Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Sylverscythe]

mijn kinderen zijn nog niet zo oud (7 en 5) maar naar mijn ervaring: helemaal niets. Als ze al iets meebrengen van school is het net dat roze voor meisjes is, nagellak niet mag aangedaan worden door jongens (ze leren heel snel wat wel en niet zou mogen...) en dat jongens andere spelletjes spelen dan meisjes (en 1 meisje speelt liever wat de jongens doen dus dan was de opmerking 'x wil een jongen zijn', niet zo'n moeilijke convo imo ).
Mijn zoon vond het ook nog de moeite om spontaan te vertellen dat jongens ook een oorbel mogen dragen (want zijn meester draagt een oorbel) en dat meisjes meestal lang haar hebben (al heeft hij zelf een tante met zeer kort haar...)

Dus het idee dat ze in hun dagdagelijkse wereld gebrainwashed worden naar nonbinaire dingen is naar mijn ervaring niet zeer realistisch. Er is nog altijd een duidelijke trek naar de 'gangbare' patronen. en naar mijn gevoel toetsen kinderen ook echt af bij hun ouders of wat ze leren/oppikken ok is.


Gezien voorlichting hier in Belgie gelijk staat aan uitleggen hoe kindjes er komen, denk ik niet dat die dingen uitgebreid aan bod zouden komen. Maar ik ben er me van bewust dat voor bepaalde mensen enige vermelding al te veel is (en dat voor mij alles te weinig zal zijn :v)

Klinkt alsof er weinig veranderd is dan eigenlijk. Ik moet zeggen dat het mij vanuit de Vlaamse mentaliteit ook eerder logisch lijkt, ik denk niet dat wij "early adopters" zijn op eender welk vlak. Maar ja omdat hier werd gesproken over het gebruik van "hun" en kinderen die nonbinair willen worden dacht ik dat het misschien al tenminste ergens vermeld werd. Mijn vrienden hebben allemaal kinderen tussen 0-4 jaar een daar lijkt het toch allemaal heel klassiek te zijn.

Soit, ik heb soms het idee dat het toch vooral een morele paniek is, in gang gezet door sociale media (en vooral zaken uit de VS).

 

[Holocene]

Ik denk dat volwassenen er meer "problemen" van maken dan de kinderen. In de klas van mijn neefje zat er enkele jaren geleden (hij zit nu int middelbaar) een jongen in zijn klas die graag kleedjes aanhad. Nobody cared. (Al zal dit, jammer genoeg, wel van situatie tot situatie afhangen)

 

[Sir.Killalot]

Mijn zoon is 4 en wil in de sportles (buiten de school) niet meer meedansen, want "dat is voor meisjes". Ook al doet hij dat heel erg graag, deed hij dat tot vorig jaar heel enthousiast in de sportles en doet hij het nog altijd heel enthousiast thuis. Ook al heeft hij een heel open school, en heel open minded ouders. De klassieke stereotypen en rolpatronen worden door de maatschappij nog altijd vanaf heel jonge leeftijd er echt ingeramd. Er is nog een heel lange weg te gaan hoor.

 

[Avondland]

Mijn zoon is 4 en wil in de sportles (buiten de school) niet meer meedansen, want "dat is voor meisjes". Ook al doet hij dat heel erg graag, deed hij dat tot vorig jaar heel enthousiast in de sportles en doet hij het nog altijd heel enthousiast thuis. Ook al heeft hij een heel open school, en heel open minded ouders. De klassieke stereotypen en rolpatronen worden door de maatschappij nog altijd vanaf heel jonge leeftijd er echt ingeramd. Er is nog een heel lange weg te gaan hoor.

Het onderscheid man-vrouw is dan ook een basisgegeven waar de kleinsten mee weg kunnen. Mijn dochter gaat net naar de kleuterklas en zit nu al wekenlang te zeggen dat zij een meisje is en papa een jongen. Je kan natuurlijk proberen bijsturen wanneer ze negatieve zaken gaan koppelen aan het andere geslacht - al zou ik er geen erg in hebben dat mijn dochter jongens nog héééééél lang simpelweg STOM zou vinden.

 

[Sir.Killalot]

Ik vind het vooral heel erg jammer dat mijn zoon op zijn 4 jaar al bezig is met wat anderen over hem zouden kunnen denken, en daarom zich er van weerhoudt om te doen wat hij eigenlijk heel leuk vindt.

 

[anders.]

Ik vind het vooral heel erg jammer dat mijn zoon op zijn 4 jaar al bezig is met wat anderen over hem zouden kunnen denken, en daarom zich er van weerhoudt om te doen wat hij eigenlijk heel leuk vindt.

