SomeDude
Banned
En na 3j stop je er gewoon mee!Tzijn de domme die het niet doen dan. Als je moet afgaan op de commentaren hier, als PhD een dikke zak geld om niks te doen.![]()
Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
En na 3j stop je er gewoon mee!Tzijn de domme die het niet doen dan. Als je moet afgaan op de commentaren hier, als PhD een dikke zak geld om niks te doen.![]()
Tegenwoordig kan iedereen die zijn master studies afrond doctoreren nee? Vroeger moest je nog een graad halen maar tegenwoordig is er overaanbod (oversubsidie).
Verdubbeling van aantal doctoraten tov 20j geleden en dan nog eens 2mio extra om ze achteraf aan een job buiten de universiteit te helpen.Hangt een beetje van de richting en specialisatie af denk ik, bij sommige richtingen is dat nog altijd een klassiek carrièrepad dus veel kandidaten; bij andere vinden ze quasi geen volk.
En van die beslissingen om resoluut voor meer doctoraten te gaan zoals een paar jaar geleden (ben de details vergeten welke universiteit, of het om alle Vlaamse / Belgische ging) helpt natuurlijk ook niet.


Het was niet echt een conclusie maar “mijn gevoel zegt”. Ik denk niet dat er onderzoek gedaan wordt naar thesisscores/lonen/burnouts maar in mijn omgeving zijn de “knapste koppen” daarom niet meteen het beste vergoed; daarnaast zie ik wel perfectionisten die het lastig hebben met hun job.En hoe kom je juist op die conclusie?
Nee, je hebt gelijk, dat bepaalde jobs (waarvoor ik niet in de wieg gelegd ben) hier sterk bij aanleunen. Ik denk wel dat dit een miniem deel van de werkende populatie is.Er zijn toch heel veel jobs in r&d, development, policy, consulting etc waar je eigenlijk gewoon continu thesissen moet schrijven. Veel functies waar je niet puur uitvoerend bent en/of weinig omkadering hebt, komen toch neer op een thesis schrijven. Of denk je dat project proposals, policy documenten, analyse documenten, onderzoeksreultaten gewoon uit de lucht vallen?
Ik heb gehoord dat er bij ons ~2.8% merit increase target is (voor index). Geen idee hoe ze gaan invullen. Luie Amerikaan kennende, gewoon bruto geven...
Ook geen idee hoe ze dat eigenlijk verantwoorden, of is de loonnorm op sector niveau?
1) de 0,4% geldt vanaf 1/1/21. Bvb de bouw doet dit niet met terugwerkende kracht, maar geeft wel een eenmalige bonus in de plaats (behalve voor verlieslatende bedrijven). In de praktijk is de 0,4% vaak maar vanaf nu of vanaf 1/1/22.(wat dan in praktijk altijd leidt tot 0,4% voor iedereen want blijkbaar voelen mensen er weinig voor om te discrimineren; bv door iedereen dezelfde brutostijging te geven want een hoger percentage is voor lage lonen en lager voor hoge lonen. Of zie ik dat mis? En welke kunstgrepen bedoel je?
Er zitten 100000en thuis met burnout. Ik denk dat eerder werk+huishouden+file de trigger is.Het was niet echt een conclusie maar “mijn gevoel zegt”. Ik denk niet dat er onderzoek gedaan wordt naar thesisscores/lonen/burnouts maar in mijn omgeving zijn de “knapste koppen” daarom niet meteen het beste vergoed; daarnaast zie ik wel perfectionisten die het lastig hebben met hun job.
Ik denk dat een groot deel van wie naar zijn diploma werkt, wel degelijk skills van tijdens zijn thesis kan gebruiken. Dat is misschien een klein deel van de populatie, maar academisch masters zijn nu eenmaal niet 100% van de bevolking.Nee, je hebt gelijk, dat bepaalde jobs (waarvoor ik niet in de wieg gelegd ben) hier sterk bij aanleunen. Ik denk wel dat dit een miniem deel van de populatie is
En het is logisch dat er een verband is tussen perfectionisme en burnout, maar daar heeft een thesis score weinig mee te maken. Er zijn snuggere en domme perfectionisten...
Zoals cege zegt hangt dat ook wel af van in hoeverre dat perfectionisme dwangmatig wordt (en je dat inziet). Je komt op de duur in een situatie van diminishing returns waar de extra tijd die je nog in iets steekt gewoon niet meer gereflecteerd wordt in de hogere kwaliteit. Als je dat niet inziet, zit je volgens mij eerder in de dwangmatige situatie. Bij een thesis zie je dat maar ook bij elke andere taak, je moet ooit beslissen dat het af is en daar best wat gelaten bij zijn.Ohja, ik snap Verdansk zijn opmerking toch ook ergens hoor.
In mijn nabije omgeving zie ik toch ook wel een link tussen hoge scores en dedication en tijd die ze hierin hebben gestopt. Perfectionisten die streven naar een zo hoog mogelijke score, doen dit niet enkel voor het cijfertje vermoed ik, maar denken eerder "als ik iets doe, doe ik het goed".
