Vastgoed steeds meer onbetaalbaar

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Deleted member 1888
  • Startdatum Startdatum
Dat bedoel ik, het is beter naar dergelijke cijfers te kijken dan te vergelijken met eigen inkomen. Vergelijken met eigen inkomen zegt weinig en is sowieso anekdotisch. :)

En ik ben ook eerder voorstander van "meer algemeen" zaken aanpakken. Als er zo'n grote groep aanspraak maakt op sociale woningen, dan is er duidelijk iets mis op de huizenmarkt en/of de verloning op de arbeidsmarkt. Dat ligt echt veel verder dan "enkele profiteurs".
Maar dat zegt toch ook allemaal niets...
Ja de prijzen zijn nu maal 8 gegaan. De lonen maal 3. Waar is de informatie over : de intresten zijn gedeeld door 10, de financiële hulp van de ouders maal x, de praktische hulp van de ouders -y (of ook nog +z), het aandeel zwart geld bij aankoop -100%, etc...

Als ik echter gedaan had wat al de anderen die nu klagen over dat ze geen woning kunnen kopen, dan was ik nu misschien al 2 keer gescheiden, had ik 2 kinderen met 2 vrouwen gehad en was ik nu samen met vlam nummer 10, had ik 15 jaar lang elk jaar in ibiza gezeten om mijn vakantie te vieren en om het jaar een spiksplinternieuwe apple GSM van 1000€. Want ja ik werk hard en dus MOET ik toch echt naar daar trekken hoor en dat hebben terwijl ik in mijn versace hemden en addidaskes zit rond te slenteren. Aan de paalse plas of de loose zandberg met mijn frigobox dat is toch echt te min hoor.... (terwijl dat vb mijn vakantie was toen ik jong was ).

Dat de modale vlaming in 1990 toen geen internet, geen spiksplinternieuwe wagen, elke dag boterhammekes met choco aten zonder beleg !!!! want dat is te duur en ongezond, de helft van een steak want vlees is toch pokke duur, of een eigen huis hadden waar men elke dag voor jaren aan een stuk zat in te klussen om het langzaamaan op dat verouderd villake van >280k€ te doen lijken, ja neen dat moeten we dan niet meenemen. Of men zijn gewone job deed, en als men thuiskwam nog x uren in het zwart bij den jos op den hoek ging in het zwart bijklussen. Of waarbij de vava een maand x of y niet aankocht zodanig dat zoonlief samen met de CM kon gaan skiën in plaats van mee op italiëreis ging van het school. Ja dat zie ik echter nergens naar boven komen.

Maar dat was wel de realiteit...

Of hoe moet ik dat dan wel zien ?

Ik zie gewoon niet in welke maatregelen je zou kunnen nemen die impact zouden hebben op de loonlast of de woonmarkt...
 
Nu vind ik het tegenwoordig ook wel echt te zot aan het worden.

Mijn vriendin heeft haar woning dit jaar verkocht, zij heeft dit in 2015 aangekocht. Voor de prijs dat ze het nu verkocht heeft, zou ze haar eigen huis zelfs niet kunnen kopen. We spreken hier dan maar over 6 jaar verschil en heeft ze ondertussen ook een mooie opslag gehad en meer kunnen sparen.

Zelfde verhaal bij mijn woning. Toen ik aan het kijken was om te bouwen of kopen, zag ik veel woningen van zo'n 485k. 6% registratierechten dus in totaal was je 514k + 7k notaris kosten = 521k kwijt.
Toen vond ik dat al veel geld, want dat was voor mij de reden om te zeggen van ik ga bouwen. Want boven die 521k moest ik nog steeds extra zaken betalen om het verder naar mijn goesting te brengen + energie is dan ook niet zoals een nieuwbouw.

Dan dacht ik ook nog van als ik nog veel mee help kan ik nog wel zo'n 50-60k in mijn zak steken. Uiteindelijk ben ik een 463k kwijt voor de bouw (Dat is de all-in prijs. Zit dus letterlijk alles in, van btw naar hypotheek/notaris kosten, tuin/oprit, grond,....) (in 2019 ben ik in de woning getrokken)
2 weken terug heb ik dus de woning verkocht. Een woning dat ik had geschat bij begin van de bouw op €485.000 waarde op de huizenmarkt, verkocht voor €574.000.

Enigste reden dat wij nu met de prijzen van vandaag mee kunnen gaan is omdat we een paar jaar terug beide een woning hebben gekocht en deze mee zijn gestegen. Moesten wij nu op de woningmarkt komen, zouden wij onze eigen woningen niet kunnen kopen. Ondanks onze lonen zijn gestegen en een grotere eigen inbreng zouden hebben.
Zegt dit niet vooral iets over de lengtes die mensen bereid zijn te gaan wanneer ze een eigen woning kopen?
Als je om te beginnen tot het maximum van je budget gaat voor een huis, dan is het ook niet zo moeilijk dat je datzelfde huis vervolgens niet meer kan kopen wanneer de prijzen met 5% stijgen. Want dan is dat 5% boven je budget.

