Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hij kan zijn eigen sandalen nog niet vlot zelf aan en uit trekken, ik zoek iets voor hier buiten als hij na tien min switcht van zandbak naar rond rennen en wippen in het gras/onkruid en terug in de zandbak.
Laarzen zijn hier de favoriet daarvoor, liep ze deze week vrolijk met haar bikini rond gecombineerd met gevoerde paw patrol laarzen. 😑
 
Hier heb ik ze er toch al van kunnen overtuigen dat haar pelslaarzen niet samengaan met haar (mouwloze) zomerkleedjes 👌
Daar hou ik me niet mee bezig voor binnenshuis/tuin. Door de voordeur mag ze enkel laarzen dragen als het schoollaarzen zijn in de winter (lederen winterschoenen) of rubberlaarzen als het regent. 😇
 
Net resultaten van het bloedonderzoek gekregen. Geen allergieën, goede opname van voedingsstoffen, ...
Maar, om glutenintolerantie te testen moet er een test naar antilichamen gebeuren, en daaruit blijkt dat ze heel weinig antilichamen heeft. Dan hebben ze nog meer tests gedaan en ook ander type antilichamen heel weinig en weinig witte bloedcellen.

Nog geen conclusie, maar moet opgevolgd worden. Maar de kans op een auto-immuunziekte is zeker niet onbestaand.
 
Net resultaten van het bloedonderzoek gekregen. Geen allergieën, goede opname van voedingsstoffen, ...
Maar, om glutenintolerantie te testen moet er een test naar antilichamen gebeuren, en daaruit blijkt dat ze heel weinig antilichamen heeft. Dan hebben ze nog meer tests gedaan en ook ander type antilichamen heel weinig en weinig witte bloedcellen.

Nog geen conclusie, maar moet opgevolgd worden. Maar de kans op een auto-immuunziekte is zeker niet onbestaand.
Extra: holy fuck, dokter Google I know, maar "De gemiddelde levensverwachting van mannen en vrouwen met de aandoening is ongeveer 42 en 44 jaar oud".

Dat hakt er wel FF in. Laten we maar hopen dat ze dat niet heeft.
 
Extra: holy fuck, dokter Google I know, maar "De gemiddelde levensverwachting van mannen en vrouwen met de aandoening is ongeveer 42 en 44 jaar oud".

Dat hakt er wel FF in. Laten we maar hopen dat ze dat niet heeft.
tip anders, als je met die vrees zit, kan je ook al even dr. google voorleggen bij je huisarts. Stuur hem/haar een mailtje, leg uit wat de specialist zei en zeg dat je met zorgen zit. Veel huisartsen zien het wel zitten om dan wat uitleg/duiding te geven. Als de ziekte echt zeldzaam is, geef haar/hem dan wel tijd om zelf wat op te zoeken.

(het zou bvb kunnen zijn dat die levensverwachting zo was, maar nu al beter is, ...)
 
Hij kan zijn eigen sandalen nog niet vlot zelf aan en uit trekken, ik zoek iets voor hier buiten als hij na tien min switcht van zandbak naar rond rennen en wippen in het gras/onkruid en terug in de zandbak.

Instappers of sandalen (je hebt ook water sandalen) met klittenband? In H&M of Zeeman kan je die goedkoop vinden.
 
Laatst bewerkt:
Hij kan zijn eigen sandalen nog niet vlot zelf aan en uit trekken, ik zoek iets voor hier buiten als hij na tien min switcht van zandbak naar rond rennen en wippen in het gras/onkruid en terug in de zandbak.
Hier doen ze eigenlijk bijna standaard gewoon hun schoenen/sandalen/whatever uit als ze in de tuin gaan ravotten. Zowel op gras/zand/trampoline/... gewoon met blote voeten.
 
Vandaag met de dochter naar het zwembad geweest. De glijbaan met banden was best uitdagend om ze vast te houden, maar eind goed al goed.

Verder zag ik nog een hele hoop ouders met hun gsm in het zwembad foto's maken en doen. Ze zijn dan natuurlijk helemaal droog want zo'n gsm verdraagt niet goed chloor. Ik denk dan, ga eens met jullie kinderen spelen .
 
Vandaag met de dochter naar het zwembad geweest. De glijbaan met banden was best uitdagend om ze vast te houden, maar eind goed al goed.