Ergens hebben we dit allemaal volgens mij... De een wat meer dan de ander. En we weten allemaal dat burnout veroorzaakt wordt door de lat hoog te leggen, perfectionistisch te zijn, teveel werken, moeite te hebben met spanningen, controle verliezen, ... Allemaal zaken dat een mens wel een bepaalde periode aan kan, zoals enkele maanden tijdens het schrijven van een thesis, maar die toch doorwegen na jaren carrière maken.
hmm... mijn ouders gaan dat tegenspreken. Als ik in het middelbaar 85% had bij de examens met kerst, wisten ze dat ik geen moeite meer ging doen in juni, want ik had toch maar iets van een 10-20% nodig in juni (wat resulteerde in een score van 60-70%, want je moest toch doen alsof je leerde).Perfectionisten die streven naar een zo hoog mogelijke score, doen dit niet enkel voor het cijfertje vermoed ik, maar denken eerder "als ik iets doe, doe ik het goed".
Ergens hebben we dit allemaal volgens mij...
. zo herkenbaarhmm... mijn ouders gaan dat tegenspreken. Als ik in het middelbaar 85% had bij de examens met kerst, wisten ze dat ik geen moeite meer ging doen in juni, want ik had toch maar iets van een 10-20% nodig in juni (wat resulteerde in een score van 60-70%, want je moest toch doen alsof je leerde).
In het hoger resulteerde dat dan in "12 is genoeg" (in die tijd moest je nog 12 halen), waardoor ik mijn examens in de praktijk spreidde tussen juni en september.
Perfectionisme zit dus zeker niet in iedereen. Ook nu nog in mijn werk ben ik vlug tevreden, maar ga ik wel héél rap kunnen analyseren of er foutjes in een redenering zitten.
Bij mij was het omgedraaid, 'als je niet eerste van de klas bent dan verlies je xxx'.zo herkenbaar
Mijn ouders speelden wel af en toe in op mijn competiviteitsgeest. Als je eerste van de klas bent, dan krijg je xxxx.
Dan was ik eerste van de klas, maar daarna ging ik weer over op cruisen.
Dat had bij mij waarschijnlijk beter gewerkt.Bij mij was het omgedraaid, 'als je niet eerste van de klas bent dan verlies je xxx'.
Ja ik had dat dus nietDat had bij mij waarschijnlijk beter gewerkt.
Aan de andere kant heb ik niet zo heel lang mijn rapporten van toen nog eens teruggezien, dat is dan van 40-45 jaar geleden, eigenlijk zijn de commentaren van de leerkrachten gewoon ranzig.
Op zowat ieder rapport in het lager onderwijs staat "N. kan beter" of "N. is slimmer dan J. en R. (mijn twee oudere broers), maar moet meer moeite doen".
Ook wanneer ik gewoon > 90% heb en eerste van de klas ben... Ik ben eigenlijk blij dat ik dat allemaal heb kunnen relativeren en voldoende zelfvertrouwen had om dat weg te lachen.
Ik heb het hier al meerdere keren geschreven, werkijver en doorzettingsvermogen zijn ook gewoon talenten hoor. En of je onder door gaat aan een burn-out of niet is volgens mij sterk met je karakter verweven.
Heeft zich ook serieus gewroken later eigenlijk want toen er niks meer te verliezen was had ik een 'fuck dit, ik doe net genoeg'zo herkenbaar
Mijn ouders speelden wel af en toe in op mijn competiviteitsgeest. Als je eerste van de klas bent, dan krijg je xxxx.
Dan was ik eerste van de klas, maar daarna ging ik weer over op cruisen.
Klinkt als twee prachtige recepten om je kinderen met faalangst op te zadelen, toch zeker als ze daar wat vatbaar voor zijn. In ieder geval niet iets dat ik op mijn kind zal uitproberenBij mij was het omgedraaid, 'als je niet eerste van de klas bent dan verlies je xxx'.

Zoals cege zegt hangt dat ook wel af van in hoeverre dat perfectionisme dwangmatig wordt (en je dat inziet). Je komt op de duur in een situatie van diminishing returns waar de extra tijd die je nog in iets steekt gewoon niet meer gereflecteerd wordt in de hogere kwaliteit. Als je dat niet inziet, zit je volgens mij eerder in de dwangmatige situatie. Bij een thesis zie je dat maar ook bij elke andere taak, je moet ooit beslissen dat het af is en daar best wat gelaten bij zijn.
Ik ken ook iemand die er bijna onderdoor ging tijdens haar thesis. Ze had dan wel een 18 maar haar BMI lag denk ik lager dan dat na al die moeite. Een nuchterder persoon vraagt zich dan af of je gezondheid onder zoiets laten lijden dat laatste punt of halve punt waard is.
Dat is perfectionisme uit onzekerheid. Niet beseffen wat belangrijk is, geen beslissing durven nemen uit faalangst, dus gaat men elk detail behandelen alsof het levensbelangrijk is. Ik zie ook zo iemand naar een burn-out sprinten, en er is niks aan te doen, gezien er ook nog eens een overdosis aan „ambitie“ inzit.
