Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Maar dan nog zijn uw conclusie (negatieve ervaringen en het feit dat je denkt dat alleen jouw dochter een "iedereen is goed" idee heeft) vrij voorbarig imo. Er zijn zo veel redenen waarom kindjes dat niet graag hebben of niet willen doen.
Jaja, daarom ook dat ik zei dat het mijn conclusie is (en daarom dus ook niet "de waarheid"). Het is gewoon hetgene mij opviel. Maar er kunnen heel veel redenen zijn waarom kindjes geen knuffel willen natuurlijk, maar het viel op dat er van de 40 kinderen maar eentje was die zich meer bezig hield met kindjes om te knuffelen te zoeken dan met de rest :p
 
Maar dat gaat niet over eerste contacten he. Dat kinderen eens ze elkaar kennen knuffelen, geloof ik best. Maar in ons geval gaat het over het eerste contact tussen 2 kinderen.
Nu weet ik niet of het positief is om die naïviteit van "iedereen is goed" te hebben, maar ik vond het wel vreemd om het contrast te zien.
Ik weet het wel maar als ik uw posts ivm crèches en onthaalouders lees valt er niet vaak iets positiefs over te melden. En nu interpreteerde ik het daardoor een beetje alsof crèche kinderen agressieve, asociale wezens zijn en dat wou ik toch even nuanceren.

Mijn bengel is een sociale, lief kereltje wat heel graag knuffelt maar een wildvreemd kindje moet hem nu ook niet opeens rond de nek gaan vliegen, dan deinst hij ook terug.


Ivm de foto's:

In de crèche werden de foto's in een besloten Facebookgroep gepost. De kindjes waarvan de ouders het liever niet hebben worden onherkenbaar gemaakt.

Op school moesten we ook toestemming geven, daar staan de foto's gewoon op de website van school. Ook daar worden de kindjes onherkenbaar gemaakt dmv een hartje of zo.
 
Jaja, daarom ook dat ik zei dat het mijn conclusie is (en daarom dus ook niet "de waarheid"). Het is gewoon hetgene mij opviel. Maar er kunnen heel veel redenen zijn waarom kindjes geen knuffel willen natuurlijk, maar het viel op dat er van de 40 kinderen maar eentje was die zich meer bezig hield met kindjes om te knuffelen te zoeken dan met de rest :p
En ligt de verklaring dan bij de 39 andere kinderen? :unsure:
 
Ik weet het wel maar als ik uw posts ivm crèches en onthaalouders lees valt er niet vaak iets positiefs over te melden. En nu interpreteerde ik het daardoor een beetje alsof crèche kinderen agressieve, asociale wezens zijn en dat wou ik toch even nuanceren.

Mijn bengel is een sociale, lief kereltje wat heel graag knuffelt maar een wildvreemd kindje moet hem nu ook niet opeens rond de nek gaan vliegen, dan deinst hij ook terug.


Ivm de foto's:

In de crèche werden de foto's in een besloten Facebookgroep gepost. De kindjes waarvan de ouders het liever niet hebben worden onherkenbaar gemaakt.

Op school moesten we ook toestemming geven, daar staan de foto's gewoon op de website van school. Ook daar worden de kindjes onherkenbaar gemaakt dmv een hartje of zo.
Ja, ik ben zelden fan van crèches. Maar in dit geval is gewoon het feit dat als ze met meer kinderen geconfronteerd worden, je gewoon vaker al eens een negatieve ervaring meemaakt he.
 
Ja, ik ben zelden fan van crèches. Maar in dit geval is gewoon het feit dat als ze met meer kinderen geconfronteerd worden, je gewoon vaker al eens een negatieve ervaring meemaakt he.
Maar als je het zo schrijft natuurlijk ook al vaker positieve ervaringen...?! Nu, ik volg je onderliggende boodschap wel, denk ik. En ik vind ook dat er hier een paar sterk defensieve reacties op komen. De moeilijkheid bij crèches en zeker in ons Vlaamse systeem zit hem echter helemaal niet in het al dan niet socialer worden van kinderen. (Op de leeftijd waarop kindjes echt tot een sociale ontwikkeling komen, gaan ze hier in België trouwens ook al meestal naar de kleuterschool.) Op baby-en peuterleeftijd draait het immers meer om hechting en de verbinding met hechtingsfiguren. En dat kan trouwens ook perfect met volwassenen/personen/ hechtingsfiguren anders dan de ouders. Alleen verloopt dat in ons systeem moeilijker door de gekende onderbemanning van onze crèches. Waarom iedereen altijd het socialer zijn van kindjes erbij haalt kan ik ergens wel begrijpen, maar het is niet helemaal correct. In geen van de richtingen (dus 'positief' socialer of net 'negatief' socialer, door bv de meer negatieve ervaringen die jij er nu bij haalt). Wat jij beschrijft in de laatste bladzijde is ook maar dat, jouw eigen anekdotische observatie, maar die komt misschien wat ongenuanceerd over zo.
 
