Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Holocene]

Gisteren zei collega me dat ze lang hadden moeten proberen om kinderen te krijgen, dat de vrouw er een tijdje doorheen had gezeten (volledig begrijpelijk) en dat haar baas geen betere commentaar vond dan "wat er in uw privéleven speelt, interesseert mij niet"...

Jezus, wtf. Sommige mensen...

 

[Visenya]

Ik kan het melkkoegevoel van de automatische kolf echt bevestigen. De eerste drie maanden na de bevalling was dat het, naar mijn gevoel, enige dat ik echt voor mijn dochter kon doen. (10 weken couveuse) Zelfs toen ik full-time met borstvoeding gestart was, bleef papa @Coolguy dagelijks een flesje geven, de vriezer stak nog stampevol moedermelk. Ik heb achteraf ook wel een borstontsteking of drie gehad, ene keer maar met koorts. Wat ik toen probeerde te doen was, warmte leggen op de borsten, de harde stukken los masseren voor dochterlief dronk, en achteraf nog eens voelen voor hardere stukken en masseren en dan met een draagbare kolf zorgen dat mijn borsten 'leeg' waren.

 

[Spoiler]

Op zich is het een goede bron van informatie, maar onze ervaring was wel dat ze een beetje de "borstvoedingsmaffia" zijn. Er zit daar nogal veel volk die het idee hebben dat iedereen die beslist om geen borstvoeding te geven een crimineel is.

Exact! Maar dat gevoel had ik dus helemaal niet bij de medewerkers zelf, die ook (op bepaalde momenten) telefonisch of via mail rechtstreeks te contacteren zijn.

 

[Sylverscythe]

Merci, Non. Ik snap ook wel echt dat ze meer heeft aan iemand die haar op dit moment steunt en ge hebt zeker een punt dat ik ook vind dat het voor mij veel werk is en dat ik vanuit die hoek mij soms ook afvraag of het niet anders kan. Ik probeer haar zeker niet te pushen om er mee te stoppen, maar tis wel goed om dat hier nog eens te lezen om zeker er voor te zorgen dat het kompas op de juiste plek moet blijven staan. We hebben +- dat gesprek gehad een paar weken geleden waarbij ik idd zeker wou horen van hare kant dat ze het aankan en dat ze er niet onderdoor gaat gaan en dat ze het zeker moet zeggen, dat stoppen met borstvoeding geen groot persoonlijk falen hoeft te zijn etc etc. Zij heeft gezegd dat ze het aankan en dat ze het heel graag wil, dus wat mij betreft is mijn rol in dat hele verhaal duidelijk en stel ik het niet meer in vraag tenzij zij dat zelf doet.

Als vent wil ik toch zeggen dat dat ook zeker gene gemakkelijke rol is om op u te nemen. Ge zijt continu praktisch bezig, uw vriendin heeft (begrijpelijk) vooral oog voor de baby en het voeden, met momenten krijgt ze ook nog eens hormonale/emotionele schommelingen waar ge schokdemper voor moet spelen, en dat allemaal terwijl ge zelf ook zijt aan het wennen aan uw nieuwe rol als vader.

Ik ben ook wel een paar keer mijn neus praktisch verloren omdat ik "suggesties" gaf die niet echt goed werden ontvangen hoor. Vergeet ook niet dat bovenop al die hormonen en emoties, er een hoop slaaptekort bijkomt. En uiteindelijk is het vrouw en kind, en ergens daarrond loopt de man rond

Borstvoeding gaat voor sommige vrouwen vanzelf, en voor anderen is het een lijdensweg. Het is, zeker als man, altijd moeilijk om daar een standpunt in te nemen over stoppen of doorgaan. Hier was van in het begin borstvoeding beslist omdat enerzijds veel kennissen van mijn vrouw dat zonder problemen deden, anderzijds omdat ze ook een sterk "pro-borstvoeding" boek had gelezen (dat op zich wel vrij neutraal was denk ik, want het is ook wel ideaal, als je er als vrouw dan niet onderdoor gaat toch). Dan kwam die melkproductie niet voldoende op gang, moest er gekolfd worden, moest de vroedvrouw eens een pijnlijke massage komen geven om alles te deblokkeren, enz. En na een dikke week voelde ze zich zo verzwakt (veel bloedverlies tijdens de bevalling, maar niet genoeg voor transfusie) dat ze overtuigd was dat het verkeerd ging aflopen, dus wij naar het ziekenhuis (waar alles ok bleek). Vreemd genoeg is het na die crisis dan beter gegaan.

