastisch geweest zijn dat te mogen uitdenken.
Ik ga wel akkoord met de meeste en vond het laatste deel ook wel wat minder.
Toch 8/10 alleen al voor de strakke, meest beklemmende decors. hier en daar een tweak aan het einde en dit was vlotjes in mijn top 10 films beland. Zo jammer, voelt als een gemiste kans die nooit meer kan herdaan worden.
Wat heb ik genoten van dat eerste uur. Ben niet voor horror en zat heel de tijd op mijn ongemak, maar die decors... dat was nu toch wel absolute kunst. Wat moet het fantastisch geweest zijn dat te mogen uitdenken.
Ik ga wel akkoord met de meeste en vond het laatste deel ook wel wat minder.
Ik vind het wel moeilijk mijn vinger te leggen op waarom deel 3 me minder kon bekoren, maar ik denk dat het deels te maken heeft met dat we het monster te zien krijgen en dat de creepy sfeer daardoor wel verloren gaat. Ik denk dat de film er eerlijk gezegd beter op had gedaan om ons in het ongewisse te laten. Uiteindelijk maken we er inderdaad zelf van wat we willen, maar tot het stuk van het gesprek aan tafel was ik nog wel mee. Ok, de sfeer is daar al anders, maar het leek alsof we dan toch een soort antwoord gingen krijgen. Om dan plots het monster in beeld te brengen en eigenlijk was het van daar beetje verloren. De achtervolg scene is goed voor een ander soort horror, maar hier vond ik het "teveel". Was absoluut niet nodig en had het gevoel dat de maker een einde in zijn hoofd had, maar niet goed wist hoer er naar toe te gaan eens Mary in de backrooms terecht komt.
Toch 8/10 alleen al voor de strakke, meest beklemmende decors. hier en daar een tweak aan het einde en dit was vlotjes in mijn top 10 films beland. Zo jammer, voelt als een gemiste kans die nooit meer kan herdaan worden.
Dr. Spaceman
Active member
The Odyssey - 9/10
(Kinepolis, geen IMAX)
Wauw, wat een film. Van begin tot eind geen moment verveeld. Het voelt als een heerlijk episch avontuur in een prachtige wereld, en zelfs de monsters voelen verrassend geloofwaardig én oprecht dreigend aan.
Enige minpuntje voor mij: ik draag in de cinema altijd oordopjes omdat ik slecht tegen luid geluid kan, dus ik mis helaas een deel van de soundtrack. Thuis dus zeker nog eens herkijken.
En ook wel bizar hoeveel ophef er rond sommige rollen is, terwijl die personages samen misschien twintig zinnen hebben in een film van 160 minuten.
(Kinepolis, geen IMAX)
Wauw, wat een film. Van begin tot eind geen moment verveeld. Het voelt als een heerlijk episch avontuur in een prachtige wereld, en zelfs de monsters voelen verrassend geloofwaardig én oprecht dreigend aan.
Enige minpuntje voor mij: ik draag in de cinema altijd oordopjes omdat ik slecht tegen luid geluid kan, dus ik mis helaas een deel van de soundtrack. Thuis dus zeker nog eens herkijken.
En ook wel bizar hoeveel ophef er rond sommige rollen is, terwijl die personages samen misschien twintig zinnen hebben in een film van 160 minuten.
Speelde in paar goeie klassiekers zoals Silver bullet, The Lost Boys
Heb er enorm van genoten maar kan me wel in die kritiek vinden. Had het einde ook liever ietsje anders gezien en idd
had denk ik beter geweest door op het einde wel alle registers open te trekken maar op een andere manier, één die ons inderdaad nog meer in het ongewisse had geduwd en nog veel meer vraagtekens had gecreerd dan diegene waar we al mee zaten. Ik snap het idee achter het "monster" wel en het was niet slecht maar het voelde toch een beetje als een cop out. Hadden gerust nog een heel stuk dieper mogen afdalen in de backrooms tot ze bijvoorbeeld op een punt kwamen dat de omgeving niet langer compatibel is met leven en bestaan waarbij bijvoorbeeld Reinsve zichzelf zou beginnen vergeten en te verwarren met andere mensen en zelfs objecten eens ze geen vat meer heeft op wat ze ooit was om dan uit het niets te vergroeien en smelten met het decor ofzo of een volledig ander niet te vatten beyond reason and physics event.
Als je meer achtergrond wilt over Backrooms moet je het Youtube kanaal van de maker maar eens bekijken :
