Welke eigenschap van je partner stoort je (mateloos)?

Dat zijn er nogal veel... Met hoeveel zijn jullie thuis wel?

Lijkt me eens tijd om even met de vuist(en) op tafel te slaan...

3 kleine kinderen en wij.

Er zijn gemakkelijk 2-3 wasmanden handdoeken, slabben, badjassen, ondergescheten lakens per week. Voor die kinderen valt de was wel mee. Dat zijn allemaal dingen die gemakkelijk wassen en niet zo groot. Mijn onderbroeken en kousen stapelen soms 1-2-3 weken op. De madam kleedjes etc waag ik mij niet aan.

Vroeger was het soms zo erg dat ik uit miserie gewoon 20 onderbroeken en 20 paar kousen bijgekocht heb omdat ik soms gewoon geen propere kousen of onderbroeken meer had. Als ze dan eens een dag wast, mogen er 's avonds 30-40 paar kousen gesorteerd worden, ben je 2h mee bezig...

Ik versta niet zo goed waarom ze zich niet laat helpen of gewoon elke dag 1 machine opzet. Moest er elke dag 1 machine draaien, is het wasprobleem volledig opgelost. 'S morgens erin flikkeren, pliep pliep pliep met startuitstel en klaar. Ik werk altijd thuis. Als ik naar de wc ga, passeer ik langs het waskot. Ik kan met ongeveer 0 inspanning 3-4 wasmanden per dag wassen/drogen/plooien. Ondertussen doe ik zo goed als systematisch al de katoen en kous/onderbroek wassen. Maar ik moet thuis ook nog werken, ik ben geen huisman die in zijn vrije tijd werkt...
 
Wij hebben ook wel verschillende wasmanden, voor verschillende zaken.
1 voor ondergoed
1 voor kousen/wol
etc.

Dat zijn gewoon plastieken bakken die in een kast in een bergruimte staan.

We hebben ook een 'algemene' wasmand in de badkamer, die als ze vol zit verdeeld wordt over de andere bakken. Soit, ik gebruik dat ding niet want de badkamer is letterlijk in een uithoek van het huis en ge passeert de kleine ruimte met die kast als ge uit de badkamer komt en ik sorteer mijn was dus altijd direct zodat er geen dubbel werk moet gedaan worden.

Hier is de enige discussie erover dat ik om god weet welke reden mijn was blijkbaar in de wasmand van de badkamer moet doen en niet al mag sorteren wanneer ik m'n kleren in de was wil doen. Er is imo geen reden om dat te doe, dus ik sorteer gewoon direct. Ik vind het enige voordeel van de wasmand in de badkamer dat ik het als tafel voor m'n tablet kan gebruiken wanneer ik met diarree een uur op de pot zit. 🤷‍♂️ Ze (de wasmand voor de duidelijkheid) staat in een dode hoek, dus ze stoort me ook niet.

Als het op orde aankomt lijkt ze op sommige vlakken wel aan een lichte vorm van OCD te lijden, wat ik meestal als iets positief ervaar gezien ik wel van een ordelijk huis kan genieten. Los van de enkele in mijn ogen absurde zaken (zaken moeten exact zo staan/hangen als zij wil, bv. twee exact dezelfde planten in quasi dezelfde potten mogen niet onderling van plek verwisseld worden), vind ik het wel aangenaam dat het huis goed opgeruimd is. De details, zoals dat ze commentaar geeft als ik m'n natte schoenen in de lavabo in de berging zet om ze te laten drogen ('we hebben daar speciaal een plastieken onderzetter voor gekocht!') terwijl ze dat zelf veel vaker doet dan ik, zie ik dan met veel liefde door de vingers. :laugh:
 
