Second. I feel your pain.
Enfin, van wildvreemden laat het mij redelijk koud. Maar het wordt pas echt confronterend als je bij vrienden komt en ziet hoeveel extra tijd en vrijheid ze hebben met een goedslapende kleine. Dat gaat precies allemaal vanzelf bij hen.
Dat remt ons echt enorm in ons vrijheidsgevoel:
- Uitstapjes zijn enkel mogelijk voor of na zijn middagdutje
- Autoritten langer dan een uur zijn problematisch want hij slaapt niet en gaat zich vervelen en ambetant doen
- Op uw gemak terrasjes doen terwijl de kleine ligt te slapen in de buggy? No way.
- Op reis gaan? Hell no.
- 's Avonds moeten wij altijd rekenen op een FTE om de kleine in slaap te krijgen. De ander staat in voor de huishoudelijke taken, facturen, etc. Of kan ook even ontspannen maar dient wel standby te staan voor het geval de ander aflossing nodig heeft. Ik zou mij megaschuldig en ambetant voelen moest ik nu plots een hobby beginnen uitoefenen en een vaste dag in de week mijn vrouw alleen laten met de kleine. Sporadisch proberen we natuurlijk wel eens iets apart te doen maar op vaste basis durven we niet.
- Enzovoort.
En ondertussen zie je vrienden probleemloos op reis gaan naar Australië met hun kleine van dezelfde leeftijd.