Ik post mijn loon:...

  • Graag! Heb dit gedaan!

    Stemmen: 214 46,3%
  • Niet, heb het idee dat mijn loon te laag is om te posten

    Stemmen: 101 21,9%
  • Liever niet, ik sta op mijn privacy

    Stemmen: 147 31,8%

  • Totaal aantal stemmers
    462
In de topjaren haalde hij soms bonussen binnen met 6 cijfers. Zijn bruto maandloon zit tussen de 20 en 25k. M

Oh ja, werk is zijn hobby en ik heb hem zowat heel mijn jeugd niet gezien. 's morgens weg voor 7h en 's avonds thuis na 23h. Op vakanties conference calls. Weekends conference calls, bijslapen, rusten en lezen. Gelukkig wel wat ingehaald op latere leeftijd.

Toen mijn vader deeltijds ging werken had hij (weet het exacte cijfer niet meer) ergens tussen de 1500 en 1700 overuren staan. Hij begon laat en werkte altijd 's avonds, had een dag in de week vrij maar werkte dan wel elke zaterdag. Ik heb hem dus ook niet al te veel gezien toen ik jong was. We gingen wel elk jaar een of twee weken op vakantie en dan was hij ook echt niet aan het werk.
Enige verschil...na 5 jaar werken verdiende ik al meer dan hij op het einde van zijn carrière. Uw vader werd er tenminste rijkelijk voor beloond, ik snap niet waarom de mijne het gedaan heeft.
 
Geld zal niet de enige motivator zijn zeker? Mensen die hun werk graag doen, hebben soms de neiging zich er volledig in te verliezen. Of het werk is een manier om andere taken en verantwoordelijkheden (bv gezin) te ontlopen omdat die (toch op dat moment) minder belangrijk lijken.
 
Dat open communiceren over (hoge) lonen vind ik wat dubbel:
- Enerzijds: ja, zeker doen. Transparantie kan ons collectief alleen maar helpen om de "vrije markt" van werkkrachten en jobs beter op elkaar af te stemmen. Zeker in een markt waar die transparantie sowieso al ver te zoeken is met al die extralegale voordelen.
- Anderzijds ben ik ook wat behoed voor het Facebook/Instagram-effect. Daar waar de jeugd zich vroeger enkel kon spiegelen aan hun dorpsgenootjes, spiegelen ze zich tegenwoordig aan hun peers over quasi de ganse wereld. En hoe je het ook draait of keert: de positieve extremen komen altijd het meest in beeld, zijn het prominentst aanwezig, etc. Het is bewezen dat de jeugd daar ongelukkiger van wordt. Analoog kun je je de vraag stellen of mensen er gelukkiger van worden om constant geconfronteerd te worden met anderen hun lonen, waarbij vooral opnieuw die (positieve) extremen naar boven zullen komen of blijven kleven. Zie ook de grootste kritiek op deze thread: het feit dat deze thread een vertekend beeld geeft, net zoals Facebook/Instagram een vertekend beeld geeft van hoe rozengeur en maneschijn anderen hun leven wel niet is.

Dus joepie joepie, je wordt getriggerd om jezelf te verbeteren. Maar willen we wel constant in die ratrace meegesleurd worden? Of willen we ook nog eens ruimte hebben om gelukkig zijn met wat we hebben zonder constant het gevoel te krijgen dat er nog nét iets meer uit te persen valt?

Maar soit, dit begint misschien wat te filosofisch te worden voor deze thread. Toch wou ik het even meegeven.
 
Laatst bewerkt:
Het zou niet slecht zijn om, anoniem, de loonsgegevens van elke belg beschikbaar te maken (met publicatie in bvb schijven van 200 euro). Ik heb die ooit gekregen voor alle zelfstandigen in België, dus op zich zou het moeten kunnen.

Op die manier zouden betrouwbare statistieken kunnen gemaakt worden van de échte gemiddelde loonsniveaus, bvb volgens opleidingsniveau.
 
Ik zal wat tegengas geven. Kheb intussen mijn beslissing voor 90% genomen om binnenkort terug te gaan naar mijn vorige functie en 500 euro netto minder te verdienen. In ruil een pak minder stress en veel meer goesting.
 
Zeker een terechte opmerking, @mac-bc en zeker belangrijk dat dergelijke verhalen ook aan bod komen.

Het leven is veel meer dan geld verdienen. Zelf ben ik 5 jaar geleden door een hele moeilijke periode gegaan op persoonlijk vlak, en op dat moment besef je ook ten volle dat de centen niet alles zijn. Iedereen heeft op die manier wel een rugzakje, en dat zie je hier minder natuurlijk.
 