Ze heeft het ook wat laten varen om kost wat kost borstvoeding te geven, na een gesprek met een borstvoedingsdeskundige van K&G die zei dat alle beetjes ok waren, en dus aanvullen met flesjes ok was. Uiteindelijk hebben we dat 5 maand volgehouden tot de productie helemaal stopte.

Schets: zaterdag zijn we nog naar de spoed gegaan op aanraden van de vroedvrouw (wegens mogelijk abces van ontsteking #2), zondag tekenen van nieuwe ontsteking, vandaag naar het ziekenhuis voor een echo van de borst (want zaterdag kon dat niet) waaruit bleek dat het geen abces/geen tumor is, en onderweg naar huis beslist ze dan om te stoppen met ibuprofen te nemen en weigert ze antibiotica te nemen die haar dokter voorschrijft omdat ze denkt dat de nieuwe ontsteking op dit moment wel 'onder controle is zo'.

In heel die maalstroom van dingen, de angst dat de miserie weeral langer gaat aanslepen dan nodig, dat we weeral naar het ziekenhuis zullen moeten gaan, dat ze weeral koorts gaat maken of in't midden van de nacht en gaat afzien, dat het moeilijker is voor haar en voor de kleine om te eten, dat ik weer extra verlof ga moeten inzetten, is het dan echt heel moeilijk om gewoon te blijven glimlachen en voor de 54e keer die dag een borstcompres aan bed te gaan brengen. Ik wil hier niet doen alsof ik jezus aan het kruis ben, ik probeer echt mijn bakkes te houden en van goede wil te zijn maar op zo'n momenten is het wel moeilijk.

Ja, daar zou ik dus ook ambras mee krijgen, want ik zou dat ook niet begrijpen. Men gaat geen dingen voorschrijven die gevaarlijk worden geacht voor het kind uiteindelijk.

 

[pardal]

Gisteren dus, nogmaals, een dag verlof moeten opnemen omdat onze dochter ziek is.

commentaar van collega's/baas kan je dan echt wel missen tbh "ze is toch veel ziek hé", "kan je ze niet naar oma/opa brengen?"

Bij het vorige week van mijn vrouw, was de regel dat bij zwangerschap ze het recht heeft op onmiddellijk te stoppen.

Haar leidinggevende: ge moet niet stoppen he, en ge kunt nog altijd een miskraam krijgen en dan moet ge terug komen werken...

 

[derp]

Ja, daar zou ik dus ook ambras mee krijgen, want ik zou dat ook niet begrijpen. Men gaat geen dingen voorschrijven die gevaarlijk worden geacht voor het kind uiteindelijk.

Welkom ten huize derp!

 

[Sylverscythe]

Welkom ten huize derp!

Gohja, mijn vrouw hoorde ook langs alle kanten complete onzin van het thuisfront, die ze gelukkig niet allemaal opvolgde. Zo zweerde een zus bij een soort zwart homeopatisch water tegen kolieken, dus moesten we dat ook hebben. Het is geven en nemen, en soms op je tong bijten

 

[derp]

Gohja, mijn vrouw hoorde ook langs alle kanten complete onzin van het thuisfront, die ze gelukkig niet allemaal opvolgde. Zo zweerde een zus bij een soort zwart homeopatisch water tegen kolieken, dus moesten we dat ook hebben. Het is geven en nemen, en soms op je tong bijten

Hier is het een combinatie van familie die ook zweert bij alles wat 'natuurlijk' is, in combinatie van online praten met andere vrouwen waarbij ge alles hebt tussen 'normaal' en 'vrouwen die geen borstvoeding geven moeten naar een strafkamp' en 'ze steken microchips in de antibiotica', waarin ze dan haar eigen waarheid probeert te vinden.

Ergens begrijp ik dat volledig, maar als puntje bij paaltje komt moet ge wel vertrouwen hebben in uw huisarts, en wanneer ge dat advies gewoon naast u neer begint te leggen hebt ge aan mij gene goeie.

 

[Lint]

Gisteren dus, nogmaals, een dag verlof moeten opnemen omdat onze dochter ziek is.

commentaar van collega's/baas kan je dan echt wel missen tbh "ze is toch veel ziek hé", "kan je ze niet naar oma/opa brengen?"

Bij het vorige week van mijn vrouw, was de regel dat bij zwangerschap ze het recht heeft op onmiddellijk te stoppen.