Verder zag ik nog een hele hoop ouders met hun gsm in het zwembad foto's maken en doen. Ze zijn dan natuurlijk helemaal droog want zo'n gsm verdraagt niet goed chloor. Ik denk dan, ga eens met jullie kinderen spelen .
Jamaar, hoe gaat Cindy -de buurvrouw van mijn schoonbroer - op Snapstagram anders kunnen zien dat ik een leuke dag met mijn kinderen heb gehad als ik geen honderd foto's online plaats? #dagjeweg #zonnetje #tiswarm #kidz #livelaughlove #cocktail #tisweekend #kots
 
Mijn vrouw en ik waren héél lang content van 1 kind te hebben. Nu ze groter wordt begint mijn vrouw toch te twijfelen om voor een tweede te gaan. Maar ik weet het niet zo goed. Dat is terug 2-3 jaar extra op de rem gaan staan in het leven, mogelijk een kind dat helemaal niet doorslaapt (waar we nu wél - meestal - geluk mee hebben) en financieel is dat ook wat moeilijker. Anderzijds: onze dochter gaat dat wel leuk vinden, ze heeft er iets aan en ik heb dan toch weer mijn demografische plicht gedaan. :p

case closed :-)

Nee enig kind, ik begrijp dat niet zo goed. Oke, ik ben wat vooringenomen aangezien zowel mijn vrouw als mijzelf uit een groot nest komen (en onze ouders op hun beurt uit ene nog veel groter nest) maar enig kind, dat lijkt het mij toch niet helemaal.

Zelf hebben we drie kinderen en ja, de eerste jaren zijn dan "een beetje" heavy maar anderzijds merk je wel dat ze elkaar grandioos graag zien (en tegelijkertijd elkander de helft van de keren de kop in willen slaan, dat ook). Maar ik zie het vooral als een enorme "rijkdom" voor de kinderen zelf. Er komt hier vaak een vriendinnetje (enig kind) van de dochter spelen en je merkt dat die altijd een beetje van haar melk is als de groepsdynamiek begint te spelen onder zus en broers, aan tafel durft het ook al eens een zottekot zijn en dan zie je dat ze dat eigenlijk niet gewoon is terwijl dergelijke dynamiek, naar mijn gevoel, zo veel meer intensiteit biedt.

Daarnaast heb ik het gevoel dat met een enig kind je dus altijd "oplossingen" moet zoeken om dat kind dan wat te entertainen. Vriendjes die komen spelen, bij vriendjes gaan spelen, als ze wat ouder zijn een vriendje mee op reis (zelf nog meegeweest vroeger met iemand omdat ouders in de puberjaren dagdagelijks amusement niet meer kunnen bieden :-)) al die dingen...

Maar bon, mijn idee dus en ongetwijfeld bijzonder gekleurd. Maar als de enige reden is "tgoooh, kga weer niet goed slapen gedurende een jaar of twee", dan is dat wat mij betreft een absoluut non-argument. En i kvind dat ik dat mag zeggen met, wat slaap betreft, terrorkinderen waar ik uren mee rondgewandeld/rondgereden heb. Praktische (huisvesting) of financiële bezwaren kunnen wat mij betreft een reden zijn maar ik ben er ook van overtuigd dat je een "enig kind" finaal geen cadeau doet (los van de erfenis die volledig in zijn/haar handen valt :-)). Alles komt gewoon op die schouders terecht op het moment dat de zorgnood "kantelt". Je staat er als enig kind altijd alleen voor, lijkt me ook niet evident (ook al ken je natuurlijk niet anders).

Soit, iedereen moet vooral keihard zijn goesting doen. Zelf begin ik stilletjesaan uit te kijken (hout vasthouden) naar de dag dat er lieven mee aan tafel schuiven en mijn tafel nog uitgebreid wordt van 5 naar 8 (aan kleinkinderen gaan we nog niet denken maar dat is dan ook nog eens de bonus, hoe meer hoe liever)
 
case closed :)

Nee enig kind, ik begrijp dat niet zo goed. Oke, ik ben wat vooringenomen aangezien zowel mijn vrouw als mijzelf uit een groot nest komen (en onze ouders op hun beurt uit ene nog veel groter nest) maar enig kind, dat lijkt het mij toch niet helemaal.

Zelf hebben we drie kinderen en ja, de eerste jaren zijn dan "een beetje" heavy maar anderzijds merk je wel dat ze elkaar grandioos graag zien (en tegelijkertijd elkander de helft van de keren de kop in willen slaan, dat ook). Maar ik zie het vooral als een enorme "rijkdom" voor de kinderen zelf. Er komt hier vaak een vriendinnetje (enig kind) van de dochter spelen en je merkt dat die altijd een beetje van haar melk is als de groepsdynamiek begint te spelen onder zus en broers, aan tafel durft het ook al eens een zottekot zijn en dan zie je dat ze dat eigenlijk niet gewoon is terwijl dergelijke dynamiek, naar mijn gevoel, zo veel meer intensiteit biedt.