Maar als je het zo schrijft natuurlijk ook al vaker positieve ervaringen...?! Nu, ik volg je onderliggende boodschap wel, denk ik. En ik vind ook dat er hier een paar sterk defensieve reacties op komen. De moeilijkheid bij crèches en zeker in ons Vlaamse systeem zit hem echter helemaal niet in het al dan niet socialer worden van kinderen. (Op de leeftijd waarop kindjes echt tot een sociale ontwikkeling komen, gaan ze hier in België trouwens ook al meestal naar de kleuterschool.) Op baby-en peuterleeftijd draait het immers meer om hechting en de verbinding met hechtingsfiguren. En dat kan trouwens ook perfect met volwassenen/personen/ hechtingsfiguren anders dan de ouders. Alleen verloopt dat in ons systeem moeilijker door de gekende onderbemanning van onze crèches. Waarom iedereen altijd het socialer zijn van kindjes erbij haalt kan ik ergens wel begrijpen, maar het is niet helemaal correct. In geen van de richtingen (dus 'positief' socialer of net 'negatief' socialer, door bv de meer negatieve ervaringen die jij er nu bij haalt). Wat jij beschrijft in de laatste bladzijde is ook maar dat, jouw eigen anekdotische observatie, maar die komt misschien wat ongenuanceerd over zo.
Jaja, absoluut. Onze dochter heeft momenteel geen "vriendjes" he, en je merkt dat ze dat mist. Ze speelt soms met de kindjes bij de buren (op woensdagnamiddag, want die gaan al naar school) en we merken dat ze wel graag vaker met kindjes zou spelen (vandaar wss ook haar overdreven focus op knuffelen met andere kindjes...).
Maar... zoals je aanhaalt: wij merken dat nu een paar weken, maar ze is nu ook bijna 2.5. Als ze niet in januari geboren was, dan ging ze bijna op deze leeftijd naar school gaan he. De fase in de creche is eerder die hechting, en dat kan zeker met de begeleider van de creche. Mijn kritiek is eerder of je dat als ouder wel wil, volgens mij willen veel ouders liever die hechting meer met zichzelf. Maar onze maatschappij maakt dat voor de overgrote meerderheid van de gezinnen onmogelijk. Ik vrees dat er nog steeds heel veel papa's zijn die hun kinderen eigenlijk enkel in het weekend echt zien.
 
Jaja, absoluut. Onze dochter heeft momenteel geen "vriendjes" he, en je merkt dat ze dat mist. Ze speelt soms met de kindjes bij de buren (op woensdagnamiddag, want die gaan al naar school) en we merken dat ze wel graag vaker met kindjes zou spelen (vandaar wss ook haar overdreven focus op knuffelen met andere kindjes...).
Maar... zoals je aanhaalt: wij merken dat nu een paar weken, maar ze is nu ook bijna 2.5. Als ze niet in januari geboren was, dan ging ze bijna op deze leeftijd naar school gaan he. De fase in de creche is eerder die hechting, en dat kan zeker met de begeleider van de creche. Mijn kritiek is eerder of je dat als ouder wel wil, volgens mij willen veel ouders liever die hechting meer met zichzelf. Maar onze maatschappij maakt dat voor de overgrote meerderheid van de gezinnen onmogelijk. Ik vrees dat er nog steeds heel veel papa's zijn die hun kinderen eigenlijk enkel in het weekend echt zien.
Ja, voila, in dat laatste stuk volg ik je ook helemaal. Met nog als nuance dat het voor het kindje zelf eigenlijk wel perfect mogelijk is om meerdere (maar ook niet te veel) hechtingsrelaties aan te gaan, dus ook met een kinderbegeleidster naast de ouders. Echter is de vraag wat je als ouder zélf wilt. En ik denk dat die keuze tegenwoordig mee bemoeilijkt kan worden door bepaalde maatschappelijke tendensen en daar zou iets aan moeten gebeuren imo.
 