Ons huis is ook gekocht in 2016 en nu, door enkele renovaties, gemakkelijk met 150k winst verkoopbaar. Maar ik was net zo goed tevreden geweest met een mindere woning als ik met het beschikbare budget van 2016 nu opnieuw moest kopen.

Ik maak de rekening niet voor de mensen die jouw huis 574k gekocht hebben , maar ik zou me daar toch nooit comfortabel bij kunnen voelen (500k is voor mij de nieuwe 400k), zelfs al zijn wij met deze stijgingen intussen zelf ook baksteen euromiljonair geworden. Deze prijzen voelen allemaal zo hard overgewaardeerd aan. En dat komt omdat de geringe budgettaire marge die mensen hielden voor luxevakanties, -wagens, -kleren en -juwelen, uitgaan nu volledig opgesmost wordt aan de woning die nog nooit zo centraal gestaan heeft in ons leven als nu dankzij corona. Vastgoed(renovaties) zijn het nieuwe WC papier, iedereen hamstert. Dat gaat niet blijven wanneer het normale leven terugkeert, dit is gewoon de piek. Voor de eerste keer ben ik het dus eens met @JanusDR

Laat de rentes maar terug stijgen, ik ben er klaar voor. :p
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Maar dat zegt toch ook allemaal niets...
Ja de prijzen zijn nu maal 8 gegaan. De lonen maal 3. Waar is de informatie over : de intresten zijn gedeeld door 10, de financiële hulp van de ouders maal x, de praktische hulp van de ouders -y (of ook nog +z), het aandeel zwart geld bij aankoop -100%, etc...

Als ik echter gedaan had wat al de anderen die nu klagen over dat ze geen woning kunnen kopen, dan was ik nu misschien al 2 keer gescheiden, had ik 2 kinderen met 2 vrouwen gehad en was ik nu samen met vlam nummer 10, had ik 15 jaar lang elk jaar in ibiza gezeten om mijn vakantie te vieren en om het jaar een spiksplinternieuwe apple GSM van 1000€. Want ja ik werk hard en dus MOET ik toch echt naar daar trekken hoor en dat hebben terwijl ik in mijn versace hemden en addidaskes zit rond te slenteren. Aan de paalse plas of de loose zandberg met mijn frigobox dat is toch echt te min hoor.... (terwijl dat vb mijn vakantie was toen ik jong was ).

Dat de modale vlaming in 1990 toen geen internet, geen spiksplinternieuwe wagen, elke dag boterhammekes met choco aten zonder beleg !!!! want dat is te duur en ongezond, de helft van een steak want vlees is toch pokke duur, of een eigen huis hadden waar men elke dag voor jaren aan een stuk zat in te klussen om het langzaamaan op dat verouderd villake van >280k€ te doen lijken, ja neen dat moeten we dan niet meenemen. Of men zijn gewone job deed, en als men thuiskwam nog x uren in het zwart bij den jos op den hoek ging in het zwart bijklussen. Of waarbij de vava een maand x of y niet aankocht zodanig dat zoonlief samen met de CM kon gaan skiën in plaats van mee op italiëreis ging van het school. Ja dat zie ik echter nergens naar boven komen.

Maar dat was wel de realiteit...

Of hoe moet ik dat dan wel zien ?

Ik zie gewoon niet in welke maatregelen je zou kunnen nemen die impact zouden hebben op de loonlast of de woonmarkt...
Je betoog dat de modale Vlaming vroeger geen internet had enz... raakt kant noch wal. Producten zullen over het algemeen toegankelijker worden voor een brede groep naarmate ze verder vorderen in de levenscyclus. Kocht je begin jaren '90 een DVD-speler dan was dat een behoorlijk aandeel van je koopkracht. 15 jaar later kocht je die voor de prijs van een jeans. Alles wordt over het algemeen toegankelijker in een groeiende economie. Een ruimtereis kan nu onbetaalbaar zijn maar binnen pakweg 60 jaar kunnen ook daar prijsbrekers op de markt komen. Vergelijk het maar met een vliegreis in 1950 en vandaag... Hoeveel % van je loon kost een ticket naar NY? In 1950 kwam je niet toe met een maandloon.

Vastgoed is daarin a-typisch en wordt steeds duurder met slechts enkele kortstondige prijscorrecties (in de jaren '80 eentje en dan nog 's na de financiële crisis van 2008) over een lange tijd. Vastgoed wordt dus, geleidelijk aan, onbereikbaar voor een grote groep mensen (zeker jonge gezinnen en alleenstaanden)! Dat is geen geloof of overtuiging maar blijkt uit studies. Begeef je je vandaag als startend gezin op de huizenmarkt dan heb je het moeilijk en het zal nog moeilijker worden. Punt uit! Mogen die mensen daarover klagen: uiteraard!

