Altijd welkom om te solliciteren als je de juiste skills hebt.
Ik heb de juiste skills niet, maar wil wel solliciteren hiervoor.
Vrijdag heb ik aangehaald bij mijn baas dat ik stilaan op zoek ga naar een nieuwe job/uitdaging.
Situatie even schetsen:
Exact 12 jaar geleden liep ik stage bij mijn huidige werkgever. Toen een mini bedrijfje (3 werknemers) met omzet van <500.000/jaar.
Direct hierna begon ik als bediende tegen, achteraf gezien, een lachwekkend loonpakket. Door mijn West-Vlaamse mentaliteit zag ik er geen graten in dat ik het op het einde van de maand moest doen met 2000 bruto, 4euro MC en verder niets. Dit terwijl ik wel dagelijks een uurtje langer doorwerkte, en elke avonds zelfs nog enkele uren thuis wat zelfstudie deed.
Na een jaar was ik volledig ingewerkt en kreeg ik zonder vragen/evaluatie een opslag tot 2500 bruto. Mijn werk was toen mijn hobby/leven.
Meer en meer schoof ik aan de kant en ging ik op in mijn werk. Na 3 jaar begon ik aan projecten die mijn werkgever zelf zijn petje te boven ging. Naast onze corebusiness gebruikte ik ons machinepark en kennis voor andere projecten die eenieder van jullie ooit wel al eens op TV of in real life zullen gezien hebben. Voor de privacy kan ik niet verder inpikken op ons product/diensten.
Op een gegeven moment door het rocknroll gehalte deed ik voor 2 specifieke projecten dagen van 7u-23u, incl. zaterdagen/zondagen. >120 overuren op een maand, waar we geen goeie afspraken voor hadden. M.a.w. ik was totaal niet bezig om deze te laten uitbetalen, en was tevreden met af en toe 100 of 200 euro zakgeld. Na deze periode ging mijn loon wel terug ongevraagd omhoog naar 3000 bruto en 8euro MC, en daarmee was de kous af.
Achteraf gezien was hier van mijn kant veel meer uit te halen. Maar geld was mijn drijfveer niet (misschien naïef van mij), en ik zag dit eerder als een investering voor later. Ondertussen zaten we toen op 1 miljoen jaar omzet en heb ik dubbel zoveel collega's. Ook op de bureau kreeg ik in die periode een collega erbij om me te helpen. Toen was mijn werk nog steeds een hobby. Er was een misschien wel een iets té familiale sfeer terwijl we al redelijk professioneel te werk gingen.
Ondertussen zijn we op vandaag dusdanig gegroeid en geëvolueerd naar een situatie waar ik stilaan minder en minder gelukkig van wordt.
Momenteel zijn we met 20 werknemers en >3,5 miljoen omzet, en beschikken we over zeer degelijke infrastructuur. We komen eigenlijk nergens iets te kort. Iedereen beschikt over het beste gereedschap / computers in een volledige nieuwbouw met zelfs vloerverwarming in de atelier en magazijn.
Dit brengt allemaal met zich mee dat we onszelf financieel targets opleggen, want alles moet natuurlijk betaald geraken. Enkele rustige maanden waren vroeger geen probleem en waren zelfs eens fijn. Nu heerst er stress bij mijn baas want de rekeningen blijven binnen komen, werknemers thuis laten is niet fijn enz. Logica en hoort er zeker bij.
Maar mijn grootste probleem is dat de organisatie niet mee gegroeid is. Er heerst geen hiërarchie, geen toegewezen verantwoordelijkheden/ taken en er is geen gezag bij mijn baas die eigenlijk de competenties niet heeft.
Ik heb dit meerdere malen aangehaald het afgelopen jaar, en concreet hebben we afgesproken om dit stelselmatig allemaal aan te pakken. We gingen onder 3 van de bedienden alle taken en verantwoordelijkheden verdelen. Sales, inkoop, productie, planning, ...
Realiteit is dat er bij iedereen geld geroken wordt en iedereen "manager" weetikveel wil zijn, en er imo bij niemand zichtbare competenties zijn om dergelijke verantwoordelijkheden te krijgen. Door mijn betrokkenheid en ervaring in de firma ben ik overal van alles wel op de hoogte. Maar door mijn overvolle agenda moet ik nu al constant overuren doen om door mijn normale werk te geraken. Momenteel verzet ik meer werk dan mijn 3 collega tekenaars samen, wat ook overduidelijk zichtbaar is bij de orders en offertes in ons ERP systeem. En dan nog durven de collega's mijn richting uit kijken wanneer een nieuwe potentiële klant belt of mailt ipv dit gewoon zelf te doen.
Vorige maand werd er ook een nieuw type machine geleverd waar de nodige opleiding voor nodig is, wat me eigenlijk wel interesseert. Mijn collega met de minste ervaring/anciënniteit heeft nu de taak gekregen om dit in goeie banen te leiden omdat hij natuurlijk het gemakkelijkst tijd kan vrij maken. Zo gezegd, zo gedaan. Letterlijk zijn toetsenbord wegschuiven en met zijn handen in zijn zakken enkele dagen naar die machine staan kijken terwijl ik enkel nog loop ipv wandel richting de atelier om geen tijd te verliezen.
Jammer dat het zo moet lopen en ik mijn "kindje" zo moet afgeven. Want mijn baas weet heel goed en heeft het ook aangehaald: het bedrijf is zo gegroeid door jou, en ik ben jou eeuwig dankbaar. Maar ik ben het gewoon allemaal strontmoe, en het is misschien gewoon tijd voor iets nieuws
Momenteel zit ik deels door mijn overuren op 3800 euro netto en rij rond met een C klasse hybride wagen.
Overuren kies ik zelf en voer ik gewoon thuis uit. Jaarlijk krijg ik max. CAO90 bonus, en tal van andere voordelen.
Het zal pieken dat ik dit allemaal moet opgeven om misschien terug op 2500 netto zonder wagen te vallen, aangezien mijn diploma/sector een slechte betaler is.
Maar ik ga er wel van uit dat een bedrijf beseft dat als het geld dat wordt uitgegeven aan die persoon, niet "rendeert", die persoon ook terug mag gaan...