Ik wou vooral dat mijn dochtertje naar de creche ging om de overgang naar school te vergemakkelijken. Alei het is nog lang zover niet, maar ik hoop dat dat helpt. Ikzelf heb nooit van m'n leven (nee ook niet als ik al veel ouder was) graag naar school gegaan. En ik hoop dat door de structuur die er in de creche ook is, de overstap makkeljiker gaat. Zo is ze vanals ze 3,5 maanden is al die 'drukte' in de creche gewoon. En ook de andere kindjes en dan de volwassenen als begeleiding. Wat dus in school ook is. Ikzelf ben tot ik naar school gegaan ben altijd bij mijn grootouders geweest. Niet dat ik het mij kan herinneren, maar tis niet dat ik daar andere kindjes of andere mensen en laat staan 'drukte' rond mij had. Ik zal het jullie binnen 1,5 jaar weten zeggen ;)
 
Wel, hierover even in gaan. We zijn ze vandaag gaan inschrijven in school en kregen het privacyformulier. En omdat we daar eens wat serieuzer over wouden denken direct een "jamaar, als ge dat niet tekent, dan gaan we uw kindje altijd uit de groep moeten halen om een foto te trekken, dat wilt ge toch ook niet?". Ge kunt als school ook gewoon de foto's op een gesloten platform posten ipv publiek he...
Dit dus. Hier is het privacyformulier voornamelijk voor foto's in advertenties voor de school en op hun website. Daar moet mijn dochter echt niet voor gebruikt worden 🤷‍♂️

Bij onze crèche kon je bijvoorbeeld enkel foto's zien van de groep waar ze inzat.
Hah, wij konden gelukkig met verschillende checkboxes de opties aangeven die we wouden. Proper geregeld van de school hier 👌.
 
paar maand geleden had de kleine eens een blaasontsteking en toen zeiden ze dat dat bij jongetjes heel zeldzaam is en als het terugkomt gevaarlijk kan zijn.

Nu heeft hij in een week al 2x in zijn broek geplast en klaagde daarpas van pijn pffff heeft ook koorts.

Zijn pipi stonk ook redelijk hard en terug in de broek plassen is ook een symptoom

Weer zorgen maken pfff

Morgen asap naar de dokter he. Zitten er wel mee in zeg pfff aangezien ze vorige keer zeiden dat het gevaarlijk is bij jongens die blaastontstekingen hebben, dat is zeldzaam


Edit: ondertussen is het al 1u en ziet het er niet naar uit dat we nog veel gaan slapen :(

Hij wil ook nie in een potje plassen dat zou het morgen veel makkelijker maken, maar vanaf we van de dokter spreken is hij in paniek.

Heb nu een grote ovenschaal in de wc pot gelegd in de hoop dat hij daar morgen gewoon in plast 😅


Edit2: yes. Uiteindelijk toch in zijn hoofd gekregen dat de dokter enkel naar zijn pipi wil kijken en hij vroeg zelf om in potje te plassen.

Als hij plast schreeuwt hij wel van de pijn 🥲
 
Laatst bewerkt:
Rond 1u werd de dochter wakker en ik kwam er even bij liggen om ze te kalmeren. Begon ze papa plots als klimrek en ligstoel te gebruiken terwijl ze begon te vertellen over de speelplaats op school en dat ze boempatat had gedaan. Anderhalf uur later sliep ze ...
 
Alle rond 2u iedereen toch in slaap gesukkeld. Nu naar de dokter si!

Edit: antibiotica gekregen in afwachting van labo, afhankelijl van de bacterie geven ze dan andere.

En we moeten naar de uroloog om de achterliggende oorzaak te zoeken. Want jongetjes krijgen dus geen blaasontstekingen op regelmatige basis
 
Laatst bewerkt:
Voor het eerst in maanden is de onze eens wakker gekomen 's nachts. Hij begon plots te huilen en was niet te troosten.