Jezelf als voorbeeld nemen is nooit goed. Er lopen immers geen gemiddelde mensen rond... Goed dat jij, mits alle opofferingen, een huis hebt kunnen kopen maar dat wil daarom niet zeggen dat wie het nu moeilijk heeft per definitie zijn prioriteiten niet juist heeft, zoals je laat uitschijnen. Je voorbeeld vind ik dan ook nogal karikaturaal.

En, het doet er niet toe, maar ik heb zelf ook (als alleenstaande) een ruim huis in een dure regio gekocht zonder een zware hypotheek. In 2020, dus ook nog's (in mijn ogen) teveel betaald.

Bovendien voldoe ik aan jou profiel van een klager: gescheiden, kinderen in co-ouderschap, ga vaak op reis, draag merkkledij (al is Versace niet mijn ding, behalve voor hun boxershorts ), geef nieuwe iPhones als mijn kinderen een goed rapport hebben en typ dit bericht op mijn Macbook Pro... Ik heb niks te klagen. Dat betekent echter niet dat ik vind dat het allemaal zo gemakkelijk is. Tegen iedereen die het moeilijk heeft om een woning te kopen verkondigen dat het toch allemaal meevalt en ze maar wat harder hun best moeten doen of hun prioriteiten maar moeten aanpassen, dat vind ik pas neerbuigend!

En nu ga ik aperitieven op mijn terras. Met een glas champagne genieten van het vergezicht dat mijn huis in het (zelfverklaarde, maar niet door mij) Toscane van Vlaanderen heeft. Maar ach, een beetje positief blijven en wat aan je prioriteiten sleutelen en een alleenstaande woning met een grote tuin, in een rustige buurt, op een boogscheut van de hoofdstad, met een zicht om van omver te vallen is ook voor jou perfect mogelijk!!! **ironisch**
 
Laatst bewerkt:

--> Daar kan je de historische huizenprijzen zien ten opzichte van het inkomen of de huur. (optie aanklikken rechts-onder)

Je ziet dat België momenteel duur is en dat het historisch gezien nu, ex ante, niet echt een topmoment is om te kopen.

Maar kan het zotter? Uiteraard, zie Canada of Australië, waar mensen soms kamperen om als eerste op een veiling van een huis te kunnen inschrijven.

Volgens de price/rent ratio lijkt het als investering alvast veel beter om momenteel iets te kopen in Italië dan in België, dus misschien beter het echte Toscane dan het Toscane van Vlaanderen? :)

(je ziet daar trouwens ook dat de huizenprijzen in België tussen 1979 en 1986 eens 40% gezakt zijn in reële termen!)
(en je ziet ook waarom elke huizenkoper tussen 1986 en vandaag een tevreden man is. Logisch, als de asset die je koopt met een x5 hefboom in waarde stijgt.)
(en je ziet ook waarom vandaag een andere startsituatie is als 20-30 jaar geleden. Dus die verhalen van 'koop een huis met lening' en 'koop 5 jaar later weer een nieuw' en wordt 10 jaar later vastgoedmiljonair vertrekkende van 0 euro, zijn niet meer realistisch aan de huidige price/rent ratios.)
 
Laatst bewerkt:
Mja eye of the beholder zeker ?

Ik kon mij nu een duurdere woning permitteren dan dat ik toen kon doen. Maar mijn nettoloon op die 7j is van 2k naar 3k gegaan.

Jij zat echter al aan een hoog loon, waardoor loonstijgingen beperkt zijn. Desondanks gok ik dat uw inkomen nog altijd het mijne wegblaast. Mijn toekomstige loonstijgingen gaan in principe maximaal uitkomen op 3500€ netto. En dat maximum haal ik ongeveer binnen +/-15 jaar. Dan ben ik 55-56j...

Voor mij gaat het vooral over dat je voor hetzelfde huis op een paar jaar serieus dieper in u portemonnee moet gaan graven. Waarbij je een paar jaar terug een woning kon kopen waarbij je nog wel een comfortabel voelde en nu totaal uit bereik is of u financieel wel tot u max moet begeven.

Ik heb een deftig loon, waardoor ik als alleenstaande in die prijsklasse kon shoppen. Wilt niet zeggen dat ik tot mijn max ben gegaan, maar op een punt waarbij ik het een mooi balans vond tussen een woning waar ik graag in woon en financieel goed bij voel.