Ik maak me ook soms de bedenking dat een relatie hebben in het algemeen niet gemakkelijk is. Mogelijk voelt dat voor anderen in dit topic toch anders aan en misschien komt dat ook omdat mijn vrouw en ik best verschillende persoonlijkheden zijn. Dat we in de tropenjaren zitten met een kleuter die de nodige aandacht vraagt is ook wel een factor.
Ik zit in dezelfde situatie als jij in dat er hier een ongeleid projectiel van 2 jaar en 7 maand rondloopt en mijn vrouw op veel punten mijn tegenpool is, maar ik zie dat uiteindelijk toch anders. Het is natuurlijk allemaal niet vergelijkbaar met single en kindloos zijn, er zijn altijd momenten dat je daar met enige nostalgie aan terugdenkt (jezus wat had ik veel tijd waar ik niets mee deed, en wat een hoop vrouwelijk schoon...waar ik ook niets mee deed :unsure:), maar om nu te zeggen dat ik naar die tijd terugwil, neen niet echt. Waar we wel gelijkaardig over denken is dat we beiden op vlak van samenleven nogal easy-going zijn, iets dat ik volgens mij vroeger minder was en van haar heb overgekregen. Dingen loslaten en niet OCD-gewijs willen dat het nu meteen gebeurt volgens een strak plan.

Neem nu die wasdiscussie hierboven, wij hebben gewoon een wasmand per persoon. We wassen doorgaans onze eigen kleren, en die van de dochter wanneer het nodig lijkt. Mentale belasting: 0.0, en zo doen we dat volgens mij met nog wel wat zaken. Uiteindelijk "graviteren" we een beetje naar onze eigen taken. Poetsen en koken doet zij meestal, ze heeft sowieso een vrije dag in de week, soms meer als ze in het weekend werkt, en ze is kok dus dat koken gaat bij haar efficiënter. Soms doe ik dat evengoed, als ze bv. werkt in het weekend en ik dan thuis ben. Al de rommel rond betalingen, vuilnis, de tuin, klusjes, ... doe ik doorgaans. Ik ga ook meer naar de winkel want we hebben 1 wagen en zij is bang om te rijden. Dochter: ik zet af op school, mijn vrouw haalt ze op.

Hier ook periodes gehad dat ik dan opgejaagd thuiskwam en haar neus afbeet, wat ze mij niet zo diplomatisch heeft duidelijk gemaakt en zo probeer ik dat ook binnen de perken te houden. Natuurlijk zijn er ergernissen, dat lijkt me onvermijdelijk als je samenwoont. Ze is gewoon veel relaxter over zaken dan mij, dat geeft al eens wrijving. Toen met kerst 2023 bleek dat 4 van haar 5 zussen/broers ons kwamen bezoeken én die allemaal bij ons wilden verblijven met partners en kinderen heb ik ook eens gevloekt, maar uiteindelijk lopen zo'n dingen allemaal wel los.
 
Hier is dat ook altijd tzelfde. Ik doe altijd de was, omdat ik maar 2d per week op de campus werk. Madam heeft ongelofelijk veel kleren, er blijven ook wekelijks meerdere zalando pakketjes toekomen. Ik sorteer, was, droog alles. Ik vouw handdoeken, washandjes, lakens, matrasbeschermers, bodykes & ondergoed van de kinderen, kousen van iedereen, lingerie van de madam & leg die weg. Al mijn kleren vouw ik en leg ik weg, mijn gerief moet niet gestreken worden.

Enige dat de madam moet doen (omdat ik er het geduld niet voor heb en als ik het doe is het toch niet goed) is de strijk (= lees, haar gerief dat moet gestreken worden & de kleren van de kinderen). Vaak staan er hier ook continu 3 manden vol "strijk". Soms kan ik het niet meer aanzien en plooi ik gewoon t-shirts van de kinderen, shortjes, kleine broekskes (waar ge toch amper verschil in ziet als dat gestreken is). Dan is het daar ambras over want "ge stuurt uwe zoon toch niet als een slons naar de créche in een ongestreken stoffen broekje en ongestreken t-shirt"?

Uhu, om 10u eten ze daar soep en is em toch beplakt of heeft em al door ne pamper gescheten waardoor ze hem toch moeten herkleden.

Ben al blij dat ze het heeft opgegeven om keukenhanddoeken & zakdoeken te strijken. Dat stapelde zich vroeger ook op omdat ik ze waste / droogkast stak, maar ze niet mocht wegleggen omdat ze nog niet gestreken waren. WELK FUCKING NUT HEEFT HET STRIJKEN VAN ZAKDOEKEN? Ge neemt dat, en steekt dat in uwe zak, waardoor dat dat toch instant verfrommeld is.
 