Beetje rare vraag maar in mijn bedrijf lijkt het nogal vaak om geluk & timing te draaien.
Wat is zo de tactiek om 'hogerop' te raken ?

Expert zijn in 1 gebied ?
Initiatief nemen en met vernieuwingen komen ?
Goed blaadje bij de baas ?
Strategische positie kiezen (bv. leidinggevende die zal vertrekken of op pensioen gaat) ?
Langer werken dan collega's ?
 
Beetje rare vraag maar in mijn bedrijf lijkt het nogal vaak om geluk & timing te draaien.
Wat is zo de tactiek om 'hogerop' te raken ?

Expert zijn in 1 gebied ?
Initiatief nemen en met vernieuwingen komen ?
Goed blaadje bij de baas ?
Strategische positie kiezen (bv. leidinggevende die zal vertrekken of op pensioen gaat) ?
Langer werken dan collega's ?
Wellicht een combinatie van alles
 
Volgens mij is er geen "beste" manier, of misschien beter gesteld, de "beste" manier zal voor elke omgeving verschillen denk ik. En inderdaad, bestaande uit een combinatie van verschillende zaken.

Vanaf een bepaald niveau is het gewoon ook allemaal heel politiek. Zelfs als je 100% competent bent kan je een positie missen omdat een ander het betere netwerk heeft uitgebouwd. Bij mijn huidige werkgever zijn er op sr. director / vp niveau in Europa een aantal posities geschrapt, waardoor men met 3-4 kandidaten zat voor 1 overblijvende functie. Diegene met het "juiste" netwerk haalt het dan hé.

Expertise wordt helaas wat ondergewaardeerd tov. netwerk, heb ik de indruk.

Initiatief nemen en dingen realiseren is één ding, maar als het niet "gezien" wordt is het waardeloos. Goeie bazen maken uw verwezenlijkingen zichtbaar.

Langer werken? Misschien op sommige plaatsen. Mij zou dat vooral de indruk geven van slechte time management of geen prioriteiten kunnen stellen.
 
Geld zal niet de enige motivator zijn zeker? Mensen die hun werk graag doen, hebben soms de neiging zich er volledig in te verliezen. Of het werk is een manier om andere taken en verantwoordelijkheden (bv gezin) te ontlopen omdat die (toch op dat moment) minder belangrijk lijken.

Ik was nochtans geen al te moeilijk kind, dus gezin ontlopen sluit ik voor m'n eigen gemoedsrust maar uit als oorzaak :tongue:
Mijn vader had een veel te groot verantwoordelijkheidsgevoel en loyaliteit tegenover een werkgever die hem eigenlijk niet eens goed behandelde.


Beetje rare vraag maar in mijn bedrijf lijkt het nogal vaak om geluk & timing te draaien.
Wat is zo de tactiek om 'hogerop' te raken ?

Je geeft het zelf ook al wat aan: we hebben de neiging om de factor geluk te onderschatten omdat dat onze eigen prestaties minder belangrijk zou maken. Maar in de praktijk is er nu eenmaal geluk nodig: de juiste vacature op het juiste moment zien, de juiste plaatsen die intern vrijkomen, de juiste baas hebben die in je gelooft etc.
 
Mijn vader had een veel te groot verantwoordelijkheidsgevoel en loyaliteit tegenover een werkgever die hem eigenlijk niet eens goed behandelde.
Dat zie je inderdaad ook vaak. Harde inzet die op het eind van de rit wordt beloond met onverschilligheid, en een onzachte herinnering aan het feit dat je voor de werkgever slechts een vervangbaar nummer bent.

Dat besef is geen excuus voor luilakkerij of half werk, maar ik hou het ergens altijd wel in het achterhoofd. Op een bepaald punt ga je anders zaken opofferen waarvan je aan het einde van de rit zult inzien dat ze oneindig maal belangrijker waren.
 
Uiteindelijk hangt het ook wel af van in welk stadium van je carrière je je bevindt en naar waar je wilt groeien. In mijn geval bijvoorbeeld. Ik ben nu een account manager aka een verkoper. Er zijn verschillende stappen mogelijk binnen mijn organisatie. Recht naar boven zou sales manager zijn (zal zeker nog een tijdje duren). Een zijwaartste/diagonale stap zou product specialist/manager, marketing etc zijn. In het geval van sales manager zijn het volledig andere attributen dat ze naar gaan kijken dan bvb naar een specialist rol. Ik zie mezelf ook eerder groeien richting sales manager, want ik zie mezelf eerder als een generalist dan als een specialist.
 
Langer werken? Misschien op sommige plaatsen. Mij zou dat vooral de indruk geven van slechte time management of geen prioriteiten kunnen stellen.
Hangt er toch wel vanaf imo. Als je op het einde van de rit dezelfde targets haalt als iemand die dat niet doet is het inderdaad een nadeel.