Mijn loon is dan nog nog bovengemiddeld gestegen. Ik verdien nu op jaarbasis €13.000 netto meer dan 5 jaar geleden, mijn loonstijging nu dekt eigenlijk bijna mijn lening. (maar ik vergelijk eerder van hoeveel zou ik nu verdienen bij mijn werkgever, in vergelijk met mij 5 jaar geleden)

Als ik echt wil kan ik mijn woning nog kopen op de dag van vandaag, maar daar moet ik dan aanzienlijk meer voor lenen en dan verwijs ik terug naar mijn eerste zin. + ik ben daar dan ook wel een uitzondering in, door mijn loon.
Ik had toen ik startte geschat op €485.000 (was mijn gedacht 5 jaar geleden en toen ik een woning aan het zoeken was), dus pakt 521k incl koste. Terwijl nu 574k, pakt dan 615k inclusief all kosten.

Mijn vriendin aan de andere kant is haar woning compleet uit bereik, waar ze 5 jaar geleden die woning kon aanschaffen, moet ze op de dag van vandaag zelfs niet meer aan denken. Haar loonstijging is dan ook eerder normaal en niet te vergelijken met mij.
 
Laatst bewerkt:
Zegt dit niet vooral iets over de lengtes die mensen bereid zijn te gaan wanneer ze een eigen woning kopen?
Als je om te beginnen tot het maximum van je budget gaat voor een huis, dan is het ook niet zo moeilijk dat je datzelfde huis vervolgens niet meer kan kopen wanneer de prijzen met 5% stijgen. Want dan is dat 5% boven je budget.
Dat is een ander discussie vind ik.

Voor mij gaat het vooral over dat je voor hetzelfde huis op een paar jaar serieus dieper in u portemonnee moet gaan graven. Waarbij je een paar jaar terug een woning kon kopen waarbij je nog wel een comfortabel voelde en nu totaal uit bereik is of u financieel wel tot u max moet begeven.

Moest ik 5 jaar later geboren zijn en nu pas beginnen met een woning te kopen, zou ik daar financieel veel meer voor over moeten hebben om eigenlijk dezelfde woning als nu te hebben. Ondanks mijn loon uiteraard mee gestegen is, ik zou als 24 jarige nu meer verdienen als 24 jarige toen.

Moest mijn vriendin 5 jaar later geboren zijn, dan zou ze haar woning gewoon niet kunnen aankopen.
 
Laatst bewerkt:
Je betoog dat de modale Vlaming vroeger geen internet had enz... raakt kant noch wal. Producten zullen over het algemeen toegankelijker worden voor een brede groep naarmate ze verder vorderen in de levenscyclus. Kocht je begin jaren '90 een DVD-speler dan was dat een behoorlijk aandeel van je koopkracht. 15 jaar later kocht je die voor de prijs van een jeans. Alles wordt over het algemeen toegankelijker in een groeiende economie. Een ruimtereis kan nu onbetaalbaar zijn maar binnen pakweg 60 jaar kunnen ook daar prijsbrekers op de markt komen. Vergelijk het maar met een vliegreis in 1950 en vandaag... Hoeveel % van je loon kost een ticket naar NY? In 1950 kwam je niet toe met een maandloon.
Mij heeft men altijd geleerd : vele kleintjes maken een grote.

Het kan dan gerust zijn dat producten over het algemeen toegankelijker zijn voor een brede groep. Maar als je vroeger geen geld spendeerde aan die subset dan is elke uitgave die je nu doet daarvoor een extra kost die inhakt op uw capaciteit om dat gedeelte als afbetaling te gebruiken.

Indien daarnaast de basis zaken, zoals elektriciteit, eten, drinken, verwarming, etc... dezelfde prijs gebleven zijn of :shocker: duurder geworden zijn dan hak je hiermee nog verder in op uw capaciteit om uw eigen woning te kopen.

Als er daarnaast meer mensen zijn met 2 linkerhanden of de eisen voor hoe de woning er moet uitzien hoger liggen dan in het verleden, ja dan is het logisch dat het allemaal moeilijker wordt.
Als ik gewoon al kijk in mijn eigen familie, daar ben ik de enigste die zelf heeft gewerkt in zijn eigen huis (maar komt dat vb bijlange niet in de buurt van wat Bimmer gedaan heeft) maar hebben er meerdere wel hier en daar iets hulp gekregen van de handige vader of moeder. De rest heeft dit allemaal uitbesteed. Kijk ik echter 1 generatie terug (dus versie mijn ouders) dan hebben ze zo goed als allemaal geklust (of geklost, het is maar hoe je het bekijkt) in hun eigen huis (en kregen ze ook die hulp van hun ouders). Kijk ik nog 1 generatie verder terug, dan ken ik niemand die heeft gezegd van hier is een zak geld bouw het maar voor mij (en dan bedoel ik zowel neven, nichten, nonkel, tantes, grootouders, grootnonkels, etc...).