Het was misschien niet de beste oplossing maar we hebben hem een uurtje tussen ons in gelegd tot hij weer sliep. Dat vind ik eigenlijk ongelofelijk gezellig. Als het aan mij lag sliep hij dan maar verder tussen ons in, maar voor een ventje van 8 maanden en iets is dat toch wat gevaarlijk.
Bij poging 1 huilde hij terug na een kwartiertje. Bij poging 2 lukte het.
Dus toch een uur of 2 wakker geweest 's nachts en dat voel ik.

Ik kan me niet voorstellen wat dat moet zijn bij ouders waar dat zo een jaar is. Ik ga dood.

Ondertussen staat de deur open voor een tweede, god weet wat we ons zullen aandoen :smile:
 
Het liefst zou ik inderdaad gewoon na de bevalling naar het secretariaat bellen en zeggen "Zeg, ik ben vader geworden en ik kom een maand niet hé. Daag!"
Als de mensen die het moeten weten om het werk te regelen het weten, hoef je het verder niet te vertellen. Dat is privé. Tot het moment dat je het verlof moet aanvragen.

Maar als ik je een tip kan geven: neem die 4 weken niet allemaal na elkaar, maar neem 2 weken in het begin en dan nog af en toe enkele dagen. Daarmee ga je je vrouw meer kunnen helpen. 1 of 2 dagen per week dat ze eens haarzelf - zonder kind- kan zijn, al is het maar voor enkele uren kan goud waard zijn (even bij te slapen, even gaan sporten, even haar hobbies doen, ...).
 
Bezoek aan de grootouders en onderweg naar huis. Dochter was al heel de autorit wat stilletjes, maar we dachten dat ze doodop was. Een paar kilometer voor we terug thuis zijn, kijk ik toevallig naar achter, begint ze opeens keihard over te geven. In twee keer alles eruit en de achterbank mooi versierd in vijftig tinten bruin. Vooral de geur zal even blijven hangen. :sop:

Een vrouw had gezien dat we aan de kant stonden met een huilende kleuter en kwam vanuit haar woning een flesje water geven. Aangenaam verrast door de vriendelijkheid daarvan wel.

Moeten ze meegeven als je uit de kraamkliniek komt.
 
Voor het eerst in maanden is de onze eens wakker gekomen 's nachts. Hij begon plots te huilen en was niet te troosten.

Het was misschien niet de beste oplossing maar we hebben hem een uurtje tussen ons in gelegd tot hij weer sliep. Dat vind ik eigenlijk ongelofelijk gezellig. Als het aan mij lag sliep hij dan maar verder tussen ons in, maar voor een ventje van 8 maanden en iets is dat toch wat gevaarlijk.
Bij poging 1 huilde hij terug na een kwartiertje. Bij poging 2 lukte het.
Dus toch een uur of 2 wakker geweest 's nachts en dat voel ik.

Ik kan me niet voorstellen wat dat moet zijn bij ouders waar dat zo een jaar is. Ik ga dood.

Ondertussen staat de deur open voor een tweede, god weet wat we ons zullen aandoen :smile:
Een jaar :rofl:Laat me niet lachen!

Neenee, maar het went fysiek wel om weinig te slapen. Mentaal is het een pak zwaarder. En een terugval eens het een tijdje goed gegaan is, is nog eens dubbel zo zwaar.
 
Heeft iemand tips voor het kiezen van een goed box/ park?
niet te duur, want op zich is dat niks meer dan een vloet met houten staven. Je kan daar écht niks mis mee doen door de goedkoopste te nemen.

En dat geldt bijna voor alle producten die men verkoopt (tenzij je natuurlijk alles via shady Chinese sites bestelt). Babyproducten worden ZO in de gaten gehouden dat er qua veiligheid geen issues zijn.

Bij een aantal producten moet je kijken naar de opplooibaarheid/handigheid (buggys bvb), maar daar zijn vaak de duurdere nog slecht in door de vele extra's die ze installeren omdat het zogezegd nuttig is.

Voor de rest: koop het meeste maar als je het écht nodig en kijk eerst of je het tweedehands niet kan krijgen (want meeste spullen voor baby's worden toch niet vaak gebruikt, dus zijn tweedehands nog in héél goeie staat).
 
Terug
Bovenaan