Voor het eerst in maanden is de onze eens wakker gekomen 's nachts. Hij begon plots te huilen en was niet te troosten.
Het was misschien niet de beste oplossing maar we hebben hem een uurtje tussen ons in gelegd tot hij weer sliep. Dat vind ik eigenlijk ongelofelijk gezellig. Als het aan mij lag sliep hij dan maar verder tussen ons in, maar voor een ventje van 8 maanden en iets is dat toch wat gevaarlijk.
Bij poging 1 huilde hij terug na een kwartiertje. Bij poging 2 lukte het.
Dus toch een uur of 2 wakker geweest 's nachts en dat voel ik.
Ik kan me niet voorstellen wat dat moet zijn bij ouders waar dat zo een jaar is. Ik ga dood.
Ondertussen staat de deur open voor een tweede, god weet wat we ons zullen aandoen