Niet dat dat daarom iets om op neer te kijken is, het is leuk dat men zich heeft opgewerkt zodanig dat men dat niet meer MOET doen om rond te komen of hun eigen woning te hebben of omdat men liever zijn tijd ergens anders aan besteed. Maar als je het niet kunt betalen, dan is daar ook niets mis mee dat je het op die manier doet. Dat vind ik dan juist eerder aanprijswaardig dan gewoon met het handje klaar staan en zitten te roepen : de huizen zijn te duur geworden, wij kunnen dat allemaal niet meer betalen !!!!!

Als ik de kennis, goesting, 2 rechterhanden had van mijn vader / grootvader... dan had ik de prijzen die bimmer had vermeld nog harder kunnen drukken, omdat het dan niet zo was van hey Paesen (https://www.paesen.be/) lever mij eens x stenen, maar was dat den Pol van op den hoek gaat zijn stal afbreken als je daar helpt dan mag je gratis die stenen meenemen en steek er dan wat extra uren (neem vlot een maand) in om die stenen zuiver te maken (en ja, ik heb als klein manneke daar ook nog bij mijn grootvader en mijn vader meegeholpen). Zo ging dat namelijk in de tijd dat mijn grootvader, vader en mijn nonkels bouwden.
Dat was gewoon een andere mentaliteit... zo van, nieuw stenen kopen... zijde gij op uwe kop gevallen weette gij wel niet wat dat dat kost !!!! Of het hebben van vrije tijd : in hunne tijd was dat iets raars, ze moesten altijd ergens wel iets nuttig doen.

Dus om dan een standaard antwoord te geven zo van, er zijn studies die stellen dat tov het inkomen, bouwen duurder is geworden. En dat is abnormaal!!! Neen zo simpel is het niet, de omstandigheden, eisen, wensen, capaciteiten, etc... zijn gewoon gewijzigd en dat moet als je correct wilt zijn in uw analyse dan ook meegenomen worden.

Wil dat daarom zeggen dat er voor mij niets moet of MAG gebeuren om dat aan te pakken. Neen dat heb ik niet gezegd,... maar het is ook niet dat ik meer belastingen wil betalen zodanig dat iemand anders dat gewoon in zijn schoot geworpen krijgt...
Wil dat daarmee zeggen dat de prijzen nu niet een beetje te hard gestegen zijn ? Ja maar aan de andere kant, ik kan er ook niet aan doen dat ik geen 100k heb gekregen zoals x omdat mijn vader nog altijd geloofd in je moet zelf uw eigen dopjes doppen, of dat ik niet als een buur de ouders het huis hebben betaald en de zoon/dochter (van 2x) hen gewoon betalen wat ze kan voor zolang het nodig is om het terug te betalen of het gewoon kwijt gescholden wordt.

Dergelijke zaken hebben gewoon een impact op de prijs. En daar moet je als individu dan maar een eigen strategie voor zoeken om daarmee te concurreren. Het is niet aan de overheid om dan maar de wilde weldoener te spelen voor een beperkte subdeel van de bevolking.

Vastgoed wordt duurder en hoe langer hoe meer onbereikbaar voor een grote groep mensen (zeker jonge gezinnen en alleenstaanden)! Dat is geen geloof of overtuiging maar blijkt uit studies. Begeef je je vandaag als startend gezin op de huizenmarkt dan heb je het moeilijk en het zal nog moeilijker worden. Punt uit! Mogen die mensen daarover klagen: uiteraard!
Studies die niet de totaliteit van de vergelijking maken. Dus wat zijn die studies dan nog waard ? Niet veel toch ?
Dat was mijn punt.

Wil dat daarom zeggen dat ik niet wil meegaan in het resultaat van die studie, dat de prijzen duurder worden. Neen dat heb ik niet gezegd. Maar waarom daar stoppen? Vroeger werkte men zijn gans leven bij dezelfde werkgever met een vast contract. Mensen hadden dan ook stabiliteit en konden plannen. Nu zijn er mensen die met dagcontracten, weekcontracten, flexibele deelcontracten, etc... werken en gewoon geen uitzicht hebben op beter (op de uitzondering daar). Heb ik daar een probleem mee dat er sociale woningen zijn, neen. Sociale koopwoningen : ja. Omdat voor mij je altijd de mogelijkheid moet behouden dat mensen een drang hebben om hun omstandigheid te verbeteren. Het streven naar meer. Omdat dat voor mij de enigste manier is dat onze samenleving kan werken en blijft werken en eigenlijk altijd al gewerkt heeft.

Jezelf als voorbeeld nemen is nooit goed. Er lopen immers geen gemiddelde mensen rond... Goed dat jij, mits alle opofferingen, een huis hebt kunnen kopen maar dat wil daarom niet zeggen dat wie het nu moeilijk heeft per definitie zijn prioriteiten niet juist heeft, zoals je laat uitschijnen.
Dat was mijn punt niet. Mijn punt was dat elke KEUZE een consequentie heeft, en dat je daarmee dan ook mee moet leren leven en er het beste van moet maken in plaats van bij de pakken te blijven zitten.