Maar bon, mijn idee dus en ongetwijfeld bijzonder gekleurd. Maar als de enige reden is "tgoooh, kga weer niet goed slapen gedurende een jaar of twee", dan is dat wat mij betreft een absoluut non-argument. En i kvind dat ik dat mag zeggen met, wat slaap betreft, terrorkinderen waar ik uren mee rondgewandeld/rondgereden heb. Praktische (huisvesting) of financiële bezwaren kunnen wat mij betreft een reden zijn maar ik ben er ook van overtuigd dat je een "enig kind" finaal geen cadeau doet (los van de erfenis die volledig in zijn/haar handen valt :)). Alles komt gewoon op die schouders terecht op het moment dat de zorgnood "kantelt". Je staat er als enig kind altijd alleen voor, lijkt me ook niet evident (ook al ken je natuurlijk niet anders).

Soit, iedereen moet vooral keihard zijn goesting doen.
Wellicht was jouw post niet slecht bedoeld, maar ik vind dit echt niet leuk om te lezen.

Als ik jouw post moet geloven, ben ik een vreselijke egoïst en kindermishandelaar dat ik m'n dochter geen broer/zus gun.

Wij kiezen bewust voor slechts één kind omdat wij het psychologisch anders niet kunnen bolwerken. Je kan lacherig doen over slaaptekorten, maar niet iedereen is even draagkrachtig. Ik durf gerust toegeven dat mijn huwelijk een tweede kind (met het bijhorende slaaptekort) wellicht niet zou overleven.

Er zijn echt wel situaties waarin de keuze voor een enig kind gewoon de meest verstandige is.
 
Maar bon, mijn idee dus en ongetwijfeld bijzonder gekleurd. Maar als de enige reden is "tgoooh, kga weer niet goed slapen gedurende een jaar of twee", dan is dat wat mij betreft een absoluut non-argument. En i kvind dat ik dat mag zeggen met, wat slaap betreft, terrorkinderen waar ik uren mee rondgewandeld/rondgereden heb. Praktische (huisvesting) of financiële bezwaren kunnen wat mij betreft een reden zijn maar ik ben er ook van overtuigd dat je een "enig kind" finaal geen cadeau doet (los van de erfenis die volledig in zijn/haar handen valt :)). Alles komt gewoon op die schouders terecht op het moment dat de zorgnood "kantelt". Je staat er als enig kind altijd alleen voor, lijkt me ook niet evident (ook al ken je natuurlijk niet anders).
Dus als ik het goed lees, kunnen slaapproblemen, financiële en praktische problemen geen bezwaar zijn. Wat schiet er dan over? Niet veel natuurlijk. Iedereen doet het zijne en voor ieder zijn keuze respect.

Zoals hierboven al aangehaald is een broer of zus geen zekerheid op een vlotte vriendschappelijke relatie. In de persoonlijke levenssfeer al genoeg meegemaakt. We zijn nu eenmaal allemaal individuen met onze eigen noden en waarden en soms klikt dat, maar het kan evenzeer botsen.
 
Maar bon, mijn idee dus en ongetwijfeld bijzonder gekleurd. Maar als de enige reden is "tgoooh, kga weer niet goed slapen gedurende een jaar of twee", dan is dat wat mij betreft een absoluut non-argument. En i kvind dat ik dat mag zeggen met, wat slaap betreft, terrorkinderen waar ik uren mee rondgewandeld/rondgereden heb. Praktische (huisvesting) of financiële bezwaren kunnen wat mij betreft een reden zijn maar ik ben er ook van overtuigd dat je een "enig kind" finaal geen cadeau doet (los van de erfenis die volledig in zijn/haar handen valt :)). Alles komt gewoon op die schouders terecht op het moment dat de zorgnood "kantelt". Je staat er als enig kind altijd alleen voor, lijkt me ook niet evident (ook al ken je natuurlijk niet anders).
Allemaal mooi en wel als je een netwerk (grootouders) hebt die je kan ondersteunen bij ziekte, onverwachte omstandigheden, ... Ook al zou ik een tweede willen, ik weet niet hoe we dat praktisch gebolwerkt zouden krijgen mits er geen grootouders zijn die kunnen inspringen in geval van nood.
 
Allemaal mooi en wel als je een netwerk (grootouders) hebt die je kan ondersteunen bij ziekte, onverwachte omstandigheden, ... Ook al zou ik een tweede willen, ik weet niet hoe we dat praktisch gebolwerkt zouden krijgen mits er geen grootouders zijn die kunnen inspringen in geval van nood.
Ieder zijn keuze he maar dat je alleen meerdere kinderen kan hebben als je network rond hebt is ook BS he. Wij hebben 2 kinderen 6j en 11 maanden en ook niemand rond ons en een business ah uit bouwen.
 
Terug
Bovenaan