Ja, puur "eigenschappen" aan geslacht hangen is niet zo'n issue. Maar het feit dat hij zijn hobby niet wil doen omdat waarschijnlijk iemand gezegd heeft dat het voor meisjes is (lees: WSS een van de klasgenootjes die niet zo open ouders heeft), vind ik wel erg.

Vriendin van ons zei tijdje geleden ook dat ze zeker nooit een pop zou kopen voor haar zoontje omdat dat toch geen Jongensspeelgoed is... En die is 32 en arts (dus hoger opgeleid). En heeft een broer die homo is... Dus je zou denken dat die ook heel open is, maar niet dus

 

[Avondland]

Is het maar een waanbeeld van mezelf of zijn we op dat vlak niet strenger voor jongens dan voor meisjes? Meisjes die soms met jongensspeelgoed spelen vinden we sneller stoer of badass en ronduit cool, maar jongens die met meisjesspeelgoed spelen eerder ... kwetsbaar en gevoelig (en dus minder cool)? Niet dat dat negatief is, maar het valt me soms op.

 

[Holocene]

Is het maar een waanbeeld van mezelf of zijn we op dat vlak niet strenger voor jongens dan voor meisjes? Meisjes die soms met jongensspeelgoed spelen vinden we sneller stoer of badass en ronduit cool, maar jongens die met meisjesspeelgoed spelen eerder ... kwetsbaar en gevoelig (en dus minder cool)? Niet dat dat negatief is, maar het valt me soms op.

anekdotisch maar hier van familie ook al "commentaar" gehad omdat we auto's hadden gekocht voor onze dochter.

"je gaat dat toch niet geven, je gaat er een jongentje van maken"

oude stempel zeker...

 

[Avondland]

anekdotisch maar hier van familie ook al "commentaar" gehad omdat we auto's hadden gekocht voor onze dochter.

"je gaat dat toch niet geven, je gaat er een jongentje van maken"

oude stempel zeker...

Of als het een jongen zou worden, "ah, dat gaat ne voetballer worden!". Allemaal goedbedoeld, maar afgezaagd. En elke zaterdag urenlang op een voetbalplein staan? The horror.

 

[Cerv.Be]

Sommige zaken ga je moeilijk kunnen veranderen vrees ik, toch niet op korte termijn. Er zal altijd een verschil blijven tussen man en vrouw, ik geloof minder in het non binaire stuk in de maatschappij. Bij ons thuis worden zaken niet uitgesproken zoals 'dat is voor meisjes', 'of jij krijgt geen pop want'. Maar ik vrees dat een overgroot deel van de mensen dat wel gaat blijven doen, alle aandacht ten spijt zie ik dat toch niet snel veranderen. Kinderen pakken dat natuurlijk heel snel op. Sinds hij naar het eerste leerjaar is gegaan is het ook stilaan begonnen met 'dat is voor meisjes', 'meisjes zijn saai', etc. Typische lagere school leeftijd, het hoort er misschien ook wel bij. Op dit moment is één van zijn beste vrienden wel een meisje, eens zien hoelang dat nog gaat duren.

Het is toch ook verder hoe je daar als ouder met omgaat denk ik dan. Het is onze taak om ze ruimdenkend op te voeden en niet door de invloeden op de speelplaats.

Of als het een jongen zou worden, "ah, dat gaat ne voetballer worden!". Allemaal goedbedoeld, maar afgezaagd. En elke zaterdag urenlang op een voetbalplein staan? The horror.

Statistisch is de kans ook het grootst dat de hobby bij een jongen op dit moment voetbal wordt

 

[Avondland]

Sommige zaken ga je niet moeilijk kunnen veranderen vrees ik, toch niet op korte termijn. Er zal altijd een verschil blijven tussen man en vrouw, ik geloof minder in het non binaire stuk in de maatschappij. Bij ons thuis worden zaken niet uitgesproken zoals 'dat is voor meisjes', 'of jij krijgt geen pop want'. Maar ik vrees dat een overgroot van de mensen dat wel gaat blijven doen, alle aandacht ten spijt zie ik dat toch niet snel veranderen. Kinderen pakken dat natuurlijk heel snel op. Sinds hij naar het eerste leerjaar is gegaan is het ook stilaan begonnen met 'dat is voor meisjes', 'meisjes zijn saai', etc. Typische lagere school leeftijd, het hoort er misschien ook wel bij. Op dit moment is één van zijn beste vrienden wel een meisje, eens zien hoelang dat nog gaat duren.