Ik zit in dezelfde situatie als jij in dat er hier een ongeleid projectiel van 2 jaar en 7 maand rondloopt en mijn vrouw op veel punten mijn tegenpool is, maar ik zie dat uiteindelijk toch anders. Het is natuurlijk allemaal niet vergelijkbaar met single en kindloos zijn, er zijn altijd momenten dat je daar met enige nostalgie aan terugdenkt (jezus wat had ik veel tijd waar ik niets mee deed, en wat een hoop vrouwelijk schoon...waar ik ook niets mee deed :unsure:), maar om nu te zeggen dat ik naar die tijd terugwil, neen niet echt. Waar we wel gelijkaardig over denken is dat we beiden op vlak van samenleven nogal easy-going zijn, iets dat ik volgens mij vroeger minder was en van haar heb overgekregen. Dingen loslaten en niet OCD-gewijs willen dat het nu meteen gebeurt volgens een strak plan.

Neem nu die wasdiscussie hierboven, wij hebben gewoon een wasmand per persoon. We wassen doorgaans onze eigen kleren, en die van de dochter wanneer het nodig lijkt.

Wacht tot je er paar hebt die naar school gaan, en er turnlessen zijn, en zwemlessen, en sportdagen, en schoolreizen, en bosklassen, en en en. En die kinders moeten op tijd in de school zijn. Dan moeten de brooddozen er op tijd zijn, dan moeten de juiste kleren gewassen zijn, dan moeten de juiste schoenen er zijn, etc. Zeer interessant dat er dan 1 's nachts voor whatever reden de eenhoorn badjas aandoet, ermee terug in bed kruipt en 's morgens kwaad wordt en niet wil opstaan 'OMDAT IK NOG EENHOORN DIE SLAAPT WIL SPELEN'. En dan mag je niet lachen, he, en serieus blijven.

Mentale belasting: 0.0, en zo doen we dat volgens mij met nog wel wat zaken. Uiteindelijk "graviteren" we een beetje naar onze eigen taken. Poetsen en koken doet zij meestal, ze heeft sowieso een vrije dag in de week, soms meer als ze in het weekend werkt, en ze is kok dus dat koken gaat bij haar efficiënter.

Gisteren was hier beetje drama. Ik had meeting van 18.00 tot 18.30 dus ik kon niet koken. Ik had alles ge-mise-en-placed. Ze moest enkel de gehaktballen nog draaien en in een bak in de oven steken en de rijst koken. Ik kom 18.30 beneden en ze zit te bleiten aan tafel en 3 smurfen met boterhammen met choco aan tafel. Needless to say dat het niet echt lekker was. "alee chouke, je weet toch dat je vlees en groenten moet kruiden". "Ja, ik heb al zo lang gekookt dat ik het niet meer kan" *insert tranen*. "Ik ben een slechte moeder, weeeeiiii".

Soms doe ik dat evengoed, als ze bv. werkt in het weekend en ik dan thuis ben. Al de rommel rond betalingen, vuilnis, de tuin, klusjes, ... doe ik doorgaans. Ik ga ook meer naar de winkel want we hebben 1 wagen en zij is bang om te rijden. Dochter: ik zet af op school, mijn vrouw haalt ze op.

Hier ook periodes gehad dat ik dan opgejaagd thuiskwam en haar neus afbeet, wat ze mij niet zo diplomatisch heeft duidelijk gemaakt en zo probeer ik dat ook binnen de perken te houden. Natuurlijk zijn er ergernissen, dat lijkt me onvermijdelijk als je samenwoont. Ze is gewoon veel relaxter over zaken dan mij, dat geeft al eens wrijving. Toen met kerst 2023 bleek dat 4 van haar 5 zussen/broers ons kwamen bezoeken én die allemaal bij ons wilden verblijven met partners en kinderen heb ik ook eens gevloekt, maar uiteindelijk lopen zo'n dingen allemaal wel los.
 
