Dochter is hier ondertussen bijna een maand oud.
Mijn vriendin zit aan haar 3e borstontsteking. De laatste is gelukkig minder erg dan de vorige twee. Ik had geen idee dat dat zo pijn kon doen.
Het is allemaal wel heel zwaar moet ik zeggen. Ons dochterke wilt eigenlijk alleen maar vastgehouden worden. Ik slaap in de logeerkamer, dus ik kan gelukkig wel doorslapen maar mijn madam is eigenlijk quasi alleen maar met de kleine bezig. Alle praktische zaken (zowel mentaal als fysiek) komen op mijn schouders terecht en morgen begin ik opnieuw te werken.
Ik had gehoopt dat mijn madam wat naar buiten zou gaan met de kleine maar ze wil haar wereldje precies heel erg klein houden (echt mijn stijl niet). De dokter heeft eigenlijk gezegd dat ze best antibiotica zou pakken tegen die borstontsteking maar dat wil ze dan liever niet omdat ze het geen fijne gedachte vindt dat de kleine antibiotica binnenkrijgt. Terwijl ik dan weer zoiets heb van 'de dokter probeert u noch onze kleine te vergiftigen, pak die antibiotica gewoon zodat ge effectief beter wordt, zodat ge wat meer op uw eigen benen kunt staan en niet continu ziek zijt'.
Ben maar gewoon ergens anders gaan zitten, toch niks te winnen bij zo'n discussie uiteindelijk. Tis allemaal best pittig in elk geval