En niet verwachten dat men de problemen oplost voor U. Jij moet uw eigen problemen aanpakken, hoe erg en moeilijk ze ook zijn.

En, het doet er niet toe, maar ik heb zelf ook (als alleenstaande) een ruim huis in een dure regio gekocht zonder een zware hypotheek en voldoe aan jou profiel van een klager: gescheiden, kinderen in co-ouderschap, ga vaak op reis, draag merkkledij (al is Versace niet mijn ding, behalve voor hun boxershorts), geef nieuwe iPhones als mijn kinderen een goed rapport hebben en typ dit bericht op mijn Macbook Pro... Ik heb niks te klagen. Dat betekent echter niet dat ik vind dat het allemaal zo gemakkelijk is. Tegen iedereen die het moeilijk heeft om een woning te kopen dat het toch allemaal meevalt en ze maar wat harder hun best moeten doen of hun prioriteiten maar moeten aanpassen, dat vind ik pas neerbuigend!

Ik hoop dat je uw madam niet tot de bedelstaf hebt gereduceerd ;p.

Mja, wat de een neerbuigend zou noemen, zou de opponent ervan als betuttelend achten. Mijn punt staat hoger beschreven, ik hoop dat het deze keer dan ook duidelijker is. Ben je het daarmee niet eens, geen probleem de beste vrienden. Maar dat is mijn mening. Is mijn mening de meerderheid dan zal het dat zijn. Of is het een variatie die een meerderheid is, dan zal het dat zijn en leg ik er mij bij neer.

Ik geloof echter niet dat er ook maar een meerderheid is die de opinie heeft die pardal had over wat een sociale woning moet zijn.

Is het dat wel, tsja dan zij het zo.

En nu ga ik aperitieven op mijn terras. Met een glas champagne genieten van het vergezicht dat mijn huis in het Toscane van Vlaanderen (niet zelf bedacht, dat noemen ze hier echt zo) heeft. Maar ach, een beetje positief blijven en wat aan je prioriteiten sleutelen en een alleenstaande woning met een grote tuin in een rustige buurt op een boogscheut van de hoofdstad met een zicht om van omver te vallen is perfect mogelijk!
Geen probleem, ik heb gekozen voor hetzelfde maar dan in de hoofdstad van het Wallonië van Vlaanderen. ;p
 
We zij toch nog altijd bezig over wat realistisch is in Vlaanderen hé? Of zijn we overgeschakeld op uw droomwereld?

Want je hebt volgende dingen al gezegd:
  • Als men groter wilt blijven wonen als nodig mag dit.
  • Het moet in hun buurt zijn.
  • Als men een tuin wilt, moet dit zelfs.
  • Het moet allemaal goed gelegen zijn voor OV/andere voorzieningen.
In Vlaanderen zijn de combinatie van al die dingen niet eens mogelijk voor het merendeel van de mensen die geen gebruik maken van het sociale systeem... Dus ja, met de combinatie van al die dingen spreek je jezelf tegen in de realiteit.
Alles is mogelijk als de politiek de juiste keuzes maakt.

En je gooit mijn dingen door elkaar:

Wanneer men een sociale woning heeft toegewezen gekregen en er 30 jaar woont, vind ik het niet kunnen dat deze mensen verplicht kunnen verhuisd worden naar een appartement of woning aangepast aan hun rationele bezetting, maar niet aan hun levenswijze.

Wil men een goed woonbeleid voeren, gaat dat niet zonder naar mobiliteit te kijken, plaatselijke economie, vrije tijd en school. Een integraal beleid, dan pas kan men tot verandering komen.
 
Voor mij gaat het vooral over dat je voor hetzelfde huis op een paar jaar serieus dieper in u portemonnee moet gaan graven. Waarbij je een paar jaar terug een woning kon kopen waarbij je nog wel een comfortabel voelde en nu totaal uit bereik is of u financieel wel tot u max moet begeven.
ik zie eigenlijk niet echt het verschil met hoe dat er in het verleden aan toeging om eerlijk te zijn...

De stijging is nu gewoon wat sneller geweest. Maar aan de andere kant is de daling van de rentevoeten, de wijziging van het % van het registratierecht, de significante stijging van de nettolonen, de aangepaste wetgeving en percentages om kleinkinderen al een voorschot op de toekomstige erfenis, allemaal een zeer recent gegeven, . En dat heeft volgens mij nu gewoon een impact op de prijzen.

Of zijn de percentages van de maandelijkse betaling tov het inkomen aan de prijzen dat men nu koopt, significant gestegen tov de jaren daarvoor ?