Hier is dat ook altijd tzelfde. Ik doe altijd de was, omdat ik maar 2d per week op de campus werk. Madam heeft ongelofelijk veel kleren, er blijven ook wekelijks meerdere zalando pakketjes toekomen. Ik sorteer, was, droog alles. Ik vouw handdoeken, washandjes, lakens, matrasbeschermers, bodykes & ondergoed van de kinderen, kousen van iedereen, lingerie van de madam & leg die weg. Al mijn kleren vouw ik en leg ik weg, mijn gerief moet niet gestreken worden.

Enige dat de madam moet doen (omdat ik er het geduld niet voor heb en als ik het doe is het toch niet goed) is de strijk (= lees, haar gerief dat moet gestreken worden & de kleren van de kinderen). Vaak staan er hier ook continu 3 manden vol "strijk". Soms kan ik het niet meer aanzien en plooi ik gewoon t-shirts van de kinderen, shortjes, kleine broekskes (waar ge toch amper verschil in ziet als dat gestreken is). Dan is het daar ambras over want "ge stuurt uwe zoon toch niet als een slons naar de créche in een ongestreken stoffen broekje en ongestreken t-shirt"?

Uhu, om 10u eten ze daar soep en is em toch beplakt of heeft em al door ne pamper gescheten waardoor ze hem toch moeten herkleden.

Ben al blij dat ze het heeft opgegeven om keukenhanddoeken & zakdoeken te strijken. Dat stapelde zich vroeger ook op omdat ik ze waste / droogkast stak, maar ze niet mocht wegleggen omdat ze nog niet gestreken waren. WELK FUCKING NUT HEEFT HET STRIJKEN VAN ZAKDOEKEN? Ge neemt dat, en steekt dat in uwe zak, waardoor dat dat toch instant verfrommeld is.

Strijken lijkt me zo de ultieme female trap. Uitgevonden door vrouwen met te veel tijd om andere vrouwen die minder tijd hebben te doen slecht voelen.

Ben al content dat die van ons nooit in haar kop haalt om te strijken.

"En wat gaat die ander denken?". Wel, 99% kans hetzelfde als jij, namelijk "ik heb geen fucking tijd" en "die kinders hebben weer alles onder gescheten" of "waarom strijken we eigenlijk".


Als die van ons ooit eens gaan slapen voor paar dagen bij mijn ouders of schoonouders, krijgen we altijd een zakje gestreken was terug naar huis. Mijn moeder strijkt zelfs onderbroeken en kousen van die kinderen. Eens thuis vliegt dat gewoon in de schuif waar ze in grabbelen als ze s morgens hun kleren kiezen. Als je definiering van zinloos moet hebben, see above. :laugh:
 
Hier is dat ook altijd tzelfde. Ik doe altijd de was, omdat ik maar 2d per week op de campus werk. Madam heeft ongelofelijk veel kleren, er blijven ook wekelijks meerdere zalando pakketjes toekomen. Ik sorteer, was, droog alles. Ik vouw handdoeken, washandjes, lakens, matrasbeschermers, bodykes & ondergoed van de kinderen, kousen van iedereen, lingerie van de madam & leg die weg. Al mijn kleren vouw ik en leg ik weg, mijn gerief moet niet gestreken worden.

Enige dat de madam moet doen (omdat ik er het geduld niet voor heb en als ik het doe is het toch niet goed) is de strijk (= lees, haar gerief dat moet gestreken worden & de kleren van de kinderen). Vaak staan er hier ook continu 3 manden vol "strijk". Soms kan ik het niet meer aanzien en plooi ik gewoon t-shirts van de kinderen, shortjes, kleine broekskes (waar ge toch amper verschil in ziet als dat gestreken is). Dan is het daar ambras over want "ge stuurt uwe zoon toch niet als een slons naar de créche in een ongestreken stoffen broekje en ongestreken t-shirt"?

Uhu, om 10u eten ze daar soep en is em toch beplakt of heeft em al door ne pamper gescheten waardoor ze hem toch moeten herkleden.

