Bij die mensen is hun dagtaak wel effectief gedaan als de uren erop zitten.
Bij mentale denksport hebben de beoefenaars wel eens voor dat er na de uren nog denkwerk wordt verricht, of dat dat sluimert op de achtergrond: “fuck, ik moet morgen dat als eerste nog doen”.
Of daar zitten nu al mails in de mailbox.
Daar heeft de kassier geen last van.
Enfin, bij de kassier is 35u ook 35u.
Het kan ook anders, bij veel denksportbeoefenaars.
En dat inderdaad voor soms amper 500 eur netto meer per maand.
Nu, 2000 netto is anno 2023 ook geen vetpot om te leven, maar dankzij de zo goed als weggevallen lasten op de lagere lonen is het verschil gewoon te klein,
Eventjes quoten for truth.
Het gras zal vast altijd groener zijn aan de overkant, maar wanneer ik op een stressvolle dag van klant A naar klant B aan het rijden ben (en als ik voor één keer intussen geen dringende telefoontjes van klanten, collega's of hiërarchie krijg) dan durf ik weleens mijmeren over de chillheid van bijvoorbeeld een truckchauffeur, een kassierster of een soortgelijke job.
Of wanneer ik thuiskom van een stressvolle dag en je beseft dat je tegen de volgende ochtend nog iets moet afwerken voor klant A, input moet voorzien voor collega B en rapporteren aan je hiërarchisch overste C.
Enzovoort.
Dan mag je 's avonds nog uw vrouw en kinderen, vrienden en niet-bestaande hobby's, verwaarlozen omdat je nog uw computerke terug mag openklappen. Want zoiets als "overuren opnemen" of "overuren terugbetaald krijgen", dat bestaat niet voor de meeste denksportbeoefenaars.
Ik heb al vaak gedacht; "fuck it, ik word kraanmachinist in de bouwsector" of iets dergelijks. Machtige job om te doen, als je thuiskomt geen stress en omdat elk overuur betaald wordt, boet je wellicht niet eens loon in.
Of ambtenaar. Ok, ik zal geen bedrijfswagen meer hebben. Maar puur qua loon zal het wellicht zelfs beter zijn: je krijgt ten eerste sowieso al veel sneller je indexaties en ten tweede: omwille van al die indexaties krijg je amper nog opslag in de privé-sector, terwijl de anciënniteitsschalen in de ambtenarij vrolijk blijven verder tikken. En je moet er niet eens naar vragen. Dan sta je daar in de privé je gans het jaar uit de naad te werken, overuren doen, geen (grote) fouten te maken, in de hoop om bij de top 10% performers te zitten, ... zodat je argumenten genoeg hebt om loonsopslag te vragen. Je krijgt het niet. Aandringen. Smeken met de bedelstaf. Etc. Om dan te horen te krijgen "sorry, indexaties kosten ons bedrijf handenvol geld, geen opslagen dit jaar". Ondertussen kan die ambtenaar elke dag zijn laptopje dichtklappen om 17u en valt hij automatisch in een hogere schaal.
En bovendien: door het massaal geïntroduceerde thuiswerken zullen chillere jobs alleen maar aan populariteit winnen omwille van de obvious voordelen die eraan gekoppeld zijn. Je kunt overal de kantjes eraf lopen terwijl je niet eens meer moet doen alsof je werkt, zoals men vroeger wel nog moest doen op kantoor.
En dan als laatste nog even my 2 cents over jobbonus en toestanden. Ziet dan niemand de eeuwige carrousel?
- Leefloners: "Een leefloon in België ligt lager dan de Europese armoedegrens!". -> Pleidooi om de leeflonen/uitkeringen op te trekken.
- Mensen met lage inkomens: "het verschil met niet-werken is te klein! Er moeten specifieke maatregelen komen om de lage inkomens omhoog te trekken!". -> Jobbonus en dergelijke.
- Mensen met hogere inkomens: "iedere keer als je opslag krijgt, moet je meer dan de helft afgeven aan de staat! Het loont niet om je best te doen!". -> Invoeren van extralegale voordelen, optrekken van hoogste belastingsschijf, etc.
Enzovoort. Je ziet alledrie de pistes simultaan naar voor komen in de politiek. En er valt voor elk individueel puntje wat te zeggen. Maar je kunt geen beleid voeren door ALLE lonen/uitkeringen/... omhoog te trekken. Dan duw je gewoon de inflatie een versnelling hoger en sta je netto nergens. En dan kun je het bovenstaand rijtje opnieuw aflopen van boven naar onder, tot in het oneindige.