Maar als je even bekwame mensen hebt gaat degene die langer werkt uiteindelijk ook meer verwezenlijkt hebben.. en dat is toch een voordeel voor de firma en toont een zekere gedrevenheid.
 
Beetje rare vraag maar in mijn bedrijf lijkt het nogal vaak om geluk & timing te draaien.
Wat is zo de tactiek om 'hogerop' te raken ?

Expert zijn in 1 gebied ?
Initiatief nemen en met vernieuwingen komen ?
Goed blaadje bij de baas ?
Strategische positie kiezen (bv. leidinggevende die zal vertrekken of op pensioen gaat) ?
Langer werken dan collega's ?

Ik denk dat dit sterk afhangt van het soort bedrijf waar je werkt.
Binnen de bank waar ik werk zie je vaak wel wat veranderingen die doorgaans te herleiden tot "netwerk". Ik wil niet insinueren dat het allemaal vriendjespolitiek is, maar dat de juiste mensen kennen (of er dicht bij staan) minstens zo belangrijk is als capabel zijn.
 
Voor mij is werken gewoon een inkomen verwerven en moet het een combinatie zijn van:

*Zo veel mogelijk verlof
*Inhoudelijk zo leuk/interessant mogelijk
* Zo weinig mogelijk stress
* Zo hoog mogelijk loon
* Zo dicht mogelijk bij huis

Alle vrije tijd gaat naar mijn gezin. Luxe interesseert mij geen hol, hoewel een mooie woning of wagen mij niet onberoerd laten.
 
Voor mij is werken gewoon een inkomen verwerven en moet het een combinatie zijn van:

*Zo veel mogelijk verlof
*Inhoudelijk zo leuk/interessant mogelijk
* Zo weinig mogelijk stress
* Zo hoog mogelijk loon
* Zo dicht mogelijk bij huis

Alle vrije tijd gaat naar mijn gezin. Luxe interesseert mij geen hol, hoewel een mooie woning of wagen mij niet onberoerd laten.
Lijkt me realistisch en ik merk totaal geen tegenstrijdigheden in bovenstaande bericht op.
 
Lijkt me realistisch en ik merk totaal geen tegenstrijdigheden in bovenstaande bericht op.
Dat is een evenwichtsoefening en die ogenschijnlijke tegenstrijdigheden zijn eigenlijk gewoon afwegingen die je kan maken.

Dat jij dat onrealistisch vindt is jouw probleem denk ik.
 
Mijn eerste volledige salaris na mij carrière switch.


1. PERSONALIA
Leeftijd: 26
Opleiding: Chemie + Chemische procestechnieken
Aantal jaar aan het werk (wat/hoelang) : 5
Alleenstaand/getrouwd/wettelijk/samenwonend: Alleen
Aantal kinderen ten laste: 0

2. ARBEIDSOVEREENKOMST
Arbeider/bediende/ambtenaar: bediende
Werkgever/Industrie waar je in werkt (bvb paritair comité?): pc200/ biotech services
Huidige functie: field service engineer
Anciënniteit: 0
Officiële aantal uren tewerkstelling: 40
Echt aantal uren werk (zonder verplaatsing): 50~

3. LOONVOORWAARDEN (vermeld enkel wat van toepassing is)
Maand salaris (bruto): 3630
Maand salaris (netto incl. nettovergoedingen): 2350
Nettovergoedingen: 74 thuiswerk,carwash + 40 internet + 10 per dag bij klant
13e maand (volledig/gedeeltelijk): ja
BedrijfsGSM/laptop: beide
Maaltijdcheques: neen
Ecocheques:250
Groepsverzekering (deel werkgever%): ja weet niet %
Hospitalisatieverzekering:ja
Andere voordelen (bonus, 14e maand...): bonus 4% + als het goed gaat met het bedrijf extra’s

4. MOBILITEIT
Plaats waar je werkzaam bent: Remote + field Benelux vooral
Afstand woon/werk in km's: gemiddeld 80km
Afstand woon/werk in tijd: 2h ongeveer
Eigen auto nodig voor het werk: nee
Verplaatsingsvergoedingen: bee
Bedrijfswagen of -fiets (VAA & Budget, Tankkaart?): Ja, ik werk er al 2 maanden maar weet mijn budget nog niet, voorlopig een aanloopwagen.