Ben al blij dat ze het heeft opgegeven om keukenhanddoeken & zakdoeken te strijken. Dat stapelde zich vroeger ook op omdat ik ze waste / droogkast stak, maar ze niet mocht wegleggen omdat ze nog niet gestreken waren. WELK FUCKING NUT HEEFT HET STRIJKEN VAN ZAKDOEKEN? Ge neemt dat, en steekt dat in uwe zak, waardoor dat dat toch instant verfrommeld is.
Ah, ik dacht dat onze generatie amper nog het strijkijzer vastnam. Ik denk dat ik meer zaken heb die soms gestreken moeten worden (hemden), dan mijn vrouw (enkel kleedjes misschien).

Eerlijk gezegd zie ik voor kinderkleren nu ook amper een nut, sommige T-shirts zijn wat verfrommeld als ze uit een droogkast komen, maar ja, het kind gaat net naar school, de kans dat daar een vlek op zit voor de middag is redelijk groot.

Wacht tot je er paar hebt die naar school gaan, en er turnlessen zijn, en zwemlessen, en sportdagen, en schoolreizen, en bosklassen, en en en. En die kinders moeten op tijd in de school zijn. Dan moeten de brooddozen er op tijd zijn, dan moeten de juiste kleren gewassen zijn, dan moeten de juiste schoenen er zijn, etc. Zeer interessant dat er dan 1 's nachts voor whatever reden de eenhoorn badjas aandoet, ermee terug in bed kruipt en 's morgens kwaad wordt en niet wil opstaan 'OMDAT IK NOG EENHOORN DIE SLAAPT WIL SPELEN'. En dan mag je niet lachen, he, en serieus blijven.
Ik ben er nu wel redelijk zeker van dat er hier niet plots "een paar" meer gaan rondlopen. Al die zaken doen we nu ook, maar het is er uiteindelijk maar één, dat scheelt geweldig.
 
Ik doe de strijk hier thuis voor mezelf en de kinderen, maar dat is omdat het een week lang in de wasmand ligt omdat ik enkel op zaterdagavond strijk. En eigenlijk is het nutteloos om de kinderen hun kleren te strijken, want 1 a 2 dagen nadat het in de kast ligt, hebben zowel kinderen als mama dat al helemaal scheef gegooid of ongevouwen op een hoopje gegooid. Maar sowieso wanneer ik stop, dat er gezeik gaat komen :laugh:
De kleren van mijn vrouw liggen permanent in een wasmand in de slaapkamer, die uitpuilt en tweemaal zo hoog is als de rand van de wasmand zelf. En dan maar zeuren dat ze nooit kleren heeft. En dan draagt ze de helft van de tijd mijn sokken of die van onze zoon. Want ze vindt haar sokken niet meer.
 
De strijd over de strijk heb ik al lang opgegeven, dat is zo'n idee-fixe die ik er maar niet uit krijg bij mijn vrouw.
 
De strijd over de strijk heb ik al lang opgegeven, dat is zo'n idee-fixe die ik er maar niet uit krijg bij mijn vrouw.
Mn partner heeft me meerdere gezegd dat ze het normaal zou vinden dat ik mn strijk doe. Haar ex deed dit ook. Ik heb altijd geantwoord dat ik dit niet doe. Ik doe andere dingen die zij niet doet. Ze strijtk mn was. 😀 Ik vind dit niet echt een mannenjob als je een partner heb.
Ik kook elke avond, ruim de keuken volledig op, doe de tuin, etc...
 
Boom. En plots stond ik even terug in 1995. Wat is dit nou weer voor kul 🤷‍♂️ Het zal wat van land tot land afhangen zeker.
Kul?
Ik doe werk wat zij niet doet.
Vrijdag tot 20u ik de tuin gewerkt.
Vrijdag terug 3u. Partner doet niets ik tuin. Ik kook altijd en kuis daarna de keuken volledig op.. ik kan toch moelijk alles doen
 
Kul?
Ik doe werk wat zij niet doet.
Vrijdag tot 20u ik de tuin gewerkt.
Vrijdag terug 3u. Partner doet niets ik tuin. Ik kook altijd en kuis daarna de keuken volledig op.. ik kan toch moelijk alles doen
Het gaat'em er niet om of jij nu veel andere zaken doet, het is eerder dat je strijken tot een vrouwenjob reduceert als je in een relatie zit met iemand.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan