Is het echt nodig om een waardeoordeel te vellen over relaties die niet de norm zijn?
Sommigen zijn niet zodanig verstrengeld en hebben graag nog een eigen spaarpotje voor zottigheden. Dat maakt de relatie toch niet minder goed? Al is dat voorbeeld ivm de Nutella wel wat extreem natuurlijk.
Zeker als er al kinderen uit vorige relaties betrokken zijn, is het eenvoudiger om gescheiden rekeningen te houden.
Allemaal fair enough. Maar in een standaard relatie waarin je EN getrouwd bent EN kinderen hebt, is dat apart houden gewoon onzin.
Wettelijk gezien is dat het gemeenschappelijk vermogen en is dat bij scheiding gewoon 50/50. Daar sta je dan met je eigen rekeningen. Dat zal gewoon (a + b)/2 zijn. Pretty sure dat een rechter geneuzel over chocopotten en yoghurt naar de prullenbak flikkert, tenzij je een huwelijkscontract hebt die het specifieert. Ik durf heel veel geld inzetten dat er geen contract is.
Zelfs als je niet scheidt, is het inkomen van beide partners standaard gemeenschappelijk. Je kunt het voor de show wat verrekenen en zelfs op aparte rekeningen zetten. Maar dat is allemaal voor de show.
Mensen moeten beseffen wat hun samenlevingsvorm inhouden en niet cherrypicken naar het hun aanstaat.
En wat doe je dan als de één een erfenis heeft van een half miljoen en de andere niet, alles op ene hoop?
In ongeveer elke samenlevingsvorm zijn erfenissen niet in het gemeenschappelijk vermogen (zelfs niet trouwen in het wettelijk stelsel). Dus no worries.
Voor ons werkt een gemeenschappelijke rekening voor alle gemeenschappelijke zaken, en dan ieder zijn individuele zaken via zijn persoonlijke rekeningen. Ik spendeer nu eenmaal veel meer persoonlijk, ga al eens een aantal dagen op mijn eigen naar het buitenland wat toch aanzienlijk wat geld kost. Ik zou me er slecht bij voelen als ik dat dan allemaal via de gemeenschappelijke rekening zou bekostigen, en heb al helemaal geen zin om me daar dan te moeten over verantwoorden of zo. Werkt voor ons toch al meer dan 10 jaar en ook met kinderen. Er wordt gewoon via automatische overschrijving elke maand een bedrag naar de gemeenschappelijke rekening gestort. En nee, wij rekenen niet alles tot in detail uit of zitten op restaurant niet onze rekening uit te splitten.
Zo werkt het bij ons praktisch gezien ook. Maar wederom, als je getrouwd bent of wettelijk samenwonend is het inkomen in principe gemeenschappelijk. Als jij je eigen rekening leeg flikkert binnen de grenzen van niet compleet retarded geld verbrassen, moet de madam met haar centen over de brug komen, zelfs haar eigen rekening. Wederom, je samenlevingsvorm heeft rechten en plichten.
Als je met zekerheid weet dat je nooit uit elkaar zult gaan, maakt dat idd helemaal niets uit.
Wij zijn al meer dan 10 jaar samen, hebben kinderen, niet wijst er momenteel op dat we ooit uit elkaar zouden gaan, maar toch hou ik de grote bedragen liefst nog gescheiden.
Maar waarom ? As said, bij scheiding is dat gewoon 50/50, groot of klein bedrag (uitgezonderd erfenissen, by definition; en vermogen van voor de start bij huwelijk in wettelijk stelsel). Ook al zet je dat ergens op een rekening die de madam niet ziet/weet/toegang tot heeft...
Je kunt perfect erfenissen gescheiden houden en al de rest delen he.
Zo is het wettelijk stelsel... Fun fact. Mijn schoonmoeder haar moeder is paar jaar geleden komen te gaan. Schoonmoeder erft een stuk grond (zij 1/3 en haar 2 zussen ook 1/3). Schoonmoeder + schoonvader (al 40+ jaar gelukkig getrouwd) willen daar een laagbouw bungalow bouwen voor de oude dag. Zogezegd, zogedaan. "ze" kopen de zussen uit en willen er bouwen. Ze denken alles geregeld te hebben en financiering rond te hebben etc. Komen bij de notaris en die zegt 'maar maar maar, pwapwapa'. Die grond is van de moeder, niet van de vader - misschien met gemeenschappelijk geld gekocht, maar wettelijk gezien heeft de moeder de grond gekocht aangezien enkel zij de zussen kan uitkopen aan het 1% tarief. Bon, is uiteindelijk wel in orde gekomen, maar zo zie je maar, zelfs na 40y huwelijk is de erfenis niet gemeenschappelijk.
Zo gaan wij dat wss ook doen. Als ik het ouderlijk huis zou erven, wil ik dat ook niet kwijt geraken vanwege een eventuele scheiding en ik wil ook niet het geld krijgen wat mijn schoonouders hebben opgebouwd als we uit elkaar gaan. Kan wel zijn dat er wat geld in ons huis wordt gestoken van een eventuele erfenis, maar dat zien we dan wel.
Dat wettelijk stelsel is natuurlijk fuzzy. Als je op je 30 een huis erft en verkoopt en die cash (on)rechtstreeks in de gemeenschap steekt via het kopen van een huis of zo, good luck met dat nadien terug af te splitsen bij een scheiding. Dan is het natuurlijk zinvol om dat te isoleren en parkeren.
Mijn vermogen van voor de start van de relatie is ook nog altijd geisoleerd. Praktische en fiscale redenen. Het is een appartement en een belegginsportefeuille. Dat gemeenschappelijk maken als je niet getrouwd bent is kostelijk en weinig meerwaarde. Ook ga je een appartement van paar 100k niet gemeenschappelijk maken na 6 maanden in een relatie. Nu we 10y verder zijn en er kinderen zijn, is het nog altijd geisoleerd. Er gaat geen geld uit prive of gedeeld erin en geen geld uit naar prive of gedeeld vermogen (de beleggingsportefeuille is grotendeels onaangeroerd in/uitstroom en het appartement is nog steeds op mijn naam en aparte rekening voor hypo + huur). We hebben het geld niet nodig en geen idee wat ik er op termijn mee ga doen.
Binnenkort gaan we trouwen en 99% kans dat het wettelijk stelsel wordt. Of misschien zelfs alle vermogen in 1 pot maar dan het appartement en de beleggingen al aan de kinderen schenken onder bepaalde clausules. Ondertussen is het gemeenschappelijke vermogen ook al >>> prive vermogen, in the grand scheme of things niet zo heel belangrijk.