Het is toch ook verder hoe je daar als ouder met omgaat denk ik dan. Het is onze taak om ze ruimdenkend op te voeden en niet de invloeden op de speelplaats.

Het is ook gewoon oké dat ze even een fase van duidelijk hokjesdenken doorlopen, dat maakt de wereld wel héél inzichtelijk (doch ongenuanceerd). Mettertijd leren ze wel dat er tussen zwart en wit nog tal van grijsschakeringen zijn.

 

[exCite]

Amai de vorige pagina's zijn wel heel aanmoedigend om te lezen, merci iedereen

Zoals altijd lees je vaak extremen. Ook hier hebben wij moeilijke periodes, soms is dat een week, soms maar eens een kort moment op een dag. Maar op sommige dagen komen die 2 hier echt goed overeen en er zijn evenzeer periodes waarin alles dan weer veel beter bolt en het hier allemaal "vlot" loopt.

Alles hangt af van het moment, want op een gezin hebben veel factoren nu eenmaal effect. Vermoeidheid van elke persoon, niet alleen van de kinderen, maar ook van jezelf, is al een heel belangrijke daarin denk ik, maar ook humeur, zaken op het werk/school, ... Dus een tip, als je ziet dat tijdens het opgroeien van je kinderen je partner er eventjes door zit, gun die dan wat tijd voor zichzelf en geef zelf ook op tijd aan dat het wat veel is.

Om trouwens nog eventjes terug te komen op die Center-Parcs/Roompot/Sunparcs/... vragen, dat is nu eens echt iets wat ik niet zo graag doe, wij gaan vaak naar de Ardennen en dat vinden onze kinderen gelukkig ook leuk. Maar zoals met alles weer, ieder zijn ding.

 

[Sylverscythe]

anekdotisch maar hier van familie ook al "commentaar" gehad omdat we auto's hadden gekocht voor onze dochter.

"je gaat dat toch niet geven, je gaat er een jongentje van maken"

oude stempel zeker...

De familie van mijn vrouw is Mexicaans, daar leeft dat allemaal toch iets harder. Ook veel van haar vriendinnen hier zijn Latina's. Dan hoor je zaken zoals:
"Meisje? Op de materniteit kunnen ze al gaatjes schieten, hoe in België niet, raar zeg."
"Ja ik steek altijd bloemen in haar haar, dat is anders zo triestig, hier in België kan je amper zien of een baby een meisje of een jongen is."

Nu goed, mijn vrouw gaat daar ook niet extreem in mee, omdat ze zelf zo is opgevoed en dat niet altijd leuk vond. Was ook heel erg opletten voor wat anderen denken.

 

[Pikachu]

Of als het een jongen zou worden, "ah, dat gaat ne voetballer worden!". Allemaal goedbedoeld, maar afgezaagd. En elke zaterdag urenlang op een voetbalplein staan? The horror.

U kind zich zien amuseren wat een horror...

 

[Mr.Anderson]

U kind zich zien amuseren wat een horror...

Ja. Dat is helemaal wat Avondland bedoeld. Helemaal.

 

[TNTim]

+-10% van de Vlamingen heeft migratieachtergrond, dus 90% niet. En toch vind iedereen het doodnormaal om racisme te bespreken op school?
Also: 4% op klassen met 25 leerlingen = gemiddeld in elke klas wel iemand.

Ik had het over 4% van de kinderen, er is bij mijn weten véél meer dan 10% van de kinderen met migratieachtergrond.
Ook kunnen mijn kinderen geen identiteitscrisis krijgen omdat ze denken dat ze mogelijks zwart zijn.

Wanneer en hoe worden kinderen eigenlijk in de war gebracht? Hoe wordt daar op school eigenlijk over gesproken? Oprechte vraag hé, omdat ik hier mensen zie die zich zorgen maken, maar daar werd (uiteraard) "in mijn tijd" niets over gezegd, en de dochter is 7 maand dus geen idee hoe dat vandaag gaat.

Elke avond kijken we hier naar Karrewiet en daar komt dat af en toe aan bod, ook op school werd dit al besproken en kijken ze dagelijks Karrewiet.
Ik heb het alleszins al 2x mogen uitleggen aan mijn 7-jarige uit het eerste studiejaar waarom kindje X of Y zich niet goed voelde en dat was dan te wijten aan genderproblematiek.