Ik heb een deftig loon, waardoor ik als alleenstaande in die prijsklasse kon shoppen. Wilt niet zeggen dat ik tot mijn max ben gegaan, maar op een punt waarbij ik het een mooi balans vond tussen een woning waar ik graag in woon en financieel goed bij voel.
Dat begrijp ik, ik ben op het randje gegaan op mijn 34ste (was voor een jaar eventjes moeilijk). Maar op mijn 37ste was dat randje al gepasseerd tgv de boterhammen met choco. had ik de kanker die ik op mijn 38ste was ontdekt, ontdekt op mijn 34ste dan had ik serieus in de shit gezeten..., allez of misschien was de ingreep minder erg geweest, god knows.

Het punt is gewoon dat die balans gewoon anders is voor elke persoon. En net zoals hetgeen ik gekocht heb erover is voor een man alleen, was dat exact hetzelfde voor U. Maar voor mij was het het waard. Maar ik had perfect gelukkig geweest met een woning van 230k die ik op termijn veranderde. Ik had gewoon op het einde meer betaald om die op hetzelfde niveau te krijgen als de nieuwbouw waarvoor ik uiteindelijk ben gegaan. En ik zag groeipotentieel in de waarde waar ik kocht. Ik had het enkel niet zo snel verwacht...

Mijn vriendin aan de andere kant is haar woning compleet uit bereik, waar ze 5 jaar geleden die woning kon aanschaffen, moet ze op de dag van vandaag zelfs niet meer aan denken. Haar loonstijging is dan ook eerder normaal en niet te vergelijken met mij.
De woning die ik voor 230k 7 jaar geleden zou kunnen kopen, daarvoor zou ik nu 250k mogen betalen. En dat zou nog altijd binnen bereik zijn. Ook voor mensen die het minder goed hadden. De verbouwingen die ik had nodig geacht dewelke :

1) nieuwe ramen
2) zolder/dak isoleren
3) voorzetisolatie muur
4) nieuwe badkamer
5) nieuwe vloer
6) ketel -> warmtepomp want de bestaande verwarming was elektrische ventilatie
7) zonnepanelen
8) elektriciteit in orde brengen
9) regenwaterput en pomp voorzien

En die ik in mijn budget zou meegenomen hebben daarvan zou er gewoon veel meer afvallen. Juist omdat die niet nodig waren vanuit functioneel oogpunt.
Indien ik de woning toen zou gerenoveerd hebben op die wijze zou ik vlot tussen de 425 - 450k daarvoor nu kunnen vragen, en krijgen - als ik een beetje de markt nakijk.
Maar voor de woning in zijn niet gerenoveerde vorm, dat lijkt gewoon niet echt te trekken.
Heck gelijkaardige woningen die ik 7 jaar geleden bezocht heb en te koop stonden voor 200k (al was er de mogelijkheid om af te bieden) die staan nu voor 5 - 10k meer te koop (simpele GB arbeidswoningen in vb Hasselt)
De woningen die te koop stonden voor 280k daar vraagt men nu gewoon 320 - 380k voor.

Maar dat zijn dan ook woningen waar iedereen wel door gecharmeerd (esthetisch gerenoveerd) is of die gewoon direct intrekbaar zijn.

Als jij dan ook in diezelfde pool zit te vissen. Ja dan zal je het nu moeilijker hebben.
Vis jij in die pool van de woningen waar je nog wel een leuke financiële verrassing kunt tegenkomen of een tegenslag bij het renoveren... ja neen daar is de stijging echt niet zo substantieel.
Maar het kan zijn dat in uw regio dit anders is.
 
Sorry, dat is gewoon een enorm naïef wereldbeeld dat totaal niet haalbaar is. Er zijn echt geen middelen om iedere werkweigeraar/behoeftige het huis van zijn dromen te geven tegen sociale huurvoorwaarden en waarbij er dan ook nog eens wordt voldaan aan al zijn sociale eisen. Ze krijgen hier al een degelijk dak boven hun hoofd, dat is best wat als je ziet welke gunstmaatregelen er nog allemaal van toepassing zijn.
Liever naïef en streven naar een maatschappij waar iedereen een menswaardig leven kan leiden, dan verzuurd klagen over wat andere hebben of niet mogen hebben...
 
Alles is mogelijk als de politiek de juiste keuzes maakt.

En je gooit mijn dingen door elkaar:

Wanneer men een sociale woning heeft toegewezen gekregen en er 30 jaar woont, vind ik het niet kunnen dat deze mensen verplicht kunnen verhuisd worden naar een appartement of woning aangepast aan hun rationele bezetting, maar niet aan hun levenswijze.

Wil men een goed woonbeleid voeren, gaat dat niet zonder naar mobiliteit te kijken, plaatselijke economie, vrije tijd en school. Een integraal beleid, dan pas kan men tot verandering komen.
En van welke centen gaan we al die fantastische woningen binnen een stadskern, met goed openbaar vervoer en in de nabijheid van winkels betalen?