Haar leidinggevende: ge moet niet stoppen he, en ge kunt nog altijd een miskraam krijgen en dan moet ge terug komen werken...

What ... The ... Fuck


Het zou zo uit Curb Your Enthousiasme kunnen komen.

 

[Ararauna]

De dokter heeft eigenlijk gezegd dat ze best antibiotica zou pakken tegen die borstontsteking maar dat wil ze dan liever niet omdat ze het geen fijne gedachte vindt dat de kleine antibiotica binnenkrijgt. Terwijl ik dan weer zoiets heb van 'de dokter probeert u noch onze kleine te vergiftigen, pak die antibiotica gewoon zodat ge effectief beter wordt, zodat ge wat meer op uw eigen benen kunt staan en niet continu ziek zijt'.

Ben maar gewoon ergens anders gaan zitten, toch niks te winnen bij zo'n discussie uiteindelijk. Tis allemaal best pittig in elk geval

volg dat toch maar goed op, ik dacht ook een venijnige borstontsteking te hebben en dat bleek met vleesetende bacterie erbovenop. Ik verschiet ervan hoeveel vrouwen zo gedreven zijn met die borstvoeding, hoedje af daarvoor. Mijn tweede kind is niet in de buurt van m’n borsten gemogen na dat gedoe met mijn eerste, ik zag dat gewoon niet meer zitten.

 

[Avondland]

Vandaag een dagje vrij genomen, dochter haar school heeft facultatieve verlofdag. Ze doet het héél flink op school maar voltijdse dagen met regelmatig in de naschoolse opvang heeft toch wel een impact. Dus nu vier dagen wat rustigaan doen zodat ze er volgende week weer tegenaan kan.

 

[Sylverscythe]

Sinds dinsdag de dochter verhuisd van de co-sleeper naast ons bed naar een normaal babybed in haar eigen kamer. Eigenlijk ging dat pijnloos tot hiertoe, ze slaapt goed en met de regelmaat van een klok horen we ze. Het viel ons op dat tijdens haar vaste momenten dat ze wat huilde of gewoon wakker was eigenlijk niet veel meer wou eten, en soms opnieuw slaapt tegen dat we met de fles aan haar bed staan.

Dus, deze nacht eens geprobeerd om ze geen voeding te geven, en dat ging zowaar. Ze wordt dan even wakker, brabbelt wat, en valt weer in slaap. Met als resultaat dat we om 6u een baby hebben die sinds 19u-19u30 niet meer heeft gegeten. Maar eigenlijk lijkt ze dan nog altijd geen honger te hebben, of toch maar weinig. Mijn vrouw maakt haar daar wat ongerust in, aangezien ze denkt dat ze in de crèche anders honger zal lijden, waardoor het toch maar langerekt proberen is om een fles aan te bieden.

Ik denk eerder dat als ze honger zou hebben, ze wel zal huilen en in de crèche nog een fles zal krijgen voor het middageten. Sowieso kan ik niet oneindig lang proberen, ik moet ook werken (ik zet 's morgens de dochter af aan de crèche). Uiteindelijk is wat belangrijk is, toch hoeveel zo'n kind eet over een hele dag? Bijkomend lijkt ze ook gewoon minder honger te hebben, wat mogelijk het teken is dat haar groei wat vertraagt.

Wat denken jullie? Lijkt me sowieso onmogelijk om ze een fles te geven als ze niet wil drinken, dusja, weinig aan te doen?

 

[anders.]

Sinds dinsdag de dochter verhuisd van de co-sleeper naast ons bed naar een normaal babybed in haar eigen kamer. Eigenlijk ging dat pijnloos tot hiertoe, ze slaapt goed en met de regelmaat van een klok horen we ze. Het viel ons op dat tijdens haar vaste momenten dat ze wat huilde of gewoon wakker was eigenlijk niet veel meer wou eten, en soms opnieuw slaapt tegen dat we met de fles aan haar bed staan.

Dus, deze nacht eens geprobeerd om ze geen voeding te geven, en dat ging zowaar. Ze wordt dan even wakker, brabbelt wat, en valt weer in slaap. Met als resultaat dat we om 6u een baby hebben die sinds 19u-19u30 niet meer heeft gegeten. Maar eigenlijk lijkt ze dan nog altijd geen honger te hebben, of toch maar weinig. Mijn vrouw maakt haar daar wat ongerust in, aangezien ze denkt dat ze in de crèche anders honger zal lijden, waardoor het toch maar langerekt proberen is om een fles aan te bieden.