Tegenwoordig is alles heel toegankelijk, op de Ketnet app heb je bijvoorbeeld alle afleveringen van 'de dokter Bea show'.
Onderwerpen gaande van 'kussen' tot geslachtsorganen tot zelfbevrediging/voortplanting/homo's en lesbiennes tot genderproblematiek in de laatste aflevering.
Doelgroep van Ketnet: 6 tot 12 jaar.
Ben ik trouwens geen tegenstander van, hebben kinderen vragen dan kunnen ze dit bekijken en het is ook neutrale en correcte info.
Het is niet dat dit elke dag verplicht op school wordt getoond zoals Karrewiet en dat erna een klasgesprek volgt.

Kinderen zijn heus geen lege vaten hoor.

Die van ons wel hoor, dat zijn lege vaten met sponzen in.

En als ze zaken leren door imitatie, zullen ze toch nog altijd imiteren wat ze grotendeels in hun omgeving zien, en zelfs al is daar méér dan 4% dingen rond gender of seksuele voorkeur, dan nog is dat een minderheid. Dus waarom zouden de meeste kinderen dan de minderheid gaan imiteren, zonder dat daar enige aanleiding voor is?

Geen idee, maar is daar de hele discussie in het buitenland niet over?
Sinds de media gesprongen is op genderproblematiek, is er een gigantische toename van kinderen met genderproblemen.
Wat blijkbaar opvalt, is dat dit heel vaak gepaard gaat met mentale problemen.
Nu gaan ze daar eerst en vooral de mentale problemen aanpakken ipv het genderprobleem.

Dit onderwerp zou trouwens veel te ver leiden en er zijn geschiktere topics voor, wou enkel bijspringen dat ik ook vind dat de slinger te ver doorslaat.

 

[Wilcao]

Ik had het over 4% van de kinderen, er is bij mijn weten véél meer dan 10% van de kinderen met migratieachtergrond.
Ook kunnen mijn kinderen geen identiteitscrisis krijgen omdat ze denken dat ze mogelijks zwart zijn.

 

[anders.]

Geen idee, maar is daar de hele discussie in het buitenland niet over?
Sinds de media gesprongen is op genderproblematiek, is er een gigantische toename van kinderen met genderproblemen.
Wat blijkbaar opvalt, is dat dit heel vaak gepaard gaat met mentale problemen.
Nu gaan ze daar eerst en vooral de mentale problemen aanpakken ipv het genderprobleem

Of... Het is meer bespreekbaar geworden waardoor de juiste cijfers eindelijk boven komen en hopelijk niet de rest van hun leven met een depressie rondlopen omdat ze niet in het ideaalbeeld passen...

 

[Tha_nOn]

Geen idee, maar is daar de hele discussie in het buitenland niet over?
Sinds de media gesprongen is op genderproblematiek, is er een gigantische toename van kinderen met genderproblemen.
Wat blijkbaar opvalt, is dat dit heel vaak gepaard gaat met mentale problemen.
Nu gaan ze daar eerst en vooral de mentale problemen aanpakken ipv het genderprobleem.

Dit onderwerp zou trouwens veel te ver leiden en er zijn geschiktere topics voor, wou enkel bijspringen dat ik ook vind dat de slinger te ver doorslaat.

Die gigantische toename moet ge bekijken op de groep kinderen met genderproblemen hé, dat is nog altijd een kleine groep kinderen. En mentale problemen bij genderproblematiek is een beetje het kip of ei verhaal.
Hier in Belgie start ge alleszins niet zomaar met een traject, noch is er geen psychologische begeleiding.
Ik denk wel dat het positief is om te gaan kijken naar het traject dat nu beschikbaar is en of er geen, ongewild, effect is van 'ik ben er mee gestart, ik moet er nu mee doorgaan' (wat zich dan kan reflecteren in nagenoeg % van de kinderen die start in een traject ook effectief van geslacht verandert).

Maar ik zou daar niet uit afleiden dat die gigantische toename van kinderen met genderproblemen er gekomen is doordat het in de media komt. Dat is een beetje hetzelfde idee als 'vroeger zag ge nooit homo's en nu zitten ze overal'. Ze waren er toen ook al hoor. Alleen zwaar weggestopt.



edit: ik denk dat ze bij ons geen karrewiet tonen en mijn kinderen kijken liever naar youtube dan naar educatieve dingen helaas. mijn 7jarige is nog duidelijk heel naief over de wereld

 

[Avondland]

U kind zich zien amuseren wat een horror...

Ik heb een dochter en als die gelukkig wordt door elke zaterdag te voetballen, zal ik die opoffering wel maken. Anderzijds is het bekijken hoe je omgaat met hobby's. Er zijn ouders die zichzelf compleet wegcijferen en tijdens het weekend het ganse land doorkruisen voor de hobbies van hun kinderen.