Hoe ga je het trouwens uitleggen aan gezin A dat hier keihard voor moet werken dat gezin B het zomaar in de schoot geworpen krijgt?
 
Dan heb je een dak boven je hoofd? Allé, daarond draait het net allemaal. Het nooit de bedoeling geweest om iedereen zijn droomwoning te geven onder de vorm van een sociale huurwoning.
Het draait om een menswaardig leven, kunnen leiden waarbij wonen een belangrijke factor, maar alleen een dak boven u hoofd, wilt niet zeggen dat men een menswaardig bestaan heeft.
 
En van welke centen gaan we al die fantastische woningen binnen een stadskern, met goed openbaar vervoer en in de nabijheid van winkels betalen?


Hoe ga je het trouwens uitleggen aan gezin A dat hier keihard voor moet werken dat gezin B het zomaar in de schoot geworpen krijgt?
Men had de gelden van de woonbonus kunnen gebruiken, minder belastingsvoordelen aan grootverdieners, belasting heffen op huurinkomsten enz...

Als men wilt is er het geld.

Je moet ervoor zorgen dat gezin A het ook in de schoot geworpen krijgt dan hoeven ze niet klagen over gezin B
 
ik zie eigenlijk niet echt het verschil met hoe dat er in het verleden aan toeging om eerlijk te zijn...

De stijging is nu gewoon wat sneller geweest. Maar aan de andere kant is de daling van de rentevoeten, de wijziging van het % van het registratierecht, de significante stijging van de nettolonen, de aangepaste wetgeving en percentages om kleinkinderen al een voorschot op de toekomstige erfenis, allemaal een zeer recent gegeven, . En dat heeft volgens mij nu gewoon een impact op de prijzen.

Of zijn de percentages van de maandelijkse betaling tov het inkomen aan de prijzen dat men nu koopt, significant gestegen tov de jaren daarvoor ?

Het is nu door de 2 woningen te verkopen dat het ons zo opvalt. Je weet hoeveel je er zelf voor betaald hebt, hoeveel de waarde toen was in de markt omdat je er zelf aan het zoeken was,.... .

Ik ben begonnen aan mijn bouw toen ik 24 jaar was. Dus ik vergelijk nu het loon van iemand van 24 jaar bij ons, die op hetzelfde niveau staat als mij toen. Dan merk ik op dat ik toen met mijn loon meer kon doen als hij nu. Hij zal meer % van zijn loon moeten afgeven om in de zelfde woning te wonen. Om in dezelfde prijsklasse te shoppen als mij 5 jaar geleden heeft hij nu wel 100k extra nodig.
Wij werken dan nog in een sector waar we nog mooie opslagen krijgen, veel van mijn andere vrienden die in een andere sectors werken is dat niet het geval.

Zaken dat je aanhaalt hebben er inderdaad voor gezorgd dat de woningen nog meer zijn gestegen in prijs en compenseert langs de andere kant. Maar neemt niet weg dat mijn collega nu wel 100k extra moet betalen.

Het is wel zoals je zegt streek gebonden. Zo zal het niet overal zijn, hoop ik.

Begin van het jaar was hier nog een artikel van de woningprijzen van de streek. Dat de woning prijzen in 2020 met 13,6% waren gestegen tov 2019
Cijfers kwamen van de Belgische federatie van notarissen en gaat over woningen (geen appartementen, kastelen of villa's. Hoe ze de scheiding maken tussen villa of woning weet ik niet, stond niet bij het artikel.)
Ik zou er niet van verschieten dat de prijzen van 2021 ook weer een stuk hoger liggen als die van 2020 en de prijzen tussen 2018-2019 zullen ook al wat hoger hebben gelegen.

Mijn vriendin haar woning koste in 2015 €230.000 (was een woning van 1970, waar niet veel was is in veranderd). Deze woning ligt in een verkaveling van 1970, waar ze allemaal toen tegelijk en dezelfde woningen hebben opgebouwd (waren toen de sociale koopwoningen). Paar maanden terug is daar in dezelfde straat een huis zoals haar voor €300.000 verkocht, dat is letterlijk een kopie van haar huis toen.
Haar woning hebben we verkocht voor €365.000, maar daar zijn dan uiteraard wel wat renovatie werken gedaan (ze had er nog zo'n 40 ingestoken). We zitten nu eigenlijk een beetje met het gevoel dat we te weinig hebben gevraagd en beter het huis wel te koop hadden gezet (via via had iemand gehoord dat ze het ging verkopen en had dan gelijk de vraagprijs gegeven).

Off-topic.
Ik wist niet dat je in de tussentijd kanker hebt gehad (of nog hebt). In ieder geval veel sterkte en hoop dat het beter met je gaat en volledig bent of gaat genezen.
 
Terug
Bovenaan