Ik denk eerder dat als ze honger zou hebben, ze wel zal huilen en in de crèche nog een fles zal krijgen voor het middageten. Sowieso kan ik niet oneindig lang proberen, ik moet ook werken (ik zet 's morgens de dochter af aan de crèche). Uiteindelijk is wat belangrijk is, toch hoeveel zo'n kind eet over een hele dag? Bijkomend lijkt ze ook gewoon minder honger te hebben, wat mogelijk het teken is dat haar groei wat vertraagt.

Wat denken jullie? Lijkt me sowieso onmogelijk om ze een fles te geven als ze niet wil drinken, dusja, weinig aan te doen?

Voeden onder "dwang" is sowieso niet echt nuttig om te proberen. Onze dochter heeft bij het ontbijt ook vaak geen honger/zin om te eten. En dan eet ze tegen de middag gewoon een pak meer...
Gewoon het gewicht wat in het oog houden, zolang ze niet fel begint te zakken qua gewicht, gaat er geen probleem zijn.

 

[Sylverscythe]

Voeden onder "dwang" is sowieso niet echt nuttig om te proberen. Onze dochter heeft bij het ontbijt ook vaak geen honger/zin om te eten. En dan eet ze tegen de middag gewoon een pak meer...
Gewoon het gewicht wat in het oog houden, zolang ze niet fel begint te zakken qua gewicht, gaat er geen probleem zijn.

Ja, dwang is niet het juiste woord, gewoon fles aanbieden, waarna ze die ofwel 2 seconden in de mond neemt voor ze haar hoofd wegtrekt, of het gewoon meteen wegtrekt.

Algemeen komt ze goed bij en eet ze eigenlijk al vrij veel "vaste" voeding, dus ik denk dat het een beetje een imaginair probleem is.

 

[Holocene]

en soms opnieuw slaapt tegen dat we met de fles aan haar bed staan.

hier kan ze dit ook goed beginnen wenen, tegen dat we boven zijn/de klink van haar kamerdeur aanraken valt ze weer stil.

 

[anders.]

Hier beginnen de nachtmerries/night terrors serieus op te spelen ondertussen. Vannacht plots enorm wenen, normaal als ik binnenkom en klein lichtje aan doe is het dan "nog melkje maken" en is alles in orde. Maar vannacht bleef ze dus gewoon wenen en ook niet echt reageren op mij (buiten wegslaan/duwen etc). Echt nog een half uur doorgeweend zo.
En dan plots (de moment dat ze echt wakker werd, gok ik) terug kalm, en eigenlijk snel terug in slaap.
Heel vreemd, maar vooral heel frustrerend.

 

[Mr.Anderson]

Hier beginnen de nachtmerries/night terrors serieus op te spelen ondertussen. Vannacht plots enorm wenen, normaal als ik binnenkom en klein lichtje aan doe is het dan "nog melkje maken" en is alles in orde. Maar vannacht bleef ze dus gewoon wenen en ook niet echt reageren op mij (buiten wegslaan/duwen etc). Echt nog een half uur doorgeweend zo.
En dan plots (de moment dat ze echt wakker werd, gok ik) terug kalm, en eigenlijk snel terug in slaap.
Heel vreemd, maar vooral heel frustrerend.

Nu wij erdoor zijn begint de kleinsten nu het omgekeerde te doen. Begint te schaterlachen in zijn slaap.

 

[Holocene]

Wat een helse nacht

Normaal slaapt ze mooi van 19:00 tot 6:45. Nu lag ze om 21:00 nog te vertellen. Uiteindelijk in slaap gevallen maar rond 23:00 was het prijs, al wenend wakker en niet meer willen slapen. Al het mogelijke gedaan maar niks hielp. Ze ligt nu net eindelijk/hopelijk te slapen (nu al schrik dat ik het heb gejinxed).

Lig je dan terug in bed zijn de vogels hier in de straat precies aan het discussiëren

 

[Tin_Cricket]

Hier weekendje in vakantiepark met vrienden. Een van de kinderen knipte het licht om half 6 aan in de slaapkamer waar m’n zoontje ook slaapt om te gaan plassen. Die kleine slaapt bij terugkomen gewoon verder, maar nu zit ik hier met die van mij sindsdien naar peppa pig te staren

 

[Michel Drets]

Als het aan mij lag sliep hij dan maar verder tussen ons in, maar voor een ventje van 8 maanden en iets is dat toch wat gevaarlijk.

Hier is die 10 maanden en ligt elke dag tussen ons als die wakker wordt.