5. WERKOMSTANDIGHEDEN
Aantal wettelijke vakantiedagen:20
Vakantiedagen (arbeidsduurvermindering):12
Vakantiedagen (andere extra):
Vrijheid om verlof te nemen:ja
Ploegarbeid (? shiften)/dagwerk:dag
Glijdende werkuren:Ja bespreek met de klant hoelaat ik langs kan komen
Stress (bvb oproepbaar door werkgever)?: Stress redelijk veel, einde van het jaar, veel breakdowns. Veel dingen die door corona gepusht zijn geweest.
Hoe vaak overuren te presteren: Regelmatig, maar ook wel eens een dag thuis werk, dus compensatie is er wel helft vd tijd
Mogelijkheid tot het volgen van opleidingen: intern
Telewerk (buiten corona-periode):Ja

Momenteel zit ik goed, zeer uitdagend de reden voor veel stress is dat ik momenteel redelijk veel verantwoordelijkheid heb gekregen op een korte tijd.
 
Geluk is zeker nodig om carriere te maken. Er moeten functies vrijkomen die bij je passen zodat je op die manier kan doorgroeien.

Netwerk daartegen vind ik altijd wat een excuus. 'Hij heeft de promotie gekregen omdat hij een beter netwerk heeft'. Dat is een drogreden in heel veel gevallen (behalve mogelijk politieke benoemingen). Zo een netwerk komt er niet zomaar. Hoe heeft die persoon dat netwerk gekregen?

Ik ben 4 jaar geleden gestart bij mijn huidige werkgever, zonder enig netwerk op dat moment want ik kende niemand. Ondertussen heb ik een uitgebreid netwerk en wegens geluk (functies die vrij komen) al 2 keer kunnen opklimmen. Dat netwerk is er gekomen door goed werk af te leveren, initiatief te nemen om bij te dragen aan de belangrijke projecten, mijn woord te houden om als betrouwbaar gezien te worden, etc. Dit herleiden tot 'een netwerk' is toch kort door de bocht.
 
Beetje rare vraag maar in mijn bedrijf lijkt het nogal vaak om geluk & timing te draaien.
Wat is zo de tactiek om 'hogerop' te raken ?

[1] Expert zijn in 1 gebied ?
[2] Initiatief nemen en met vernieuwingen komen ?
[3] Goed blaadje bij de baas ?
[4] Strategische positie kiezen (bv. leidinggevende die zal vertrekken of op pensioen gaat) ?
[5] Langer werken dan collega's ?

In mijn geval (wetenschappelijke sector) is [1] een basis vereiste. Geen expertise en het is gedaan. Je kunt whatever politieke spelletjes spelen en netwerk hebben. Als je inhoudelijk leeg bent, zal het niet gaan. Wat niet wil zeggen dat de beste expert uiteindelijk het verste raakt.

[2] is persoonlijk voor mij heel belangrijk geweest. Get shit done, door de miserie en chaos heen resultaten bereiken. Als je gewoon zit te wachten op taakjes elke dag, dan gaan ze je geen projecten zelf laten leiden. Nogal obvious. Of als je bij alles twijfelt, niemand durft kwetsen of geen beslissingen durft nemen, dan ook niet. Je moet mensen bruskeren soms als je dingen gedaan wil krijgen. Op een propere manier uiteraard.

[3] Je moet je baas niet opzettelijk schofferen en de asshole uithangen. Of de interessante smurf uithangen continue. "Je belt me op een zaterdag, ik ga naar HR". "Dat is mijn prive nummer, GDPR inbreuk". Zo heb ik er ook zien rondlopen, en dan verwonderd zijn waarom ze geparkeerd worden. Als je het uithangt, moet je niet verwonderd zijn dat ze je passeren

[4] Kun je proberen, maar is moeilijk. Een glazen bol bestaat niet. Wat wel helpt is proberen om een goeie baas te hebben, in een goed departement te zitten, in een goed team te zitten. In the end is het hogerop ook finger pointing en punten scoren. Je gaat moeilijk iemand uit een shitty team of departement promoveren. Er zijn altijd van die teams waarvan iedereen weet dat ze de kantjes ervan rijden, niks doen, etc. Daar gaan ze hogerop ook in een boog omheen, ook al ben je dan goed in dat team

[5] Weinig kans op succes


Ik ga akkoord met @Aldamir zij opmerking over netwerk. Je moet een netwerk uitbouwen. Ik ben nu zelf niet de beste netwerker ever, maar ik heb verschillende wekelijkse of 2-wekelijkse meetings met Amerikaanse collega's om gewoon wat te chitchatten over het reilen en zeilen in het bedrijf. Doe ik 15 min of 30 min 's avonds in de zetel. Je komt heel wat te weten over projecten/dingen/mensen... Zo bouw je contactpunten op die je eventueel kunt gebruiken om in je projecten vooruit te raken. Er zijn collega's die echt enkel hun eigen 5 of 10 directe collega's kennen en voor de rest niemand. Als niemand je kent, ga je ook niks in de schoot geworpen krijgen...
 
Terug
Bovenaan